Να φοβόμαστε τον πληγωμένο Τραμπ

Να βγάλουμε τα πλατύγυρα καπέλα μας και να τα πετάξουμε ψηλά σαν Τεξανοί που πανηγυρίζουν για τη νίκη των Δημοκρατικών; Να το κάνουμε. Γιατί η επικράτηση του Δημοκρατικού Τζέιμς Ταλαρίκο στο Τέξας δεν έχει μόνο ιστορικό βάρος. Έχει και συμβολικό καθώς φωτίζει αυτό που συνέβη στις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ.

Βέβαια καλό είναι να έχουμε κατά νου ότι οι ενδιάμεσες εκλογές δεν μπαίνουν στο ίδιο ζύγι με τις προεδρικές. Είναι, ας πούμε, κάτι σαν τις Ευρωεκλογές. Οι ψηφοφόροι στέλνουν μήνυμα. Και κατά κάποιον τρόπο ο Τραμπ έχει δίκιο όταν δηλώνει ότι αν ήταν ο ίδιος υποψήφιος το σκορ θα έδειχνε άλλο αποτέλεσμα. Όμως από εδώ και πέρα η ζωή του θα γίνει πιο δύσκολη. Το ερώτημα είναι αν θα γίνει και η δική μας.

Οι Δημοκρατικοί απέκτησαν τον έλεγχο του Κογκρέσου. Για ποιο λόγο συνέβη αυτό; Το προφανές παραπέμπει στην αύξηση του κόστους ζωής και στον πόλεμο με το Ιράν. Διαψεύστηκαν και οι δύο βασικές δεσμεύσεις του Τραμπ.

Η ζωή έγινε πιο ακριβή και η Αμερική μπήκε σε πόλεμο. Και για τον μέσο Αμερικανό η τιμή της βενζίνης είναι ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα στη δημόσια ζωή.

Προφανώς οι Δημοκρατικοί εισέπραξαν και το όφελος από τη δυσφορία που προκαλεί, σε μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας, το ύφος της διακυβέρνησης Τραμπ. Με τον πρόεδρο να βρίσκεται στο ναδίρ της δημοτικότητας θα ήταν οξύμωρο αν οι Ρεπουμπλικανοί τα πήγαιναν καλύτερα. Εδώ, λοιπόν, προκύπτει μία ενδιαφέρουσα απορία. Θα ήταν αντίστοιχο το αποτέλεσμα αν οι ψηφοφόροι αξιολογούσαν μόνο το ύφος και την παρουσία του Τραμπ; Η απάντηση στο ερώτημα θα μας έδειχνε και αν ο τραμπισμός, ως κοινωνικό ρεύμα, υποχωρεί. Θα πρέπει να περιμένουμε για να πάρουμε μία πειστική απάντηση.

Οπως ήταν αναμενόμενο, ο Τραμπ έκανε αντιφατικές δηλώσεις. Πρώτα είπε ότι θα συνεργαστεί με τους Δημοκρατικούς. Στη συνέχεια έκανε ανάρτηση με ένα καπέλο επί του οποίου επιγράφεται VETO. Αλλά ο Τραμπ είναι…κβαντικός. Μπορούν να ισχύουν και τα δύο.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι αν οι δύο πλευρές οδηγηθούν σε σφοδρή σύγκρουση, οι αναταράξεις θα πλήξουν τον πλανήτη. Σκεφτείτε μόνο τι θα μπορούσε να κάνει ο Τραμπ όταν συνειδητοποιήσει ότι πλέον θεωρείται «κουτσή πάπια».

Χωρίς τη στήριξη του Κογκρέσου και προς το τέλος της δεύτερης θητείας του. Ενδεχομένως να γίνει ακόμα πιο επικίνδυνος λίγο πριν κλείσει πίσω του η πόρτα του Λευκού Οίκου.