Ροντινέι: “Ήταν πολύ δύσκολο να φύγω από τον Ολυμπιακό και κλάψαμε πολύ, πατέρας για ‘μένα ο Μεντιλίμπαρ”

Ο Ροντινέι κατέκτησε Conference League, πρωτάθλημα και Κύπελλο Ελλάδας αλλά και Super Cup στο διάστημα της χρυσής παρουσίας του στον Ολυμπιακό, όμως από τις αρχές Σεπτεμβρίου είναι ξανά κάτοικος Βραζιλίας, παίρνοντας μεταγραφή στην Σάντος.

Αυτό πάντως δεν σημαίνει ότι έπαψε να ασχολείται και να ενδιαφέρεται για τους ερυθρόλευκους και την πορεία τους, με τον 34χρονο Βραζιλιάνο φουλ μπακ να δίνει συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ και να ανοίγει πάρα πολλά κεφάλαια που αφορούσαν την παρουσία του στην Ελλάδα και στους ερυθρόλευκους.

Συγκεκριμένα, όπως γράφει το SPORT24, αναφέρθηκε στους λόγους που έφεραν το διαζύγιό του με τον Ολυμπιακό ενώ μίλησε επίσης για την ιδιαίτερη σχέση του με τους Βαγγέλη Μαρινάκη και Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ αλλά κα παίκτες μαζί με τους οποίους έγραψε χρυσές σελίδας δόξας στο βιβλίο των Πειραιωτών.

Αναλυτικά όσα δήλωσε

Για την Ελλάδα και όσα του λείπουν από τον Ολυμπιακό: “Μου λείπει πολύ η Ελλάδα. Αλλά είμαι επίσης χαρούμενος που επέστρεψα στη χώρα μου για να παίξω στη Βραζιλία. Είναι πολύ ωραία και εδώ. Πρώτα απ’ όλα, μου λείπει να παίζω στον Ολυμπιακό, γιατί, ξέρεις, εγώ ”Μόνο Ολυμπιακάρα”. Αλλά μου λείπει και η κουλτούρα του τόπου, το φρεντάκι μου, να βλέπω τον κόσμο να λέει ”Ρόντι Κουρασμένο”. Φυσικά μου λείπει πολύ, αλλά εντάξει, ξέρουμε ότι έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Μερικές φορές πρέπει να αλλάζουμε και τώρα είμαι εδώ για να παίξω στη Βραζιλία”.

Για τα ματς του Ολυμπιακού και το νικηφόρο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό: “Ναι, βλέπω όλους τους αγώνες του Ολυμπιακού. Είδα και αυτόν εναντίον του Λεβαδειακού. Εναντίον της Μαρσέιγ, εναντίον του Παναθηναϊκού, η ομάδα είναι σε καλή φόρμα τώρα, έχει καλή διάθεση. Είδα το γκολ και το πανηγύρισα πολύ, γιατί είναι πολύ καλός τύπος, είναι ο αρχηγός μου. Ο Ρέτσος είναι μάγκας. Του λέω συνέχεια: ”Είσαι μάγκας”.

Του έστειλα μήνυμα για να του πω συγχαρητήρια για το γκολ. Σκόραρε ένα καταπληκτικό γκολ με τα πόδια. Συνήθως σκοράρει περισσότερο με το κεφάλι, αλλά ήταν ένα καταπληκτικό γκολ. Και, επιπλέον, ήταν ντέρμπι. Ξέρω ότι τα ντέρμπι στην Ελλάδα είναι πολύ σημαντικά για εμάς και θέλουμε να κερδίζουμε.

Ο Ολυμπιακός κέρδισε για άλλη μια φορά τον Παναθηναϊκό και αυτό με κάνει ακόμα πιο ευτυχισμένο. Μου έφτιαξε την ημέρα και ήρθα στην προπόνηση χαρούμενος, επειδή κερδίσαμε τον Παναθηναϊκό”.

Για το ποιος είναι ο καλύτερος φίλος του στον Ολυμπιακό: “Ο Τσικίνιο. Μιλάω με τον Τσικίνιο κάθε μέρα. Με τον Φορτούνη, που είναι φίλος μου, διατηρούμε επαφή από τότε που πήγε στην Αραβία. Και με τον Ρέτσο, αλλά μιλάω και με πολλά παιδιά”.

Για τον λόγο που αποχώρησε από τον Ολυμπιακό: “Είναι δύσκολο να μιλήσω για αυτό, γιατί αγαπώ την Ελλάδα, αγαπώ τον Ολυμπιακό, αγαπώ τους ανθρώπους στην Ελλάδα και τη χώρα. Μου λείπει πολύ και είναι δύσκολο για μένα να πω κάτι. Νομίζω ότι δεν ξέρω ακριβώς τι συνέβη, αλλά ήταν η στιγμή που χάσαμε την πρόκριση στο Champions League και ο σύλλογος άρχισε να σκέφτεται κάποιες αλλαγές. Τότε μου δόθηκε η ευκαιρία να επιστρέψω στη Βραζιλία.

