Δίκη για Τέμπη: ”Θυμάμαι ότι καιγόταν ο λαιμός μας” – Συγκλονίζουν οι καταθέσεις επιβατών του τρίτου βαγονιού

Με τις συγκλονιστικές καταθέσεις τεσσάρων επιβατών του τρίτου βαγονιού ξεκίνησε την Τετάρτη (4/11) η συνεδρίαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας, στο πλαίσιο της δίκης για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη.

Πρώτες κατέθεσαν τέσσερις φίλες που ταξίδευαν μαζί με τη μοιραία αμαξοστοιχία, περιγράφοντας λεπτό προς λεπτό όσα έζησαν τη στιγμή της σύγκρουσης, αλλά και την προσπάθειά τους να διαφύγουν από το κατεστραμμένο βαγόνι.

Η Ευλαμπία Τζικοπούλου περιέγραψε την ένταση της σύγκρουσης, τους αλλεπάλληλους τρανταγμούς και την αποπνικτική ατμόσφαιρα που επικράτησε μέσα στο βαγόνι.

«Ξαφνικά νιώθω ένα απότομο φρενάρισμα, ένα έντονο σύρσιμο. Σε δευτερόλεπτα επικράτησε χάος. Ένιωθα να στροβιλίζομαι, προσπαθούσα να κρατηθώ από τη θέση μου. Σε κάθε τράνταγμα χτυπούσα δεξιά, αριστερά. Πετάγονταν θραύσματα από παντού», κατέθεσε.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο κύμα θερμότητας που αισθάνθηκε και στη δυσκολία της να αναπνεύσει.

«Θυμάμαι ένα τεράστιο κύμα θερμότητας στο πρόσωπό μου. Ένιωθα ότι θα πεθάνω εκείνη τη στιγμή. Δεν μπορούσα να πάρω ανάσα, η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική», ανέφερε.

«Άκουγα κραυγές ανθρώπων και το κλάμα ενός μωρού»

Στη συνέχεια κατέθεσε η αδελφή της, Πολυξένη Τζικοπούλου, η οποία περιέγραψε πώς προσπάθησε να προστατεύσει την αδελφή της τη στιγμή της σύγκρουσης.

«Νιώθω ένα έντονο τράνταγμα, ένα δυνατό ήχο. Έβαλα τα χέρια μου στο κεφάλι της αδερφής μου. Το πόδι μου είχε σφηνώσει στη λαμαρίνα και το τραπεζάκι», είπε.

Η εικόνα που αντίκρισε όταν άνοιξε τα μάτια της ήταν, όπως περιέγραψε, εντελώς διαφορετική από το εσωτερικό του βαγονιού πριν από το δυστύχημα.

«Με το που άνοιξα τα μάτια μου ήταν ένα άλλο σκηνικό εντελώς. Ήταν σαν συμπιεσμένη μάζα, δεν ήταν βαγόνι», κατέθεσε.

Η μάρτυρας στάθηκε ιδιαίτερα στην έντονη θερμότητα και στην άγνωστη οσμή που επικρατούσε στον χώρο.

«Είχε αφόρητη ζέστη, μια άσχημη μυρωδιά που μας έκαιγε τον λαιμό. Το πιο έντονο που θυμάμαι είναι πόσο ασφυκτική ήταν η μυρωδιά. Θυμάμαι ότι καιγόταν ο λαιμός μας», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η Στυλιανή – Μαρία Πλατσά κατέθεσε ότι τη στιγμή της σύγκρουσης είχε κλείσει τα μάτια της και ήταν σχεδόν αποκοιμισμένη.

«Κάπως ψιλοκοιμόμουνα, είχα κλείσει τα μάτια μου όταν μετά από λίγα λεπτά ένιωσα σα να βγαίνουμε έξω από τις ράγες. Άκουγα πολλές φωνές. Η φωτιά ήταν κοντά μας. Ήταν δύσκολο να κινηθούμε στο βαγόνι», περιέγραψε.

Όπως είπε, η κατάσταση της προκάλεσε κρίση πανικού, με αποτέλεσμα να αδυνατεί να αντιδράσει.

«Εγώ έπαθα μια κρίση πανικού και έμεινα απλά εκεί πέρα. Ήρθε μια κοπέλα και μου είπε αν δεν βγεις θα πεθάνουμε», ανέφερε.

Η τέταρτη μάρτυρας, Βηθλεέμ Κουσίδου, περιέγραψε τους συνεχείς τρανταγμούς και τις εικόνες που αντίκρισε αμέσως μετά τη σύγκρουση.

«Αισθάνθηκα ένα τράνταγμα που γινόταν όλο και πιο έντονο και δεν σταματούσε. Εκτινάχθηκα από τη θέση μου και έπεσα σε ένα αγόρι που ήταν απέναντι μου. Άκουγα κραυγές ανθρώπων και το κλάμα ενός μωρού. Έβλεπα έντονη φωτιά», κατέθεσε.

Διέφυγαν από σπασμένο παράθυρο – Η άγνωστη οσμή στα ρούχα και τις βαλίτσες

Και οι τέσσερις γυναίκες κατέθεσαν ότι κατάφεραν να βγουν από το τρίτο βαγόνι μέσω ενός σπασμένου παραθύρου.

Αφού απομακρύνθηκαν από το σημείο της σύγκρουσης και έφτασαν στον δρόμο, μεταφέρθηκαν με λεωφορείο στη Θεσσαλονίκη.

Στη συνέχεια, συνοδευόμενες από συγγενείς τους, πήγαν στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ, όπου παρέμειναν για νοσηλεία επί αρκετές ημέρες.

Κατά τις καταθέσεις τους, οι τέσσερις επιβάτιδες αναφέρθηκαν επίσης σε μια ολιγόλεπτη στάση της αμαξοστοιχίας μετά την αναχώρησή της από τον σιδηροδρομικό σταθμό της Λάρισας, σε σημείο που περιέγραψαν ως «τη μέση του πουθενά».

Ιδιαίτερη σημασία έχει και η κοινή αναφορά τους σε έντονη, απροσδιόριστη οσμή μετά τη σύγκρουση.

Όπως κατέθεσαν, η συγκεκριμένη μυρωδιά δεν περιοριζόταν στον χώρο του δυστυχήματος, αλλά είχε παραμείνει στα ρούχα και στις βαλίτσες τους.

Η εξέταση των επιβατών συνεχίζεται ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας.