ΤΙΤΑΝ: Πώς σταθμίζει την κρίση – Η επέκταση στην Τουρκία και το στοίχημα της ανθεκτικότητας
Διαβάζεται σε 7'
Η διοίκηση υποστήριξε ότι η Τουρκία προσφέρει υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης, ισχυρή εγχώρια ζήτηση και δυνατότητα λειτουργίας ως εξαγωγική βάση. Ο Δημήτρης Παπαλεξόπουλος, μάλιστα, συνέδεσε ευθέως την κίνηση με τη σταδιακή απώλεια ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης,
- 26 Μαΐου 2026 07:41
Με βασικούς άξονες την προσαρμοστικότητα, την ανθεκτικότητα και τη μακροπρόθεσμη στρατηγική, η ΤΙΤΑΝ επιχειρεί να ισορροπήσει και να συνεχίσει την έντονα αναπτυξιακή της πορεία, εν μέσω γεωπολιτικών αναταράξεων, το αυξημένου ενεργειακού κόστους και σταδιακής απώλειας ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης, επενδύοντας ταυτόχρονα σε νέες αγορές, εξαγορές και πράσινες τεχνολογίες. Το μήνυμα της διοίκησης, τόσο κατά την παρουσίαση του στρατηγικού σχεδίου «Titan Forward» στην Αθήνα όσο και στα αποτελέσματα πρώτου τριμήνου 2026, ήταν σαφές. Όπως τόνισε η διοίκηση, αλλά και ο πρόεδρος της ΤΙΤΑΝ SA Δ. Παπαλεξόπουλος η εταιρεία βλέπει αυξημένους κινδύνους διεθνώς, ωστόσο θεωρεί ότι διαθέτει τη γεωγραφική διασπορά, την οικονομική ισχύ και την επενδυτική ευελιξία ώστε να συνεχίσει να αναπτύσσεται.
Έτσι μετά από ένα δυναμικό ξεκίνημα φέτος, το πρώτο τρίμηνο του 2026 ο όμιλος κατέγραψε πωλήσεις 636 εκατ. ευρώ, EBITDA 138 εκατ. ευρώ και καθαρά κέρδη 64 εκατ. ευρώ. Σε συγκρίσιμη βάση, τα EBITDA αυξήθηκαν κατά 16%, ενώ το περιθώριο κερδοφορίας ενισχύθηκε κατά 250 μονάδες βάσης, ξεπερνώντας το 21%. Η διοίκηση, βέβαια, παραδέχεται ότι το 2026 ξεκίνησε με σημαντικές δυσκολίες, κυρίως λόγω του ενεργειακού κόστους, της γεωπολιτικής αβεβαιότητας στη Μέση Ανατολή και των πιέσεων στις μεταφορές και στις εφοδιαστικές αλυσίδες. Ωστόσο, όπως ανέφερε ο οικονομικός διευθυντής Γιάννης Ιωάννου, «μόλις ολοκληρώθηκε το πρώτο διάστημα, ενημερώσαμε την αγορά για διψήφια αύξηση και δεν αλλάζουμε την πρόβλεψή μας», με τη διοίκηση να δηλώνει συγκρατημένα αισιόδοξη για τη συνέχεια της χρονιάς.
Κομβικό ρόλο στη διατήρηση της κερδοφορίας παίζει το πρόγραμμα εξοικονόμησης κόστους PRIME, το οποίο, σύμφωνα με τον κ. Ιωάννου, στοχεύει έως το 2029 σε μείωση κόστους άνω των 100 εκατ. ευρώ μέσα από σειρά παρεμβάσεων σε όλες τις περιοχές δραστηριοποίησης του ομίλου. Για φέτος προβλέπονται επενδύσεις 35 εκατ. ευρώ στο πρόγραμμα, ενώ το ύψος τους θα αυξηθεί περαιτέρω τα επόμενα χρόνια. Όπως σημείωσε, μετά τον πόλεμο οι σχετικές επενδύσεις αναμένεται να κινηθούν προς τα 50 εκατ. ευρώ, ενώ ήδη οι πρώτες κινήσεις απέδωσαν εξοικονόμηση περίπου 6 εκατ. ευρώ. «Θα ξεπεράσουμε τα 100 εκατ. ευρώ έως το 2029», ανέφερε χαρακτηριστικά, σημειώνοντας ότι τα οφέλη θα κατανέμονται ανά περιοχή ανάλογα με τις ανάγκες και τις δυνατότητες κάθε αγοράς.
