Γιατί η Κάρολαϊν Λέβιτ είναι (ίσως) αναντικατάστατη για τον Τραμπ

Όπως έχει δείξει η ιστορία (του) μέχρι στιγμής, ο Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται να μην χρειάζεται κάποιον άλλον για να εκτελέσει χρέη εκπροσώπου του Λευκού Οίκου, στη θέση της Κάρολαϊν Λέβιτ.

Ο πιο θορυβώδης πρόεδρος στη σύγχρονη ιστορία καταφέρνει πάντα να περνά το μήνυμά του με κάθε πιθανό τρόπο, με μπαράζ αναρτήσεων, συνεντεύξεων και έντονων αντιπαραθέσεων με τους δημοσιογράφους.

Η αποχώρηση, επομένως, μιας εκπροσώπου Τύπου μπορεί να φαντάζει ήσσονος σημασίας για τον ίδιο τον “ενορχηστρωτή” του Λευκού Οίκου.

Ωστόσο, η παραίτηση της Κάρολαϊν Λέβιτ αποτελεί μια σημαντική προσωπική και πολιτική απώλεια. Το κενό που αφήνει πίσω της αναδεικνύει τον κομβικό της ρόλο ως βασικό μέλος του στενού πυρήνα των συμβούλων του.

Το CNN αναφέρει χαρακτηριστικά ότι η Λέβιτ ήταν πολύ περισσότερα από μια απλή εκπρόσωπος. Κατανοούσε πλήρως το ένστικτο του Τραμπ. Ηγήθηκε της επίθεσης της δεύτερης θητείας του απέναντι στους θεσμούς λογοδοσίας της Ουάσινγκτον – στην προκειμένη περίπτωση, τον Τύπο της αμερικανικής πρωτεύουσας.

Όπως και το “αφεντικό” της, έσπασε το καλούπι της θέσης της. Με το ασταμάτητο “τρολάρισμα” προς τους δημοσιογράφους, αποκάλυψε τις ρωγμές της παραδοσιακής δημοσιογραφίας στην εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Στην προσπάθειά της να δικαιολογήσει την απομάκρυνσή της, η Λέβιτ “έπαιξε το χαρτί” της μητρότητας. Σε ανάρτησή της στα social media, έγραψε ότι μετά τη γέννηση του δεύτερου παιδιού της, συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούσε να είναι η μητέρα που αξίζουν τα παιδιά της, αφιερώνοντας παράλληλα τον “συνεχή χρόνο, την ενέργεια και την προσοχή” που απαιτεί η θέση της.

Ο Τραμπ, χρυσώνοντας ενδεχομένως το χάπι για την αποχώρησή της, την οποία εκθείασε ως μία από τις “πλέον έμπιστες συνεργάτιδές του”, ανακοίνωσε ότι η Λέβιτ θα συνεχίσει να προσφέρει τις υπηρεσίες της ως εξωτερική σύμβουλος.

Μια εξαιρετικά απαιτητική αποστολή

Το να είσαι εκπρόσωπος Τύπου του Τραμπ δεν είναι εύκολη υπόθεση. Η έννοια της “πειθαρχίας στο μήνυμα” είναι οξύμωρο σε αυτή την κυβέρνηση. Κανείς -συμπεριλαμβανομένου του ίδιου- δεν γνωρίζει τι θα πει ο πρόεδρος από λεπτό σε λεπτό. Αλλάζει ακαριαία πολιτική, διαψεύδοντας τόσο τους ανώτατους αξιωματούχους του όσο και τον ίδιο του τον εαυτό.

Παράλληλα, ο Τραμπ είναι δεξιοτέχνης στον χειρισμό των μέσων ενημέρωσης. Επί δεκαετίες δαιμονοποιεί, κολακεύει και περιπαίζει τους δημοσιογράφους. Απήλαυσε τον ρόλο του “κακού” στις ταμπλόιντ εφημερίδες της Νέας Υόρκης τη δεκαετία του ’80, όσο έχτιζε το όνομά του ως μεγιστάνας των ακινήτων.

Αντιλαμβάνεται ενστικτωδώς τη διψασμένη τάση των ΜΜΕ για συνεχείς τίτλους ειδήσεων και τη χρησιμοποιεί ως εργαλείο αντιπερισπασμού.

