Heavy Metal: H αγωνία του διοργανωτή πριν το festival μοιάζει μ’ αυτή του τερματοφύλακα…

Οσοι σπεύδουμε στις συναυλίες του καλοκαιριού (αλλά και των υπόλοιπων εποχών του χρόνου) συνήθως “καταναλώνουμε” το προϊόν, ευχαριστιόμαστε ή όχι και αποχωρούμε από το χώρο χωρίς να υπολογίσουμε ποτέ το τεράστιο αγώνα των διοργανωτών και του προσωπικού τους που έφερε όλο το εγχείρημα εις πέρας. Και όμως πίσω από τη “λαμπρότητα” του κάθε event κρύβοντας χιλιάδες εργατοώρες, μεγάλες ποσότητες αγωνίας και άγχους αλλά και μία ανταμοιβή που δεν συγκρίνεται με τίποτα. Η αίσθηση ότι δημιουργήθηκε κάτι ωραίο που άγγιξε τις ψυχές χιλιάδων ανθρώπων.

Ο Σάκης Φράγκος, ο άνθρωπος πίσω από το Rock Hard, αποτελεί ένα τέτοιο παράδειγμα. Μήνες άγχους για ένα αποδοτικό και ποιοτικό metal διήμερο στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων (11 και 12 Σεπτεμβρίου). Πάλη με τα τέρατα των υψηλών τιμών, αγωνία για το τελικό line up και έγνοια, νοιάξιμο για τους πιο αφοσιωμένους μουσικόφιλους, τους οπαδούς του heavy metal. Που όλο γερνάει, όλο γίνεται “παλιακό”, αλλά έλα που είναι πάντα εδώ και μοιάζει ακόμη και σήμερα ακμαίο;

Σε κάθε περίπτωση, όλο αυτό δεν παραπέμπει σε μία “κανονική” δουλειά. “Το πέτυχες ακριβώς” τονίζει ο Σάκης Φράγκος. “Είναι ευλογία για εμένα, να έχω κάνει το χόμπι μου επάγγελμα κι επειδή μου αρέσει πάρα πολύ η μουσική, ακόμα και μετά από περισσότερα από 30 χρόνια, νιώθω ότι έχω την ίδια όρεξη, όπως όταν ξεκίνησα. Κι επειδή τώρα γνωρίζω πως γίνονται μερικά πράγματα, πολλά είναι ακόμη πιο εύκολα”.

Μυστικό; “Το μυστικό είναι να μην «ρουτινιάζεις». Να βρίσκεις καινούργια project, μικρά ή μεγάλα, ώστε να μην γίνεσαι «δημόσιος υπάλληλος» (με την κακή έννοια) σε κάτι που λατρεύεις. Ένα από αυτά τα project, είναι και το Rock Hard Festival Greece, που μπορεί να με στρεσάρει πάρα πολύ, αλλά είναι και η απαραίτητη «κλωτσιά» για να συνεχίσω!”

Τον ρωτάμε για το εφετινό line up που έχει ένα έντονο άρωμα 90s νοσταλγίας. “Όπως και στον αθλητισμό, έτσι και στις συναυλίες, παίρνεις αυτό που σου δίνουν. Ο Σεπτέμβριος είναι ένας πολύ δύσκολος μήνα να κλείσεις φεστιβάλ στην Ευρώπη και δη στην Ελλάδα.

Τα ευρωπαϊκά σχήματα σχεδιάζουν αμερικάνικες περιοδείες μετά τα καλοκαιρινά φεστιβάλ, τα αμερικάνικα επιστρέφουν στη βάση τους (οπότε πρέπει να πληρώσεις πανάκριβα αεροπορικά για να τα φέρεις) και όλα αυτά, σε συνδυασμό με το ότι βρισκόμαστε σε πολύ δύσκολη θέση γεωγραφικά και ότι κάνουμε το φεστιβάλ δύο συνεχόμενες ημέρες, κάνουν πολύ δύσκολο το booking.

Όταν ξεκινήσαμε να κλείνουμε ονόματα, λοιπόν, μετά τα 2-3 πρώτα, τους Angra, τους Blood Fire Death, τον Udo Dirkschneider, άρχισε να αναδύεται αυτή η «90ίλα» και είπαμε «γιατί να μην το συνεχίσουμε έτσι;» όπως κι έγινε και νομίζω ότι βγήκε ένα πολύ compact φεστιβάλ, με ρεπερτόριο αδιανόητο, όπου περιμένουμε να ακούσουμε πολλά τραγούδια που καθόρισαν τον heavy metal ήχο όπως τον γνωρίζουμε κι αυτό με εξιτάρει, πραγματικά”!

Ναι αλλά υπάρχουν και οι haters που υποστηρίζουν ότι το metal στηρίζεται πλέον στη νοσταλγία των προηγούμενων δεκαετιών. “Αν σου απαντούσα “haters gonna hate”, θα γινόμουν γραφικός; Που δεν υπάρχει νοσταλγία άλλωστε; Εδώ πας το καλοκαίρι στα beach bar και 9 στα δέκα τραγούδια που ακούς, είναι 80s pop επιτυχίες με beat!!!”.

Το δίκιο σου, βουνό Σάκη!

“Κατά τ’ άλλα, το heavy metal συντηρείται από τη νοσταλγία. Το μεγάλο πρόβλημα που έχει το heavy metal, δεν είναι ότι δεν υπάρχουν νέα συγκροτήματα. Υπάρχουν σε πληθώρα, αρκετά εκ των οποίων είναι πολύ καλά. Το πρόβλημα είναι ότι η νέα γενιά δεν ακούει heavy metal κι έχει γίνει ένα πιο «γερασμένο» είδος μουσικής. Θέλω να πιστεύω, ιδίως για τη χώρα μας, ότι οι μεγάλες συναυλίες που γίνονται, φέρνουν νέο κόσμο στο ιδίωμα, αφού γονείς πηγαίνουν τα παιδιά τους, τα οποία με τη σειρά τους μυούνται στο heavy metal και πιθανώς να ακούσουν ακόμα περισσότερο στη συνέχεια”.

