Τα αστεία του Δημήτρη Δημόπουλου έπιασαν τα -άντα

Ο Δημήτρης Δημόπουλος στέκεται πίσω από ένα μικρόφωνο εδώ και 30 χρόνια. Αρκετός χρόνος για εξερευνήσει το χιούμορ του, να συνδιαμορφώσει την ελληνική σταντ-απ σκηνή, να δει το κοινό να μεγαλώνει και να… τα λέει στο σανίδι για να μην γίνει πανελίστας. Έχει πει όλα όσα ήθελε; Όχι. Αλλά κι εμείς δεν έχουμε ακούσει όλα οσα είπε. Έτσι, τώρα που ήρθε η ώρα να γιορτάσει τα 30 χρόνια του στο σταντ-απ,  αποφάσισε να ανοίξει το προσωπικό του αρχείο, να ανακατέψει τρεις δεκαετίες κειμένων, ιστοριών και αναμνήσεων και να αφήσει την τύχη να διαλέξει τι θα βγει κάθε φορά στη σκηνή.

Κάπως έτσι γεννήθηκε το “Ανθολόγιο”, μια παράσταση που μοιάζει λιγότερο με απολογισμό και περισσότερο με μια σύμπραξη ορισμένων εκδοχών του εαυτού του: Ο Δημόπουλος από τις “Νύχτες Κωμωδίας” συναντά τον δημιουργό του εμβληματικού πλέον “Αντί Διδακτορικού” και τον ώριμο κωμικό πίσω από το απολαυστικά πρωτότυπο “Καμένος στη Μετάφραση”.

Λίγο πριν απολαύσουμε επί σκηνής τον πολυπράγμονα κωμικό μιλήσαμε μαζί του για το συναίσθημα να συναντάς, 30 χρόνια μετά, τον νεότερο εαυτό σου, το μεγαλύτερο μάθημα που έχει πάρει από το σταντ-απ αλλά και εκείνο το στοιχείο που τον κάνει να επιμένει παρά τις δυσκολίες.

“Όποια αναδρομή γίνεται, είναι τυχαία και ανεπανάληπτη”

Ο Δημήτρης Δημόπουλος, αντί να ξεχωρίσει τα “καλύτερα” της διαδρομής του, αποφάσισε να δώσει χώρο στο απρόβλεπτο. Έτσι δημιουργήθηκε αυτό το μοναδικό “Ανθολόγιο”. «Η ιδέα προέκυψε 10 χρόνια πριν, όταν ήθελα να κάνω μια παράσταση για να γιορτάσω τα 20 χρόνια μου στο σταντ-απ. Ένα “best of” μου φαινόταν πολύ βαρετό, οπότε αποφάσισα να βάλω σε φακελάκια τα περισσότερα από τα κείμενα μου και να τραβάω τι θα παίξω από μια γυάλα. Τώρα για τα 30 χρόνια προμηθεύτηκα κληρωτίδα, αυξήθηκαν τα κείμενα και θα χρειαζόμουν όχι γυάλα, αλλά κουβά!», λέει ο ίδιος στο NEWS 24/7.

Πώς επέλεξες τα κείμενα που παρουσιάζονται στην παράσταση;

«Κυρίως επέλεξα ποια δεν θα βάλω και το μόνο κριτήριο ήταν πως για κάποια χρησιμοποιούσα προβολές που δεν θα έχω αυτή τη φορά. Κατά τα άλλα μιλάμε για κείμενα συνολικής διάρκειας περίπου 6,5 ωρών όπου κληρώνονται 90 λεπτά παράστασης. Οπότε όποια αναδρομή γίνεται, είναι τυχαία και ανεπανάληπτη.»

Πώς είναι να ξανασυναντάς κείμενα που έγραψες πριν από χρόνια; Υπήρξε κάποιο παλιό κείμενο που επέστρεψες σε αυτό και σκέφτηκες: “Δεν θα το έγραφα ποτέ έτσι σήμερα”;

«Κουραστικό είναι, γιατί πρέπει να τα ξαναπροβάρω. Και ναι, ενίοτε κριντζάρω με τον εαυτό μου με κάποια κείμενα. Όποτε κληρώνονται όμως, ενθουσιάζομαι που τα μοιράζομαι και τα σχολιάζω καταλλήλως…»

“Η σκηνή έχει αλλάξει”

Ξεκίνησες την καριέρα σου στο σταντ-απ στις “Νύχτες Κωμωδίας”. Τι ήταν αυτό που σε τράβηξε εξαρχής στο είδος αυτό;

«Ήθελα να βγω κάπου και να τα πω. Ευτυχώς που βρέθηκε το σταντ-απ, μπορεί να κατέληγα πανελίστας! Αυτό που μου αποκαλύφθηκε στην πορεία, η αμεσότητα της σχέσης με το κοινό, είναι αυτό που με κάνει να συνεχίζω και να επιμένω παρά τις δυσκολίες και τις απογοητεύσεις.»

Πόσο και πώς βλέπεις να έχει αλλάξει η ελληνική σκηνή του σταντ-απ από τότε που ξεκίνησες μέχρι σήμερα;

«Η σκηνή έχει αλλάξει ως προς το μέγεθος, υπάρχουν πλέον περισσότεροι κωμικοί και μεγαλύτερο κοινό. Αυτό έχει ως συνέπεια να έχουν αυξηθεί οι οπτικές γωνίες που κάποιο θέμα μπορεί να σχολιαστεί. Αυτό που παραμένει είναι πως κάθε κωμικός αναζητά το κοινό του και το αντίστροφο. Πού θέλω να καταλήξω, κοινό μου, καλοί μου άνθρωποι, πού είστε;!»

Ποιο ήταν το μεγαλύτερο μάθημα που έχεις πάρει σε τρεις δεκαετίες κωμωδίας;

«Το πιο δύσκολο μάθημα που ακόμα και τώρα κόβομαι καμιά φορά: να μη με συγκρίνω με κανέναν.»

Τέλος, αν μπορούσες να γυρίσεις τον χρόνο πίσω και να δώσεις μια συμβουλή στον εαυτό σου όταν ξεκινούσες, ποια θα ήταν;

«Δεν γίνεται ευκολότερο, γίνεται όμως καλύτερο, προχώρα!»