Το πάθος του Τραμπ για σύγκρουση, η περιφρόνησή του για τους τύπους και η ετοιμότητά του να προβαίνει σε προκλητικές δηλώσεις δημιούργησαν μια εκρηκτική χημεία, όταν η πολιτική του άνοδος συνέπεσε με την έκρηξη των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Χρησιμοποίησε τη νέα τεχνολογία για να διοχετεύσει την αλλοπρόσαλλη προσωπικότητά του στο πολιτικό σύστημα της χώρας, προσπερνώντας τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης που χρησιμοποιούσαν οι προκάτοχοί του.

Επομένως, ίσως να μην χρειάζεται καν άλλον εκπρόσωπο Τύπου.

Ωστόσο, θα δυσκολευτεί να αντικαταστήσει τον συνδυασμό προσόντων της Λέβιτ. Μιλούσε τη “γλώσσα MAGA” μπροστά στις κάμερες πιο άπταιστα από οποιονδήποτε άλλον, εκτός από τον ίδιο τον πρόεδρο. Οι ενημερώσεις της δεν ήταν τόσο προσπάθειες ερμηνείας πολιτικών ή μεταφοράς κωδικοποιημένων μηνυμάτων σε ξένους ηγέτες, όσο επιδείξεις τραμπικής προκλητικότητας.

Οι υποστηρικτές του προέδρου έτρεφαν μεγάλη αδυναμία στη Λέβιτ. Οι επιθέσεις της σε γνωστούς δημοσιογράφους θύμιζαν τις επιθετικές ιαχές της πρώτης προεκλογικής εκστρατείας του Τραμπ. Σπάνια απαντούσε ευθέως σε ερώτηση, προτιμώντας να επιτίθεται στα κίνητρα ή τη νοοτροπία των δημοσιογράφων.

Τον περασμένο μήνα, η Λέβιτ παρακάθισε στο πλευρό του προέδρου στο δείπνο της Ένωσης Ανταποκριτών Λευκού Οίκου, το οποίο είχε αναβληθεί μετά την απόπειρα εισβολής ένοπλου στην εκδήλωση τον Απρίλιο. Εκείνη η βραδιά, κατά την οποία ο Τραμπ επιδόθηκε σε προσωπικές και βίαιες ύβρεις κατά των δημοσιογράφων, αποτελεί πλέον το αποχαιρετιστήριο σύμβολο της θητείας της.

Είναι επίσης κάπως ειρωνικό το γεγονός ότι η Λέβιτ ανακοίνωσε την παραίτησή της εν μέσω θύελλας σχετικά με το αν ο Λευκός Οίκος χρησιμοποίησε τους δημοσιογράφους στο Air Force One ως προκάλυμμα κατά τη διάρκεια της μυστικής πτήσης του προέδρου από την Τουρκία, έπειτα από συναγερμό ασφαλείας τον περασμένο μήνα.

Σοβαρά ερωτήματα για την ελευθεροτυπία

Η θητεία της Κάρολαϊν Λέβιτ θα μείνει στην ιστορία ως καταστροφική για την ξεπερασμένη πλέον αντίληψη ότι ο Τύπος διαδραματίζει ζωτικό ρόλο στον έλεγχο της εξουσίας.

Η ομάδα της ανέλαβε τον πλήρη έλεγχο του συστήματος διαπίστευσης που διαχειριζόταν επί χρόνια η ανεξάρτητη ένωση ανταποκριτών. Η ίδια αποφάσιζε ποιος θα κάλυπτε τις προεδρικές εκδηλώσεις και ποιος θα επιβιβαζόταν στο Air Force One. Πρόσθεσε στις μόνιμες διαπιστεύσεις πλατφόρμες live streaming, τοπικούς συντηρητικούς ραδιοφωνικούς παραγωγούς, podcasters και προσωπικότητες του κινήματος MAGA.

Πολλοί έκαναν λόγο για μια προσπάθεια εισαγωγής προπαγανδιστών που θα αντιμετώπιζαν ευνοϊκά τον Τραμπ. Οι υποστηρικτές του, αντίθετα, πανηγύρισαν για αυτό που θεωρούσαν καθυστερημένη αποδυνάμωση των συστημικών, “φιλελεύθερων” ΜΜΕ.

Σε μια τεράστια διαμάχη που συμπύκνωνε την περιφρόνηση της διακυβέρνησης προς τα παραδοσιακά μέσα, η Λέβιτ -κατ’ εντολή του Τραμπ- απαγόρευσε στο Associated Press την είσοδο σε συγκεκριμένες εκδηλώσεις του Λευκού Οίκου, ενώ δημοσιογράφος του πρακτορείου αποκλείστηκε από το προεδρικό αεροσκάφος.