Ενεργειακό κόστος
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στη διαχείριση του ενεργειακού κόστους, το οποίο η διοίκηση εκτιμά ότι θα αυξηθεί κατά περίπου 40 εκατ. ευρώ λόγω ηλεκτρικής ενέργειας, καυσίμων, μεταφορών και θαλάσσιων ναύλων. Η έκθεση του ομίλου διαφέρει ανά χώρα, με την Ελλάδα και τα Βαλκάνια να θεωρούνται πιο ευάλωτες περιοχές, καθώς ο ηλεκτρισμός αποτελεί μεγάλο μέρος του συνολικού κόστους παραγωγής. Για τον περιορισμό των επιπτώσεων, η εταιρεία έχει προχωρήσει σε hedging με τη ΔΕΗ για περίπου το 50% της κατανάλωσης σε τιμές χαμηλότερες από τις σημερινές, ενώ στο δεύτερο τρίμηνο έχει προστεθεί επιπλέον κάλυψη για ακόμη 10%, κάτι που —όπως ανέφερε η διοίκηση— αναμένεται να αποδώσει σημαντικά.
Η Τουρκία
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η επέκταση στην Τουρκία αποτέλεσε ένα από τα βασικά σημεία συζήτησης κατά την ενημέρωση των μετόχων. Η ΤΙΤΑΝ ολοκλήρωσε το πρώτο τρίμηνο του 2026 την εξαγορά της Traçim Cement στην περιοχή της Κωνσταντινούπολης, επένδυση που εντάσσεται στο ευρύτερο πλάνο εξαγορών ύψους άνω των 700 εκατ. ευρώ. Η διοίκηση υποστήριξε ότι η Τουρκία προσφέρει υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης, ισχυρή εγχώρια ζήτηση και δυνατότητα λειτουργίας ως εξαγωγική βάση. Ο Δημήτρης Παπαλεξόπουλος συνέδεσε ευθέως την κίνηση με τη σταδιακή απώλεια ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης, σημειώνοντας ότι «η Ευρώπη χάνει ανταγωνιστικότητα και γι’ αυτό έχει σημασία η παρουσία στην Τουρκία». Πάντως, η Ελλάδα αντιπροσωπεύει το 10% των πωλήσεων πλέον της εταιρείας έχοντας περίπου ένα 35% μερίδιο αγοράς.
Η ΕΕ και η βιομηχανία
Σύμφωνα με τη διοίκηση, η ευρωπαϊκή πολιτική για το κλίμα και το αυξημένο ενεργειακό κόστος δημιουργούν πιέσεις στη βιομηχανία τσιμέντου, γεγονός που καθιστά κρίσιμη τη διαφοροποίηση της παραγωγικής βάσης και των εξαγωγικών δυνατοτήτων. Παράλληλα, η Τουρκία μπορεί να προσφέρει χαμηλότερο παραγωγικό κόστος, πρόσβαση σε αναπτυσσόμενες αγορές και μεγαλύτερη ευελιξία στην εφοδιαστική αλυσίδα. Η ΤΙΤΑΝ ξεκαθαρίζει πάντως ότι επενδύει με ορίζοντα δεκαετιών. «Πάμε για μια 20ετία», ανέφερε χαρακτηριστικά η διοίκηση, υποστηρίζοντας ότι τα assets τσιμέντου και οι βιομηχανικές μονάδες δεν απαξιώνονται εύκολα σε βάθος χρόνου.
Πράσινη μετάβαση
Κεντρικό σημείο της στρατηγικής αποτελεί παράλληλα η πράσινη μετάβαση και η μείωση εκπομπών CO₂. Η διοίκηση θεωρεί απαραίτητο το CBAM (Carbon Border Adjustment Mechanism), ειδικά για την προστασία των ευρωπαϊκών εξαγωγών από αθέμιτο ανταγωνισμό χωρών με χαμηλότερο περιβαλλοντικό κόστος. Ωστόσο, όπως τονίστηκε, «δεν περιμένουμε το CBAM για να κινηθούμε».
Σημειώνεται ότι όπως αναφέρθηκε, ο όμιλος ΤΙΤΑΝ επενδύει ήδη σε εναλλακτικά τσιμεντοειδή υλικά, στη δέσμευση διοξειδίου του άνθρακα, στην αύξηση της χρήσης εναλλακτικών καυσίμων και στην ψηφιοποίηση της παραγωγής. Το επενδυτικό πλάνο προβλέπει 100 εκατ. ευρώ σε καινοτομία, 60 εκατ. ευρώ σε ψηφιακή μετάβαση και συνολικά 3–4 δισ. ευρώ κεφάλαια προς αξιοποίηση έως το 2029. Στόχος είναι μέση ετήσια αύξηση EBITDA 11%-13%, απόδοση κεφαλαίου 15%-17% και σταδιακή μείωση των καθαρών εκπομπών CO₂.