Αny way, στην Ελλάδα φαίνεται ότι κάτι αλλάζει και όλο και περισσότερα μεγάλα ονόματα περνούν από τα μέρη μας. “Στην Ελλάδα, εδώ και χρόνια, υπάρχουν αρκετοί αξιόπιστοι promoters, που πληρώνουν στην ώρα τους! Άρα γιατί να μην πάει ένα συγκρότημα, όσο μεγάλο κι αν είναι σε μία χώρα που έχουν κόσμο και τους πληρώνουν όσο ζητήσουν;” μας εξηγεί ο Φράγκος.

“Η μουσική” συνεχίζει, “έχει πολύ σκληρή business side of things, όπου βασικός παράγων είναι το χρήμα. Αν ένα συγκρότημα περιοδεύει και βρει τα χρήματα που ζητάει στην Ελλάδα ή οπουδήποτε αλλού, γιατί να μην πάει; Αυτή είναι η δουλειά τους και από τη στιγμή που δεν βγάζουν χρήματα από τις πωλήσεις των δίσκων, παίζουν όσο περισσότερο μπορούν (ανοίγω την παρένθεση να πω, ότι πολλές φορές ζητούν εντελώς παράλογα χρήματα, με αποτέλεσμα εκεί που ένα σχήμα έκανε περιοδεία δύο μηνών, τώρα παίζει 20 μέρες, γιατί δεν βρίσκει αυτά που ζητάει)”.

Και εδώ έρχεται η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου, η ερώτηση για τα μεγάλα κόστη αλλά και τις υψηλές τιμές των εισιτηρίων, κανόνας πια για όλα τα show. “Ο διοργανωτής ΠΑΝΤΑ είναι αυτός που φαίνεται ο κακός. Αυτός που βάζει ακριβή τιμή στο εισιτήριο για να βγάλει όσο το δυνατόν περισσότερα (λες και ο καθένας στη δουλειά του, θέλει να μπαίνει μέσα οικονομικά)…

Η αλήθεια είναι ότι ο διοργανωτής, κάνει ό,τι μπορεί για να βάλει όσο το δυνατόν χαμηλότερη τιμή στο εισιτήριο, ώστε να το αντέξει ο κόσμος και να πάει στο live. Έχουν ακριβύνει όμως ΟΛΑ, σε απίστευτο βαθμό, που πλέον η συναυλία είναι ένα πολύ ακριβό σπορ…

Στα club show, πλέον δύσκολα βρίσκεις live κάτω από 35 ευρώ, ενώ στα φεστιβάλ, ανάλογα με τα ονόματα, ξεκινάς από 60 και πας μέχρι όπου… Φαντάσου ότι εμείς, για παράδειγμα, φέρνουμε τους Angra (που έρχονται αεροπορικώς από τη Βραζιλία με πολλά άτομα ως crew) και μαζί με τα υπόλοιπα σχήματα, η μέρα τους κοστίζει 67 ευρώ. Στη Γαλλία, την έτερη ευρωπαϊκή χώρα που παίζουν, μόνοι τους και όχι σε πλαίσια φεστιβάλ, το εισιτήριο ξεκινά από 85 ευρώ!!! Καταλαβαίνετε τι προσπάθεια έχει γίνει για να κρατήσουμε την τιμή σε λογικά επίπεδα… Και αυτό, το κάνουν όλοι οι promoters…”

Κοντολογίς, οι καιροί είναι δύσκολοι ως προς το οικονομικό. Οπότε, ας διασκεδάσουμε, όσο μπορούμε. Και ο στόχος του Rock Hard είναι αυτός. Μαζί με έναν ακόμη που μας τον αναφέρει ο Σάκης. “Σεβασμό στον θεατή. Ένας ικανοποιημένος θεατής, είναι η καλύτερη διαφήμιση για το φεστιβάλ μας. Θέλουμε, όποιος ξοδεύει τα χρήματά του για να έρθει στο Rock Hard Festival, να έχει όλες τις παροχές που χρειάζονται ώστε να περάσει όσο το δυνατόν καλύτερα.

Έχουμε έξτρα καντίνες, μεγάλη αγορά βινυλίων, δέκα πολύ καλά σχήματα (με κάποιες εκπλήξεις που θα γίνουν επί σκηνής), signing session και meet n’ greet με όλα σχεδόν τα συγκροτήματα, θα βγάλουμε για πρώτη φορά το “Holy land” των Angra σε μορφή βινυλίου και μάλιστα οι κάτοχοι των VIP εισιτηρίων (τα οποία εδώ και καιρό έχουν γίνει sold out), θα το έχουν σε exclusive χρυσό χρώμα!

Έχουμε «αναγκάσει» σχεδόν όλα τα συγκροτήματα να παίξουν αποκλειστικά ή ειδικά σετ, μόνο για το ελληνικό κοινό, για να το κάνουμε ακόμα πιο exclusive και να μην είναι μία τυπική συναυλία. Έχουμε μοχθήσει για το φεστιβάλ, ξενυχτάμε καθημερινά εδώ και μήνες, ώστε το τελικό αποτέλεσμα να είναι ακόμα καλύτερο από το περσινό και θεωρούμε ότι θα γίνει έτσι”.

Ας μιλήσουν οι κιθάρες λοιπόν!

Ιδού το πρόγραμμα