Άρτεμις Ποταμιάνου: “Το Platforms Project είναι ένας χώρος όπου η διαφορετικότητα γίνεται δύναμη”

Ένα παλιό βιομηχανικό κτίριο, δεκάδες καλλιτεχνικές πλατφόρμες και περισσότερες από 1.100 φωνές από όλο τον κόσμο συναντώνται για τέσσερις ημέρες στην Αθήνα. Το Καπνεργοστάσιο της Βουλής των Ελλήνων μετατρέπεται από τις 17 έως τις 20 Σεπτεμβρίου σε έναν ζωντανό χώρο σύγχρονης τέχνης, φιλοξενώντας το Platforms Project 2026.
Η φετινή διοργάνωση συγκεντρώνει 66 καλλιτεχνικές πλατφόρμες και περισσότερους από ​1.100 καλλιτέχνες από 22 χώρες, παρουσιάζοντας έργα, performances, συζητήσεις, workshops και εκπαιδευτικές δράσεις.

Δεν πρόκειται, όμως, απλώς για μια ακόμη έκθεση σύγχρονης τέχνης, καθώς το Platforms Project έχει στον πυρήνα του την ιδέα της συνάντησης: διαφορετικοί καλλιτέχνες, διαφορετικές πρακτικές και διαφορετικές οπτικές συνυπάρχουν σε έναν χώρο που δεν επιδιώκει την ομοιομορφία, αλλά την πολυφωνία.
Και ίσως ακριβώς αυτή η συνύπαρξη να αποκτά ιδιαίτερο βάρος μέσα στο Καπνεργοστάσιο. Ένα κτίριο με ισχυρή ιστορική και αρχιτεκτονική ταυτότητα υποδέχεται ανεξάρτητες καλλιτεχνικές πρωτοβουλίες, δημιουργώντας έναν διάλογο ανάμεσα στη μνήμη του χώρου και στις πιο σύγχρονες μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης.

Στο επίκεντρο βρίσκονται οι 57 performances, που μετατρέπουν την έκθεση σε μια διαρκώς μεταβαλλόμενη εμπειρία, αλλά και ένα παράλληλο πρόγραμμα που ανοίγει συζητήσεις για ζητήματα όπως η έμφυλη βία, η οικολογία, η φωτογραφία, η φιλοσοφία και η σχέση τέχνης και κοινωνίας.
Τη διεύθυνση του Platforms Project έχουν η ​Άρτεμις Ποταμιάνου και ο ​Μιχάλης Αργυρού, ενώ την καλλιτεχνική επιμέλεια της διοργάνωσης υπογράφει η Άρτεμις Ποταμιάνου.

Η Άρτεμις Ποταμιάνου αναφέρει στο NEWS 24/7 για την επιστροφή στο Καπνεργοστάσιο της Βουλής των Ελλήνων και την επιλογή του χώρου αυτού πως: “το Καπνεργοστάσιο της Βουλής των Ελλήνων είναι ένας χώρος με ιδιαίτερη ιστορική και αρχιτεκτονική ταυτότητα, που έχει τη δική του μνήμη και τη δική του δυναμική.
Η κλίμακά του επιτρέπει στο Platforms Project να αναπτυχθεί χωρίς να χάσει τον χαρακτήρα της άμεσης συνάντησης ανάμεσα στις πλατφόρμες, τους καλλιτέχνες και το κοινό. Στο Καπνεργοστάσιο μάς έδωσε την δυνατότητα για μια πιο ανοιχτή παρουσίαση των έργων χωρίς το τετριμμένο μοτίβο των κλειστών περιπτέρων. Ταυτόχρονα, υπάρχει μια ενδιαφέρουσα αντίθεση ανάμεσα στον θεσμικό χαρακτήρα του κτιρίου και στον ανεξάρτητο χαρακτήρα των καλλιτεχνικών πρωτοβουλιών που φιλοξενεί. Αυτή η συνύπαρξη δημιουργεί έναν ιδιαίτερα γόνιμο διάλογο”.

