Good Stories Summit 2026: Πώς μια καλή ιστορία μπορεί να αλλάξει τον κόσμο

Τι είναι μια καλή ιστορία; Είμαι σίγουρη ότι η απάντηση δεν είναι ίδια για όλους. Άλλος θεωρεί καλή αυτή με happy end, άλλος αυτή που αγγίζει το συναίσθημα, άλλος αυτή που έχει ηθικό δίδαγμα.

Ακόμα κι αν δεν μπορούμε ακριβώς να την ορίσουμε, μπορούμε σίγουρα να τη διακρίνουμε από μια κακή ιστορία. Σαν αυτές που έχουν γεμίσει δηλαδή, τις οθόνες μας και μας κάνουν συχνά να αναρωτιόμαστε τι πάει λάθος σε αυτόν τον κόσμο.

Ευτυχώς, αυτή τη φορά, θα ασχοληθούμε μόνο με καλές ιστορίες, που, όπως συγκινημένη είπε η Αγγελική Κοσμοπούλου, ιδρύτρια της Storymentor, στο Good Stories Summit, “ανοίγουν ένα παράθυρο στο επιθυμητό μέλλον”.

Θα δανειστώ τα λόγια του stand up comedian, Αλέξανδρου Τσουβέλα, ο οποίος μιλώντας στο Συνέδριο είπε -και βρήκε σύμφωνη τη γράφουσα-: “Η καλή ιστορία είναι αυτή που έχει περάσει από λάσπη και κακουχία”. Αυτή, ακόμα κι αν διαφωνούμε για τον ορισμό της, θα σε πείσει ότι αξίζει να προσπαθήσεις για κάτι. Θα σε κάνει να ξεπερνάς έναν φόβο τη φορά και αυτό είναι που κάνει έναν άνθρωπο σημαντικό, κατά τον κωμικό.

Πίσω από κάθε ιστορία των ανθρώπων που τη μοιράστηκε, υπάρχει ανάγκη, φόβος, απώλεια αλλά και όραμα, ελπίδα και πίστη ότι κάθε αλλαγή μπορεί να ξεκινήσει από έναν μόνο άνθρωπο.

Και αν τώρα δυσκολεύεσαι να το πιστέψεις, αν άκουγες όσα μοιράστηκαν οι ομιλητές στο Good Stories Summit, δεν θα είχες αμφιβολία!

“Είμαστε όλοι μέρος των ιστοριών των άλλων” είπε ο Μάριος Μάζαρης, εκπαιδευτικός και συγγραφέας και αν δούμε τη ζωή σαν μια ιστορία στην οποία συμμετέχουμε, τότε ίσως μας αφορά περισσότερο να βοηθήσουμε, να εμπνεύσουμε, να αλλάξουμε εμείς για να αλλάξει ο κόσμος!

Οι ρίζες, η επαρχία και ο κορονοϊός

Ο Γρηγόρης Κόντος, ιδρυτής της Greek Ancestry (σσ της πρώτης και μεγαλύτερης ψηφιακής πλατφόρμας γενεαλογίας και ιστορικής έρευνας για την Ελλάδα) βοηθάει Έλληνες ανά τον κόσμο να βρει τις ρίζες του.

“Η αξία μιας ιστορίας σε έναν κόσμο ταχύτητας, η επαφή με τον χρόνο και την απώλεια, σου δίνει ρίζες χωρίς να σου κόβει φτερά” είπε, εξηγώντας, τι του δίνει χαρά και κίνητρο να συνεχίζει.

