Στο ΠΑΣΟΚ αυτοσχεδιάζουν: Ποια “ήττα” και ποια “νίκη”…

Στο ΠΑΣΟΚ έστησαν την Κυριακή εσωκομματικές κάλπες. Παλιά τους τέχνη κόσκινο, το έχουν κάνει πολλές φορές. Αυτή τη φορά προκειμένου να βγάλουν συνέδρους για το μαρτιάτικο συνέδριό τους, που ελπίζουν να φέρει και κάποια άνοιξη στα δημοσκοπικά ποσοστά τους, ώστε να κουνηθεί η βελόνα και να μην ψάχνουν κάποιον άλλον Κωνσταντινόπουλο να διαγράψουν.

Η εικόνα ήταν ίδια. Μόλις ψήφιζαν, όλα τα λεγόμενα ηγετικά στελέχη, συμπολιτευόμενα και αντιπολιτευόμενα την ηγεσία, έκαναν ενθουσιώδεις δηλώσεις για τη «μεγάλη συμμετοχή» και την πορεία «προς τη νίκη». Μόνο πουν αυτά τα έχουμε ξανακούσει και σε προηγούμενες εσωκομματικές εκλογές, αλλά καμιά νίκη δεν έφεραν.

Ο ίδιος ο Νίκος Ανδρουλάκης απέφυγε αυτή τη φορά τη λέξη «νίκη». Στη δήλωσή του μίλησε για την ανάγκη να έχουμε «πολιτική αλλαγή» στις εκλογές που έρχονται. Και πρόσθεσε ότι η πολιτική «περνά μέσα από την ήττα της ΝΔ».

Πρόκειται για ταυτολογία  πώς αλλιώς θα έρθει η πολιτική αλλαγή, αν δεν ηττηθεί αυτός που κυβερνά;). Όμως πουθενά στη δήλωση δεν υπάρχει η λέξη «νίκη» (εννοείται του ΠΑΣΟΚ).

Να του ξέφυγε; Ή απλώς αποφεύγει να επαναλάβει το σύνθημα-στόχο «νίκη με μια ψήφο διαφορά», αποστασιοποιούμενος από κάτι που, έτσι κι αλλιώς, ουδείς το πιστεύει ακόμα και μέσα στο κόμμα του;

Ας μην ψειρίζουμε τις λέξεις. Δεν ξέρουμε πώς εννοεί ο Ανδρουλάκης την «πολιτική αλλαγή» και την «ήττα της ΝΔ».

Όμως, επειδή ήττα με την κυριολεκτική έννοια, δηλαδή την απώλεια της πρωτιάς, δεν υπάρχει στον ορίζοντα, μπορεί το μυαλό του να πάει σε κάτι άλλο: στο μοναδικό αποτέλεσμα που μπορεί να θεωρηθεί ήττα για τη ΝΔ και προσωπικά για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Και αυτό δεν είναι άλλο από το μαγικό αριθμό 25% με μια ψήφο μείον μπροστά του.

Για τους αδαείς ας εξηγήσουμε ότι, αν το πρώτο κόμμα δεν φτάσει το 25%, δεν παίρνει το μπόνους εδρών και χάνει την αποκλειστική πρωτοβουλία των κινήσεων για το σχηματισμό κυβέρνησης. Με άλλα λόγια, αν η ψήφος αυτή τη φορά έχει τέτοια διάχυση που κανένα κόμμα (ουσιαστικά μόνο για τη ΝΔ μιλάμε, άλλο με τέτοια ποσοστά δεν υπάρχει) δεν πάρει πάνω από 25%, τότε θα έχουμε έναν εκλογικό σεισμό, ανάλογο με αυτόν του 2012. Και ο σεισμός αυτός θα πλήξει κυρίως της ΝΔ και, πιθανότατα, θα υποχρεώσει τον Μητσοτάκη σε αποχώρηση. Διότι θα είναι κάτι σαν «ηττημένος νικητής».

Αν αυτό έχει στο νου του ο Ανδρουλάκης και μιλάει για «ήττα της ΝΔ», είναι μια κάποια εξήγηση γι’ αυτά που λέει. Και είναι το μόνο αποτέλεσμα που μπορεί να γλιτώσει το ΠΑΣΟΚ και τον ίδιο από νέες περιπέτειες(αλλαγή ηγεσίας ξανά, ίσως και διάσπαση). Και -γιατί όχι;- τότε να επαναφέρει πολύ έντονα στο προσκήνιο τη μόνη λύση που μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική και να φέρει ουσιαστική πολιτική αλλαγή: τη δημιουργία μιας ενιαίας και μεγάλης παράταξης απέναντι στη ΝΔ, που τότε θα μπει σε φάση αποδυνάμωσης και εσωστρέφειας.

Το ενδεχόμενο, λοιπόν, η ΝΔ του Μητσοτάκη να υποστεί το σοκ του 24,99% είναι το μόνο που μπορεί να ανατρέψει τη σημερινή, μάλλον προδιαγεγραμμένη, πορεία προς την τρίτη κυβερνητική θητεία τους. Αλλά αυτό κινείται περισσότερο στο επίπεδο των επιθυμιών και των ευχών.

Γι’ αυτό και στο ΠΑΣΟΚ – αλλά και στην άλλη, πρώην κυβερνώσα, αντιπολίτευση – ζουν με τη σύγχυση μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας, όπως στο «απόψε αυτοσχεδιάζουμε» του Λουίτζι Πιραντέλο.

Ο Ναπολέων Βοναπάρτης το έχει πει έτσι: «Η μεγαλύτερη ένδειξη παράνοιας είναι η δυσαναλογία ανάμεσα στα σχέδια και τις δυνατότητές αυτού που σχεδιάζει».

Αν, μάλιστα, πρόκειται για αυτοσχεδιασμό, άστα να πάνε…