Το φετινό Platforms Project παρουσιάζει 66 καλλιτεχνικές πλατφόρμες, περισσότερους από 1.100 καλλιτέχνες από 22 χώρες και ένα εκτεταμένο παράλληλο πρόγραμμα. Πώς καταφέρνει μια διοργάνωση να διαχειριστεί αυτή την πολυφωνία χωρίς να χαθεί η συνοχή;

Η συνοχή δεν προκύπτει από την ομοιομορφία. Αντίθετα, στο Platforms Project η πολυφωνία είναι μέρος της ίδιας της ταυτότητάς του. Κάθε πλατφόρμα έχει τη δική της ιστορία, τη δική της αισθητική, το δικό της εννοιολογικό πλαίσιο και τον δικό της τρόπο λειτουργίας. Ο δικός μας ρόλος δεν είναι να περιορίσουμε αυτές τις διαφορές, αλλά να δημιουργήσουμε ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορούν να συνυπάρξουν. Η συνολική εικόνα προκύπτει ακριβώς από αυτή τη συνύπαρξη διαφορετικών φωνών και πρακτικών.

Ποιος είναι ο ρόλος μιας ανεξάρτητης καλλιτεχνικής πλατφόρμας σε μια εποχή όπου οι θεσμοί της τέχνης αλλάζουν και οι καλλιτέχνες αναζητούν νέους τρόπους παρουσίασης και συνεργασίας;

Οι ανεξάρτητες πλατφόρμες έχουν τη δυνατότητα να λειτουργούν πιο ευέλικτα και να ανταποκρίνονται άμεσα σε νέες καλλιτεχνικές ανάγκες. Συχνά δημιουργούν χώρους για πειραματισμό που δεν είναι εύκολο να υπάρξουν μέσα σε πιο καθιερωμένες δομές. Παράλληλα, μπορούν να λειτουργήσουν ως κοινότητες, όπου η συνεργασία και η ανταλλαγή γνώσης αποτελούν βασικό μέρος της καλλιτεχνικής διαδικασίας. Θεωρώ ότι σήμερα ο ρόλος τους είναι ιδιαίτερα σημαντικός, γιατί η τέχνη δεν παράγεται πλέον μέσα από τις παραδοσιακές θεσμικές διαδρομές.

Η performance έχει κεντρικό ρόλο στο φετινό πρόγραμμα. Τι σας ενδιαφέρει περισσότερο σε αυτή τη ζωντανή μορφή τέχνης και στη σχέση που δημιουργεί ανάμεσα στον καλλιτέχνη και το κοινό;

Η performance έχει μια μοναδικότητα: συμβαίνει τη συγκεκριμένη στιγμή και δεν μπορεί να επαναληφθεί ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Ο χρόνος, το σώμα, ο χώρος και η παρουσία του κοινού γίνονται μέρος του έργου. Με ενδιαφέρει ιδιαίτερα αυτή η άμεση σχέση, γιατί ο θεατής δεν παραμένει απλώς παρατηρητής αλλά, με την παρουσία του, συμμετέχει στην ολοκλήρωση της δράσης. Στο Platforms Project οι 57 performances δημιουργούν μια συνεχή ζωντανή ροή μέσα στην έκθεση και μεταβάλλουν διαρκώς την εμπειρία του χώρου.

Το παράλληλο πρόγραμμα περιλαμβάνει συζητήσεις γύρω από κοινωνικά ζητήματα, όπως η έμφυλη βία, η οικολογία, η φωτογραφία και η σχέση τέχνης και φιλοσοφίας. Πόσο σημαντικό είναι για την τέχνη να συνομιλεί με τα μεγάλα ζητήματα της εποχής μας;

Η τέχνη δεν υπάρχει σε απομόνωση από την κοινωνία. Οι καλλιτέχνες ζουν μέσα στην εποχή τους, επηρεάζονται από όσα συμβαίνουν γύρω τους, είτε το επιδιώκουν συνειδητά είτε όχι. Για μένα, η σημασία της τέχνης βρίσκεται στην ικανότητά της να θέτει ερωτήματα, να δημιουργεί αμφιβολίες και να μας κάνει να δούμε κάτι από μια διαφορετική οπτική. Οι συζητήσεις του Platforms Project λειτουργούν συμπληρωματικά προς τα έργα, δημιουργώντας έναν χώρο ανταλλαγής ιδεών και διαφορετικών προσεγγίσεων. Επειδή ένα μεγάλο μέρος των πλατφορμών κάθε χρόνο ασχολείται με ακτιβιστικά θέματα, οι ομιλίες ακολουθούν πολλές φορές τα θέματα αυτά.

