ΠΗΓΑ ΓΙΑ ΥΠΝΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΙ ΕΧΩ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΣΑ ΒΛΕΠΕΙΣ ΚΑΙ ΑΚΟΥΣ

Πριν σου πω πώς πέρασα στην υπνοθεραπεία, θα κάνω μια (μικρή) ιστορική αναδρομή για να καταλάβεις πως ανέκαθεν ήμουν δεκτική σε πρακτικές που άλλοι απέρριπταν ή διακωμωδούσαν.

Έκανα πρώτη φορά βελονισμό τη δεκαετία του ‘90. Μου τον έκανε μια οικογενειακή φίλη των γονιών μου, οδοντίατρος στο επάγγελμα, η οποία εκείνους τους δύσκολους καιρούς, για αεροπορικά ταξίδια -και δη στην Ασία-, είχε πάει στην Κίνα για να εκπαιδευτεί.

Αυτό που τώρα θεωρείται εγκεκριμένη ιατρική πράξη και αναγνωρισμένη συμπληρωματική θεραπεία στην Ελλάδα, τότε χαρακτηριζόταν ως “εναλλακτική” μέθοδος.

Μάλιστα, ανήμερα του θανάτου της μητέρας μου η πίεση μου είχε πέσει στα τάρταρα και επανήλθα με βελονισμό. Με την ίδια μέθοδο, κατάφερα να συνεχίσω την πορεία μου σε αυτόν τον πλανήτη σε πρώτη φάση, καθώς είχε θεραπευτική επίδραση στο νευρικό μου σύστημα.

Παρεμπιπτόντως, ο βελονισμός είναι από τις αρχαιότερες επεμβατικές θεραπευτικές τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν ποτέ στον πλανήτη, με τις ρίζες να εντοπίζονται στην αρχαία Κίνα και τις καταγραφές να πηγαίνουν πίσω τουλάχιστον 2.500 χρόνια.

Ο διαλογισμός και ο ψυχολόγος τις δεκαετίες που όποιος τα έκανε ήταν “τρελός”

Ενώ ακόμα προσπαθούσα να διαχειριστώ το θάνατο της μητέρας μου, συστήθηκα με τον διαλογισμό, από επίσης εξειδικευμένους ανθρώπους, προκειμένου να καταφέρω να συνεχίσω να ζω και να μη με νικήσει ο πόνος και η θλίψη, μέσω των πλέον αρνητικών σκέψεων που έπαιζαν σε “λούπα” στο μυαλό μου.

Πριν τρεις δεκαετίες προφανώς και ο διαλογισμός δεν ήταν αναγνωρισμένος από την επιστημονική και την ιατρική κοινότητα, για τη μείωση του στρες, τη διαχείριση άγχους και κατάθλιψης και τη βελτίωση της συγκέντρωσης -μεταξύ άλλων-, πράγμα που σημαίνει ότι με σχολίαζαν πίσω από την πλάτη μου.

Εγώ μια φορά, κατάφερα να σηκωθώ και να βγω ξανά στην κοινωνία.

Μου πήρε δυο χρόνια να συνειδητοποιήσω τι μου είχε συμβεί, διάστημα στο οποίο πιο κοινές μεθόδους διαχείρισης τραύματος, όπως η κατανάλωση αλκοόλ και η αγορά όσων ένιωθα πως ήθελα (αφού είχα στερηθεί τα ουσιαστικά της ζωής, είχα αποφασίσει να μη στερηθώ και τα υλικά).

Δεν οδήγησαν πουθενά -δηλαδή, δεν βρήκα την ηρεμία μου και έναν λόγο να ζω.

Αυτόν μου τον πρόσφερε ένα κουτάβι που με περίμενε κάτω από τη δουλειά. Το υιοθέτησα, με βοήθησε να ξεπεράσω το “εφόσον πεθαίνει όποιος αγαπάω, δεν θα ξαναδεθώ ποτέ με κανέναν”, να βγω ξανά εκεί έξω και να αποταθώ σε ψυχολόγο.

