ΣΕ ΕΝΑ ΜΟΥΣΕΙΟ STREET ART ΣΤΟ ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ, Ο SPIDER-MAN ΓΙΝΕΤΑΙ ΞΑΝΑ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

Σε μια τεράστια πρώην βιομηχανική αποθήκη στο βόρειο Άμστερνταμ, σε έναν χώρο χιλιάδων τετραγωνικών, βρίσκεται ένα σημείο απόλυτα αφιερωμένο στη street art και το γκράφιτι, που θα μπορούσε ανετότατα να ανήκει στο φόντο κάποιας περιπέτειας του Σπάιντερμαν στην καρδιά της πόλης.

Για δεκαετίες, το NDSM Wharf ήταν ένα από τα μεγαλύτερα βιομηχανικά ναυπηγεία της Ευρώπης τον 20ό αιώνα. Στην περιοχή συναντούσε κανείς ένα γιγάντιο βιομηχανικό συγκρότημα με ναυπηγεία και δεξαμενές που όμως σταδιακά εγκαταλείφθηκε αφήνοντας πίσω έναν αστικό σκελετό-φάντασμα.

Από τα τέλη όμως των ‘90s, οι εγκαταστάσεις αυτές αντί να κατεδαφιστούν, άρχισαν να στεγάζουν δημιουργικές ομάδες, καλλιτέχνες και πολιτιστικά events, για να δημιουργηθεί έτσι μια συνομιλία ανάμεσα στο παρελθόν της πόλης και στην σύγχρονη έκφραση.

Το STRAAT Museum που δημιουργήθηκε εκεί λοιπόν, δεν επρόκειτο ποτέ να είναι ένα συμβατικό μουσείο τέχνης, αλλά κάτι πολύ πιο ζωντανό, σε διάλογο με ένα αστικό τοπίο που αλλάζει και παραμένει διαρκώς ζωντανό.

Τα περισσότερα έργα εκεί, δημιουργούνται επί τόπου και έχουν διαστάσεις πραγματικών εξωτερικών τοίχων πόλης. Σε αντίθεση με τα κλασικά μουσεία που λειτουργούν ως “παγωμένος χρόνος”, αποτυπώνοντας δηλαδή ένα snapshot του παρελθόντος μέσα έναν αυστηρά curated χώρο, εδώ συμβαίνει κάτι διαφορετικό.

Οι καλλιτέχνες πολύ συχνά δημιουργούν τα έργα τους μέσα στην ίδια την τεράστια βιομηχανική αποθήκη του μουσείου, πάνω σε επιφάνειες αγνού αστικού DNA, κατασκευασμένα ειδικά για τον χώρο – αυτή η σχέση έργου και display είναι τεράστιας σημασίας καθώς αποφεύγει το κάθε στεγανό της μετατόπισης και της απώλειας του context.

Με αυτό τον τρόπο, στο STRAAT αυτό που αντικρύζεις ως επισκέπτης δεν είναι ακριβώς μια συλλογή έργων, όσο το δίπολο έργου+περιβάλλοντος σε ένα combo. Η διαδικασία, ο χώρος, γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι του έργου. Έτσι, καθώς περιπλανιέσαι, είναι σα να βρίσκεσαι περισσότερο σε μια ζωντανή γειτονιά, παρά σε έναν χώρο που φιλοξενεί τέχνη, γενικώς και αορίστως.

Και σε αυτή την περίπτωση της δικής μας επίσκεψης, ένα από τα “ζωντανά εκθέματα” του μουσείου είναι κατά κάποιο τρόπο ο ίδιος ο Σπάιντερμαν. Ένας ήρωας που είναι αδύνατον κι αυτός να απομονωθεί από το περιβάλλον του, ορισμένος απόλυτα από τους χώρους γύρω του – μια διάσταση που νομίζω πως έλειψε από την πρώτη τριλογία ταινιών του Τομ Χόλαντ στον ρόλο (όπου δόθηκε περισσότερη έμφαση στο Marvel σύμπαν, στους Avengers, στους παλιότερους Σπάιντερμαν, κλπ κλπ) και η οποία ξεκάθαρα τονίζεται ως “επιστροφή στα βασικά” για αυτή τη νέα ταινία, αυτή τη νέα αρχή.

Η κατεξοχήν εικόνα του Σπάιντερμαν που φέρνουμε στο μυαλό μας είναι με τον ήρωα εν κινήσει, στον αέρα, να κρέμεται από τη μία πρόσοψη κτιρίου μετά τον άλλον, σε μια αρμονική κίνηση μες στο αστικό, μητροπολιτικό τοπίο. Η πιο διάσημη μάχη του με έναν από τους εχθρούς του, ήταν όταν βούτηξε από μια γέφυρα προσπαθώντας να σώσει τη Γκουέν Στέισι από μια πτώση. Το διασημότερο κινηματογραφικό του φιλί ήταν σε ένα σοκάκι, με τον ίδιο να κρέμεται ανάποδα από μια σκαλωσιά.

Ό,τι κι αν θυμηθείς ή αναζητήσεις σχετικά με τον Σπάιντερμαν, θα έχει στο τέλος να κάνει με κάποιο κομμάτι της πόλης. Με οροφές, με τοίχους, με εντυπωσιακούς ουρανοξύστες, με βρεγμένα σοκάκια. Το να βρίσκεται στους χώρους του STRAAT μοιάζει μάλλον προφανές: Στον κόσμο του Σπάιντερμαν, η πόλη είναι ένας ζωντανός οργανισμός, κάτι που εκπροσωπεί ως απόλυτη φιλοσοφία κι αυτός ο πολιτιστικός χώρος στο Άμστερνταμ.

