Λαμίν Γιαμάλ: Το μωρό στην μπανιέρα που έγινε κρίσιμο γρανάζι για την Ισπανία

Τον Δεκέμβριο του 2007, ένας 20χρονος Λίο Μέσι πόζαρε για ένα φιλανθρωπικό ημερολόγιο, πλένοντας ένα μωρό σε μια πλαστική μπανιέρα. Η φωτογράφιση οργανώθηκε από την ομάδα του, την Μπαρτσελόνα, και το μωρό ήταν ένας ντόπιος που ονομαζόταν Λαμίν Γιαμάλ. Όταν ο Γιαμάλ εκτοξεύτηκε στην κορυφή σε ηλικία 16 ετών και η φωτογραφία ήρθε στο φως, απέκτησε ένα νέο νόημα: ο Μέσι, ο κορυφαίος παίκτης του κόσμου, έχριζε τον ποδοσφαιρικό του διάδοχο.

Ο Γιαμάλ, ένας αριστεροπόδαρος δεξιός εξτρέμ όπως ο Μέσι, ακολούθησε τα βήματά του μέσα από την ακαδημία της Μπαρτσελόνα, τη Μασία. Μάλιστα, ο Γιαμάλ έχει πετύχει περισσότερα από όσα είχε καταφέρει ο Μέσι σε αυτή την ηλικία. Μόλις λίγες ημέρες μετά τα 17α γενέθλιά του, κατέκτησε το Euro 2024 με την Ισπανία, ενώ στη συνέχεια σήκωσε δύο πρωταθλήματα Ισπανίας με την Μπαρτσελόνα. Την Κυριακή, αντιμετωπίζει την Αργεντινή του Μέσι στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Αν και σε αυτό το τουρνουά δεν βρίσκεται στην καλύτερη δυνατή κατάσταση, παλεύοντας με συνεχείς τραυματισμούς, ο Γιαμάλ είναι ήδη, πιθανότατα, ο πιο επιτυχημένος νεαρός ποδοσφαιριστής στην ιστορία.

Η μητέρα του μετανάστευσε στην Ισπανία από την Ισημερινή Γουινέα και ο πατέρας του από το Μαρόκο. Μετά το διαζύγιό τους, ο Γιαμάλ μεγάλωσε μαζί με τα ξαδέρφια του στο Ροκαφόντα, μια κακόφημη εργατική γειτονιά μεταναστών στην παραθαλάσσια πόλη Ματαρό, στον αυτοκινητόδρομο βόρεια της Βαρκελώνης. Η μητέρα του δούλευε στα McDonald’s και ο θείος του είχε έναν φούρνο.

Όπως και ο Μέσι, εξελίχθηκε σε έναν σπάνιο συνδυασμό: ένα πηγαίο, ακατέργαστο ταλέντο που σμιλεύτηκε στην κορυφαία ποδοσφαιρική ακαδημία του κόσμου. Το 2018, η δημοσιογράφος Vivienne Walt ρώτησε έναν άνθρωπο της Μασία ποιο παιδί θα μπορούσε να γίνει ο επόμενος Μέσι. Εκείνος της έδειξε ένα δεκάχρονο πιτσιρίκι με πορτοκαλί ποδοσφαιρικά παπούτσια. “ΛΑΜΙΝ ΓΙΑΜΑΛ”, σημείωσε η Walt στο μπλοκάκι της. Στη Μασία αφομοίωσε πλήρως το ισπανικό στυλ παιχνιδιού, βασισμένο στο ομαδικό passing game και το ασφυκτικό πρέσινγκ. Έκανε ντεμπούτο με την πρώτη ομάδα της Μπάρτσα στα 15 του, πανηγυρίζοντας έκτοτε τα γκολ του σχηματίζοντας με τα δάχτυλα τον αριθμό “304” – τα τελευταία ψηφία του ταχυδρομικού κώδικα του Ροκαφόντα.

Σε εκείνη την ηλικία, είδε την Ισπανία να αποκλείεται στο Μουντιάλ του 2022 από το Μαρόκο – την εθνική ομάδα που έκανε τα πάντα για να τον “κλέψει” και να τον εντάξει στις τάξεις της. Η Ισπανία σε εκείνο το τουρνουά θύμιζε παρωδία του εαυτού της: ένα ανούσιο παιχνίδι με παράλληλες πάσες, λες και ο σκοπός του ποδοσφαίρου ήταν απλώς να γυρίζει η μπάλα από τη μία πλευρά του γηπέδου στην άλλη.

Αυτή η μονοτονία έλαβε τέλος όταν ο Γιαμάλ, σε ηλικία μόλις 16 ετών και 57 ημερών, έγινε ο νεαρότερος παίκτης που έκανε ντεμπούτο και σκόραρε ποτέ με το εθνόσημο. Η ταχύτητα και οι επελάσεις του χάρισαν στη “Φούρια Ρόχα” το στοιχείο που της έλειπε απεγνωσμένα. Οι Ισπανοί το ονομάζουν “verticalidad” – το κάθετο, άμεσο ποδόσφαιρο προς την αντίπαλη εστία. Ο νεαρός αποτελεί μια σχεδόν άλυτη διπλή απειλή για κάθε αμυντικό. Η ταχύτητά του τους αναγκάζει να μένουν πίσω για να μην εκτεθούν, αλλά τότε τους τιμωρεί με μια πάσα “διαβήτη” ή ένα σουτ ακριβείας.

Όταν ξεκίνησε το Euro 2024, ο Γιαμάλ ήταν 16 χρονών και το έδειχνε, με τα σιδεράκια στα δόντια και τα παιδικά του χαρακτηριστικά. Σε εκείνο το τουρνουά έγινε ο νεαρότερος σκόρερ στην ιστορία των Euro και των Μουντιάλ. Ο αμέσως επόμενος στη σχετική λίστα ήταν ο Πελέ, σε ηλικία 17 ετών το 1958.

Η Μπαρτσελόνα ανέκαθεν συνήθιζε να ρίχνει νωρίς στα βαθιά τα “σπλάχνα” της Μασία, όμως σήμερα ο καταχρεωμένος σύλλογος, αδυνατώντας να κάνει ακριβές μεταγραφές, αναγκάζεται να το κάνει. Έτσι, κατέληξε να εξαρτάται από ένα παιδί, βάζοντάς το να παίζει ασταμάτητα. Το ίδιο έκανε και η Ισπανία. Ο Γιαμάλ εμφάνισε σύνδρομο κοιλιακών – προσαγωγών, μια πάθηση στη βουβωνική χώρα που προκαλείται από την υπερκόπωση, ειδικά σε έφηβους αθλητές. Κι άλλα “χρυσά παιδιά” της Μπαρτσελόνα, όπως ο Ανσού Φατί, ο Γκάβι και ο Πέδρι, βρέθηκαν να παλεύουν με αλλεπάλληλους τραυματισμούς. Οι “μπλαουγκράνα” κατηγόρησαν την Ισπανία για υπερχρησιμοποίηση του παίκτη. Όταν μάλιστα τον απέσυραν από την εθνική το περασμένο φθινόπωρο, η ποδοσφαιρική ομοσπονδία εξέφρασε την “έκπληξη και τη δυσαρέσκειά” της.

Η πρόωρη δόξα σπάνια μένει ατιμώρητη. Το πάρτι για τα 18α γενέθλιά του, γεμάτο ποδοσφαιριστές και influencers, επικρίθηκε έντονα για την “νεόπλουτη” αισθητική του. Μάλιστα, μια ισπανική φιλανθρωπική οργάνωση για την αχονδροπλασία κατήγγειλε δημόσια την “ενοικίαση ατόμων με νανισμό για τη διασκέδαση των καλεσμένων”.

Την ίδια στιγμή, δεν είναι πάντα εύκολο να αποτελείς το πρόσωπο μιας νέας, πολυπολιτισμικής Ισπανίας. Ο Γιαμάλ, ως πιστός Μουσουλμάνος, καταδίκασε τα ισλαμοφοβικά συνθήματα Ισπανών οπαδών σε ένα ανοιξιάτικο φιλικό με την Αίγυπτο. Παράλληλα, κατά τη διάρκεια της φιέστας της Μπάρτσα για την κατάκτηση του τίτλου, ανέβηκε στο πούλμαν κρατώντας μια σημαία της Παλαιστίνης, προκαλώντας την οργή του Ισραηλινού υπουργού Άμυνας.

Ο ίδιος ο Γιαμάλ, πάντως, δηλώνει ότι δεν νιώθει ποτέ πίεση. “Η μητέρα μου με γέννησε όταν ήταν 16 χρονών”, έχει εξομολογηθεί. Ο πατέρας του “μάζευε μερικές φορές πράγματα από τον δρόμο για να καταφέρει να φέρει φαγητό στο σπίτι. Για μένα, αυτό είναι η πραγματική πίεση, όχι αυτό που αντιμετωπίζω εγώ”.