Το Kids’ Lab αποτελεί σταθερό κομμάτι του Platforms Project. Πώς μπορεί η επαφή των παιδιών με τη σύγχρονη τέχνη να επηρεάσει τον τρόπο που αντιλαμβάνονται τον κόσμο γύρω τους;

Τα παιδιά δεν έχουν ακόμη την ανάγκη να χωρίσουν αυστηρά την τέχνη σε κατηγορίες. Είναι ανοιχτά στον πειραματισμό, στο παιχνίδι και στο απρόβλεπτο. Αυτό είναι πολύ σημαντικό για τη σύγχρονη τέχνη. Μέσα από το Kids’ Lab θέλουμε να τους δώσουμε τη δυνατότητα όχι μόνο να κοιτάξουν έργα αλλά να δημιουργήσουν, να δοκιμάσουν και να εκφραστούν. Η τέχνη μπορεί να τους μάθει να παρατηρούν διαφορετικά και, κυρίως, να μην φοβούνται να αναζητούν περισσότερες από μία απαντήσεις. Επίσης με αυτό το τρόπο προσπαθούμε να κάνουμε στα παιδιά, που αποτελεί το επόμενο φιλότεχνο κοινό, να αγαπήσουν και να προσεγγίσουν πιο άμεσα την σύγχρονη τέχνη που μπορεί αρχικά να φαίνεται «δύσκολη» στη κατανόηση.

Η παράλληλη έκθεση «M#3, Moments, Meeting, Memories» κοιτάζει πίσω στην ιστορία του Platforms Project και στις σχέσεις που δημιουργήθηκαν όλα αυτά τα χρόνια. Ποια είναι η μεγαλύτερη παρακαταθήκη της διοργάνωσης μέχρι σήμερα;

Νομίζω ότι η μεγαλύτερη παρακαταθήκη είναι οι άνθρωποι. Όχι μόνο οι καλλιτέχνες που έχουν συμμετάσχει, αλλά και οι επιμελητές, οι συνεργάτες, οι εθελοντές και όλοι όσοι έχουν συμβάλει με διαφορετικούς τρόπους. Το Platforms Project έχει δημιουργήσει έναν μεγάλο, διεθνή ιστό ανθρώπων που συναντήθηκαν και συναντιούνται κάθε χρόνο στην Αθήνα μέσα από την τέχνη. Η M#3 είναι ένας τρόπος να κοιτάξουμε αυτή τη διαδρομή μέσα από έργα, μνήμες και προσωπικές ιστορίες.

Το Platforms Project ξεκίνησε ως ένας χώρος συνάντησης ανεξάρτητων καλλιτεχνικών ομάδων. Ποια ήταν η αρχική ανάγκη που οδήγησε στη δημιουργία του και πώς έχει εξελιχθεί μέσα στα χρόνια;

Η αρχική ανάγκη ήταν να δημιουργηθεί ένας χώρος όπου οι ανεξάρτητες καλλιτεχνικές ομάδες θα μπορούσαν να παρουσιάσουν τη δουλειά τους, να γνωριστούν μεταξύ τους και να έρθουν σε επαφή με ένα ευρύτερο κοινό. Όταν ξεκίνησε δεν υπήρχε ό χώρος παρουσίασης αυτού του είδους τέχνης. Από τότε, το Platforms Project έχει εξελιχθεί σημαντικά, χωρίς όμως να χάσει αυτή την αρχική του ανάγκη για συνάντηση. Σήμερα έχει αποκτήσει διεθνή χαρακτήρα και πολύ μεγαλύτερη κλίμακα, αλλά εξακολουθεί να βασίζεται στην ιδέα ότι η τέχνη μπορεί να αναπτύσσεται μέσα από τη συλλογικότητα και την ανταλλαγή.

