Στους Gorillaz τελικά πήγαν όλοι – Γι’ αυτό και φώναξαν “Αθήνα, είσαι το Νο1”

Οι Gorillaz πρέπει να έφυγαν από την Πλατεία Νερού έχοντας στο μυαλό τους αμέτρητα θαυμαστικά για το ελληνικό κοινό. Γιατί αυτό που έγινε στην sold-out εμφάνισή τους στο Release ξεπέρασε ίσως κάθε προσδοκία τους.

Χιλιάδες άνθρωποι τραγουδούσαν, χειροκροτούσαν κάθε μουσικό που ανέβαινε στη σκηνή, παρακολουθούσαν με την ίδια προσήλωση όσα συνέβαιναν στις γιγαντοοθόνες και αποθέωναν κάθε λέξη του μπροστάρη Damon Albarn. Στη μέση της βραδιάς, ο ίδιος δεν δίστασε να πει αυτό που ένιωθε: «Athens, you’re number one». Και η ασφυκτικά γεμάτη Πλατεία Νερού απάντησε με μια έκρηξη ενθουσιασμού.

Από νωρίς ο χώρος είχε αρχίσει να γεμίζει για την Jehnny Beth και τους Flaming Lips. Από τις οκτώ και μετά, η Πλατεία Νερού γέμισε ασφυκτικά. Ένιωθες ότι δεν υπήρχε ούτε ένα σημείο για να σταθείς όρθιος ή καθιστός. Μπλουζάκια με στάμπες των Gorillaz, γονείς με τα παιδιά τους, παρέες εφήβων, καροτσάκια με μωρά, σαραντάρηδες και πενηντάρηδες που ακολουθούν τον Damon Albarn από την εποχή των Blur, άνθρωποι που μεγάλωσαν με το “Clint Eastwood”, αλλά και παιδιά που ζούσαν την πρώτη μεγάλη συναυλία της ζωής τους. Στους Gorillaz τελικά, ήρθαν όλοι.

Στις 9.45 ακριβώς, ο Damon Albarn εμφανίστηκε στη σκηνή μαζί με τους μουσικούς του και η αντίδραση του κόσμου ήταν εκκωφαντική. Ακόμη κι αν στεκόσουν αρκετά πίσω, άκουγες μια βοή να απλώνεται σε όλη την Πλατεία. Με τον χαρακτηριστικό κόκκινο μπερέ, μιλιτέρ σακάκι και ένα pin με τον Τσε Γκεβάρα στο πέτο, χαιρέτησε το κοινό και, χωρίς περιττές εισαγωγές, άνοιξε την πόρτα στο πολύχρωμο σύμπαν των Gorillaz.

Πριν από 25 χρόνια, το συγκρότημα γεννήθηκε ως μια «εικονική μπάντα». Σήμερα, αυτό το στοιχείο παραμένει η καρδιά του σόου, μόνο που πλέον συνυπάρχει με έναν Albarn σε ρόλο frontman, μαέστρου, αφηγητή και οικοδεσπότη. Ένας συνδετικός κρίκος μιας εναλλαγής καλλιτεχνών, από τραγούδι σε τραγούδι.

Τα animations του Jamie Hewlett έδωσαν ψυχή στο σόου

Η αλήθεια είναι ότι περιμέναμε έναν Damon Albarn να οργώνει ακούραστος τη σκηνή. Στην Αθήνα εμφανίστηκε λιτός στις κινήσεις του και έδωσε την εντύπωση ότι παρακολουθούσε το ίδιο του το δημιούργημα να εξελίσσεται μπροστά του, αφήνοντας τους καλεσμένους και τους μουσικούς να κουβαλήσουν όλο το βάρος της ενέργειας της βραδιάς.

Την ίδια στιγμή, οι γιγαντοοθόνες λειτούργησαν ως ισότιμο κομμάτι της συναυλίας. Τα animations του Jamie Hewlett ήταν ο δεύτερος βασικός πρωταγωνιστής του σόου. Οι 2-D, Murdoc, Noodle και Russel εμφανίζονται διαρκώς, αφηγούνται τις δικές τους ιστορίες, αλλάζουν μορφές και συνομιλούν με τη μουσική που ακούγεται εκείνη τη στιγμή. Πολλές φορές έπιανες τον εαυτό σου να μην ξέρει πού να πρωτοκοιτάξει. Στους μουσικούς ή στις οθόνες. Αυτό το συνεχές πήγαινε-έλα ανάμεσα στον πραγματικό και τον εικονικό κόσμο παραμένει το πιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των Gorillaz.

