Μετρώντας αμήχανα τους νεκρούς

Την στιγμή που τα “περιστέρια της ειρήνης” έφευγαν από τον ουρανό της “φωλιάς του πουλιού”, το Ολυμπιακό Στάδιο του Πεκίνου, δηλαδή, Ρώσοι και Γεωργιανοί έπεφταν στο πεδίο της μάχης, με έπαθλο ένα μικροσκοπικό κρατίδιο. Η μουσουλμανική Νότια Οσετία, θυμίζει το Κόσοβο της πρώην Γιουγκοσλαβίας και ο Καύκασος φλέγεται εδώ και μέρες με τους νεκρούς να φεύγουν, χωρίς καν να γνωρίζουν τον λόγο.

Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί αμήχανη το “ζέσταμα” της ρωσικής πολεμικής μηχανής. Άλλοι πιο ουτοπιστές, περίμεναν την επέμβαση του ολυμπιακού κινήματος γιατί είναι “ανεπίτρεπτο να ξεσπάει πόλεμος την ώρα που ανάβει η φλόγα”.

Οποία υποκρισία! Λες και πριν αρχίσουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν είχαμε επιθέσεις αυτοκτονίας στο Ιρακ, όπου η Αμερική εξακολουθεί να διεξάγει (με πολέμαρχο τον πρόεδρο Μπους, που στο μεταξύ φόρεσε το καπελάκι του και θαυμάζει τα κατορθώματα των Αμερικανών αθλητών στο Πεκίνο) τον “πόλεμο κατά της τρομοκρατίας”.

Ούτε ο ΟΗΕ, ούτε το συμβούλιο Ασφαλείας, είναι σε θέση να επέμβουν επί της ουσίας. Οι αρμοδιότητες υπάρχουν, η δύναμη απουσιάζει. Από την στιγμή, που σε “παρόμοιες” καταστάσεις, οι εμπλεκόμενοι ουσιαστικά έγραψαν …κανονικά και με το νόμο τις όποιες αποφάσεις, είναι επόμενο να μην υπάρχει ο (παραμικρός) έλεγχος.

Οι διεθνείς οργανισμοί, άλλωστε, υπάρχουν για να …εξυπηρετούν κι άλλου είδους σχέδια. Εγκληματίας πολέμου ο Κάραζιτς για τις σφαγές στη Σρεμπένιτσα (σ.σ την οποία μόλις τώρα το σύνολο του ελληνικού Τύπου αναγνωρίζει, ενώ όταν συνέβη επικρατούσε-με ελάχιστες εξαιρέσεις- μια εκκωφαντική σιωπή) όχι όμως και ο στρατηγός Γουέσλι Κλαρκ, που έδινε εντολή να βομβαρδιστούν νοσοκομεία στο Βελιγράδι.

Λογικό. Την ιστορία την γράφουν πάντα οι νικητές, με τον δικό τους “ξεχωριστό” τρόπο. Κατά τα άλλα ας … περάσουμε την ώρα μας, στην άδεια πόλη, βλέποντας τους Ολυμπιακούς Αγώνες και σιχτιρίζοντας την ΔΟΕ για την εκδικητική της μανία κατά της Κατερίνας Θάνου και στο τέλος της ημέρας μετράμε πάλι τους νεκρούς στον Καύκασο…

ΥΓ: Η εφημερίδα “Πρώτο Θέμα” μόστραρε στην πρώτη της σελίδα την φωτογραφία του αποκεφαλισμένου πτώματος της άτυχης γυναίκας στην Σαντορίνη. Μεγάλη “δημοσιογραφική” επιτυχία. Να επιστρέψουν και τα “χαμένα φύλλα” από τις πωλήσεις. Όσο πιο πολύ αίμα, τόσο το καλύτερο. Μια απορία μόνο. Η Ασφάλεια έτσι …απλόχερα μοιράζει τις φωτογραφίες από τα εγκλήματα;