Για πρώτη φορά πέρασα το κατώφλι γραφείου ψυχολόγου/ψυχοθεραπεύτριας εκπαιδευμένης στη Γαλλία, το 2000. Τότε, όποιος ζητούσε βοήθεια για θέμα ψυχικής υγείας (εγώ, για παράδειγμα, δεν με άντεχα άλλο -δεν ήθελα άλλο να ζω με τον εαυτό μου και αποφάσισα να κάνω κάτι για αυτό), ήταν για τον κόσμο αυτομάτως “τρελός”.

Χαρακτηριστικά, θα αναφέρω ότι για να μην νομίσει η γιαγιά μου πως τρελάθηκα (σε εποχή που ουδείς εκ των οικείων μου έπαιρνε όρκο για αυτό, αλλά λέμε), οι θείες μου της είπαν ότι πηγαίνω στην Τένια Μακρή, καθώς της ήταν οικεία μορφή από την παρουσία της στις τηλεοπτικές εκπομπές.

Εν πάση περιπτώσει, με αυτά τα παραδείγματα θέλω να σου πω ότι στο μυαλό μου δεν διαχώριζα ποτέ τους τρόπους που μπορούσα να λάβω τη βοήθεια που χρειαζόμουν, εφόσον ο γιατρός ή ο θεραπευτής που εμπιστευόμουν είχε εχέγγυα και δεδομένα αποτελέσματα.

Βέβαια, η πρώτη δοκιμή με έπεισε και στις δυο περιπτώσεις. Με έπεισε μια τρίτη αυτήν την εβδομάδα που επισκέφτηκα κλινικό υπνοθεραπευτή.

Γιατί αποφάσισα να κάνω υπνοθεραπεία εν μέσω τηλεοπτικού “θορύβου”

Κάθε Σεπτέμβρη νιώθω το άγχος μου να απογειώνεται, όπως τότε που άρχιζαν τα σχολεία. Για κάποιο λόγο, κάνω όλα resolutions μου αυτόν τον μήνα και όχι το Δεκέμβρη, μάλλον γιατί μετά 24 χρόνια στο αθλητικό ρεπορτάζ ζω με αγωνιστικές περιόδους/σεζόν και όχι έτη.

Εν πάση περιπτώσει, μάλλον δεν θα πήγαινα σε υπνοθεραπευτή, αν δεν είχε συμβεί ό,τι συνέβη στον Γιώργο Μαζωνάκη, ο οποίος έφυγε τόσο άδικα.

Θα μου πεις “φεύγει κανείς δίκαια;”. Θα plead the fifth που θα έλεγαν και οι Αμερικανοί ή θα επικαλεστώ το δικαίωμα της σιωπής -κατά τον “Φραπέ”.

Το βέβαιο είναι πως ο Μαζωνάκης πέθανε εξαιτίας απανωτών λαθών ανθρώπων που επιδίδονταν σε ιατρικές πράξεις ενώ δεν θα έπρεπε, επειδή τους το επιτρέπουν τα κενά του νόμου στην Ελλάδα.

Μεταξύ των μαρτύρων (προς το παρόν) είναι ένας υπνοθεραπευτής, τον οποίον έχουν εξευτελίσει τα ελληνικά media και φυσικά, την ιδιότητα του, η οποία υπάρχει σε υγειονομικά συστήματα άλλων χωρών.

Ήθελα λοιπόν, να διαπιστώσω την προχειρότητα όσων ακούγονται στα δελτία ειδήσεων και τις ενημερωτικές εκπομπές για αυτήν την πρακτική, δεδομένων των επιστημονικών στοιχείων που επιβεβαιώνουν πως αποτέλεσμα σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Για παράδειγμα, στη διαχείριση του άγχους.

