Γιατί οι Σκωτσέζοι οπαδοί βάζουν κώνους στα αγάλματα της Βοστώνης

Η Βοστώνη, γνωστή και ως η “γενέτειρα της Αμερικανικής Επανάστασης”, είναι μια πόλη γεμάτη μνημεία και ιστορικά τοπόσημα που αφηγούνται το παρελθόν των ΗΠΑ.

Αυτές τις μέρες, όμως, το σκηνικό στους δρόμους της έχει αλλάξει.

Οι οπαδοί της Σκωτίας, που έχουν κατακλύσει την πόλη για το Παγκόσμιο Κύπελλο, έχουν βρει ένα μάλλον ασυνήθιστο χόμπι: “στολίζουν” τα αγάλματα της Βοστώνης με πορτοκαλί κώνους κυκλοφορίας, αφήνοντας έκπληκτους τους ντόπιους.

Για όποιον έχει ζήσει ή επισκεφθεί τη Γλασκώβη, η εικόνα αυτή είναι απόλυτα οικεία. Εκεί, το άγαλμα του Δούκα του Ουέλινγκτον, έξω από την Πινακοθήκη Μοντέρνας Τέχνης, έχει μόνιμα έναν τέτοιο κώνο στο κεφάλι ήδη από τη δεκαετία του ’80.

Αυτό το αστείο έχει γίνει πλέον κομμάτι της ταυτότητας της Γλασκώβης, αποτελώντας μέχρι και πηγή έμπνευσης για τον Banksy.

Υπολογίζεται ότι 20.000 με 30.000 Σκωτσέζοι ταξίδεψαν στη Βοστώνη για την πρεμιέρα της εθνικής τους ομάδας απέναντι στην Αϊτή την περασμένη εβδομάδα – ένας αγώνας που έληξε με νίκη της Σκωτίας (1-0).

Ενόψει της συνέχειας, κώνοι “φορέθηκαν”, όπως γράφει το BBC, στο άγαλμα “Arms of Friendship” στο Charlestown Navy Yard, στο χάλκινο γλυπτό των Gillie και Marc Schattner και στο άγαλμα του Kevin White, του αγαπημένου πρώην δημάρχου της Βοστώνης.

Κάτι αντίστοιχο συνέβη και με το άγαλμα του Bill Russell, του θρύλου των Boston Celtics, στην City Hall Plaza.

Ο 26χρονος Brendan McGillicuddy, κάτοικος Βοστώνης, δήλωσε στο BBC ότι παρατήρησε την καινούργια προσθήκη στο άγαλμα πηγαίνοντας στη δουλειά του.

«Μου αρέσει», είπε. «Δεν έχω ιδέα τι συμβολίζει, αλλά είναι ένα όμορφο, μικρό σήμα κατατεθέν της Σκωτίας».

«Είναι σαν να λένε “πέρασε η Σκωτία από εδώ”. Δεν ήξερα ότι υπήρχε τέτοιο έθιμο πριν το Μουντιάλ. Είχα ακούσει για τον Tartan Army, αλλά όχι για τους κώνους. Πάντως, έχει πλάκα».

Μέχρι το απόγευμα της Τετάρτης, οι δημοτικές αρχές της Βοστώνης άρχισαν να μαζεύουν τους κώνους από τα αγάλματα, όμως οι οπαδοί δεν πτοούνται και συνεχίζουν το πάρτι με τον δικό τους τρόπο.

«Είναι ένας φιλικός χαιρετισμός από τη Γλασκώβη», λέει. «Εδώ το φαινόμενο πήρε διαστάσεις επειδή η Βοστώνη έχει πάρα πολλά αγάλματα».

«Δεν προχωράμε ούτε δέκα μέτρα χωρίς να μας σταματήσει κάποιος για φωτογραφία».

«Τους φαίνεται αστείο και θέλουν να μάθουν τι κρύβεται πίσω από αυτό».

Η προέλευση αυτού του σκωτσέζικου “εθίμου”

Ο Arthur Wellesley, ο Δούκας του Ουέλινγκτον, έμεινε στην ιστορία για τη νίκη του επί του Ναπολέοντα στη Μάχη του Βατερλό το 1815, ενώ αργότερα διετέλεσε και πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας.

Το άγαλμά του φιλοτεχνήθηκε από τον Ιταλό Carlo Marochetti και στήθηκε στη Γλασκώβη το 1844.

Η ιστορία με τον κώνο ξεκίνησε μάλλον από… ξενύχτηδες κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’80.

Για χρόνια, οι ντόπιοι βρίσκονταν σε δικαστική και πολιτική κόντρα με τον δήμο για το αν πρέπει να παραμείνει ο κώνος.

Οι αρχές υποστήριζαν ότι το άγαλμα είχε υποστεί μικροζημιές και εξέφραζαν φόβους για πιθανούς τραυματισμούς όσων σκαρφάλωναν. Μάλιστα, ο δήμος έκανε λόγο για «βανδαλισμό» και η αστυνομία απειλούσε με συλλήψεις.

Όμως το πείσμα των κατοίκων νίκησε. Κάθε φορά που ο δήμος κατέβαζε τον κώνο, ένας καινούργιος εμφανιζόταν στη θέση του μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα.

Σήμερα, το άγαλμα με τον κώνο είναι το επίσημο σήμα κατατεθέν της Γλασκώβης και φιγουράρει σε αφίσες, σουβέρ και μπρελόκ.

Το 2023, ο Banksy το χαρακτήρισε ως το «αγαπημένο του έργο τέχνης σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο», και αυτός ήταν ο λόγος που επέλεξε τη συγκεκριμένη πινακοθήκη για την πρώτη του ατομική έκθεση μετά από 14 χρόνια.