Η Ελιάν Ρουμιέ χορογραφεί αληθινές γυναικείες αφηγήσεις

Η χορογράφος και δημιουργός Ελιάν Ρουμιέ παρουσιάζει το Hers, τη νέα χορογραφική δουλειά της από τις 4 έως τις 7 Ιουνίου 2026 στο Bios, διερευνώντας τη γυναικεία εμπειρία μέσα από το σώμα, τη μνήμη και την καθημερινότητα.

Με αφετηρία την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η Ελιάν Ρουμιέ δημιουργεί ένα έργο που μετακινείται από το θεσμικό και πολιτικό επίπεδο προς το βαθιά προσωπικό και βιωμένο. Αντλώντας υλικό από αφηγήσεις γυναικών διαφορετικών ηλικιών, κοινωνικών και πολιτισμικών πλαισίων, το Hers συνθέτει ένα πολυφωνικό σκηνικό τοπίο, όπου προσωπικές ιστορίες συναντιούνται και αποκαλύπτουν κοινές εμπειρίες, σιωπηλές πιέσεις και αόρατους μηχανισμούς κοινωνικού ελέγχου.

Η έρευνα της παράστασης ξεκίνησε από προσωπικές αφηγήσεις μέσα στην ίδια της την οικογένεια — από ιστορίες της μητέρας και της γιαγιάς της που, όπως λέει η ίδια, υπήρχαν πάντα, χωρίς όμως να έχουν πραγματικά ακουστεί. Μέσα από αυτή τη διαδικασία γεννήθηκε η ανάγκη να φωτιστούν εμπειρίες που παραμένουν συχνά αθέατες ή ανείπωτες, αλλά ταυτόχρονα εγγράφονται στο σώμα και επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο μια γυναίκα κινείται, αντιδρά και καταλαμβάνει χώρο μέσα στον κόσμο.

Στο Hers, το σώμα λειτουργεί ως φορέας συλλογικής μνήμης και εμπειρίας. Μέσα από μικρές, φαινομενικά ασήμαντες στιγμές της καθημερινότητας, αναδύονται οι έμφυλες προσδοκίες, οι κοινωνικές εντάσεις και η βαθιά ανάγκη για έκφραση και ορατότητα.

Με τρεις ερμηνεύτριες επί σκηνής, πρωτότυπη μουσική και μια χορογραφική γλώσσα που ισορροπεί ανάμεσα στην ευαισθησία και τη δύναμη, η νέα δουλειά της Ελιάν Ρουμιέ επιχειρεί να μετατρέψει το προσωπικό βίωμα σε συλλογική εμπειρία, δίνοντας χώρο σε φωνές που συχνά παραμένουν στο περιθώριο.

Η Ελιάν Ρουμιέ αναφέρει στο NEWS 24/7

“Το Hers ξεκινά από την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ωστόσο η πρόθεση του έργου δεν ήταν ποτέ η κυριολεκτική μετάφραση ενός θεσμικού κειμένου σε σκηνική πράξη. Η έρευνα στράφηκε από το θεσμικό και πολιτικό πεδίο προς το προσωπικό και βιωματικό, από τα άρθρα της Διακήρυξης στις καθημερινές εμπειρίες γυναικών που ζουν και κινούνται μέσα στο σύγχρονο αστικό περιβάλλον.

Η αφετηρία της έρευνας ήταν προσωπική. Ξεκίνησε από αφηγήσεις της μητέρας και της γιαγιάς μου, ιστορίες που υπήρχαν πάντα μέσα στην οικογένεια, αλλά έμοιαζαν να μην είχαν ποτέ πραγματικά ακουστεί. Μέσα από αυτές γεννήθηκε το ερώτημα για το πόσες εμπειρίες παραμένουν αόρατες ή ανείπωτες, χωρίς χώρο ουσιαστικής ακρόασης και έκφρασης. Παράλληλα, άρχισε να γίνεται εμφανές πως αυτές οι εμπειρίες δεν υπάρχουν μόνο ως μνήμες, αλλά εγγράφονται στο σώμα, στον τρόπο που κινείται, που αντιδρά, που καταλαμβάνει χώρο ή μαθαίνει να περιορίζεται μέσα σε αυτόν.

Σταδιακά, η έρευνα διευρύνθηκε μέσα από συνομιλίες με γυναίκες διαφορετικών ηλικιών και κοινωνικών πλαισίων που ζουν κυρίως στην Ελλάδα. Μέσα από αυτές τις αφηγήσεις δημιουργήθηκε ένας πολυφωνικός χάρτης βιωμάτων, ο οποίος και αποτελεί τον πυρήνα του έργου.

Ίσως η πιο έντονη αλήθεια που αναδύθηκε μέσα από αυτή τη διαδρομή ήταν το πόσο ο κοινωνικός έλεγχος επηρεάζει ακόμη και τις πιο συνηθισμένες ή φαινομενικά αθώες στιγμές της καθημερινότητας μιας γυναίκας.

Και, ταυτόχρονα, το πόσο συχνά αυτές οι συνθήκες κανονικοποιούνται, ώστε να μοιάζουν φυσικές ή αναπόφευκτες. Αυτό που με άγγιξε περισσότερο ήταν πως γυναίκες διαφορετικών γενεών μοιράζονταν βιώματα που έμοιαζαν μεταξύ τους με έναν σχεδόν απρόσμενο τρόπο.

Παρότι προέρχονταν από διαφορετικές ζωές, πολλές αφηγήσεις έφεραν στην επιφάνεια κοινά συναισθήματα και παρόμοια ίχνη εμπειρίας, συνθέτοντας σταδιακά μια συλλογική φωνή. Στο Hers, το σώμα λειτουργεί ως φορέας αυτών των αφηγήσεων, αποτυπώνοντας τρόπους ύπαρξης που γεννιούνται μέσα από κοινωνικές συνθήκες”.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σύλληψη – Χορογραφία: Ελιάν Ρουμιέ
Ερμηνεία: Δάφνη Δρακοπούλου, Ναταλία Μπάκα, Μαρίνα Τσαπέκου
Κινητική έρευνα: Ελιάν Ρουμιέ σε συνεργασία με τις ερμηνεύτριες Δ. Δρακοπούλου, Ν. Μπάκα, Μ. Τσαπέκου
Μουσική σύνθεση: Μάνος Πατεράκης
Σύμβουλος δραματουργίας: Έλενα Νοβάκοβιτς
Σκηνογραφία: Θάλεια Μέλισσα
Σχεδιασμός φωτισμών: Γιώργος Αντωνόπουλος