Η Χριστίνα Παπακυρίτση, πρόεδρος της ΚοινΣΕπ Ψηλά Βουνά (Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση με έδρα το Ανατολικό Ζαγόρι, που στοχεύει στην επανακατοίκηση και την αξιοβίωτη ολοκληρωμένη ανάπτυξη των ορεινών περιοχών) πήρε τη μεγάλη απόφαση να μετακομίσει από τους Αμπελόκηπους της Αθήνας στο Δεμάτι Ζαγορίου. Και όπως, σίγουρα φαντάζεστε, αυτή δεν ήταν μια εύκολη υπόθεση. Και επειδή το έζησε, θέλησε να το κάνει πιο εύκολο για άλλους που θα είχαν το ίδιο όνειρο: να ξυπνάνε βλέποντας βουνά αντί για τσιμέντο. “Να μη χρειάζεται να είσαι ήρωας για να μείνεις σε ένα χωριό”. Αυτό εύχεται και μαζί της κι εμείς!

Η Ναταλία Κρίτσαλη, ιδρύτρια της Bloode, σκέφτηκε όταν “έσκασε” η πανδημία του κορονοϊού, να κάνει κάτι με στόχο την προώθηση της εθελοντικής αιμοδοσίας στην Ελλάδα. Και, παρά τις φορές που έφτασε κοντά στο να νιώθει ανεπαρκής ή ό,τι δεν θα τα καταφέρει, τελικά τα νούμερα μιλάνε μόνα τους με πάνω από 100.000 εθελοντές αιμοδότες και πάνω από 390 αιμοδοσίες σε πάνω από 30 πόλεις. “Αρκεί να ξεκινάμε” είπε, και σκέψου το κι εσύ την επόμενη φορά που θα “πνιγείς”, σκεπτόμενος πώς θα σαμποτάρεις το όνειρό σου.

Νοηματική, Υφαντά και Στέγη

Το “παρών” στο Good Stories Summit έδωσε και η Διερμηνέας Ελληνικής Νοηματικής Γλώσσας, Σοφία Ρομπόλη, για να μας θυμίσει ότι οι κωφοί εξακολουθούν να στερούνται πρόσβασης στη γνώση και την εμπειρία. “Έχετε σκεφτεί ποτέ ότι ένα κωφό παιδί δεν έχει ακούσει ποτέ ένα παραμύθι;” μας ρώτησε και αν ούτε εσύ το έχεις σκεφτεί ποτέ, σκέψου το την επόμενη φορά που θα διαβάσεις ένα.

Η Χριστίνα Τριποδιανάκη, Επιστημονική Διευθύντρια του Anogeia Weaving House, έκανε την τέχνη της υφαντικής επίκαιρη (από τα Ανώγεια) γιατί, όπως είπε, “Η τέχνη μας φέρνει κοντά σε ανθρώπους που δεν γνωρίζουμε και μας συνδέει με τη μνήμη. Μαζί με τα νήματα, υφαίνονται συναισθήματα”.

Το συνέδριο ανέδειξε τη στέγη ως δικαίωμα και όχι ως προνόμιο, τόσο διά στόματος της Μαρίας Καρρά, συνιδρύτριας της Emfasis Non Profit όσο και του Γιάννη Ιακωβάκη, ιδρυτή της Althyna. Η κυρία Καρρά τόνισε ότι αστεγία δεν είναι μόνο η ζωή στο πεζοδρόμιο αλλά και ένας φοιτητής που φιλοξενείται στους καναπέδες φίλων του και υπογράμμισε την ανάγκη προσιτής στέγης. Ο κ. Ιακωβάκης, από την πλευρά του, επισήμανε ότι “τα ασφαλή σπίτια δεν είναι πολυτέλεια, είναι δικαιώμα”.

Ο Mustafa

Η ιστορία του Mustafa Al Kassab είναι ο ορισμός της καλής ιστορίας. Ήρθε στην Ελλάδα από το Ιράκ, μιλώντας μόνο αραβικά και στη συνέχεια -αφού πρώτα σαν σωστός έφηβος ήθελε να κάνει κοπάνες από το σχολείο- έμαθε ελληνικά και αγγλικά και έγινε διερμηνέας στη Home Project.