Το ταίριασμα έβγαζε απόλυτο νόημα, και ήταν πάρα πολύ διασκεδαστικό το πώς αυτοί οι διαφορετικοί κόσμο ενώνονταν καθώς κυκλοφορούσε κανείς στους χώρους του μουσείου, που για αυτό το event είχαν μεταμορφωθεί για να φιλοξενήσουν τον κόσμο του αγαπημένου ήρωα.

Στο κεντρικό display του χώρου, εκεί όπου έχει στηθεί μια μεγάλη οθόνη για να φιλοξενήσει μια επερχόμενη έκπληξη, πάνω από την μίνι αρένα κρέμεται από ιστούς ένα αυτοκίνητο – σα να βρίσκεται ακριβώς στη μέση κάποιου σκηνικού δράσης του Σπάιντερμαν, όπου χάρη στους ιστούς του έχει σταματήσει τελευταία στιγμή ένα αντικείμενο από το να χτυπήσει τους περαστικούς.

Γύρω μας, τα εντυπωσιακά έργα που φυσικά φιλοξενεί το μουσείο μπλέκονται με εικόνες του κόσμου του Σπάιντερμαν, αλλά και διάφορα μικρά φωτογραφικά activities που διασκεδάζουν τους φανς που έχουν γεμίσει τον χώρο. Αυτό που κατευθείαν παρατήρησα ήταν αυτή ακριβώς η προσέγγιση: Δεν έγινε κάποια απόπειρα να καλυφθούν τα υπάρχοντα έργα ή να “μεταμορφωθεί” ο χώρος, παρά συνυπήρξαν οργανικά μεταξύ τους.

Ένα από τα πιο εντυπωσιακά murals του μουσείου είναι το The Irrational Fear of Impending Doom του ιρλανδού street artist Aches, στο οποίο τεράστια σκελετωμένα πρόσωπα σε διαφορετικές έντονες χρωματικές αποχρώσεις, συνδυάζονται δημιουργώντας την ψευδαίσθηση ενός πολυκέφαλου όντος – ένα σχόλιο της αγχωτικής, 24/7 σύγχρονης ύπαρξης. Ακριβώς δίπλα αυτό, η Μέρι Τζέιν της Ζεντάγια στέκεται δίπλα στον Σπάιντερμαν σε ένα καρέ του κινηματογραφικού σύμπαντος του ήρωα σε τεράστιες διαστάσεις.

Η εισβολή του Σπάιντερμαν στον χώρο του STRAAT γίνεται στο πλαίσιο ενός fan event, όπου αμέτρητοι φανς του ήρωα μπορούν να περπατήσουν σε αυτά τα παραλλαγμένα street art σοκάκια, να φωτογραφηθεί σε στιγμιότυπα που παραπέμπουν στον κόσμο του ήρωα, να δοκιμάσουν street food (φάγαμε ένα θαυμάσιο smash burger, αλλά και ντόνατ σε μπλε ή κόκκινη εκδοχή), και τελικά να παρακολουθήσουν σε παγκόσμια πρεμιέρα την προβολή του νέου τρέιλερ της ταινίας Spider-Man: Καινούργια Μέρα, που θα κυκλοφορήσει 29 Ιουλίου.

Στους γύρω χώρους, υπάρχουν διάφορα photo opportunities για τους φανς: Από ένα σκοινί που κρέμεται από το ταβάνι και σου δίνει τη δυνατότητα να φωτογραφηθείς ανάποδα στον αέρα σα να κρέμεσαι από την οροφή, μέχρι ένα δάπεδο που προσομοιάζει όψη κτιρίων από τα πλάγια, και καθώς σέρνεσαι στο πάτωμα, στη φωτογραφία φαίνεται σα να σκαρφαλώνεις ουρανοξύστες α λα Σπάιντερμαν.

Το κερασάκι στην τούρτα; Ότι για την πρεμιέρα του τρέιλερ, την εισαγωγή θα έκαναν οι ίδιοι οι σταρς της ταινίας, Ζεντάγια και Τομ Χόλαντ, που βρέθηκαν στο Άμστερνταμ για αυτό το event, περπάτησαν το κόκκινο χαλί, και χαιρέτησαν τους φανς. (Ο Τομ Χόλαντ ζήτησε συγγνώμη που δεν είχε επισκεφθεί το Άμστερνταμ ως τώρα, κάτι παράλογο «δεδομένου τους ονόματός του». Καλό αστείο!)

Το τρέιλερ μπορείς να δεις εδώ, αλλά όπως καταλαβαίνεις, η παράκρουση των φανς σε κάθε δεύτερη σκηνή ή σε κάθε εμφάνιση κάποιου γνώριμου προσώπου, δεν περιγράφεται όταν τη ζεις από κοντά, ανάμεσα σε τόσο κόσμο – ντυμένοι μάλιστα όλοι τους, πρέπει να σημειωθεί, σε αποχρώσεις κόκκινου ή/και μπλε.

Πάρε και μια γεύση από το STRAAT Museum όταν, για ένα απόγευμα, ντύθηκε Σπάιντερμαν: