“Θαύματα” και κακοφωνίες…

Τα δημόσια πρόσωπα πρέπει να μετρούν  τα λόγια τους. Το αυτονόητο λέμε, όχι κάτι το καινοφανές. Και δυο φορές πρέπει να τα μετρούν όσοι, λόγω της θέσης που κατέχουν ή επειδή εκπροσωπούν θεσμούς με επιρροή, ακούγονται περισσότερο και όσα θα πουν δεν πρέπει να εκπέμπουν υπερβολές ή να προκαλούν όσους τα ακούνε.

Μερικά παραδείγματα των τελευταίων ημερών για να φανεί τι θέλουμε να πούμε.

1.Ο διοικητής της ΤτΕ έδωσε μια τηλεοπτική συνέντευξη, στην οποία είπε δύο πράγματα: Πρώτον, ότι τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα συντελείται «ένα οικονομικό θαύμα». Και, δεύτερον, ότι «θα ήταν τρέλα» αν  δινόταν η 13η σύνταξη.

Διαπίστωση πρώτη: Και οι δύο αυτές προτάσεις μαζί δεν έχουν λογικό ειρμό. Όταν ο πολίτης ακούει για οικονομικά θαύματα, δεν δικαιούται να περιμένει και παροχές-θαύματα, όπως είναι η 13η σύνταξη; Ο κ. Στουρνάρας έπρεπε να μιλήσει αλλιώς. Το «θαύμα» δεν πάει μαζί με την «τρέλα». Ο πολίτης μπορεί να σκεφθεί «με δουλεύουν».

Διαπίστωση δεύτερη: Είναι άλλο η οικονομική πρόοδος και άλλο το «θαύμα». Δεν γίνεται να συγκρίνουμε την περίοδο της χρεοκοπίας, δηλαδή τον πάτο, με μια άλλη περίοδο, 10 και 15 χρόνια μετά. Και είναι αμετροεπές να μιλάμε για «θαύμα», όταν ακόμα δεν έχουμε πιάσει τις επιδόσεις που είχαμε στο πριν τη χρεοκοπία έτος (2008). Το μέσο εισόδημα των Ελλήνων απέχει παρασάγγας από αντίστοιχο της Ευρώπης. Η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων βρίσκεται στον ευρωπαϊκό πάτο. Οι μισές συντάξεις είναι κάτω από χίλια ευρώ. Πώς γίνεται ο κεντρικός τραπεζίτης να μιλάει για «θαύμα»; Αν  πεις «έχουμε κάνει σημαντική πρόοδο, αλλά δεν μπορούμε ακόμη να κάνουμε τέτοια ανοίγματα, όπως η 13η σύνταξη», ο πολίτης μπορεί να το κατανοήσει. Όταν ακούει για «θαύματα» και αμέσως μετά για την «τρέλα» της 13ης σύνταξης, τι να σκεφθεί;

2.Ο πρωθυπουργός μιλάει κάθε τρεις και λίγο για τη «θεσμικότητά» του. Και την ημέρα της 52ης επετείου της αποκατάστασης της δημοκρατίας κατηγόρησε την αντιπολίτευση για «αντιθεσμικότητα», επειδή δεν λέει «ναι σε όλα» στη διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος. Θυμίζουμε ότι:

-Ο «θεσμικός» Μητσοτάκης χρησιμοποιεί το Σύνταγμα όπως τον βολεύει. Για παράδειγμα, η πλειοψηφία των βουλευτών του «επιτρέπει» να διερευνηθούν οι ευθύνες δύο υπουργών( Καραμανλής, Τριαντόπουλος) για την τραγωδία των Τεμπών, αλλά το «απαγορεύει» για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ (προκαταβολικά «αθώοι» Βορίδης, Αυγενάκης).

– Ο «θεσμικός» Μητσοτάκης επιτρέπει στον υπουργό του επί της Δικαιοσύνης να εκστομίζει φράσεις του τύπου «είναι για τα μπάζα όσοι μιλούν για μπάζωμα». Τώρα ο αρμόδιος εισαγγελέας του Αρείου Πάγου προτείνει ο επί του μπαζώματος υπουργός να παραπεμφθεί στο Ειδικό Δικαστήριο.

-Ο «θεσμικός» Μητσοτάκης ακούει υπουργούς και βουλευτές του να χυδαιολογούν σε βάρος των ευρωπαίων εισαγγελέων. Και ο ίδιος λέει υπαινικτικά ότι «εμπλέκονται» στο εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι. Πρόκειται για ευρωπαϊκό θεσμό, αλλά ο «θεσμικός» πρωθυπουργός τον βλέπει σαν πολιτικό του αντίπαλο, επειδή ψάχνει σκανδαλώδεις υποθέσεις επί των δικών του ημερών.

3. Η νεοεκλεγείσα πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Ρένα Δούρου δήλωσε ότι δεν πήγε στο Προεδρικό για τον εορτασμό της επετείου της 24ης Ιουλίου, επειδή εκεί θα ήταν νοσταλγοί της δικτατορίας, ακροδεξιοί κτλ. Μάλιστα. Όμως, η γιορτή αυτή γίνεται δεκαετίες τώρα. Γινόταν και όταν το δικό της κόμμα, ο ΣΥΡΙΖΑ, κυβερνούσε. Και σύσσωμο πήγαινε σε αυτή τη γιορτή. Τι άλλαξε; Τότε δεν υπήρχαν αυτοί οι υπονομευτές της δημοκρατίας; Είναι κατανοητό μια νέα αρχηγός να θέλει να ξεχωρίσει σε κάτι. Μπορεί να το κάνει, υπάρχουν πολλά πεδία. Οι παραδοξολογίες δεν προσφέρουν κάτι.

4. Η εκπρόσωπος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης Θεώνη Κουφονικολάκου δήλωσε ότι, αν το κόμμα της είναι στην κυβέρνηση και έρθει στην Ελλάδα ο Νετανιάχου, θα τον συλλάβει. Χρειαζόταν αυτή η δήλωση; Προσθέτει κάτι στις επιδιώξεις του νεοσύστατου αυτού κόμματος; Πολύ αμφίβολο. Ούτε κυβέρνηση θα σχηματίσει στο άμεσο μέλλον ούτε ο Νετανιάχου θα μας επισκεφθεί. Στην ερώτηση-παγίδα που της έγινε θα μπορούσε να απαντήσει με χίλιους τρόπους και όχι με το μοναδικό που προκαλεί μειδιάματα. Η υπερέκθεση στα μίντια και οι απαντήσεις επί παντός του επιστητού δεν είναι καλή συνταγή.

Φυσικά, αυτά τα παραδείγματα που αναφέραμε δεν έχουν την ίδια βαρύτητα. Όμως, για να καταλήξουμε όπως αρχίσαμε, τα δημόσια πρόσωπα πρέπει να μετρούν δυο φορές τα λόγια τους. Οι υπερβολές προκαλούν τα αντίστροφα από τα προσδοκώμενα αποτελέσματα.

Το έχει πει χαρακτηριστικά ο Χαλίλ Γκιμπράν:  «Υπερβολή είναι μια αλήθεια που έχασε την ψυχραιμία της»…