Η Σάντος είναι ένας πολύ ξεχωριστός και μεγάλος σύλλογος στη Βραζιλία, οπότε ήταν μια ευκαιρία. Μίλησα με τον πρόεδρο, μίλησα με τους υπεύθυνους του συλλόγου και τελικά καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι ίσως ήταν η κατάλληλη στιγμή για μένα να ζήσω μια νέα περιπέτεια στη ζωή μου.

Μιλήσαμε με μεγάλη συγκίνηση. Ήταν πολύ δύσκολο, κλάψαμε πολύ. Μίλησα με τον πρόεδρο, με τον Καραπαπά, με τους ανθρώπους του συλλόγου και τους παίκτες.

Έκανα ένα πάρτι στο σπίτι μου πριν φύγω από την Ελλάδα. Είναι δύσκολο για μένα να περιγράψω πώς έφυγα από την Ελλάδα, αλλά, εντάξει. Κανείς δεν μπορεί να βγάλει από την καρδιά μου αυτόν τον σύλλογο. Έγραψα ιστορία στον Ολυμπιακό. Κερδίσαμε το Conference, κέρδισα το πρωτάθλημα, το Κύπελλο Ελλάδας, το Σούπερ Καπ. Κέρδισα τα πάντα στην Ελλάδα και νομίζω ότι θα επιστρέψω.

Φεύγω από τον σύλλογο, αλλά αφήνω την πόρτα ανοιχτή. Δεν έχω διαμάχες με τον σύλλογο, δεν έχω διαμάχες με τον πρόεδρο. Με αγαπούν στην Ελλάδα και εγώ αγαπώ τους οπαδούς του Ολυμπιακού, αλλά και γενικότερα τον κόσμο στην Ελλάδα, γιατί πιστεύω ότι έχουν την ίδια ενέργεια με εμένα. Είμαι πολύ χαρούμενος για όλα αυτά τα χρόνια που έζησα στην Ελλάδα”.

Για τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ: “Όταν με ρώτησες γιατί έφυγα από την Ελλάδα, σου είπα διάφορα και με ρώτησες για έναν άνθρωπο που είναι ο καλύτερος προπονητής που είχα ποτέ στη ζωή μου. Μιλάω για τον ίδιο ως άνθρωπο. Είναι σαν πατέρας για μένα.

Και δεν το λέω επειδή με έβαζε να παίζω συνέχεια, αλλά επειδή γνωρίζω τον χαρακτήρα του. Μερικές φορές ο σύλλογος είχε 35-36 παίκτες στο ρόστερ και εκείνος έλεγε: ”Όχι, δεν θα πας να προπονηθείς στη δεύτερη ομάδα. Θα προπονηθείς μαζί μας, είσαι σημαντικός για εμάς”.

Αυτό δείχνει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τους ανθρώπους. Το ίδιο κάνει για εμένα που παίζω και για τους παίκτες που δεν παίζουν. Για μένα αυτό είναι πολύ σημαντικό.

Είναι ένας άνθρωπος με συναίσθημα, όπως και εγώ. Αυτός ο τύπος είναι σημαντικός στην καριέρα μου. Δεν έχει να κάνει, όπως σου είπα, με την τακτική, αλλά με τον άνθρωπο. Διατηρώ επαφή μαζί του.

Του τηλεφωνώ, ανταλλάσσουμε μηνύματα, γιατί τώρα είμαστε μέρος μιας κοινής ιστορίας και μιας οικογένειας. Δεν είμαστε απλώς φίλοι. Του λέω: ”Ξέρεις, είσαι σαν τον πατέρα μου, δεν είσαι απλώς φίλος μου”. Έχουμε ξεπεράσει τα όρια, είναι κάτι παραπάνω”.

Για τον Βαγγέλη Μαρινάκη: “Έχω την καλύτερη σχέση με τον πρόεδρο. Για μένα, αυτός ο πρόεδρος είναι θρύλος στην Ελλάδα. Έχει τον σεβασμό όλων των ανθρώπων στην Ευρώπη. Είναι νικητής. Είναι επίσης ”τρελός”, όπως λέμε».

Όταν έφυγα από τον σύλλογο, μου είπε ”ευχαριστώ” για όλη τη δουλειά που έκανα για τον Ολυμπιακό. Του είπα: ”Εντάξει, πρόεδρε, ήρθε η ώρα να φύγω. Επιστρέφω στη χώρα μου, αλλά αφήνω την πόρτα ανοιχτή εδώ. Δεν ξέρω τι θα γίνει μετά το ποδόσφαιρο. Δεν ξέρω αν κάποια μέρα θα επιστρέψω όσο ακόμα παίζω ποδόσφαιρο”.

