Ιδεολογική αυτοπεποίθηση: Να τι λείπει από την κεντροαριστερά

Στη Βαρκελώνη την περασμένη Παρασκευή και Σάββατο έλαβε χώρα η συνάντηση της προοδευτικής…διεθνούς.

Προοδευτικοί, κεντροαριστεροί και αριστεροί ηγέτες, όπως ο Πέδρο Σάντσεθ, πρωθυπουργός της Ισπανίας και ο Λούλα, πρόεδρος της Βραζιλίας συναντήθηκαν και συζήτησαν διεξοδικά για το πως οι προοδευτικές ιδέες θα μπορέσουν και πάλι να κερδίσουν την πολιτική ηγεμονία, σε μία εποχή γενικευμένης ανασφάλειας και φόβου.

Ο Σάντσεθ, ουσιαστικά αμφιτρύωνας της συνάντησης, ίσως ο πιο επιδραστικός προοδευτικός πολιτικός στο πλανήτη αυτήν την ώρα, έκανε την τοποθέτηση-κλειδί.

Το παρακάτω tweet (από την κεντρική ομιλία του Ισπανού ηγέτη) αναφέρει χαρακτηριστικά: “Έχουν προσπαθήσει να μας κάνουν να ντρεπόμαστε για τις ιδέες μας και το παρελθόν μας. Αλλά αυτό τελείωσε.

Η ντροπή είναι γι’ αυτούς. Για μας, από σήμερα, η ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ.

Υπερηφάνεια για το ότι βρισκόμαστε στην σωστή πλευρά της ιστορίας. Και για το ότι φωνάζουμε ξανά και ξανά: ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ”.

(τα κεφαλαία δικά του).

Αυτό θα πει ιδεολογική αυτοπεποίθηση, φίλες και φίλοι αναγνώστες. Και αυτό το στοιχείο λείπει, μερικές φορές δραματικά, από τους προοδευτικούς πολιτικούς της χώρας.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρήθηκε, η αλήθεια είναι, ένα “στρογγύλεμα”, ένας συμβιβασμός από την πλευρά της κεντροριστεράς. Στην προσπάθεια προσέγγισης του κέντρου, μπήκε αρκετό νερό σε θέσεις, απόψεις, ακόμα και αξιώματα του χώρου. Στις κουβέντες τους για μία σειρά “δύσκολα” θέματα, όπως το μεταναστευτικό, οι προοδευτικοί “κόμπιαζαν”, άλλοι προσεταιρίστηκαν τις θέσεις της Δεξιάς με τη δικαιολογία ότι και το συντηρητικό κοινό έχει τα δίκια του και εν τέλει παραχώρησαν την πλήρη ιδεολογική ηγεμονία στο αντίπαλο στρατόπεδο.

Ακόμα και η απλή αναλογική, χρόνια αίτημα της Αριστεράς, που το έκανε πραγματικότητα η Αριστερή κυβέρνηση, πετάχθηκε, ουσιαστικά, στον κάλαθο των αχρήστων (μεγάλη “επιτυχία” αυτή της κεντροαριστεράς εν γένει).

Ο Σάντσεθ πήγε, πολύ απλά, κόντρα στο ρεύμα.

• Όταν οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δυσκολεύονται να καταδικάσουν τις ακροδεξιές τακτικές του κράτους-απαρτχάιντ του Ισραήλ, αυτός τολμά και κάνει το αντίθετο. Χωρίς μεν αλλά…
• Όταν οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να σηκώνουν ανάστημα στον Ντόναλντ Τραμπ, αυτός το κάνει. Και τελικά δικαιώνεται, παίρνει και άλλους, αρχικά διστακτικούς, μαζί του.
• Όταν οι άλλες χώρες υιοθετούν λύσεις από τα δεξιά για το μεταναστευτικό, αυτός νομιμοποιεί 500.000 μετανάστες χωρίς χαρτιά στην Ισπανία γιατί ξέρει ότι η χώρα του τους χρειάζεται. Και κάνει τη Δεξιά να βγάζει καπνούς από το στόμα.

Τελικώς, καταφέρνει να κινητοποιήσει όλη την παγκόσμια κεντροαριστερά. Στη Βαρκελώνη την Παρασκευή και το Σάββατο βρέθηκε κόσμος και κοσμάκης. Μεταξύ τους ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο Γιώργος Παπανδρέου, η Εφη Αχτσιόγλου που πήραν μία γεύση μίας παγκόσμιας εκδήλωσης που περιείχε τα πάντα: Και συνδικάτα, και κινήματα, και κοινωνία των πολιτών και ηγέτες από όλο τον κόσμο.

Θα πουν κάποιοι, “ωραία τα λέτε, αλλά αυτή η πολιτική δεν “πουλάει” πλέον, δεν συγκινεί τις μάζες.

Ισως όχι τόσο ακριβές το συγκεκριμένο συμπέρασμα. Στις περισσότερες δημοσκοπήσεις το σοσιαλιστικό κόμμα της Ισπανίας, στο οποίο προεδρεύει ο Σάντσεθ, κρατιέται πολύ κοντά στη Δεξιά, σε απόσταση από 2 μέχρι 4%.

Σύμφωνα με το βαρόμετρο του ισπανικού κέντρου κοινωνιολογικών ερευνών, οι Σοσιαλδημοκρατές βρίσκονται ήδη μπροστά από το Λαϊκό Κόμμα και μάλιστα με διαφορά.

Σε κάθε περίπτωση, ο Σάντσεθ και οι πολιτικές του μένουν στον αφρό. Και κινητοποιούν. Οσοι, εν Ελλάδι και παγκοσμίως, λένε το αντίθετο, μάλλον προβάλλουν τις δικές τους φοβικότητες και τους δικούς του δισταγμούς.