Με γυρολόγους και ρετάλια (δεν) φτιάχνεις κοστούμι “νίκης”…
Διαβάζεται σε 4'
H τακτική που ακολουθεί το ΠΑΣΟΚ φαίνεται να είναι αδιέξοδη και να μην παράγει κανένα πολιτικό όφελος.
- 21 Νοεμβρίου 2026 08:03
Ας προσπαθήσουμε να δούμε όσα συμβαίνουν σήμερα στην πολιτική μας ζωή κάνοντας μια αναδρομή σε όσα (δεν) έγιναν τα τελευταία τρία και κάτι χρόνια.
Τον Ιούνιο του 2023 η ΝΔ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξασφάλισαν τη δεύτερη κυβερνητική θητεία τους με νέα αυτοδυναμία. Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας υπέστησαν βαριά ήττα και ο πρώην πρωθυπουργός έφυγε από το προσκήνιο. Και το ΠΑΣΟΚ;
Το ΠΑΣΟΚ ήρθε ξανά τρίτο. Δεν μπόρεσε να επωφεληθεί από την ήττα, στα όρια της συντριβής, του ΣΥΡΙΖΑ. Όμως, για το κόμμα του Νίκου Ανδρουλάκη άνοιγε μια μεγάλη ευκαιρία. Το όμορο κόμμα της Αριστεράς έχανε από παντού, βρισκόταν σε περιδίνηση. Τι έπρεπε να κάνει το όμορο κόμμα της Κεντροαριστεράς; Το αυτονόητο: να του αποσπάσει ψηφοφόρους. Άλλωστε, αυτοί οι ψηφοφόροι δικοί του (του ΠΑΣΟΚ) ήταν μέχρι το 2009, αυτοί ήταν που μεγάλωσαν τον ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα και τον έκαναν κυβέρνηση.
Τι έκαναν γι’ αυτό το αυτονόητο οι του ΠΑΣΟΚ; Τίποτα! Συνέχισαν το διμέτωπο: μια κουβέντα κατά του Μητσοτάκη, δύο κατά του Τσίπρα.
Ένα χρόνο αργότερα, τον Ιούνιο του 2024, το ΠΑΣΟΚ είχε κι άλλη ευκαιρία. Στις ευρωεκλογές οι δύο βασικοί αντίπαλοί του υποχώρησαν. Η ΝΔ πολύ (28% από 41% στις εθνικές εκλογές του 2023) και ο ΣΥΡΙΖΑ του αριστερού γίγαντα Κασσελάκη έπεσε στο 15%. Παρόλα αυτά το ΠΑΣΟΚ κέρδισε μια… ολόκληρη μονάδα και ήρθε ξανά τρίτο (σκάρτο 13%), πίσω και από τον ξεπουπουλιασμένο κασσελακικό ΣΥΡΙΖΑ.
Παρόλα αυτά η ευκαιρία ήταν μπροστά του. Με τη ΝΔ να σέρνεται κάτω από το 28%, τον ΣΥΡΙΖΑ να οδεύει προς την εξαύλωση και τον Τσίπρα εκτός, το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να κάνει το αλματάκι που θα το καθιστούσε αδιαμφισβήτητο αντίπαλο της ΝΔ.
Πώς θα μπορούσε να το πετύχει αυτό; Να απευθυνθεί στον προοδευτικό κόσμο που παλιά (μέχρι το 2009) ήταν δικός του, μετά πήγε στον ΣΥΡΙΖΑ (2012-2019) και μετά στο σπίτι του.
Αντ΄ αυτού το ΠΑΣΟΚ και ο Ανδρουλάκης επέλεξαν μια τακτική ακατανόητη:
- Συνέχισαν το διμέτωπο: μια επίθεση κατά ΝΔ και Μητσοτάκη και μιάμιση κατά ΣΥΡΙΖΑ και του (απόντος) Τσίπρα.
- Εμπνεύστηκαν το μεγαλειώδη στόχο «πάμε για νίκη με μια ψήφο διαφορά».
- Αρνούνταν πεισματικά (αρνούνται ακόμη) να πουν με ποιους θα συνεργαστούν για να φτιάξουν κυβέρνηση, αν ο (φανταστικός) στόχος της «νίκης» γινόταν πραγματικότητα.
Έτσι, ο προοδευτικός κόσμος καταλάβαινε ότι το ΠΑΣΟΚ ήθελε απλώς να βγει δεύτερο απαλλαγμένο από τον Τσίπρα. Η βελόνα των δημοσκοπήσεων παρέμενε κολλημένη, αλλά δεν τους ένοιαζε, τους αρκούσε που δεν θα είχαν αντίπαλο στ’ αριστερά τους.
Όμως, η φύση απεχθάνεται το κενό. Ο Τσίπρας επανεμφανίστηκε. Και κατέλαβε «με τη μία» τη δεύτερη θέση. Στο ΠΑΣΟΚ έπεσε πανικός. Διότι η τρίτη θέση συνεπάγεται πολλά δεινά, είναι ζήτημα επιβίωσης.
Ό,τι δεν έκανε το ΠΑΣΟΚ επί τρία χρόνια πάει να το κάνει τώρα. Πώς; Με… μεταγραφές αεροδρομίου. Και γυρολόγους. Με πρόσωπα αναξιόπιστα. Τα οποία πριν φτάσουν στο ΠΑΣΟΚ έκαναν βόλτες: από τον Τσίπρα στον Κασσελάκη, ένα φλερτ με την Καρυστιανού και, όταν είδαν ότι δεν βγαίνουν εκεί βουλευτές, τυφλώθηκαν από τον πράσινο ήλιο και είδαν το φως των οφθαλμών τους.
Όμως, οι προοδευτικοί ψηφοφόροι θα πυκνώσουν τις τάξεις του ΠΑΣΟΚ και θα του δώσουν τη «νίκη με μια ψήφο διαφορά», επειδή πήρε τους γυρολόγους; Τον Φαραντούρη, το ναύαρχο Αποστολάκη, την (υβρίστρια) Κασιμάτη (τη…γλίτωσε ο ΓΑΠ) και οσονούπω (;) την Θεοδώρα της Πέλλας (ενδεικτική αναφορά, υπάρχουν κι άλλοι);
Τους οποίους παίρνει χωρίς κάν να απαιτήσει να παραδώσουν την έδρα τους και να τη διεκδικήσουν από τους ψηφοφόρους στις εκλογές που έρχονται με το νέο κόμμα τους;
Την απάντηση μπορεί να δίνει αυτή η λαϊκή ρήση: «Όποιος ψωνίζει από τα ρετάλια των άλλων, ας μην παραπονιέται που το ρούχο δεν του κάθεται καλά»…