Επιστρέφει το βάρος όταν διακόψουμε τα ενέσιμα φάρμακα;

Η χρήση των ενέσιμων φαρμάκων GLP-1 για την απώλεια βάρους συνεχώς αυξάνεται, με ερωτήματα να παραμένουν σχετικά με τις συνέπειες για τους ασθενείς που σταματούν τη θεραπεία τους σε πραγματικές συνθήκες.

Μάλιστα, κάτι που απασχολεί ιδιαίτερα επιστήμονες και άτομα που έχουν επιτύχει απώλεια βάρους με τα ενέσιμα φάρμακα της κατηγορίας GLP-1, είναι αν τα κιλά επιστρέφουν μετά τη διακοπή της χορήγησή τους.

Μια νέα ανάλυση από την Cleveland Clinic, που εξετάζει σχεδόν 8.000 ασθενείς, υποδεικνύει ότι η διακοπή της θεραπείας με σεμαγλουτίδη και τιρζεπατίδη, κατά μέσο όρο, δεν οδηγεί σε σημαντική επαναφορά του βάρους στην κλινική πράξη.

Αυτό συμβαίνει καθώς πολλοί ασθενείς επανεκκινούν τη θεραπεία τους ή επιλέγουν εναλλακτικούς τρόπους διαχείρισης για την παχυσαρκία.

Σε μια από τις μεγαλύτερες μελέτες που πραγματοποιήθηκαν σχετικά με τη χρήση θεραπειών για την παχυσαρκία και τις αλλαγές βάρους μετά τη διακοπή των φαρμάκων GLP-1, οι ερευνητές της Cleveland Clinic διαπίστωσαν ότι πολλοί ασθενείς κατάφεραν να σταθεροποιήσουν το βάρος τους μετά από ένα χρόνο μέσω εναλλακτικών θεραπειών και θεραπευτικών αλλαγών στον τρόπο ζωής.

Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Diabetes, Obesity and Metabolism, παρέχουν πραγματικό πλαίσιο στις προηγούμενες τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες, οι οποίες είχαν δείξει ότι οι ασθενείς που σταμάτησαν τη σεμαγλουτίδη (γνωστή και ως Ozempic/Wegovy) και την τιρζεπατίδη (γνωστή και ως Mounjaro) ανακτούν πάνω από το μισό βάρος που έχασαν μέσα σε 12 μήνες.

Ο Hamlet Gasoyan, DS, Ph.D., MPH, ερευνητής στο Κέντρο Έρευνας Βασισμένης στην Αξία της Cleveland Clinic, που ηγήθηκε της μελέτης, εξηγεί ότι «τα δεδομένα μας από την πραγματική ζωή δείχνουν ότι πολλοί ασθενείς που διακόπτουν τη θεραπεία με σεμαγλουτίδη ή τιρζεπατίδη επανεκκινούν τη θεραπεία ή μεταβαίνουν σε άλλη για την παχυσαρκία, γεγονός που εξηγεί γιατί ανακτούν λιγότερο βάρος σε σύγκριση με τους ασθενείς των τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών».

Η αναδρομική μελέτη αυτή περιλάμβανε 7.938 ενήλικες ασθενείς με παχυσαρκία ή υπερβολικό βάρος σε Οχάιο και Φλόριντα. Όλοι οι ασθενείς ξεκίνησαν την ενέσιμη θεραπεία με σεμαγλουτίδη ή τιρζεπατίδη για την παχυσαρκία ή τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και διέκοψαν τη θεραπεία τους μέσα σε 3 έως 12 μήνες.

Ο Dr. Gasoyan και η ερευνητική του ομάδα ανέλυσαν τις επόμενες θεραπείες που ακολούθησαν οι ασθενείς και πώς μεταβλήθηκε το βάρος τους με την πάροδο του χρόνου.

Αν και οι ασθενείς στη μελέτη πέτυχαν σημαντική απώλεια βάρους, τα αποτελέσματα διαφέρουν:

• Οι ασθενείς με παχυσαρκία έχασαν κατά μέσο όρο το 8,4% του βάρους τους πριν τη διακοπή, και ανακτούν κατά μέσο όρο το 0,5% του βάρους τους ένα χρόνο αργότερα.

• Οι ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 έχασαν κατά μέσο όρο το 4,4% του βάρους τους πριν τη διακοπή και έχασαν επιπλέον το 1,3% του βάρους τους ένα χρόνο αργότερα.

Στην ομάδα της παχυσαρκίας, το 55% των ασθενών ανέκτησαν βάρος τον χρόνο μετά τη διακοπή, ενώ το 45% είτε συνέχισαν να χάνουν βάρος είτε παρέμειναν σταθεροί.

Στην ομάδα του διαβήτη, το 44% ανέκτησαν βάρος, ενώ το 56% είτε συνέχισαν να χάνουν βάρος είτε παρέμειναν σταθεροί.

Η ερευνητική ομάδα είχε νωρίτερα καταγράψει δύο βασικούς παράγοντες που συνέβαλαν στη διακοπή της θεραπείας: το κόστος ή οι περιορισμοί κάλυψης από την ασφάλιση και οι παρενέργειες, με τον πρώτο παράγοντα να είναι ο κυριότερος λόγος. Τα άτομα που έπαιρναν τα φάρμακα για τον διαβήτη ήταν πιο πιθανό να επανεκκινήσουν τη θεραπεία τους σε σχέση με αυτούς που τα χρησιμοποιούσαν για την παχυσαρκία, διαφορά που συνδέεται με την πιο σταθερή κάλυψη από την ασφάλιση για συνταγές σχετικές με τον διαβήτη.

Συνολικά, πολλοί ασθενείς και στις δύο ομάδες εξερεύνησαν άλλες επιλογές θεραπείας διαχείρισης βάρους εντός 12 μηνών από τη διακοπή των αρχικών τους ενέσιμων φαρμάκων GLP-1:

• Το 27% επέλεξε να αλλάξει φάρμακο (συμπεριλαμβανομένων φαρμάκων για την παχυσαρκία παλαιότερων γενιών ή αλλαγής μεταξύ σεμαγλουτίδης και τιρζεπατίδης).

• Το 20% επανεκκίνησε το αρχικό τους φάρμακο.

• Το 14% συνέχισε την θεραπεία για την παχυσαρκία μέσω επισκέψεων σε επαγγελματίες υγείας, όπως διατροφολόγοι ή ειδικοί άσκησης.

• Λιγότερο από το 1% μεταπήδησε σε μεταβολική ή βαριατρική χειρουργική.

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της εξατομικευμένης και συνεχούς υποστήριξης για τους ασθενείς που αναζητούν θεραπεία για την παχυσαρκία, ακόμη και όταν σταματούν τη φαρμακευτική τους αγωγή.

«Πολλοί ασθενείς δεν εγκαταλείπουν την πορεία τους στη θεραπεία της παχυσαρκίας, ακόμη και αν χρειαστεί να σταματήσουν το αρχικό τους φάρμακο», ανέφερε ο Dr. Gasoyan.

«Στη μελλοντική μας δουλειά, θα εξετάσουμε την συγκριτική αποτελεσματικότητα εναλλακτικών επιλογών θεραπείας για την παχυσαρκία στους ασθενείς που διακόπτουν τη σεμαγλουτίδη ή την τιρζεπατίδη, ώστε να βοηθήσουμε τους ασθενείς και τους κλινικούς τους γιατρούς να λάβουν ενημερωμένες αποφάσεις».