Έτσι, ήλθα σε επικοινωνία με τον Στέφανο Βαούτη, ο οποίος έχει δίπλωμα στην κλινική υπνοθεραπεία και ανώτερο δίπλωμα στην κλινική ύπνωση, από το Κέντρο Εφαρμοσμένης Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής στην Ελλάδα και πολλές άλλες εκπαιδεύσεις και πιστοποιήσεις σε ιδιωτικές σχολές στην Ελλάδα, τη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία.

Από την πρώτη επαφή, μου εξήγησε πως στο πρώτο ραντεβού παίρνει ιστορικό και κάνει μια χαλάρωση “την οποία όλοι έχουμε μέσα μας, αλλά την έχουμε ξεχάσει”, μια πρώτη δηλαδή γνωριμία με την κατάσταση της ύπνωσης.

Τι εννοούσε;

Από την ώρα που ανοίγεις τα μάτια σου το πρωί, δεν σκέφτεσαι ούτε μια φορά μόνο ένα πράγμα. Δεν επικεντρώνεσαι σε κάτι. Επικρατεί μια πλημμύρα στο μυαλό σου, έως το βράδυ που κοιμάσαι.

Στην υπνοθεραπεία λοιπόν, κάνεις focus στη χαλάρωση σου.

Τον ρώτησα αν πρέπει να είμαι καθαρή από τοξίνες -πχ να μην καπνίσω για μια μέρα, όπως ακούγεται στην TV.

Μου είπε ότι θα υπήρχε ένα θέμα, αν τον επισκεπτόμουν υπό την επήρεια ουσιών, γιατί δεν θα μπορούσα να συγκεντρωθώ για να χαλαρώσω. Δηλαδή, ήταν πρακτικός ο λόγος.

Η ύπνωση δεν αρχίζει με εκκρεμές ρολόι

Η διαδικασία δεν άρχισε με εμένα να ξαπλώνω σε καναπέ (κάθισα αναπαυτικά σε μια πολυθρόνα) και ένα εκκρεμές ρολόι μπροστά στα μάτια μου, αλλά με μια μικρή διάφανη σφαίρα, με τον κύριο Βαούτη να μου εξηγεί πως το ρολόι ήταν ο παλιός τρόπος που βοηθούσε στην ύπνωση.

Ό,τι αντικείμενο χρησιμοποιείται, ωστόσο έχει τον ίδιο στόχο: να συγκεντρωθεί το βλέμμα σε ένα συγκεκριμένο σημείο και να χαλαρώσουν, αρχικά οι μύες των βλεφάρων.

«Η επαγωγή στην ύπνωση, η τεχνική δηλαδή, η οποία χρησιμοποιείται για να μπει το άτομο σε ύπνωση, περιλαμβάνει υποβολές για να χαλαρώσει αρχικά το σώμα και μετά ο νους.

Κάποιες τεχνικές επαγωγής αρχίζουν με την εστίαση του βλέμματος σε κάποιο αντικείμενο (πιο παλιά χρησιμοποιούσαν κάποιο ρολόι τσέπης ή μια γυάλινη σφαίρα) ή σε κάποιο σημείο, με σκοπό να χαλαρώσουν και σιγά σιγά να κλείνουν τα βλέφαρα».

Οι μύες των βλεφάρων είναι εξαιρετικά μικροί και ευαίσθητοι. Όταν οι πρώτοι που χαλαρώνουν φυσικά, κάνοντας τα μάτια να νιώθουν “βαριά”. Σύμφωνα με μελέτες, κλείνοντας τα βλέφαρα ο εγκέφαλος μπλοκάρει τους οπτικούς περισπασμούς κι έτσι μπορούμε να στρέψουμε την προσοχή μας προς τα μέσα και να διευκολυνθεί η συγκέντρωση. Επίσης, ενισχύεται η φαντασία.

«Μετά, συνεχίζουμε με υποβολές που στοχεύουν στο να χαλαρώσει το υπόλοιπο σώμα και τα πόδια».

Έχεις πάντα τις αισθήσεις σου

Το βέβαιο είναι πως δεν κοιμήθηκα, μηδέ “έχασα” την επαφή με την πραγματικότητα και τον περιβάλλοντα χώρο Αυτό που έγινε ήταν βίωσα μια έντονη χαλάρωση.

