Iron Maiden: Με ποιους παλιούς “δυναμίτες” θα “γκρεμίσουν” το ΟΑΚΑ το Σάββατο

Oι Iron Maiden επιστρέφουν στη χώρα μας σε λιγότερα από τέσσερα χρόνια από την προηγούμενη εμφάνισή τους (Ιούλιος του 2022) και χωρίς νέο δίσκο.

Γιατί τότε επιστρέφουν; Διότι γιορτάζουν, αν είναι δυνατόν πότε πέρασαν τα χρόνια, 50 χρόνια ύπαρξης, δημιουργίας, heavy metal δόξας και, γιατί όχι, πολιτιστικής προσφοράς, αρχικά στο Λονδίνο όπου “γεννήθηκαν”, και εν συνεχεία στη Μεγάλη Βρετανία, την Ευρώπη και τον πλανήτη ολόκληρο.

Και ναι, είναι μία καλή αφορμή για να γιορτάσει και να παρτάρει κανείς μαζί τους έχοντας, μάλιστα ως πολιορκητικούς κριούς στο set list τα παλιά τους κοσμήματα, μέχρι και το “Fear of the Dark” του 1992 που σηματοδότησε την (προσωρινή) φυγή του Βruce Dickinson από την μπάντα.

Μόλις πέρυσι, ο αρχηγός και η ψυχή αυτής της παρέας, ο Steve Harris, επιχείρησε να δώσει ένα πρώτο στίγμα αυτής της περιοδείας, της “Run for your Lives που έχει”, όπως είναι λογικό, εορταστικό χαρακτήρα. Κατέληξε ότι απλά γίνεται μία προσπάθεια ένα “ταξίδι πίσω στο χρόνο”, εκεί που άρχισαν όλα.

Όταν οι Iron Maiden ιδρύθηκαν τους τελευταίους μήνες του 1975 στο Λονδίνο, ο Harris δεν είχε μαζί του κανέναν από τους σημερινούς συνοδοιπόρους του. Αλλά αυτό για τον ίδιο δεν έχει καμία σημασία. Οι Maiden ήταν η δική του μπάντα, αυτός επέλεξε το όνομα, αυτός έγραψε τα πρώτα τραγούδια, αυτός εξακολουθεί να παραμένει, στα 70 του πια, ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης του συγκροτήματος.

“Ακόμα και η μάνα μου είχε θεωρήσει υπέροχο το όνομα που επέλεξα για την μπάντα” είχε δηλώσει πέρυσι στο “Loudersound” o Ηarris. Εκείνη την εποχή, μόλις στα 19 του, ο Βρετανός μπασίστας κέρδιζε το ψωμί του ως τεχνικός σχεδιαστής αλλά ονειρευόταν να βαδίσει στα χνάρια των μεγάλων συγκροτημάτων της εποχής που άκουγε, κυρίως των Deep Purple και των UFO.

Αυτές οι επιρροές, συν κάποιες από το progressive rock της δεκαετίας του 70 (Genesis, King Crimson), έγραψαν την ιστορία, μαζί με το στιλ του Harris το οποίο είχε κάτι διαφορετικό από τα καθιερωμένα. “Νομίζω ότι από το Phantom of the Opera και έπειτα έγινε εμφανές ότι το στυλ των συνθέσεών μου ήταν πολύ διαφορετικό από αυτό που είχε συνηθίσει ο κόσμος. Ηθελα να παίζω με επιθετικότητα, τα τραγούδια μου ήταν λίγο ιδιόρρυθμα αλλά μού έβγαιναν φυσικά”. Αλήθεια λέει. Το ξέρουμε άλλωστε. Με μία διευκρίνιση: “Ελεγαν ότι είχαμε στοιχεία punk, ειδικά στην αρχή. Μα όλοι ξέρουν ότι δεν μου άρεσε καθόλου το punk. Απλά ήμουν νέος, γεμάτος ενέργεια και ήθελα να βγάλω πολλή μελωδία μέσα από τις “διπλές” κιθάρες”.

Οι Μaiden τότε δεν το ήξεραν αλλά έβαζαν φαρδιά-πλατιά την υπογραφή τους στο μουσικό κίνημα του New Wave of British Heavy Metal και έδιναν μία νέα ώθηση στο σκληρό ήχο της Μεγάλης Βρετανίας. Μακριά από το punk, όπως ο Harris τόνισε, αλλά ίσως και μέσα σ’ αυτό αφού η φωνή του τραγουδιστή των δύο πρώτων δίσκων τους, του αείμνηστου Paul Di Anno, είχε μία τραχιά χροιά που έδινε ένα punk τόνο.

Δεν είναι τυχαίο ότι για την περιοδεία των 50 χρόνων, οι Iron Maiden αναβιώνουν αυτή την εποχή επαναφέροντας στο set list τραγούδια που είχαν να ακουστούν δεκαετίες ολόκληρες στις συναυλίες τους. Το “Murders in the Rue Morgue” ακούστηκε τελευταία φορά το 2005. Το (θρυλικό) “Wrathchild” το 2017 και το “Killers” τον… προηγούμενο αιώνα, για την ακρίβεια το 1999.

Ο μάνατζερ του συγκροτήματος, ο Rod Smallwood έβαλε τον πήχη ακόμα πιο ψηλά τονίζοντας, σε ανύποπτο χρόνο, ότι καλό θα ήταν το κοινό να περιορίσει τη χρήση κινητών τηλεφώνων κατά τη διάρκεια των show. Λίγο δύσκολο αυτό βέβαια, εν έτει 2026, αλλά σίγουρα καταγράφει τον vintage τόνο… που θέλει να δώσει η μπάντα.

