Ο πραγματικός λόγος που ενεργοποιούμε το airplane mode στις πτήσεις είναι ο πιλότος

Το airplane mode υπάρχει στα smartphones από το 2003, όταν οι συσκευές που έχουν γίνει πια προέκταση του χεριού μας, άρχισαν να γίνονται δημοφιλείς.

Έως τότε όταν “πετούσαμε” με αεροπλάνο, έπρεπε να απενεργοποιούμε το κινητό μας.

Με τη λειτουργία πτήσης μπορούμε να ακούσουμε μουσική, να παίξουμε παιχνίδια και να παρακολουθήσουμε ταινίες, δίχως να εκπέμπει η συσκευή σήματα που μπορούν να προκαλέσουν πρόβλημα.

Τι πρόβλημα;

Επ ουδενί να πέσει το αεροπλάνο.

Αυτό είναι μύθος.

Η πραγματικότητα που αποτυπώνεται και σε μελέτη της UK Civil Aviation Authority (UK CAA), θέλει τη διαρκή προσπάθεια των συσκευών να “επικοινωνήσουν” με επίγειους σταθμούς βάσεις, να προκαλούν βουητό, το οποίο μπορεί να φτάσει μέχρι τα ακουστικά των πιλότων και δυσκολέψει την επικοινωνία με το έδαφος.

Πώς το τηλέφωνο σου μπορεί να επηρεάσει την επικοινωνία πιλότου-εδάφους

Τα κινητά τηλέφωνα εκπέμπουν ραδιοκύματα.

Όταν δεν ενεργοποιούμε το airplane mode, αναζητούν διαρκώς για σήμα δικτύου, το οποίο εξαφανίζεται πολύ γρήγορα, καθώς τα αεροπλάνα πετούν στα τουλάχιστον 30.000 πόδια, ενώ οι πύργοι κινητής τηλεφωνίας -στους οποίους γίνεται η αναζήτηση σήματος-, είναι σχεδιασμένοι να εκπέμπουν σήματα προς τα κάτω και να έχουν εμβέλεια λίγων χιλιομέτρων.

Έτσι, σε μεγάλο ύψος και με τη μεγάλη ταχύτητα που κινείται το αεροπλάνο, το σήμα είναι αδύναμο.

Το τηλέφωνο αυξάνει την ισχύ της εκπομπής ραδιοκυμάτων και στέλνει σύντομους «παλμούς» δεδομένων σε τακτά χρονικά διαστήματα (217–218 φορές το δευτερόλεπτο).

Αυτός μάλιστα, είναι ο λόγος που “αδειάζει” γρήγορα η μπαταρία.

Παρεμπιπτόντως, όταν το αεροσκάφος επιστρέφει στην εμβέλεια κινητής τηλεφωνίας, οι συσκευές λαμβάνουν και κάποια μηνύματα.

Τα καλώδια ήχου που υπάρχουν στα ακουστικά του πιλότου, τα συστήματα ενίσχυσης της εσωτερικής και ραδιοφωνικής επικοινωνίας και η καλωδίωση του αεροσκάφους μπορούν να «μαζέψουν» αυτά τα ραδιοκύματα, όπως ένα καλώδιο ηχείου «μαζεύει» παρεμβολές, όταν βάζεις το κινητό δίπλα σε ηχεία.

Ο ενισχυτής του συστήματος ήχου του πιλοτηρίου, που έχει σχεδιαστεί για να ενισχύει τις επικοινωνίες VHF (Very High Frequency) με τον πύργο ελέγχου, ανιχνεύει αυτά τα ραδιοκύματα και τα «κάνει» ακουστική συχνότητα.

Το αποτέλεσμα είναι ένας ενοχλητικός ήχος σαν βουητό, τσίριγμα ή blip, blip ή στατικό θόρυβο, που πιλότοι έχουν περιγράψει ως “κουνούπι” μέσα στο αυτί τους.

Σε όλες τις περιπτώσεις, γίνεται πιο δύσκολη η επικοινωνία του πιλότου με τον έλεγχο εναέριας κυκλοφορίας, κάτι που μπορεί να γίνει επικίνδυνο στις πιο σύνθετες φάσεις μιας πτήσης που είναι η απογείωση και η προσγείωση.

Πιο συχνά προκύπτει ο ενοχλητικός ήχος όταν το τηλέφωνο που δεν είναι σε λειτουργία πτήσης, βρίσκεται σχετικά κοντά στο πιλοτήριο ή τις καλωδιώσεις -δηλαδή στις μπροστινές σειρές-, όταν εκπέμπει με υψηλή ισχύ και -κυρίως- όταν πολλά κινητά προσπαθούν να συνδεθούν ταυτόχρονα.

Με το airplane mode, σταματούν οι εκπομπές και μένει και ανενόχλητος ο πιλότος.