Το σόου ήταν σαν ένα μικρό φεστιβάλ μέσα στο ίδιο το live. Καλεσμένοι ανέβηκαν στη σκηνή, έκαναν τη δική τους εμφάνιση και έδιναν τη σκυτάλη στον επόμενο, χωρίς ποτέ να διακόπτεται η ροή. Hip hop, dub, electronica, gospel, βρετανική ποπ, αφρικανικοί ρυθμοί και παραδοσιακές μουσικές από διαφορετικές γωνιές του κόσμου. Ο Albarn έχει μετατρέψει τους Gorillaz σε ένα ανοιχτό μουσικό πρότζεκτ, όπου κάθε συνεργασία βρίσκει τη θέση της μέσα στο σύνολο.

Gorillaz και τα δυνατά singalongs

Το νέο άλμπουμ “The Mountain” κουβαλά έντονες ινδικές επιρροές. Ο δεξιοτέχνης του bansuri Ajay Prasanna πρόσθεσε έναν εντελώς διαφορετικό ήχο στη βραδιά, υπενθυμίζοντας πόσο ανοιχτό παραμένει το μουσικό σύμπαν των Gorillaz σε επιρροές από κάθε γωνιά του πλανήτη.

Από τη βραδιά, αν και δεν ανήκω στους φανς των Gorillaz, ξεχώρισα την απίστευτη φωνάρα που λεγεται Michelle Ndegwa στο “Kids With Guns” – μία από τις βασικές τραγουδίστριες των backing vocals της περιοδείας.

Λίγο αργότερα ανέβηκε στη σκηνή ο Yasiin Bey, γνωστός επί χρόνια ως Mos Def, μία από τις σημαντικότερες μορφές του conscious hip hop και με αξιόλογη πορεία και ως ηθοποιός, που κυριολεκτικά απογείωσε το “Stylo”. Το επαναλαμβανόμενο “overload, overload…” έγινε αφορμή για ένα από τα πιο δυνατά singalongs της βραδιάς.

Η συνύπαρξη στη σκηνή με τον εμβληματικό Omar Souleyman για το “Damascus” ήταν απόλαυση. Δύο κόσμοι που δύσκολα φαντάζεται κανείς μαζί, βρήκαν κοινό έδαφος.

Η ατμόσφαιρα έγινε πιο τρυφερή στο “The Shadowy Light”. Ένα από τα πιο ιδιαίτερα κομμάτια του νέου δίσκου, βαθιά επηρεασμένο από την ινδική μουσική και αφιερωμένο στη φωνή της θρυλικής Asha Bhosle, στην τελευταία ηχογράφησή της. Τα κινητά σηκώθηκαν σχεδόν ταυτόχρονα στον αέρα και η Πλατεία Νερού φωτίστηκε από χιλιάδες μικρές οθόνες.

Και ύστερα ήρθαν τα τραγούδια που όλοι ήξεραν και όλοι περίμεναν. Το “Feel Good Inc.” (με τον Pos των De La Soul) μετατράπηκε σε μια τεράστια χορωδία, ενώ με το “Clint Eastwood” ο χρόνος έμοιαζε να γυρίζει στις αρχές της δεκαετίας του 2000, όταν η εικονική μπάντα του Albarn και του Hewlett – την οποία σκέφτηκαν σε έναν καναπέ βλέποντας MTV – έμοιαζε περισσότερο με ένα τολμηρό πείραμα παρά με ένα σχήμα που θα άντεχε για δεκαετίες.

Λίγο πριν από το τέλος, ο Albarn αναφέρθηκε στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε και κάλεσε το κοινό να υψώσει τη γροθιά του. Ένα λιτό μήνυμα αλληλεγγύης και αντίστασης, που λειτούργησε ως ο επίλογος της βραδιάς.

Φύγαμε με τη σκέψη ότι οι Gorillaz αποτελούν ένα από τα μεγαλύτερα success stories της ποπ κουλτούρας. Γεννήθηκαν από μια ιδέα του Damon Albarn και του Jamie Hewlett. Εικοσιπέντε χρόνια μετά, το δημιούργημά τους έχει αποκτήσει τέτοια αυτονομία, ώστε έχει ξεπεράσει ακόμη και τους ίδιους τους δημιουργούς του.

Με τους Gorillaz ολοκληρώθηκε το Release Athens x SNF Nostos. Επόμενη στάση μας οι Pet Shop Boys το Σάββατο 27 Ιουνίου – Μαζί τους, ο Gramatik & οι Saint Etienne.