Γιατί η συνάντηση του Τραμπ και άλλων ηγετών της G7 χωρίς την Κίνα μπορεί να είναι λάθος

Οι ηγέτες της G7 συναντώνται αυτή την εβδομάδα στον Καναδά με μια ατζέντα γεμάτη κρίσιμα ζητήματα: από τον πόλεμο στην Ουκρανία και την κρίση στη Μέση Ανατολή μέχρι τους δασμούς, την τεχνητή νοημοσύνη και την παγκόσμια οικονομική επιβράδυνση. Ωστόσο, για αρκετούς αναλυτές, το μεγαλύτερο πρόβλημα της συνόδου είναι αυτό που λείπει από το τραπέζι των συζητήσεων: η Κίνα.

Η ομάδα της G7, που αποτελείται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, τη Βρετανία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία και την Ιαπωνία, εξακολουθεί να εκπροσωπεί ένα σημαντικό μέρος της παγκόσμιας οικονομίας. Παρ’ όλα αυτά, ο κόσμος του 2026 είναι πολύ διαφορετικός από εκείνον στον οποίο δημιουργήθηκε η ομάδα πριν από πέντε δεκαετίες.

Σήμερα, η Κίνα αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, τον μεγαλύτερο εμπορικό εταίρο δεκάδων χωρών και έναν καθοριστικό παράγοντα σε σχεδόν κάθε μεγάλη διεθνή πρόκληση, από την κλιματική αλλαγή μέχρι τις εφοδιαστικές αλυσίδες και την ενεργειακή ασφάλεια.

Η σκιά της Κίνας πάνω από τη σύνοδο

Παρότι το Πεκίνο δεν συμμετέχει στις εργασίες της G7, η Κίνα αναμένεται να βρίσκεται στο επίκεντρο πολλών συζητήσεων.

Οι δυτικές κυβερνήσεις ανησυχούν για την αυξανόμενη οικονομική και τεχνολογική επιρροή της χώρας, ενώ οι εμπορικές τριβές με τις Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν έντονες. Ταυτόχρονα, η κινεζική παρουσία σε περιοχές όπως η Αφρική, η Λατινική Αμερική και η Νοτιοανατολική Ασία μεταβάλλει τις γεωπολιτικές ισορροπίες.

Για τον Τραμπ, η Κίνα εξακολουθεί να αποτελεί βασικό σημείο αναφοράς της εξωτερικής και οικονομικής πολιτικής του. Οι δασμοί, οι εμπορικές ανισορροπίες και ο ανταγωνισμός για την τεχνολογική πρωτοκαθεδρία αναμένεται να βρεθούν ψηλά στην ατζέντα των συνομιλιών.

Μπορούν να λυθούν τα παγκόσμια προβλήματα χωρίς το Πεκίνο;

Αρκετοί ειδικοί υποστηρίζουν ότι η απουσία της Κίνας περιορίζει τις δυνατότητες της G7 να δώσει ουσιαστικές απαντήσεις στα μεγάλα διεθνή ζητήματα.

Η καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, για παράδειγμα, είναι σχεδόν αδύνατη χωρίς τη συνεργασία της χώρας που παράγει το μεγαλύτερο ποσοστό παγκόσμιων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Αντίστοιχα, ζητήματα όπως η ενεργειακή μετάβαση, οι αλυσίδες εφοδιασμού και η τεχνητή νοημοσύνη απαιτούν συντονισμό μεταξύ των μεγαλύτερων οικονομιών του πλανήτη.

Ακόμη και στο πεδίο της γεωπολιτικής, η επιρροή της Κίνας θεωρείται καθοριστική. Το Πεκίνο διατηρεί στενές σχέσεις με τη Ρωσία, έχει σημαντική παρουσία στη Μέση Ανατολή και παίζει όλο και μεγαλύτερο ρόλο σε διεθνείς οργανισμούς και αναπτυσσόμενες οικονομίες.

Ανταγωνισμός ή συνεργασία;

Η συζήτηση γύρω από τον ρόλο της G7 αντικατοπτρίζει μια ευρύτερη αλλαγή στη διεθνή τάξη πραγμάτων.

Όταν δημιουργήθηκε η ομάδα, οι δυτικές οικονομίες κυριαρχούσαν σχεδόν απόλυτα. Σήμερα, όμως, η άνοδος της Κίνας, της Ινδίας και άλλων αναδυόμενων δυνάμεων έχει δημιουργήσει έναν πιο πολυπολικό κόσμο.

Η G7 εξακολουθεί να έχει βαρύτητα, αλλά δεν μπορεί πλέον να λειτουργεί ως το μοναδικό κέντρο λήψης αποφάσεων για τις παγκόσμιες υποθέσεις.

Το βασικό ερώτημα που αναδεικνύεται από τη φετινή σύνοδο είναι αν οι δυτικές χώρες μπορούν να διαχειριστούν αποτελεσματικά τις παγκόσμιες προκλήσεις μέσα από ένα πλαίσιο αντιπαράθεσης με την Κίνα ή αν απαιτείται μεγαλύτερη συνεργασία με το Πεκίνο.

Η πραγματικότητα είναι ότι οι σχέσεις Δύσης και Κίνας βρίσκονται σε ένα παράδοξο σημείο: οι δύο πλευρές ανταγωνίζονται σε οικονομικό, τεχνολογικό και γεωπολιτικό επίπεδο, αλλά παραμένουν ταυτόχρονα αλληλοεξαρτώμενες.