ΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ ΣΤΙΣ ΦΙΛΙΕΣ ΟΤΑΝ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙΣ ΤΑ 30;
Ρωτήσαμε πέντε ανθρώπους ηλικίας 28 έως 32 ετών να μοιραστούν τις εμπειρίες τους γύρω από τις φιλίες τους σήμερα, όσα έχουν αλλάξει σε σχέση με τα 20 τους και τι σημαίνει τελικά να διατηρείς σχέσεις σε μια περίοδο ζωής όπου όλα βρίσκονται σε διαρκή επαναπροσδιορισμό.
Κάποτε οι φίλοι μας ήταν οι άνθρωποι που βλέπαμε σχεδόν καθημερινά. Οι αυθόρμητες έξοδοι, τα ατελείωτα μηνύματα και η αίσθηση ότι η παρέα είναι πάντα εκεί έμοιαζαν δεδομένα. Όσο όμως πλησιάζουμε ή περνάμε το κατώφλι των 30, οι ισορροπίες αλλάζουν. Οι υποχρεώσεις αυξάνονται, οι σχέσεις εξελίσσονται, κάποιοι αποκτούν οικογένεια, άλλοι μετακομίζουν ή αναζητούν νέες κατευθύνσεις στη ζωή τους.
Μέσα σε αυτό το νέο τοπίο, οι φιλίες δοκιμάζονται, μεταμορφώνονται και συχνά αποκτούν διαφορετικό νόημα. Είναι άραγε πιο δύσκολο να διατηρήσεις τους φίλους σου; Γίνονται οι σχέσεις πιο ουσιαστικές ή απλώς πιο αραιές; Και πώς βιώνουν οι ίδιοι οι άνθρωποι αυτή τη μετάβαση;
Ρωτήσαμε πέντε ανθρώπους ηλικίας 28 έως 32 ετών να μας μιλήσουν για τις φιλίες τους σήμερα, για όσα έχουν αλλάξει σε σχέση με τα 20 τους και για το τι σημαίνει τελικά να έχεις φίλους σε μια περίοδο ζωής που όλα μοιάζουν να επαναπροσδιορίζονται.
Ευαγγελία, 30 ετών: «Αν με ρωτούσες στα 22 μου τι σημαίνει φιλία, θα σου έλεγα ότι είναι οι άνθρωποι με τους οποίους βγαίνεις συνέχεια, μιλάς καθημερινά και μοιράζεσαι τα πάντα. Στα 30 μου, η απάντηση είναι αρκετά διαφορετική. Οι περισσότεροι φίλοι μου εργάζονται πολλές ώρες, έχουν τις δικές τους υποχρεώσεις ή βρίσκονται σε διαφορετική φάση ζωής. Αυτό σημαίνει ότι οι συναντήσεις μας δεν είναι τόσο συχνές όσο παλιά.
Στην αρχή με δυσκόλεψε πολύ αυτή η αλλαγή. Νόμιζα ότι η απόσταση σήμαινε πως οι σχέσεις μας αδυνατίζουν. Με τον καιρό κατάλαβα ότι οι πραγματικές φιλίες δεν μετριούνται με τον αριθμό των καφέδων ή των μηνυμάτων. Υπάρχουν άνθρωποι που μπορεί να δω μία φορά τον μήνα, αλλά ξέρω ότι θα είναι δίπλα μου αν τους χρειαστώ.
Νιώθω ότι μεγαλώνοντας γινόμαστε πιο επιλεκτικοί και πιο ειλικρινείς. Έχω λιγότερους φίλους από ό,τι στα 20 μου, αλλά οι σχέσεις που διατηρώ έχουν μεγαλύτερο βάθος και περισσότερη ουσία.»