Θέλει να κερδίζει. Είναι φυσιολογικό. Μερικοί άνθρωποι στον σύλλογο φοβούνται τον Μαρινάκη. Εγώ τους λέω: ”Παιδιά, ο πρόεδρος είναι πολύ καλός άνθρωπος, είναι καταπληκτικός”. Όποτε τον συναντώ, μου φέρεται σαν φίλο, σαν κάποιον που βοήθησε τον σύλλογο. Αλλά θέλει να κερδίζει.

Αν παίζουμε άσχημα και κάνουμε λάθη, πρέπει να μας μιλήσει σοβαρά, γιατί επενδύουν χρήματα, βάζουν χρήματα στον σύλλογο. Είναι σοβαρό, καταλαβαίνετε; Με πίστεψε.

Ήμουν 30 χρονών όταν πήγα στην Ελλάδα. Δεν πήγα ως ”παιδάκι”. Πήγα ως 30χρονος και δεν ήταν εύκολο. Μου είπε: ”Έλα να βοηθήσεις, είμαστε χαρούμενοι που είσαι εδώ, στην οικογένειά μας”.

Έχω μόνο καλά λόγια για τον πρόεδρο Μαρινάκη. Έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Μερικές φορές κάποια πράγματα πρέπει να τελειώνουν, αλλά ας δούμε τι θα γίνει στο μέλλον”.

Για τα μπουζούκια και την επιστροφή στην Ελλάδα: “Μπουζούκια, μπουζούκια! Μόνο όταν κερδίσαμε τον τίτλο πήγα με τη Βανδή. Μου λείπουν πολύ, γιατί είναι εντελώς διαφορετικά από τη μουσική στη Βραζιλία. Στη Βραζιλία είναι σάμπα, φάνκι. Στην Ελλάδα είναι τα μπουζούκια. Αλλά απολάμβανα πάντα όσα ζούσα εκεί. Όπως σας λέω, όλα αυτά τα χρόνια που έζησα στην Ελλάδα, τα απολάμβανα 100%, 200%».Στο μυαλό μου έχω ότι θα επιστρέψω στην Ελλάδα 100%”.

Για τους Κωστούλα, Τζολάκη και Μουζακίτη που αγωνίζονται πλέον στην Premier League: “Όταν ο Κωστούλας άρχισε να προπονείται μαζί μας στην προετοιμασία, νομίζω πριν από τρία χρόνια, σε κάθε προπόνηση του έλεγα: ”Κωστούλα, πάμε!”. Του φώναζα: ”Κωστούλα, πάμε! Ξύπνα ρε, ξύπνα! Πάμε, πάμε!”.

Είχα δει αυτόν τον παίκτη πριν από τον Τζολάκη και τον Μουζακίτη. Έλεγα: ”Αυτός ο παίκτης είναι σε κορυφαίο επίπεδο, μπορεί να παίξει στην Premier League. Εγώ όχι”. Του έλεγα: ”Εγώ είμαι παππούς, παίζω εδώ στην Ελλάδα, παίζω στην Ευρώπη”.

Αλλά είναι δύσκολο για μένα. Παιδιά, συγκεντρωθείτε, γιατί έχετε το ταλέντο. Για αυτό σας πιέζω.

Θυμάμαι τον Σωτήρη Συλαϊδόπουλο, που ερχόταν και μου έλεγε: ”Ρόντι, χαλάρωσε με τους μικρούς, χαλάρωσε”. Και εγώ του απαντούσα: ”Σωτήρη, όχι! Γιατί εγώ στη Βραζιλία, όταν ήμουν μικρός, τα παιδιά με ώθησαν να καταλάβω την πίεση και τις δύσκολες στιγμές της ζωής μας. Όταν δεν παίζουμε καλά, δεν σκοράρουμε, δεν δίνουμε ασίστ και οι οπαδοί αρχίζουν να μας κριτικάρουν, πρέπει να είμαστε δυνατοί σε αυτές τις στιγμές. Καταλαβαίνεις”.

Έτσι είναι η ζωή μου. Δεν μου δόθηκε τίποτα εύκολα. Όλα είναι δύσκολα στη ζωή μου.

Είδα αυτά τα παιδιά και τώρα είμαι πολύ χαρούμενος. Μίλησα με τον Μούζα την ίδια μέρα που έφυγα από τον Ολυμπιακό. Ήταν εκεί, στον Πειραιά, και του είπα ”συγχαρητήρια”.

Μέσα στην καρδιά μου λέω: ”Ρόντι, βοήθησες λίγο αυτά τα παιδάκια, γιατί τα πίεσες”. Πίεσες αυτούς τους παίκτες και εύχομαι κάθε επιτυχία στα παιδάκια μου, με τα οποία κρατάω επαφή.

Έτσι είναι η ζωή. Είμαι σίγουρος ότι αυτά τα τέσσερα χρόνια που έζησα στην Ελλάδα βοήθησα πολλούς παίκτες. Τώρα όλοι οι παίκτες φεύγουν, αλλά έτσι είναι το ποδόσφαιρο”.