Ο Bruce Dickinson, ο θρυλικός frontman του συγκροτήματος, έθεσε και μία άλλη διάσταση. “Ποτέ δεν θέλαμε να γίνουμε ένα μουσικό μουσείο. Επιστρέφουμε σε μία πιο “ωμή” και αυθεντική εμπειρία, αντί να παρουσιάσουμε ένα υπερπαραγωγικό show νέας εποχής”. Με άλλα λόγια, χαράς ευαγγέλια για τους 45άρηδες, 50άρηδες και 55άρηδες που θα σπεύσουν το Σάββατο στο ΟΑΚΑ!

Νέο μέλος

Οι funs το γνωρίζουν ήδη αλλά θα το καταγράψουμε. Σ’ αυτήν την περιοδεία οι Maiden παρατάσσονται με νέο ντράμερ, τον Simon Dawson ο οποίος αντικαθιστά τον Νicko McBrain ο οποίος μετά από ελαφρύ εγκεφαλικό που είχε υποστεί δεν είναι σε θέση να παίζει σε τέτοιες εντάσεις. Ο νέος ντράμερ είναι ένα…δάνειο της μπάντας από τους “British Lioon, του προσωπικού πρότζεκτ που έχει στήσει ο Harris για να…αποτοξινώνεται με hard rock δημιουργίες. Ηδη ο νέος ντράμερ έπαιξε στο πρώτο ευρωπαϊκό σκέλος της περιοδείας πέρυσι και μύρισε…κλίμα πραγματικά μεγάλων συναυλιών.

O McBrain βρισκόταν στους Maiden από την περίοδο του “Piece of Mind” το 1983 και αποτελούσε, προφανώς, βασικότατο μέρος της επιτυχίας του συγκροτήματος κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 80 (τη χρυσή δεκαετία του heavy metal παγκοσμίως).

Να περιγράψουμε όμως τι σημαίνει επιτυχία για τους Iron Maiden; Κρατηθείτε!

Η μπάντα έχει πουλήσει περισσότερα από 100.000.000 άλμπουμ παγκοσμίως, πριν καν φτάσουμε στην streaming τεχνολογία. Πέντε από αυτά τα άλμπουμ έχουν φτάσει, αν έχετε το θεό σας, δηλαδή, στο Νο 1 του βρετανικού chart. Τραγούδια από τρία άλμπουμ αυτής της διάκρισης (The Number of the Beast, Seventh Son of a Seventg Son, Fear of the dark) βρίσκονται στο set list της περιοδείας που το Σάββατο περνά από την Ελλάδα και το ΟΑΚΑ.

Οι συναυλίες των Maiden τα τελευταία 50 χρόνια έχουν ξεπεράσει τις 2.500 (!) σε 60 και πλέον διαφορετικές χώρες. Πρακτικά έχουν παίξει σε όλο τον κόσμο, μετακινούμενοι μάλιστα με το ιδιωτικό Boeing 747 που συχνά πιλοτάρει ο Dickinson (μιλάμε, έτσι και αλλιώς, για ένα πολυτάλαντο πλάσμα).

Και αφού πολύς λόγος έγινε το set list, ας δούμε τι προτιμήθηκε στο περσινό σκέλος από το οποίο δεν αναμένονται αλλαγές.

Εχουμε και λέμε:

Murders in the Rue Morgue (Κillers)
Wrathchild (Killers)
Killers (Killers)
Phantom of the Opera (Iron Maiden)
The Number of the Beast (Τhe Number of the Beast)
The Clairvoyant (Seventh Son of a Seventh Son)
Powerslave (Powerslave)
2 Minutes To Midnight (Powerslave)
Rime of the Ancient Mariner (Powerslave)
Run To The Hills (Τhe Number of the Beast)
Seventh Son of a Seventh Son (Seventh Son of a Seventh Son)
The Trooper (Piece of Mind)
Hallowed Be Thy Name (Τhe Number of the Beast)
Iron Maiden (Ιron Maiden)

Στα encore:
Aces High (Powerslave)
Fear of the Dark (Fear of the Dark)
Wasted Years (Somewhere in Time)

H παρουσία του 14λεπτου έπους “Rime of the Ancient Mariner” δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Ούτε ότι το show κλείνει με το εμβληματικό και αγαπημένο “Wasted Years” από το καλύτερο, ίσως, άλμπουμ των Maiden, το “Somewhere in Time”.

Θα υπάρξουν εκπλήξεις; Ο Dickinson πρόσφατα υπαινίχθηκε ότι ίσως υπάρξει μία αλλαγή. Στην Ελλάδα, είναι γνωστό αυτό, ο κόσμος διψάει για μία live εκτέλεση του Alexander the Great”. Λέτε να έφτασε αυτή η ώρα; Πάντως ο Dickinson, το επιχείρησε, έστω και λίγο, με την προσωπική του μπάντα στο Release του 2024. Ισως να το έχουν δουλέψει αν και η live απόδοση του εν λόγω κομματιού, παρουσιάζει δυσκολίες.

Η συναυλία του Σαββάτου στο ΟΑΚΑ (με support τους Anthrax) ανοίγει το ευρωπαϊκό σκέλος της περιοδείας για το 2026. Η πορεία θα είναι μακριά και θα ολοκληρωθεί στη Γιοκοχάμα της Ιαπωνίας στις 25 Νοεμβρίου, δηλαδή σε έξι και πλέον μήνες.

Όπως και να έχει πάντως, το Σάββατο είναι κοντά!

Up the Irons, λοιπόν!