Έχοντας μόλις αναρρώσει από τον τελευταίο του τραυματισμό, ξεκίνησε το Μουντιάλ από τον πάγκο προτού κερδίσει φανέλα βασικού. Μετά τη νίκη επί του Βελγίου στα προημιτελικά, δήλωσε: “Κάθε εβδομάδα νιώθω και λίγο καλύτερα”. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχει πάρει την Ισπανία στις πλάτες του, όπως κάνει ο Μέσι με την Αργεντινή. Δεν έχει μοιράσει ακόμα καμία ασίστ στο τουρνουά και μετράει μόλις ένα γκολ, κόντρα στη Σαουδική Αραβία. Μάλιστα, μετά τον προημιτελικό, η εταιρεία στατιστικών Opta σημείωσε ότι είχε χάσει 104 φορές την μπάλα, την “χειρότερη επίδοση στη διοργάνωση”.

Ωστόσο, δεν είναι δική του δουλειά να κουβαλήσει την Ισπανία. Ο Γιαμάλ αποτελεί ένα κομβικό γρανάζι στην κορυφαία “μηχανή” του τουρνουά, όπου προέχει το ομαδικό πνεύμα. Εκεί που σταρ όπως ο Μέσι, ο Κιλιάν Εμπαπέ ή ο Τζουντ Μπέλιγχαμ είναι αναγκασμένοι να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά για τις χώρες τους, η Ισπανία κρατά τον Γιαμάλ ανοιχτά στη δεξιά πτέρυγα. Αποστολή του, εν μέρει, είναι να ανοίγει το γήπεδο, να καθηλώνει την αντίπαλη άμυνα και να αναγκάζει τους αντιπάλους σε “double-team” (διπλό μαρκάρισμα) πάνω του. Αυτό δημιουργεί ελεύθερους χώρους στον άξονα για τους συμπαίκτες του, αλλά και στην πλευρά για τα overlapping ανεβάσματα του δεξιού μπακ, Πέδρο Πόρο.

Αυτές οι πιο “γήινες” εμφανίσεις δεν έχουν κλονίσει στο ελάχιστο την αυτοπεποίθησή του. “Αν η Γαλλία πρέπει να φοβάται κάποιον, αυτή είμαστε εμείς”, πέταξε το καρφί του προτού η Ισπανία “καθαρίσει” τους “Τρικολόρ” με 2-0 στον ημιτελικό. Άλλωστε, το κοντέρ γράφει το απόλυτο: έχει κερδίσει και τα 12 ματς στα οποία ξεκίνησε βασικός σε τελική φάση Euro ή Μουντιάλ.

Κι όμως, ο Γιαμάλ μπορεί να μην είναι καν ο μεγαλύτερος σταρ της οικογένειάς του! Ο απίστευτα γλυκός, τρίχρονος ετεροθαλής αδελφός του, ο Κέιν, έχει γίνει απόλυτο viral στα social media με τον πανηγυρισμό του “Vamos!”, τους χορούς του και τον τρόπο που βουτάει με το κεφάλι μέσα σε κουβάδες με ποπ κορν. Ο Γιαμάλ λέει ότι ο μικρός δεν έχει ιδέα για τον χαμό που γίνεται στο ίντερνετ: “Απλώς κάνει ό,τι κάνει και στο σπίτι”. Και συμπληρώνει: “Με συγκινεί βαθιά να βλέπω τον αδελφό μου ευτυχισμένο και τη μητέρα μου να ζει επιτέλους τη ζωή που πάντα ονειρευόταν”.

Αυτός που μάλλον δεν θα χαρεί ιδιαίτερα είναι ο Ντόναλντ Τραμπ. Στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ την περασμένη εβδομάδα, χαρακτήρισε την Ισπανία “απαίσιο σύμμαχο” και “απελπιστικούς, κακούς ανθρώπους”. Την Κυριακή, όμως, ίσως αναγκαστεί να παραδώσει ο ίδιος το βαρύτιμο τρόπαιο του Μουντιάλ στη “Φούρια Ρόχα”, την ώρα που ο μικρός Κέιν θα στήνει το δικό του πάρτι στις κερκίδες.