Πάντα είχα τις αισθήσεις μου και αν το ένιωθα, μπορούσα να σηκωθώ και να φύγω.

Αγωνίστηκα για να “συγκρατήσω” το μυαλό μου στη διαδικασία, αφού “έφευγε” διαρκώς στις υποχρεώσεις που είχα εκείνη την ημέρα και σε διάφορες άλλες σκέψεις -που ανήκουν στους λόγους του άγχους που νιώθω μόνιμα.

Προσπαθούσα που λες, να μείνω συγκεντρωμένη και να ακούω τι μου λέει ο υπνοθεραπευτής, ο οποίος στην ουσία με καθοδηγούσε στο πώς μπορούσα να χαλαρώσω πραγματικά.

Αν έχεις κάνει διαλογισμό ή Pilates, καταλαβαίνεις τι σημαίνει να ακούς όσα λέει ο ειδικός και να εκτελείς.

Η διαδρομή προς τη χαλάρωση λοιπόν, αφορούσε την αντίστροφη μέτρηση από το 10 έως το 0, με εμένα να φαντάζομαι πως κατεβαίνω σκάλες που είχαν τους αντίστοιχους αριθμούς, παίρνοντας παράλληλα βαθιές εισπνοές και εκπνέοντας.

Έτσι, μειώνονταν οι καρδιακοί μου παλμοί, αφού χαλάρωνα.

Οι οδηγίες που άκουγα είναι οι ευρύτερα γνωστές ως “υποβολές”, που όχι δεν “μπαίνουν” παρά τη θέληση μας ή εν αγνοία μας, στο υποσυνείδητο μας.

Όπως λέει ο κύριος Βαούτης «η ύπνωση είναι φυσική χαλαρή κατάσταση νου και σώματος, μεταξύ ύπνου και ξύπνιου που διατηρούμε τις αισθήσεις και έχουμε συνείδηση καθ’ όλη την διάρκεια της.

Επίσης, βαθαίνει φορά με τη φορά, όσο πιο πολύ αφηνόμαστε».

«Μοιάζει πολύ με την αφαιρετική ικανότητα που βιώνουμε, όταν έχουμε απορροφηθεί ενώ διαβάζουμε ένα βιβλίο ή βλέπουμε μια κινηματογραφική ταινία. Βιώνουμε την πλοκή του έργου, καθόμαστε όμως, στο σαλόνι μας».

Χρησιμοποιούμε την “υπνωτική” υποβολή, όχι με την έννοια της εντολής ή της διαταγής, αλλά με αυτήν της παρότρυνσης, της πρότασης και της δήλωσης.

Εναπόκειται στο υποσυνείδητο αν θα τις απορρίψει ή αν θα τις αποδεχθεί, ή το πως θα συνθέσει τις “υποβολές”, σύμφωνα με τις βαθύτερες αξίες μας».

Ακόμα δηλαδή, κι αν κάποιος μας δώσει κάποια αμφιλεγόμενη εντολή (πχ να προσποιηθούμε πως είμαστε κότες) θα “κλωτσήσει” ο εαυτός μας.

Τι ισχύει από όσα βλέπουμε για τον υπνωτισμό σε ταινίες και σίριαλ

Σε κινηματογραφικές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές έχουμε δει πως ένας υπνοθεραπευτής μπορεί να αποκτήσει πλήρη έλεγχο πάνω μας -να μας λέει, δηλαδή μια λέξη από το τηλέφωνο κι εμείς να κάνουμε ό,τι έχει ήδη περάσει στο υποσυνείδητο μας.

Αυτό μπορώ να σε διαβεβαιώσω ότι είναι κάτι που δεν μπορεί να γίνει, γιατί ποτέ δεν χάνεις την επαφή με την πραγματικότητα.