Σε μια περίοδο όπου η τεχνολογία, η τεχνητή νοημοσύνη και οι νέες μορφές δημιουργίας αλλάζουν τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την τέχνη, ποια είναι τα νέα ερωτήματα που απασχολούν τους καλλιτέχνες;

Ένα από τα βασικά ερωτήματα αφορά πλέον το τι σημαίνει δημιουργία και ποιος θεωρείται δημιουργός. Η τεχνητή νοημοσύνη αλλάζει τον τρόπο παραγωγής εικόνων και περιεχομένου και ταυτόχρονα μας αναγκάζει να επανεξετάσουμε έννοιες όπως η πρωτοτυπία, η πρόθεση, η authorship και η σχέση του ανθρώπου με την τεχνολογία. Δεν θεωρώ ότι η τεχνολογία αντικαθιστά την καλλιτεχνική σκέψη σε καμία περίπτωση.

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο. όπως ήταν το photoshop όταν πρωτοξεκίνησε. Δημιουργεί νέα πεδία πειραματισμού αλλά και νέα ερωτήματα, στα οποία οι καλλιτέχνες καλούνται να τοποθετηθούν αλλά στο τέλος η δημιουργία έχει να κάνει με το βίωμα και την ανθρώπινη σκέψη οπότε αυτά δεν μπορούν να αντικατασταθούν από τεχνητή νοημοσύνη.

Ως καλλιτέχνις, επιμελήτρια και διευθύντρια μιας τόσο μεγάλης διοργάνωσης, πώς αλλάζει η δική σας ματιά πάνω στη σύγχρονη τέχνη μέσα από την επαφή με τόσους διαφορετικούς δημιουργούς;

Η επαφή με τόσο διαφορετικές καλλιτεχνικές πρακτικές με κρατά σε μια διαρκή κατάσταση παρατήρησης και επανεξέτασης. Ως καλλιτέχνις, η δική μου πρακτική εστιάζει σε ζητήματα αντίληψης και στη σχέση ανάμεσα στον καλλιτέχνη, το έργο και τον εκθεσιακό χώρο και τη γυναικεία ταυτότητα. Πειραματίζομαι με διαφορετικά εκφραστικά μέσα, έχοντας όμως έναν κοινό εννοιολογικό άξονα, και συχνά συνομιλώ με την ιστορία της τέχνης, αποδομώντας οικείες εικόνες και ανασυνθέτοντάς τες σε νέες πραγματικότητες.

Η δουλειά μου στο Platforms Project με φέρνει καθημερινά αντιμέτωπη με τρόπους σκέψης που είναι διαφορετικοί από τους δικούς μου. Αυτό είναι πολύτιμο. Κάθε πλατφόρμα, κάθε καλλιτέχνης και κάθε έργο μπορεί να λειτουργήσει ως αφορμή για να ξανασκεφτώ αυτό που θεωρώ δεδομένο. Τελικά, η επιμελητική και η καλλιτεχνική ματιά δεν είναι δύο απολύτως ξεχωριστές διαδικασίες, συνομιλούν συνεχώς και η μία τροφοδοτεί την άλλη.

PERFORMANCES:

Ο εκθεσιακός χώρος ζωντανεύει μέσα από δράσεις και σύγχρονες καλλιτεχνικές πρακτικές.