Αντώνης, 32 ετών: «Τα τελευταία χρόνια συνειδητοποίησα ότι οι φιλίες επηρεάζονται πολύ από τις διαφορετικές διαδρομές που ακολουθεί ο καθένας. Στα φοιτητικά χρόνια ή λίγο μετά, όλοι βρισκόμασταν περίπου στην ίδια αφετηρία. Σήμερα, στα 32 μου, έχω φίλους που είναι παντρεμένοι και έχουν παιδιά, άλλους που έχουν φύγει στο εξωτερικό και άλλους που αλλάζουν συνεχώς δουλειές προσπαθώντας να βρουν τι τους ταιριάζει.
Αυτό κάνει πιο δύσκολη τη διατήρηση της επαφής. Δεν υπάρχουν πλέον οι αυθόρμητες συναντήσεις που υπήρχαν παλιά. Για να βρεθούμε χρειάζεται προγραμματισμός εβδομάδων. Παρ’ όλα αυτά, θεωρώ ότι η ηλικία αυτή σε βοηθά να ξεχωρίσεις ποιες σχέσεις έχουν πραγματικό νόημα.
Υπήρξαν φιλίες που χάθηκαν χωρίς καβγάδες ή εντάσεις. Απλώς οι ζωές μας πήραν διαφορετικές κατευθύνσεις. Στην αρχή το έβλεπα σαν αποτυχία. Τώρα το θεωρώ φυσιολογικό. Δεν μπορούν όλοι οι άνθρωποι να σε συνοδεύουν σε κάθε στάδιο της ζωής σου.
Από την άλλη πλευρά, έχω φίλους με τους οποίους μπορεί να μιλήσουμε μετά από δύο μήνες και να νιώθουμε σαν να μην πέρασε ούτε μία μέρα. Αυτές οι σχέσεις είναι που με κάνουν να πιστεύω ότι η φιλία στα 30 δεν χάνεται. Απλώς αλλάζει μορφή και αποκτά μεγαλύτερη αντοχή στον χρόνο.»
Στέλλα, 28 ετών: «Βρίσκομαι λίγο πριν τα 30 και ήδη νιώθω ότι ζω μια μεταβατική περίοδο. Δεν είμαι πια η φοιτήτρια που μπορούσε να περνάει ατελείωτες ώρες με την παρέα της, αλλά ούτε και σε μια πλήρως σταθεροποιημένη φάση ζωής. Αυτή η ενδιάμεση κατάσταση επηρεάζει και τις φιλίες μου.
Παρατηρώ ότι οι περισσότεροι άνθρωποι γύρω μου προσπαθούν να βρουν τον δρόμο τους. Κάποιοι επενδύουν στην καριέρα τους, άλλοι στις προσωπικές τους σχέσεις και άλλοι στην ανάγκη τους να γνωρίσουν καλύτερα τον εαυτό τους. Μέσα σε όλο αυτό, οι παρέες αλλάζουν σύνθεση. Άτομα που κάποτε βλέπαμε καθημερινά μπορεί σήμερα να τα συναντάμε ελάχιστες φορές τον χρόνο.
Για ένα διάστημα αυτό με στεναχωρούσε. Ένιωθα ότι χάνω κομμάτια της ζωής μου. Όμως κατάλαβα ότι δεν χάνω απαραίτητα τους ανθρώπους. Απλώς οι σχέσεις μεταμορφώνονται. Σήμερα δίνω μεγαλύτερη σημασία στην ποιότητα παρά στην ποσότητα.
Ένα ακόμη στοιχείο που έχει αλλάξει είναι η ειλικρίνεια. Όσο μεγαλώνω, τόσο λιγότερη ενέργεια έχω για επιφανειακές σχέσεις ή για φιλίες που βασίζονται μόνο στη συνήθεια. Θέλω ανθρώπους με τους οποίους μπορώ να μοιραστώ τις ανησυχίες μου χωρίς φόβο και να αισθάνομαι ότι με καταλαβαίνουν πραγματικά.
Νομίζω επίσης ότι η γενιά μας κουβαλά ένα ιδιαίτερο βάρος. Μεγαλώσαμε μέσα σε οικονομικές κρίσεις, αβεβαιότητα και συνεχείς αλλαγές. Αυτό έχει επηρεάσει τον τρόπο που σχετιζόμαστε. Πολλές φορές η φιλία λειτουργεί σαν ένα ασφαλές καταφύγιο μέσα σε μια καθημερινότητα που γίνεται ολοένα πιο απαιτητική.