Απλά νιώθεις μια βαθιά χαλάρωση, που φαίνεται ακόμα και στο πρόσωπο σου -χαλαρώνουν οι μύες και κοκκινίζουν τα μάγουλα σου, πράγμα που δείχνει ότι κυκλοφορεί καλύτερα το αίμα που μπλοκάρεις με την ένταση που έχεις συνήθως.

«Κατά τη διάρκεια της ύπνωσης, ο υπνοθεραπευτής είναι ο οδηγός ή συντονιστής της υπνωτικής εμπειρίας.

Όταν χρησιμοποιεί υποβολές, το άτομο έχει τη δυνατότητα, ακόμα και σε πολύ βαθειά ύπνωση, να αποφασίσει αν θα τις δεχθεί, αν θα τις προσαρμόσει. ώστε να ταιριάζουν στη δική του εμπειρία ή αν θα τις απορρίψει.

Οι υποβολές που δίνονται κατά την ύπνωση βιώνονται διαφορετικά από τον κάθε άνθρωπο.

«Επί της ουσίας, πρόκειται για αυτοϋπνωση: ο ενδιαφερόμενος αφήνεται να υπνωτιστεί. Αυτό βρίσκεται και στο επίκεντρο του stage hypnosis (σκηνική ύπνωση)».

Είχαν προβληθεί σχετικά κόλπα παλαιότερα στην ιδιωτική τηλεόραση της Ελλάδας, ενώ στην Αμερική, στην Μεγάλη Βρετανία, στην Γαλλία είναι ακόμα πολύ διαδεδομένες οι παραστάσεις, στις οποίες ο υπνωτιστής υπνωτίζει κάποιον και μπορεί -για παράδειγμα- να ξεχάσει για λίγο κάποιον αριθμό, ή το όνομα του ή να παραστήσει για λίγο κάποιο ζώο.

Ο σκηνικός υπνωτιστής έχει τρόπους να βρίσκει τα άτομα που είναι πιο θετικά -για παράδειγμα, επειδή επιδιώκουν την προβολή- και άρα πιο ευμετάβλητα και για αυτό κάνουν ό,τι λέει ο υπνωτιστής».

Όχι γιατί έχει μπει στο υποσυνείδητο τους.

«Σίγουρα μπορείτε να θυμηθείτε κάποιος σκηνές από ελληνικές ταινίες με “υπνωτισμένα μέντιουμ”. Η ιδέα ότι κάποιο άτομο υπνωτίζεται και γίνεται πειθήνιο όργανο άλλου ανθρώπου, συναντάται και στα κινούμενα σχέδια, ενώ πολλές ταινίες αφήνουν αίολο ότι κάποιος υπνωτίζεται και ακολουθεί τυφλά εντολές».

«Μόνο σε μία ταινία του Γούντι Άλεν («Η κατάρα του πράσινου σκορπιού») αναφέρεται στο τέλος ότι αυτό που παρουσιάστηκε, δεν μπορεί να γίνει στην πραγματικότητα».

Η διαδρομή προς τη βαθιά χαλάρωση

Η κατάσταση χαλάρωσης αρχίζει από τα βλέφαρα, πηγαίνει στα πόδια, από εκεί στη λεκάνη, μετά το θώρακα, το λαιμό, τα χέρια και τελικά, στον αυχένα και το κεφάλι, με τον ειδικό να δίνει τη “διαδρομή”.

Όταν ολοκληρώνεται η διαδικασία, ο υπνοθεραπευτής σε αφήνει στη χαλάρωση για λίγα λεπτά και μετά μετρά από το 5 έως το 0 για να ανοίξεις τα βλέφαρα. Όσο περνούν οι αριθμοί, νιώθεις μια ένταση στα μέρη του σώματος που έχεις χαλαρώσει -πάλι με συγκεκριμένη σειρά και τελευταία τα βλέφαρα.

Έπειτα, αρχίζει ο δεύτερος κύκλος χαλάρωσης που όπως και στο διαλογισμό, αφορά κάποια χρώματα που “λούζουν” (θες να πούμε “φωτίζουν”;) ξεχωριστά κάθε μέρος του σώματος σου, ώσπου να “πιάσουν” το όλον.