Αναλυτικό πρόγραμμα

Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2026

19:30-19:45, Studio44 (23), “The Angel was at two places at the same time”, Carolina Hindsjö, επιτέλεση: 15’
19:45-20:05, Dionysos and Apollon Theatre Company (33), “Le Droit de rire/The Right to laugh”, Elvira Andrikogiannopoulou, Pierre-Joël Mary, J.C. Van de Goor, Thierry Watrinet, Karine Saleck, Angeliki Tatsi, Joëlle Montech and students from Lycée franco-hellénique Eugène Delacroix, επιτέλεση: 20′
19:30-19:50, Ορίζοντας Γεγονότων (11), “Περάσματα”, Ειρήνη Αρχοντάκη, επιτέλεση: 20′
19:30-20:00, Rhythm Section (64), “The Beautiful Formula Collective”, Daniel Geiger, Oleksiy Koval, Thomas Rieger, Marie Lou Strauß, Veronika Wenger, Michael Wright, επιτέλεση: 30′
19:30-21:30, Μετά-φραστες (27), “ Rest in Past ”, Νίκος Γκικας, επιτέλεση: 120’
20:00-20:15, ArtCode (52), “Χορείες Χώρων”, Σοφία Ανδρόνικος, επιτέλεση: 15’
20:00-20:30, AXIONART (38), “Love Letters”, Irina Bellaye, happening 30′
20:00-20.30, JS Gallery by IMC (63), “EGO”, Natalia Sokolova, perceptual mediation 30’
20:00-21:00, Γη-Νέκυια (15), “Everyday Object”, Λαμπρινή Μποβιάτσου, Ισμήνη Μπονάτσου, Αποστόλης Φιλίππου, επιτέλεση: 60′
20:30-20:50, adARTes (42), “Snow White Shades – performative utterance”, Νάσια Ζέη, Cristina Cisiliano, επιτέλεση: 20’
21:00-21:30, Μετά-φραστες (27), “Μακαρία”, Μαρία Ζυγομαλα, επιτέλεση: 30’
21:09 – 21:18, You’re Invited ArtGroup (10), “Järjettömyys”, Basti Kuhz, επιτέλεση: 9’

Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2026

14:00-14:10 Postcards from home (21), “Τριανταφυλλώνας”, Αγγελική Δαλαγγέλη, Χορο-περφόρμανς: 10’
15:00-15:30, ArtCan (24), “The Journeys”, Hilary Rosen, ομιλία: 30’
15:30-16:00, Studio44 (23), “Utopia/ Heterotopia”, Maria Bordeanu, Karl Jansson, Carolina Hindsjö, Susanne Högdahl Holm, Catrin Lundqvist, ομιλία: 30’
17:00-17:30, ArtCan (24), “A Line’s Journey”, Elizabeth Mikellides, ομιλία: 30’
18:00-18:10, Encounters (50), “Step into my… room”, Άννα Δημητροκάλη, Φωτεινή Κολοκοτρώνη, Ελένη Κούτλα, Όλγα Παπαλεξάνδρου, Σοφία Πετικίδη, Χριστίνα Ρεντούλη, επιτέλεση: 10′
18:10-18:15, Studio44 (23), “The Angel was at two places at the same time”, Carolina Hindsjö, επιτέλεση: 15’
19:00-19:30, Dionysos and Apollon Theatre Company (33), “Exercices in Unnesserary Joy”, Karl Heinz Jeron, επιτέλεση: 30′
19:00-19:30, AXIONART (38), “Love Letters”, Irina Bellaye, δράση: 30′
19:30 – 20:00, Rhythm Section (64), “The Beautiful Formula Collective”, Daniel Geiger, Oleksiy Koval, Thomas Rieger, Marie Lou Strauß, Veronika Wenger, Michael Wright, επιτέλεση: 30′
20:00-20:10, Encounters (50), “Step into my… room”, Άννα Δημητροκάλη, Φωτεινή Κολοκοτρώνη, Ελένη Κούτλα, Όλγα Παπαλεξάνδρου, Σοφία Πετικίδη, Χριστίνα Ρεντούλη, επιτέλεση: 10′
20:00-21:00, Γη-Νέκυια (15), “Everyday Object”, Λαμπρινή Μποβιάτσου, Ισμήνη Μπονάτσου, Αποστόλης Φιλίππου, επιτέλεση: 60′
20:10-20.40, JS Gallery by IMC (63), “EGO”, Natalia Sokolova, perceptual mediation 30’
20:40-21:00, ΟΣΥΑΠΕ – ΜΕΤΑΒΑΣΗ (31), “le(s) corps”, Νεφέλη Κολια, Ελπίδα Κουϊτζογλου, Σοφία Φαρμακοπούλου, επιτέλεση: 20′

Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2026

14:20-14:30, Solas Art Center (61), “Pneuma: 숨”, Da Aie Park, Eun Joo Song, Karin Namkung, Myungsun Ju, Dianne Chung , επιτέλεση: 10
15:00 – 16:00, [pool] (7), “Frida”, Frida, επιτέλεση: 60’
15:30-16:00, Studio44 (23), “Utopia/ Heterotopia”, Maria Bordeanu, Karl Jansson, Carolina Hindsjö, Susanne Högdahl Holm, Catrin Lundqvist, ομιλία: 30’
17:00-17:15, Μετά-φραστες (27), “R.I.P. Rest in Peace with the angels”, Δέσποινα Πανταζή Παπαδημητρίου, επιτέλεση: 15’
18:00-18:10, Encounters (50), “Step into my… room”, Άννα Δημητροκάλη, Φωτεινή Κολοκοτρώνη, Ελένη Κούτλα, Όλγα Παπαλεξάνδρου, Σοφία Πετικίδη, Χριστίνα Ρεντούλη, επιτέλεση: 10′
18:10-18:25, Studio44 (23), “The Angel was at two places at the same time”, Carolina Hindsjö, επιτέλεση: 15’
18:25-18:40, WEDO (60), “Η τριανταφυλλιά”, Ομάδα Πέρασμα, Αφήγηση παραμυθιού Ερμιόνη Ντέτσικα, επιτέλεση: 15′
19:00-19:10 Postcards from home (21), “Τριανταφυλλώνας”, Αγγελική Δαλαγγέλη, Χορο-περφόρμανς: 10’
19:00-19:30, AXIONART (38), “Love Letters”, Irina Bellaye, δράση: 30′
19:00-20:00, adARTes (42), “Κρίκοι”, Τσοπαναργιά Αθανασία, Μπεκούλης Συμεών, επιτέλεση: 60’
19:10-19:30, ΟΣΥΑΠΕ – ΜΕΤΑΒΑΣΗ (31), “le(s) corps”, Νεφέλη Κολια, Ελπίδα Κουϊτζογλου, Σοφία Φαρμακοπούλου, επιτέλεση: 20′
19:15-20:00, Ορίζοντας Γεγονότων (11), “Traces of the Unseen”, Athina Kanela, επιτέλεση: 45′
19:30-20:00, Dionysos and Apollon Theatre Company (33), “What a wonderfull world”, Olivier Dubois, Bastien Latour, μουσική περφόρμανς: 30′
19:30-20:00, Rhythm Section (64), “The Beautiful Formula Collective”, Daniel Geiger, Oleksiy Koval, Thomas Rieger, Marie Lou Strauß, Veronika Wenger, Michael Wright, επιτέλεση: 30′
20:00-20:10, Encounters (50), “Step into my… room”, Άννα Δημητροκάλη, Φωτεινή Κολοκοτρώνη, Ελένη Κούτλα, Όλγα Παπαλεξάνδρου, Σοφία Πετικίδη, Χριστίνα Ρεντούλη, επιτέλεση: 10′
20:10-20:30, WEDO (60), “i never promised you a rose garden”, ηχο-περφόρμανς από τον ράπερ 11piem, επιτέλεση: 20′
20:30-21.00, JS Gallery by IMC (63), “EGO”, Natalia Sokolova, perceptual mediation 30’
20:00-21:00, Γη-Νέκυια (15), “Everyday Object”, Λαμπρινή Μποβιάτσου, Ισμήνη Μπονάτσου, Αποστόλης Φιλίππου, επιτέλεση: 60′
20:40-21:00, ΟΣΥΑΠΕ – ΜΕΤΑΒΑΣΗ (31), “le(s) corps”, Νεφέλη Κολια, Ελπίδα Κουϊτζογλου, Σοφία Φαρμακοπούλου, επιτέλεση: 20′

Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2026

16:00-16:35, Eco Flaneur (5), “Ερημοποίηση”, συμμετοχικό ηχοτόπιο για τη δράση της Eco Flaneur Οικο-ποίηση, Adjaxa (Νίκος Παπασπύρου), επιτέλεση: 35′
18:00-18:10, Encounters (50), “Step into my… room”, Άννα Δημητροκάλη, Φωτεινή Κολοκοτρώνη, Ελένη Κούτλα, Όλγα Παπαλεξάνδρου, Σοφία Πετικίδη, Χριστίνα Ρεντούλη, επιτέλεση: 10′
18:10-18:25, Studio44 (23), “The Angel was at two places at the same time”, Carolina Hindsjö, επιτέλεση: 15’
19:00-19:05, The Red Boat Projects (25), “Eσύ, Εγώ, Εκείνη, Εκείνες, Eμείς”, Βιβή Περυσινάκη, Χρύσα Σκορδάκη, επιτέλεση: 5′
19:05-19:35, AXIONART (38), “Love Letters”, Irina Bellaye, δράση: 30′
19:30-20:00, Dionysos and Apollon Theatre Company (33), “Richtig zu lachen”, Ingmar Riswick, musical performance: 30′
19:30-20:30, Γη-Νέκυια (15), “Everyday Object”, Λαμπρινή Μποβιάτσου, Ισμήνη Μπονάτσου, Αποστόλης Φιλίππου, επιτέλεση: 60′
20:00-20:10, Encounters (50), “Step into my… room”, Άννα Δημητροκάλη, Φωτεινή Κολοκοτρώνη, Ελένη Κούτλα, Όλγα Παπαλεξάνδρου, Σοφία Πετικίδη, Χριστίνα Ρεντούλη, επιτέλεση: 10′
20:10- 20:25, ArtCode (52), “Χορείες Χώρων”, Σοφία Ανδρόνικος, επιτέλεση: 15’
20:25-20.55, JS Gallery by IMC (63), “EGO”, Natalia Sokolova, perceptual mediation 30’
20:40-21:00, ΟΣΥΑΠΕ – ΜΕΤΑΒΑΣΗ (31), “le(s) corps”, Νεφέλη Κολια, Ελπίδα Κουϊτζογλου, Σοφία Φαρμακοπούλου, επιτέλεση: 20′

​ΟΜΙΛΙΕΣ – ΗΜΕΡΙΔΕΣ – ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ

Στο Platforms Project 2026 θα πραγματοποιηθούν δεκατέσσερις θεματικές ομιλίες και ημερίδες. Ξεχωριστή θέση στο πρόγραμμα κατέχουν οι ημερίδες και οι συζητήσεις γύρω από ζητήματα κοινωνίας, τέχνης και σύγχρονου πολιτισμού, με τη συμμετοχή καλλιτεχνών, θεωρητικών και ερευνητών από την Ελλάδα και το εξωτερικό​, ​όπως η ​«Από τη Σιωπή στη Δράση: Διεπιστημονικές Προσεγγίσεις πάνω στην Έμφυλη Βία, Θεσμικό Πλαίσιο και Κοινωνική Ευαισθητοποίηση» σε οργάνωση της πλατφόρμας The Red Boat Projects, το διεθνές πάνελ ​«​Διεθνές Κέντρο Περιπατητικής Τέχνης στις Πρέσπες (WALC)» που διοργανώνει η Εικαστική Πορεία προς τις Πρέσπες και η ​«Η φωτογραφία μέσα στην τέχνη, ως μέσο διαπραγμάτευσης του σύγχρονου κόσμου» σε οργάνωση των Βίβιαν Καλομοίρη και Νάνσυς Ανδριτσοπούλου.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει επίσης παρουσιάσεις βιβλίων όπως του Φώτη Καγγελάρη, εισηγήσεις των Αλέξανδρου Βούτσα, της Dr. Μαρίας Καμηλάκη, της Ελισσάβετ Διονυσοπούλου καθώς και ομιλίες ξένων καλλιτεχνών για τις κολλεκτίβες, όπως του Basti Kuhz και της Kate Enters.​ Ιδιαίτερες προσεγγίσεις αποτελούν οι ομιλίες​ «Το αποτύπωμα της συμπεριφοράς» σε συντονισμό της Μαρίας Σταμάτη και οι παρουσιάσεις πρότζεκτ από πλατφόρμες όπως η ​«Παρουσίαση της δράσης “Ο επόμενος σταθμός”» από τον Ορίζοντα Γεγονότων, η​ «Οίκο – ποίηση. Οικολογική γόνιμη ποίηση» από την πλατφόρμα Eco Flaneur και η «Φωτεινή πλευρά» από την Καλλιρόη 16.Τέλος η Galerie Theorema asbl θα παρουσιάσει μια συζήτηση πάνω στη ​«Τέχνη και Φιλοσοφία».