Γιατί υπάρχουν σε εκκλησίες στενές σκάλες που οδηγούν σε τοίχο
Διαβάζεται σε 3'
Σε πολλές περιοχές του εξωτερικού, με πληθυσμό Προτεσταντών υπάρχουν εκκλησίες, όπου παρατηρείται το φαινόμενο της “τυφλής” σκάλας -που δεν οδηγεί πουθενά.
- 28 Ιουλίου 2026 07:05
Αν έχει τύχει να ταξιδέψεις στη Βόρεια Ευρώπη, για παράδειγμα στη Γερμανία το πιθανότερο είναι να έχεις μπει σε μια εκκλησία και να ‘χεις δει μια στενή σκάλα σε τοίχο, από την οποία λείπουν τα πρώτα σκαλοπάτια… και ο προορισμός.
Δηλαδή, δεν καταλήγει κάπου.
Τι μας κρύβουν οι σκάλες στους τοίχους;
H Δρ Amy Boyington, Βρετανίδα ιστορικός και συγγραφέας, που παράγει περιεχόμενο στα social media το οποίο “καταναλώνουν” περισσότεροι από 3.000.000 followers, έλυσε την απορία της ύπαρξης αυτού του ανεξήγητου φαινομένου.
Μάλιστα, αποπειράθηκε να ανέβει μια τέτοια σκάλα σε ναό του Νόρφολκ, δίχως επιτυχία.
Πριν προχωρήσουμε στα δεδομένα, θα χρειαστεί να διευκρινίσουμε κάτι: ο προτεσταντισμός είναι εκ των τριών βασικών “κλάδων” του Χριστιανισμού, μαζί με την Ορθοδοξία και τον Καθολικισμό.
“Γεννήθηκε” στη Γερμανία ως “κίνημα μεταρρύθμισης” και σε αντίδραση στις καταχρήσεις, τη διαφθορά και τα δόγματα της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας.
Πάμε τώρα, στην εξήγηση.
Πότε έχασαν τον προορισμό τους οι σκάλες
Αυτό που σήμερα είναι ο εφιάλτης κάθε κλειστοφοβικού, όταν δημιουργήθηκε οδηγούσε στο πατάρι των ναών.
Όπως εξηγεί η ειδικός, σε πολλές μεσαιωνικές εκκλησίες της Ευρώπης, υπήρχε ένα τύπου παραβάν από ξύλο ή πέτρα- λειτουργούσε ως διαχωριστικό μεταξύ του ιερού -εκεί όπου βρισκόταν ο κλήρος- και του κυρίως ναού -όπου μαζευόταν το εκκλησίασμα.
Πάνω από αυτό το χώρο, βρισκόταν ένα πατάρι, μια στενή στοά ή πλατφόρμα που είχε μια σειρά με αγάλματα, με τον Ιησού να σταυρώνεται στη μέση.
Συνήθως υπήρχε άγαλμα της Παναγιάς και μερικές φορές του Αγίου Ιωάννη.
Όλα τα αγάλματα είχαν μπροστά τους κεριά.
Οι ιερείς, οι νεωκόροι και τα μέλη της χορωδίας ανέβαιναν αυτές τις σκάλες, για να ανάψουν τα κεριά, να τα ανανεώσουν, αλλά και για αναγνώσεις ή μουσική.
Κατά τη διάρκεια της αγγλική Μεταρρύθμισης, υπό τον Ερρίκο Η’ και μεταγενέστερων Προτεσταντών ηγεμόνων, τα πατάρια αυτά θεωρήθηκαν ως “ειδωλολατρικά”, λόγω των αγαλμάτων, των διακοσμητικών και του σταυρού.
Πολλά λοιπόν, κατεδαφίστηκαν, άλλα αφαιρέθηκαν κι έτσι έμειναν μόνο οι στενές σπειροειδείς σκάλες ενσωματωμένες στους τοίχους, που έκτοτε δεν οδηγούν πουθενά.
