Η επέλαση της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη

Για την «κουπαστή του Τέλλεμαν» μιλά στο έξοχο «Φαρέτριον» ο Νίκος Καρούζος, αποδίδοντας τιμές στον σπουδαίο συνθέτη του μπαρόκ, γεννημένο στο Μαγδεμβούργο.

Όμως το βράδυ της Κυριακής (6 Σεπτεμβρίου 2026) η πρωτεύουσα της Σαξονίας δεν είχε το νού της στον Γκέοργκ Τέλεμαν αλλά στον Ούλριχ Ζίγκμουντ, τον τοπικό ηγέτη του ΑFD (Εναλλακτική για την Γερμανία).

Το φαιό κόμμα του έφτασε σχεδόν στο 44%, μια ανάσα από την αυτοδυναμία, στις εκλογές του κρατιδίου(Σαξονία – Ανχαλτ), συντρίβοντας τους Χριστιανοδημοκράτες του Μέρτς (CDU:17,2%).

Πάταγος, σοκ, ανησυχία και συνοφρυωμένα, πελιδνά πρόσωπα στην Καγκελαρία, αλλά και στα κόμματα που συγκυβερνούν με τους Χριστιανοδημοκράτες: Στο 9,3% οι Σοσιαλδημοκράτες του SPD, εκτός οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες (FDP).

Μιλάμε για τις εκλογές σε ένα τω όντι κρατίδιο-γύρω στα δύο εκατομμύρια ο πληθυσμός- με ισχνή συμμετοχή στην Ομοσπονδιακή Βουλή. Όμως οι εκλογές αυτές τρομοκρατούν τους κρατούντες. Που βλέπουν να εκτοξεύεται ένα κόμμα το οποίο σε εθνικό επίπεδο πήρε 10% το 2021, διπλασίασε το ποσοστό του στις εκλογές του 2025(20%) και αναδείχτηκε δεύτερη δύναμη.

Αλήθεια, τι συμβαίνει;

Όταν το AFD άρχισε να εμφανίζεται απειλητικό στην πολιτική ζωή της Γερμανίας, υπήρξαν σκέψεις και προτάσεις να τεθεί εκτός νόμου. Ευτυχώς δεν ευδοκίμησαν. Γιατί ήταν ορατός ο κίνδυνος να εμφανιστεί διωκόμενη η μελανή αυτή δύναμη και η δυναμική της να αποβεί πολλαπλασίως μεγαλύτερη της σημερινής.

Εν πάση περιπτώσει, τι παρέκαμπταν και υποτιμούσαν τα κόμματα της κεντρικής σκηνής βλέποντας την θρώσκουσα Ακροδεξιά να επελαύνει;

Πρώτον, το γεγονός οτι σύμφωνα με το Ινστιτούτο ΕΝΑ, το AFD «είναι κόμμα της εργατικής τάξης»! Βέβαια, το έργο το έχουμε ξαναδεί: Η κάποτε «Κόκκινη Μασσαλία» πέρασε στην αγκαλιά του (πατρός) Λεπέν!

Δεύτερον, ότι επενδύει στην απαξίωση του υφιστάμενου πολιτικού/κομματικού συστήματος και εμφανίζεται ως γνήσια αντισυστημική δύναμη.

Τρίτον, ότι οι θέσεις του για το Μεταναστευτικό όχι μόνο είναι προσπελάσιμες σε ευρύτατα κοινωνικά στρώματα, αλλά συγχρόνως αναγκάζουν τα άλλα κόμματα (π.χ. το CDU) να ενστερνίζονται τις θέσεις του.

Τέταρτον, ότι η προϊούσα ανασφάλεια και η δυσθυμία για την οικονομική κατάσταση στην Γερμανία λειτουργεί καταλυτικά, αθροιζόμενη με τα προεκτεθέντα τρία στοιχεία.

Και γεννάται το μέγα ερώτημα: Γιατί ο κόσμος-σχεδόν σε ολόκληρη την Ευρώπη κι όχι μονάχα στην Γερμανία- στρέφεται προς την Ακροδεξιά πασών των αποχρώσεων και δεν δίνει δεκάρα για την εν γένει Αριστερά, σοσιαλδημοκρατική και άλλη;

Η νέα, πολύπλοκη πραγματικότητα

Στις 26 Φεβρουαρίου 2025, λίγο μετά τις εθνικές εκλογές στην Γερμανία, η στήλη μιλώντας για το ακροδεξιό φαινόμενο πανευρωπαϊκά, σημείωσε τα εξής:

«Τι στρέφει την κοινωνία προς την Ακροδεξιά; Ευθύνονται οι πολιτικές δυνάμεις οι οποίες προσχωρούν στην ατζέντα της σχετικά με το Μεταναστευτικό και την woke κουλτούρα;

Μήπως τα δύο αυτά θέματα εκλαμβάνονται ως κυρίαρχα από αρκετές ευρωπαϊκές κοινωνίες – μαζί, φυσικά, με την Οικονομία κλπ. – με αποτέλεσμα την ατζέντα και τις προτεραιότητες να τις επιβάλει η πραγματικότητα όπως την βιώνει μεγάλο μέρος της κοινωνίας κι όχι η Ακροδεξιά; (…)

Το τραχύ σκηνικό, με την απειλητική άνοδο της Aκροδεξιάς, απαιτεί σκληρούς αγώνες, ευφάνταστες κινήσεις και πολιτική ευελιξία.

Γιατί, όταν αλλάζει η πραγματικότητα, δεν πρέπει να αλλάζουν μονάχα τα μέσα έκφρασης, που έλεγε ο Μπρέχτ, αλλά και ο τρόπος που προσεγγίζει κανείς τη νέα, πολύπλοκη πραγματικότητα»…

Οπερ σημαίνει: Αν οι πολιτικοί σχηματισμοί του ευρύτερου δημοκρατικού τόξου συνεχίσουν να αρκούνται στις ευκολίες της καταγγελτικής ρητορείας και δεν καταδυθούν στα έγκατα της κοινωνίας για να δούν τι συμβαίνει εκεί, δεν αποκλείεται κάποια στιγμή το φαιό να γίνει καθεστώς. Τουλάχιστον σε αρκετές χώρες της Ευρώπης.

ΥΓ: Μιας και μιλήσαμε για πολύπλοκη πραγματικότητα: Η Αλις Βάιντελ, συμπρόεδρος του AFD, είναι ομοφυλόφιλη. Εχει κάνει Σύμφωνο Συμβίωσης με την Σάρα Μπόσαρντ και μεγαλώνουν δυό παιδιά. Ιδού οι θέσεις της για το θέμα, όπως εκτίθενται στην Wikipedia:

«Η Βάιντελ έχει δηλώσει την αντίθεσή της για τη συζήτηση περί σεξουαλικότητας πριν την εφηβεία λέγοντας ότι δεν θέλω κανέναν με ιδιαιτερότητες στο φύλο ή με μαθήματα περί σεξουαλικότητας να έρχεται κοντά στα παιδιά μου. Εξέφρασε επίσης την αντίθεσή της για τη νομιμοποίηση του γάμου ομοφύλων, δηλώνοντας ότι υποστηρίζει την προστασία της “παραδοσιακής οικογένειας” καθώς και άλλους τρόπους ζωής. Έχει δηλώσει ότι υποστηρίζει τη συγκατοίκηση για τα ομοφυλόφιλα και λεσβιακά ζευγάρια και λέει ότι και για την ίδια ισχύει κάτι τέτοιο».