Εν προκειμένω, ήταν ένα λευκό φως. Όταν πήγε παντού, φαντάστηκα τον εαυτό μου να είναι μέσα σε μια σφαίρα με χρυσά τοιχώματα, που με προστάτευαν από τους τοξικούς ανθρώπους και ό,τι άλλο μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη ψυχοσύνθεση μου.

Αυτό, όπως μου εξηγήθηκε, αποτελεί έναν μεταφορικό δημιουργικό οραματισμό, για νέο “προγραμματισμό” του νου, ώστε να νιώθω πιο χαλαρή και ασφαλής.

Έπειτα, άρχισα ξανά να νιώθω ενέργεια στα μέρη του σώματος που μου έλεγε ο υπνοθεραπευτής, όπως μετρούσε ανάποδα από το 5 έως το 0.

Όντως μου είχε φύγει ο πονοκέφαλος από την ένταση που ένιωθα από το πρωί και δη στις σιαγόνες μου και δεν ένιωθα το βράχο που νιώθω συνήθως ότι έχει πέσει πάνω στο στήθος μου -από το άγχος.

Όπως και μετά το διαλογισμό ή ένα μασάζ κοιμάσαι καλύτερα το βράδυ, το ίδιο συνέβη και εκείνη την ημέρα και κάπου εκεί τελείωσε η χαλάρωση και επανήλθα στις εργοστασιακές ρυθμίσεις.

Ο ειδικός εξήγησε ότι σε επόμενο ραντεβού μπορώ να δουλέψω πιο στοχευμένα, ενώ η χαλάρωση με την εξάσκηση θα βαθαίνει όλο και περισσότερο.

Του είπα πως το ζητούμενο μου είναι να κόψω το κάπνισμα. Όταν θα ξαναπάω, θα σε ενημερώσω για την έκβαση της διαδικασίας, που οδήγησε τον κουμπάρο μου στη διακοπή καπνίσματος, όχι όμως και τους δυο φίλους του με τους οποίους είχει πάει μαζί στον υπνοθεραπευτή. Ίσως θα βοηθούσε να εξηγήσω πως ο ένας φίλος του ήταν ο Ζάρκο Πάσπαλι.

Τι είναι η κλινική υπνοθεραπεία και σε ποιες χώρες χρησιμοποιείται στο σύστημα υγείας

Μετά τη διαδικασία, ζήτησα από τον κύριο Βαούτη να μου απαντήσει και σε λίγες ακόμα βασικές απορίες/παρανοήσεις που έχουν προκύψει για το επάγγελμα του υπνοθεραπευτή τον τελευταίο καιρό.

Τι είναι λοιπόν, η κλινική υπνοθεραπεία;

«Η κλινική υπνοθεραπεία (συχνά αναφέρεται και ως κλινική ύπνωση) προέκυψε κατ’ αρχάς για θεραπευτικούς σκοπούς. Είναι η τεχνική που το υποκείμενο μπαίνει και βρίσκεται σε κατάσταση ύπνωσης, εν συντομία σε ύπνωση.

Ο υπνωτισμός είναι η διαδικασία που ακολουθείται για να μπει κάποιος σε ύπνωση.
Η κατάσταση της ύπνωσης είναι μια φυσική, κατάσταση βαθειάς χαλάρωσης, εστιασμένης προσοχής και αυξημένης δεκτικότητας σε θετικές υποβολές, δίχως τη λήψη φαρμάκων.

Οι πρόγονοι της υπνοθεραπείας ήταν η «Εγκοίμηση» (αρχαία τελετουργική πρακτική ύπνου, σε ιερό χώρο, κυρίως στα Ασκληπιεία, με σκοπό τη θεραπεία ή τη λήψη χρησμού) και η Yoga Nidra «η γιόγκα του ύπνου», καθοδηγούμενη διαλογιστική πρακτική που προέρχεται από την Ινδία και προκαλεί πλήρη σωματική, ψυχική και συναισθηματική χαλάρωση».

Βάσει επιστημονικών στοιχείων, για ποιες συνθήκες προτείνεται και ποιο είναι οι περιορισμοί;

«Οι βασικοί τομείς στους οποίους βοηθά η κλινική υπνοθεραπεία, βάσει επιστημονικών στοιχείων είναι στο σύνδρομο ευερέθιστο έντερο, στην διαχείριση του άγχους και του χρόνιου πόνου, στην διακοπή του καπνίσματος, στην αλλαγή διατροφικών συνηθειών με στόχο τον έλεγχο του σωματικού βάρους και η αϋπνία».

«Η υπνοθεραπεία αντενδείκνυται αυστηρά σε άτομα που πάσχουν από βαριά κατάθλιψη και ψυχωτικές διαταραχές, σχιζοφρένεια ή διασχιστικές διαταραχές».

«Γενικά, προτείνεται σε άτομα που θέλουν να πετύχουν συμπεριφορές αλλαγές και να βελτιώσουν την ζωή τους».

Σε ποια εθνικά συστήματα υγείας έχει ενταχθεί ο υπνωτισμός;

«Στην Μεγάλη Βρετανία, όπου σπούδασα, η υπνοθεραπεία είναι κατοχυρωμένη από το Εθνικό Σύστημα Υγείας της. Το επιτήδευμα του υπνοθεραπευτή είναι κανονικό επιτήδευμα και δεν αποτελεί ειδικότητα του ψυχιάτρου ή του ψυχολόγου.

Ανεξάρτητες αρχές και σύλλογοι ρυθμίζουν και πιστοποιούν την εκπαίδευση και επάρκεια των υπνοθεραπευτών. Έτσι, ένας γιατρός του Εθνικού Συστήματος Υγείας NHS μπορεί να συστήσει κάποιον σε έναν πιστοποιημένο και εγγεγραμμένο στους συλλόγους, υπνοθεραπευτή, σε περίπτωση ευερέθιστου εντέρου που προέρχεται από στρες ώστε να τον βοηθήσει στην χαλάρωση συμπληρωματικά με την ιατρική αγωγή.

Είναι πολύ διαδεδομένα επίσης το HypnoBirthing και HypnoSurgery», υπνοθεραπεία δηλαδή, που βοηθά τις εγκύους στον τοκετό και σε κάποιες περιπτώσεις χειρουργικών επεμβάσεων.

Βέβαια, στη Μεγάλη Βρετανία τα πάντα διευκρινίζονται μέχρι τελείας, δια νόμου.

«Η εκπαίδευση στην υπνοθεραπεία παρέχεται από πιστοποιημένες ιδιωτικές σχολές, όπως και κάθε άλλης ψυχοθεραπευτικής προσέγγισης.

Στην Γερμανία, η νομοθεσία διαχωρίζει με σαφήνεια την κλινική ψυχοθεραπευτική ύπνωση από την ύπνωση που χρησιμοποιείται για σκοπούς ευεξίας, χαλάρωσης, coaching, διακοπή καπνίσματος κ.α.

Την πρώτη κατηγορία την ασκούν ιατροί -κυρίως ψυχίατροι και ψυχολόγοι/ψυχοθεραπευτές- και τη δεύτερη κατηγορία οι πιστοποιημένοι “hypnosis coaches”».

Στην Ελλάδα, ακόμα γίνεται αγώνας να ρυθμιστεί το νομικό πλαίσιο της ψυχικής υγείας και του “ψυχοθεραπευτή” που δεν υπάρχει ακόμα ως ειδικότητα, στην ημεδαπή.

Παράλληλα, οι πολίτες παλεύουμε να καταλάβουμε πώς μπορούμε να βρίσκουμε τον γιατρό ή τον θεραπευτή που χρειαζόμαστε. Βασικά, οφείλουμε να ερευνούμε αν όντως έχει την ειδικότητα που λέει πως έχει, με το νομικό πλαίσιο να έχει τόσα κενά που επιτρέπει τα πάντα.