Το AP, με χιλιάδες συνδρομητές στις ΗΠΑ και σε όλο τον κόσμο, είχε αρνηθεί να τροποποιήσει το εγχειρίδιο σύνταξής του ώστε να ευθυγραμμιστεί με το προεδρικό διάταγμα Τραμπ που μετονομασίασε τον Κόλπο του Μεξικού σε “Κόλπο της Αμερικής”.

Οι ενημερώσεις της Λέβιτ έκαναν σύντομα τα “εναλλακτικά γεγονότα” της πρώτης θητείας Τραμπ να φαίνονται ανώδυνα. Ξεκινούσε τις ενημερώσεις με επιθετικούς μονολόγους, εξυμνώντας υπερβολικά τα επιτεύγματα του Τραμπ. Οι εμφανίσεις αυτές θύμιζαν εκπομπές της βραδινής ζώνης στη συντηρητική τηλεόραση, σε έναν χώρο που, όπως προβλέπει το CNN, σίγουρα την περιμένει ένα λαμπρό και κερδοφόρο μέλλον μόλις μεγαλώσουν τα παιδιά της.

Τάσεις δημιουργούνται μεταξύ κάθε διακυβέρνησης και των ΜΜΕ. Οι σχέσεις της ομάδας του Τζορτζ Ουόκερ Μπους με τους δημοσιογράφους ήταν συχνά τεταμένες. Η οξύτητα μεταξύ των συντακτών και των συνεργατών του Μπαράκ Ομπάμα κατέρριπτε τους συντηρητικούς ισχυρισμούς ότι οι δημοσιογράφοι ήταν με το μέρος του. Αλλά και το γραφείο Τύπου του Τζο Μπάιντεν ήταν ιδιαίτερα επιθετικό.

Ωστόσο, ο Τραμπ απείλησε τον συνταγματικό ρόλο του Τύπου στη Δημοκρατία όσο κανείς άλλος στο παρελθόν.

Αν και οι ενημερώσεις της Κάρολαϊν Λέβιτ ήταν τηλεοπτικές μονομαχίες, η ίδια φέρεται να ήταν συχνά πιο συνεννοήσιμη με τους δημοσιογράφους μακριά από τις κάμερες. Ήταν πάντα προσβάσιμη, ενώ η σχέση εμπιστοσύνης που είχε με τον Τραμπ της εξασφάλιζε παρουσία στο πλευρό του σε κρίσιμες στιγμές.

Αυτό το προνόμιο είναι σημαντικό για τους δημοσιογράφους, καθώς προσδίδει αξιοπιστία στους εκπροσώπους. Πλέον εκφράζονται φόβοι ότι, με την αποχώρηση της Λέβιτ, η κάλυψη των αποφάσεων ενός ασταθούς και σχεδόν ανεξέλεγκτου προέδρου θα γίνει ακόμη πιο δύσκολη.

Εκτός αν ο πρόεδρος επιλέξει έναν αντικαταστάτη που ανήκει ήδη στον στενό του κύκλο, ο διάδοχος της Λέβιτ ενδέχεται να στερείται την αυθεντικότητα που την καθιστούσε μια ισχυρή φωνή για τη διακυβέρνηση. Οι περισσότερες κυβερνητικές συνθέσεις που περνούν από τον Λευκό Οίκο προετοιμάζουν αναπληρωτές εκπροσώπους για τη θέση αυτή, η οποία εξουθενώνει τους κατόχους της μέσα σε λίγα χρόνια. Η απουσία ενός προφανούς σχεδίου διαδοχής τροφοδοτεί τα σενάρια ότι ο Τραμπ ενδέχεται να αναλάβει ο ίδιος εξ ολοκλήρου τον ρόλο.

Η Λέβιτ θα παραμείνει ηρωίδα για τη λαϊκή βάση του Τραμπ. Η επιρροή της ενδέχεται να ξεπεράσει τη δεύτερη θητεία Τραμπ, καθώς οι μελλοντικές ομάδες του Λευκού Οίκου συχνά βασίζονται στις τεχνικές των προκατόχων τους. Ένας μελλοντικός πρόεδρος, Δημοκρατικός ή Ρεπουμπλικανός, δύσκολα θα επιστρέψει οικειοθελώς τις εξουσίες αυτές στον Τύπο.

Στη δεύτερη θητεία του, ο Τραμπ δείχνει συχνά να ασκεί την εξουσία με τρόπο που διασφαλίζει ότι τίποτα δεν θα είναι πια το ίδιο.

Και σε αυτή την προσπάθεια, είχε στο πλευρό του τη Λέβιτ ως μια απόλυτα πιστή και αποτελεσματική σύμμαχο.