Σήμερα δεν με ενδιαφέρει να έχω μια μεγάλη παρέα. Με ενδιαφέρει να έχω λίγους ανθρώπους που ξέρω ότι μπορώ να εμπιστευτώ. Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο μάθημα που παίρνω καθώς πλησιάζω τα 30: ότι η αξία μιας φιλίας δεν βρίσκεται στη συχνότητα της παρουσίας, αλλά στην αίσθηση ότι κάποιος είναι πραγματικά εκεί όταν τον χρειαστείς.»
Αναστασία, 31 ετών: «Αυτό που έχει αλλάξει περισσότερο στις φιλίες μου είναι ο χρόνος. Στα 20 όλα έμοιαζαν πιο εύκολα και αυθόρμητα. Τώρα χρειάζεται να συντονιστούν προγράμματα, υποχρεώσεις και προσωπικές ανάγκες για να βρεθεί μια κοινή στιγμή.
Παρόλα αυτά, θεωρώ ότι οι φιλίες μου είναι πιο ώριμες από ποτέ. Υπάρχει μεγαλύτερη κατανόηση και λιγότερη απαίτηση. Δεν παρεξηγούμαστε αν κάποιος αργήσει να απαντήσει ή αν δεν μπορεί να βγει. Ξέρουμε ότι όλοι προσπαθούμε να ισορροπήσουμε πολλά πράγματα ταυτόχρονα.
Μου αρέσει επίσης που οι συζητήσεις μας έχουν αποκτήσει περισσότερο βάθος. Μιλάμε για το μέλλον, τους φόβους μας, την ψυχική υγεία, τις σχέσεις και τις επιλογές ζωής. Νιώθω ότι οι φίλοι μου δεν είναι απλώς παρέα αλλά άνθρωποι που με βοηθούν να εξελίσσομαι.»
Δημήτρης, 28 ετών: «Στα 28 μου νιώθω ότι βρίσκομαι σε ένα σημείο όπου αρχίζω να καταλαβαίνω καλύτερα τι σημαίνει πραγματική φιλία. Μέχρι πριν λίγα χρόνια θεωρούσα δεδομένο ότι οι φίλοι θα είναι πάντα διαθέσιμοι και ότι οι παρέες θα παραμένουν ίδιες. Η πραγματικότητα αποδείχθηκε πιο σύνθετη.
Καθώς μεγαλώνουμε, οι προτεραιότητες αλλάζουν. Οι δουλειές γίνονται πιο απαιτητικές, οι προσωπικές σχέσεις αποκτούν μεγαλύτερη βαρύτητα και πολλοί άνθρωποι μετακινούνται για επαγγελματικούς λόγους. Αυτό επηρεάζει αναπόφευκτα τη συχνότητα με την οποία συναντιόμαστε.
Υπήρξαν στιγμές που ένιωσα ότι απομακρυνόμαστε. Όμως όσο περνά ο καιρός, τόσο περισσότερο αντιλαμβάνομαι ότι η ουσία δεν βρίσκεται στην καθημερινή επαφή. Βρίσκεται στο ενδιαφέρον, στην αμοιβαία στήριξη και στη δυνατότητα να μοιραστείς κάτι σημαντικό χωρίς να χρειάζονται πολλές εξηγήσεις.
Οι φιλίες στα 30, ή λίγο πριν από αυτά, μου φαίνονται πιο απαιτητικές αλλά και πιο αληθινές. Χρειάζονται προσπάθεια και συνειδητή επιλογή. Όταν όμως διατηρούνται, προσφέρουν μια αίσθηση σταθερότητας που δύσκολα βρίσκεις αλλού. Ίσως τελικά η ενηλικίωση να μην μειώνει την αξία των φιλιών, αλλά να σε βοηθά να καταλάβεις ποιες έχουν πραγματικά σημασία.»
