ΑΤ Ομονοίας: Απαλλαγή των αστυνομικών για τον βιασμό της 19χρονης, ζητά ο εισαγγελέας

Την απαλλαγή των αστυνομικών που κάθονται στο εδώλιο του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της Αθήνας σχετικά με τον βιασμό 19χρονης στο ΑΤ Ομονοίας εισηγήθηκε ο εισαγγελέας. Ζήτησε την καταδίκη ενός μόνο για παράβαση του νόμου περί προσωπικών δεδομένων.

Συγκεκριμένα, ζήτησε να αθωωθούν λόγω αμφιβολιών οι δύο αστυνομικοί που φέρονται ως φυσικοί αυτουργοί της πράξης του ομαδικού βιασμού αλλά και ο τρίτος συνάδελφος τους ο οποίος κατηγορείται ως συνεργός στην ίδια πράξη. Ο εισαγγελικός λειτουργός έκρινε ότι θα πρέπει να καταδικαστεί μόνο ένας εξ αυτών για παράβαση του νόμου περί προσωπικών δεδομένων, καθώς κατέγραφε με το κινητό του ότι έλαβε χώρα εντός του αστυνομικού τμήματος.

Ο εισαγγελέας αρχικά καταδίκασε την συμπεριφορά των δύο κατηγορουμένων για ομαδικό βιασμό αστυνομικών, η οποία όπως είπε απέχει από αυτή που θα έπρεπε να ήταν πολλώ δε μάλλον την ώρα της υπηρεσίας τους. Επεσήμανε ωστόσο, πως όσα έλαβαν χώρα αποτελούν πειθαρχικό παράπτωμα και ως τέτοιο θα πρέπει να ερευνηθεί αρμοδίως. «Φέρθηκαν αναξιοπρεπώς, όσα έκαναν είναι κατακριτέα και δεν υπάρχει κανένας αστερίσκος σε όλα αυτά. Εξέθεσαν και απαξίωσαν την υπηρεσία, ευτέλισαν και δεν σεβάστηκαν ούτε τον εαυτό τους. Και συναινετικές να είναι οι επαφές, θα όφειλαν να προστατεύσουν την κοπέλα και να διαφυλάξουν το κύρος της υπηρεσίας. Έχουν υποπέσει σε βαριά πειθαρχικά παραπτώματα, όμως παρά την ηθική απαξία, σε επίπεδο ποινικής ευθύνης τα πράγματα δεν είναι ξεκάθαρα», ανέφερε.

Κατά την αγόρευσή του, διευκρίνισε επίσης πως δεν πείστηκε από την κατάθεση της καταγγέλουσας ότι δεν είχε συναινέσει σε κάποια σεξουαλικη πράξη. «Η συμπεριφορά της καταγγέλλουσας δεν συνάδει με εκείνη ενός ατόμου φοβισμένου που έχει υποστεί βία. Δεν προέκυψε κάποια δυσφορία ή άρνηση, δεν είπε “όχι”, δεν έδειξε άρνηση. Δεν έφυγε από το δωμάτιο ακόμα και όταν ήταν μόνη της, παρότι η πόρτα ήταν μισάνοιχτη και ξεκλείδωτη. Δεν φώναξε σε βοήθεια. Θα μπορούσε να βγει και να ζητήσει βοήθεια στο γραφείο ενδοοικογενειακής βίας που βρισκόταν δίπλα» είπε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι η μετέπειτα αλλαγή της βούλησης της δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μη συναίνεση.

Δικαιολόγησε δε την τοποθέτησή του, ιδίως όταν το ακροατήριο εξέφρασε την δυσφορία του επί της αθωωτικής πρόταση, αναφέροντας: «Δεν είμαστε εδώ για να δικάσουμε το ήθος και τη συμπεριφορά των κατηγορουμένων, δεν είμαστε δικαστήριο ήθους. Αυτό κρίθηκε στα πειθαρχικά. Για να καταδικάσουμε θέλουμε πλήρη απόδειξη. Αποδείχθηκε η τέλεση της σεξουαλικής πράξης, αλλά δεν αποδείχθηκε ότι δεν υπήρξε συναίνεση».