Τέχνη, παραμύθια και πόλεμοι

Η συγγραφέας Εύα Μαθιουδάκη υπογράμμισε τη σημασία της τέχνης και της έδωσε μια νέα διάσταση: “Η τέχνη δεν σου δίνει μόνο ελευθερία και χαρά, ίσως έχει και μια σταγόνα δικαιοσύνης”.

Η Μαρία Μαχαίρα, ιδρύτρια του ΜΚΟ “Αδράχτι” διαβάζει παραμύθια σε ανθρώπους με ψυχικές νόσους. Για κάθε φορά που σκέφτηκε ότι αυτό δεν ήταν αρκετό και που αμφέβαλε για το αν βοηθάει, υπήρξε ένας ασθενής, που ένιωσε Δαυίδ που νίκησε τον Γολιάθ και -ευτυχώς για όλους μας- συνεχίζει να ξετυλίγει κόκκινες κλωστές δεμένες…

Σε ρόλο παρόμοιο με αυτόν του παραμυθά και ο ηθοποιός και σκηνοθέτης, Ηλίας Κουνέλας, που δίνει παραστάσεις για ασθενείς στα νοσοκομεία. Κάποιοι εκ των οποίων, βλέπουν θέατρο για πρώτη φορά. Όλοι εκ των οποίων μπορούν να διαλέξουν τι ιστορία θέλουν να ακούσουν και- σε αρκετές περιπτώσεις- και το τέλος της.

Τι δουλειά έχει ο πόλεμος σε ένα συνέδριο με καλές ιστορίες; Ο Μιχάλης Φωτιάδης, Συντονιστής Προγραμμάτων για τους “Γιατρούς Χωρίς Σύνορα” απαντά σίγουρα καλύτερα από ‘μενα: “Καλές είναι οι ιστορίες που αγγίζουν το συναίσθημα, όχι αυτές μα happy end”. Όντας στη Γάζα για χρόνια και βλέποντας την καταστροφή με τα μάτια του, το να μοιράζεται ιστορίες “μαλακώνει την ψυχή του”.

Από διαφορετική σκοπιά η δημοσιογράφος Έλλη Κασόλη, είπε για τους πολέμους που είδε και αναμετάδοσε ότι το πιο σημαντικό μάθημα είναι ότι οι άνθρωποι συνεχίζουν να ζουν ακόμα και όταν έχουν χάσει τα πάντα και “γύρισε πίσω άλλος άνθρωπος”.

Άθληση και Μουσική

Η Τατιάνα Γκούσιν, Ολυμπιακή φιναλίστ, Πρωταθλήτρια του Άλματος εις Ύψος και ο Άγγελος Πεντάρης, Μουσικός και Motivational Speaker είναι η απόδειξη του ο “επιμένων νικά” και της δύναμης ψυχής.

Η Τατιάνα Γκούσιν, γεννημένη στη Μολδαβία, άντλησε τη δύναμή της από τη μητέρα της, που εργαζόταν αδιάκοπα για να τη μεγαλώσει. Για χρόνια εργαζόταν και παράλληλα προπονείτο μέχρι που μια μέρα λιποθύμησε από την εξάντληση. “Δεν σταμάτησα” είπε γελώντας και πρόσθεσε, ότι μείωσε λίγο τις ώρες και στα δύο. Κατάφερε να πάει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024 επειδή λίγο πριν βρέθηκε χορηγός και έτσι μπόρεσε να σταματήσει τη δουλειά και να αφιερωθεί στην προπόνηση.

“Μου είπαν ότι έχω τετραπληγία αλλά δεν μου είπαν ότι δεν μπορώ να ονειρευτώ”, είπε ο Άγγελος Πεντάρης και με συνοδοιπόρους τους γονείς του που “ποτέ δεν του είπαν αυτό δεν μπορείς να το κάνεις”, παίζει μουσική, αθλείται και είναι motivation speaker.

“Αντί να φοβόμαστε το δύκολο, να βρούμε αυτό που αγαπάμε και τότε θα μας φαίνεται πιο εύκολο”.