Κρίστα Πάικ: Επέζησε από την εκτέλεση, αλλά στο 911 νόμιζαν ότι τους έκαναν φάρσα

Ένα πέπλο διοικητικού χάους κάλυψε τις δραματικές στιγμές που ακολούθησαν της αποτυχημένης εκτέλεσης της Κρίστα Πάικ, καθώς οι πρώτες βοήθειες καθυστέρησαν να φτάσουν λόγω αμφισβήτησης των κλήσεων προς το 911.

Σύμφωνα με τα ηχητικά ντοκουμέντα που εξασφάλισε το Associated Press, πολύτιμος χρόνος χάθηκε σε έναν γραφειοκρατικό κυκεώνα, καθώς διασώστες και σωφρονιστικοί υπάλληλοι προσπαθούσαν να διασταυρώσουν αν το αίτημα για επείγουσα ιατρική συνδρομή μέσα στον θάλαμο εκτελέσεων ήταν πραγματικό ή μια καλοστημένη φάρσα.

Η πρώτη κλήση πραγματοποιήθηκε στις 20:40 το βράδυ της 30ής Σεπτεμβρίου, μόλις μία ώρα μετά την έναρξη της διαδικασίας θανατηφόρας ένεσης. Ωστόσο, το πρόσωπο που έκανε την κλήση αδυνατούσε να δώσει τον ειδικό κωδικό επιβεβαίωσης.

«Σύμφωνα με τους επόπτες εδώ, ενημερωθήκαμε ότι πρόκειται για ψευδή κλήση», ακούγεται να λέει ο διαχειριστής των επειγόντων περιστατικών στις 21:03. «Δεν υπάρχει ανάγκη για ιατρική βοήθεια στις φυλακές Riverbend».

Χρειάστηκαν σχεδόν τριάντα λεπτά από την αρχική ειδοποίηση -φτάνοντας στις 21:11- ώστε οι σωφρονιστικές αρχές να επιβεβαιώσουν την τραγική πραγματικότητα και να ανοίξουν τις πύλες του ιδρύματος στα ασθενοφόρα.

Το χρονικό της σύγχυσης στις τηλεφωνικές γραμμές

Ο άνθρωπος που πραγματοποίησε την αρχική κλήση ενημέρωσε τους διασώστες ότι η προσπάθεια εκτέλεσης απέτυχε και η μελλοθάνατη παρέμενε ζωντανή. Την ίδια στιγμή όμως, το Κεντρικό Κοντρόλ των φυλακών δήλωνε άγνοια, ισχυριζόμενο ότι δεν είχε βγει καμία επίσημη ειδοποίηση από τις εγκαταστάσεις.

«Κάποιος βρίσκεται έξω από την πύλη, δηλώνει κρατικός αξιωματούχος, μας φωνάζει ότι το περιστατικό είναι πραγματικό και απαιτεί να μπούμε μέσα. Χρειάζομαι κάποιον στην πύλη τώρα», ακούγεται να εκπέμπει στον ασύρματο ένας διασώστης.

Η επιβεβαίωση ήρθε τελικά στις 21:11, επιτρέποντας στα οχήματα των πρώτων βοηθειών να προσπεράσουν την περίφραξη. Κατά τη μεταφορά της Christa Pike στο νοσοκομείο, οι τραυματιοφορείς ζητούσαν επίμονα επιβεβαίωση ότι το νοσηλευτικό ίδρυμα είχε ενημερωθεί, φοβούμενοι νέο γύρο παρανοήσεων.

Παράλληλα, ακολούθησαν κι άλλες κλήσεις, μία εκ των οποίων από τη δικηγόρο της Κρίστα Πάικ: «Η εντολέας μου υποβάλλεται σε εκτέλεση. Το πρωτόκολλο ολοκληρώθηκε, αλλά είναι ακόμα ζωντανή, αναπνέει και χρειάζεται άμεσα εξειδικευμένη νοσηλεία».

Το Υπουργείο Σωφρονιστικών Υπηρεσιών του Τενεσί δεν έχει δώσει εξηγήσεις για τα αίτια της αστοχίας, ενώ ο Κυβερνήτης Μπιλ Λι διέταξε την αναστολή κάθε επικείμενης εκτέλεσης μέχρι την ολοκλήρωση της έρευνας. Παραμένει άγνωστο αν η πολιτεία θα επιχειρήσει εκ νέου να θανατώσει την Κρίστα Πάικ.

Ιατρικοί εμπειρογνώμονες πιθανολογούν ότι η επιβίωσή της οφείλεται είτε σε αλλοίωση του φαρμάκου είτε σε κακή τοποθέτηση της ενδοφλέβιας γραμμής, με αποτέλεσμα την καθίζηση της ουσίας στους ιστούς.

Οι συνήγοροι της Κρίστα Πάικ είχαν ήδη προειδοποιήσει τις αρχές πως η εντολέας τους έπασχε από αιματολογική διαταραχή, η οποία προκαλεί θρομβώσεις στα σημεία έγχυσης.

Όταν η μελλοθάνατη μετατρέπεται σε ασθενή

Η Κρίστα Πάικ διακομίστηκε σε νοσοκομείο έχοντας επιζήσει από τη χορήγηση δύο θανατηφόρων δόσεων πεντοβαρβιτάλης. Η πολιτεία επιχειρούσε να εκτελέσει την ποινή που της είχε επιβληθεί για τη δολοφονία της συμφοιτήτριάς της το 1995.

Η 50χρονη σήμερα Κρίστα Πάικ ήταν μόλις 18 ετών όταν βασάνισε και σκότωσε το θύμα μαζί με τον σύντροφό της, αποτελώντας μία από τις νεότερες γυναίκες που καταδικάστηκαν σε θάνατο στα αμερικανικά χρονικά.

Το πρωτόκολλο της πολιτείας προβλέπει τη χορήγηση δεύτερης δόσης αν η πρώτη αποτύχει, αλλά δεν ορίζει καμία απολύτως διαδικασία στην πρωτοφανή περίπτωση που ο κρατούμενος επιβιώσει και από τη δεύτερη.

Η πρώτη κλήση ανέφερε πως η Κρίστα Πάικ βρισκόταν σε κωματώδη κατάσταση, χωρίς φυσιολογική αναπνοή.

Στο νοσοκομείο τοποθετήθηκε σε μηχανική υποστήριξη για μέρες, με τους δικηγόρους της να θεωρούν βέβαιο τον θάνατό της.

Παρ’ όλα αυτά, η κρατούμενη ανέκτησε τις αισθήσεις της, άρχισε να ψελλίζει λίγες λέξεις και να βαδίζει με υποστήριξη, πριν πάρει εξιτήριο για να επιστρέψει στο κελί όπου διαμένει εδώ και τρεις δεκαετίες.