Ανά περιοχή
Παρά τη διεθνή επέκταση, ο όμιλος δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη γεωγραφική ισορροπία. Οι ΗΠΑ παραμένουν ο βασικός πυλώνας ανάπτυξης, με σημαντική έκθεση σε έργα υποδομών, data centers, βιομηχανικές επενδύσεις και εμπορικά ακίνητα. Η διοίκηση ανέφερε ότι περίπου το 40% των έργων data centers στη Βιρτζίνια χρησιμοποιεί προϊόντα της ΤΙΤΑΝ. Παράλληλα, η Ελλάδα εμφανίζει ισχυρή δυναμική λόγω μεγάλων έργων υποδομής, τουριστικών επενδύσεων και έργων logistics, ενώ η Αίγυπτος και τα Βαλκάνια συνεχίζουν να στηρίζουν την ανάπτυξη μέσω δημόσιων έργων και κατασκευών. Η εταιρεία θεωρεί ότι αυτή η γεωγραφική διασπορά λειτουργεί ως βασικός μηχανισμός αντιστάθμισης κινδύνου, καθώς —όπως σημειώθηκε— «είναι δύσκολο να υπάρξει ταυτόχρονη κατάρρευση σε Ελλάδα, ΗΠΑ και Αίγυπτο».
Η ζήτηση
Πάντως όπως αναφέρθηκε στο περιθώριο της εκδήλωσης, η ζήτηση για τσιμέντο παραμένει χαμηλή σε σχέση με το 2007. Τότε ήταν στα 12,5 εκατ κυβικά , εν συνεχεία έπεσε στα 2,5 εκατ για να ανακάμψει από το 2017-8 και να φτάσει στα 4,5 εκατ. Τα δημόσια έργα αποτελούν τροφοδότη της ζήτησης αλλά τα ιδιωτικά έργα ειδικά εκτός Αθηνών, παραμένουν σε χαμηλό ρυθμό ανάπτυξης και σίγουρα χωρίς να έχουν φτάσει τα προ κρίσης επίπεδα.
Πάντως σε σχέση με τη ζήτηση η εκτίμηση είναι ότι ο πληθωρισμός αν επηρεάσει, θα είναι σε βάθος ενός έτους. Ωστόσο παραμένει ακόμη “θολό το τοπίο” προβλέψεων της ζήτησης, ειδικά στην ιδιωτική οικοδομή.
Εξαγορές
Ο όμιλος. πάντως, ολοκλήρωσε μέσα στο 2026 εξαγορές στην Τουρκία, στη Γαλλία και στις ΗΠΑ, με την εξαγορά της Keystone στην Πενσυλβάνια να ενισχύει περαιτέρω την παρουσία του στην αμερικανική αγορά. Παρά τις κινήσεις αυτές, ο καθαρός δανεισμός διαμορφώθηκε στο 1,1x EBITDA, χαμηλότερα από τον στρατηγικό στόχο 1,5x–2x. Η ΤΙΤΑΝ εξέδωσε επίσης πενταετές ομόλογο με κουπόνι 3,5%, με τη ζήτηση να υπερκαλύπτει σημαντικά την έκδοση. Όπως ανέφερε η διοίκηση, «η αγορά μάς έδωσε investment grade πριν από τους οίκους αξιολόγησης». Παράλληλα, η παρουσία στο Euronext θεωρείται ότι θα ενισχύσει τη διεθνή προβολή, τη ρευστότητα της μετοχής και τη συνολική αποτίμηση του ομίλου.
Αποθήκευση άνθρακα
Στο μεταξύ, με βάση πληροφορίες, το σχέδιο αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα στο Καμάρι πάει πίσω όπως και πολλά σχέδια ανάλογα στην ΕΕ. Εξαίρεση αποτελεί ένα εγγυοδοτημένο σχέδιο στη Νορβηγία σε ποσοστό 90% από το δημόσιο εμείς κι άλλη μια ανάλογη επένδυση στη Μ. Βρετανία και πάλι με γενναίες επιδοτήσεις. Βασικός λόγος είναι το ρίκο για τις επενδύσεις αυτές αλλά και η απουσία σαφούς πλαισίου αλλά και προβλεψιμότητας σε σχέση με περικοπές πχ που θα προκύψουν στις εφοδιαστικές αλυσίδες που θα αναπτυχθουν στο θέμα αποθήκευσης του διοξειδίου.