Μία κυβέρνηση που ζει σε άλλη χώρα

H έρευνα που παρουσίασε η Metron Analysis στον «Κύκλο Ιδεών» του Ευάγγελου Βενιζέλου δεν έδειξε κάτι σοκαριστικό. Για την Ελλάδα. Γιατί σε οποιαδήποτε άλλη χώρα του δυτικού κόσμου, αυτά τα ευρήματα θα προκαλούσαν μεγάλη συζήτηση. Εμείς εδώ έχουμε αναπτύξει έναν κυνισμό που μας επιτρέπει να μεταβολίζουμε τα πάντα και να τα αφομοιώνουμε στην καθημερινότητα μας.

Η έρευνα, λοιπόν, έδειξε ότι οι πολίτες αντιμετωπίζουν ως κύριο πρόβλημα την ακρίβεια και, εν συνεχεία, την υστέρηση στο κράτος δικαίου. Η ανεργία, η εγκληματικότητα και το Μεταναστευτικό δεν βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του δημόσιου προβληματισμού. Ας αφήσουμε την ακρίβεια στην άκρη, μην μπλέξουμε εδώ με τα τεχνικά. Ομως ας έχουμε κατά νου ότι η επιδοματική πολιτική της κυβέρνησης υποστηρίζεται από την πληθωριστική πίεση που προκαλεί η ακρίβεια. Υψηλότερες τιμές οδηγούν σε μεγαλύτερα έσοδα και, κατά συνέπεια, σε ευχέρεια διανομής επιδομάτων και προεκλογικών μπόνους.

Ας εστιάσουμε στο κράτος δικαίου. Το 46% των συμμετεχόντων στην έρευνα δηλώνουν ότι είναι το θέμα που τους απασχολεί περισσότερο μετά την ακρίβεια. Σχεδόν ένας στους δύο. Και αν κοιτάξουμε πιο κοντά, στις υποθέσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ, των Τεμπών και των υποκλοπών, θα δούμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία, περί το 80%, πιστεύει ότι δεν πρόκειται να αποδοθεί δικαιοσύνη.

Τώρα πάμε από την πλευρά της κυβέρνησης. Μπορεί να ισχυρίζεται ότι είναι πετυχημένη. Οτι μας έφτιαξε ψηφιακό κράτος και κρατά στιβαρά το τιμόνι της χώρας στις ταραγμένες θάλασσες των καιρών μας. Ομως, συγγνώμη, όταν οι μισοί πολίτες αυτής της χώρας ιεραρχούν ως δεύτερο σημαντικότερο πρόβλημα την υστέρηση στο κράτος δικαίου, όλα τα άλλα χάνουν τη σημασία τους. Ομοίως χάνουν το περιεχόμενο τους και τα μεγάλα αφηγήματα περί ανάπτυξης, εκσυγχρονισμού, συλλογικής ευημερίας. Τι μπορεί να σταθεί όρθιο όταν το έδαφος είναι σαθρό;

Τρεις μεγάλες υποθέσεις απασχόλησαν ή και συγκλόνισαν την κοινή γνώμη κατά την περίοδο διακυβέρνησης ΝΔ. Τα Τέμπη, οι υποκλοπές και ο ΟΠΕΚΕΠΕ. Στα Τέμπη ας τοποθετήσουμε αστερίσκο καθώς η δίκη ξεκίνησε. Στις υποκλοπές και στον ΟΠΕΚΕΠΕ οι κυβερνητικοί χειρισμοί στοιχειοθέτησαν τον ορισμό της ύβρεως προς τους πολίτες. Και η στάση της Δικαιοσύνης, στο ανώτατο επίπεδο της, έδωσε στο μέσο πολίτη το δικαίωμα να σκεφτεί ότι τον εμπαίζουν.

Στο συνέδριο της ΝΔ ο Πρωθυπουργός εκφώνησε μία προεκλογική ομιλία και απαρίθμησε επιτεύγματα της διακυβέρνησης του. Δεν ανέφερε ούτε λέξη για τις υποθέσεις που τραυματίζουν το κοινό αίσθημα και καλλιεργούν τη δυσπιστία. Αναπόφευκτα ο αντιπολιτευτικός λόγος επικεντρώνεται στο έλλειμμα δικαίου. Η κυβέρνηση εγκαλεί τους πολιτικούς συνομιλητές επειδή απέχουν από τη συζήτηση για την προοπτική και το μέλλον της χώρας. Μα, όταν το κράτος δικαίου χωλαίνει και η εμπιστοσύνη φθίνει, τι νόημα έχει μία συζήτηση για ένα μέλλον που, στο βάθος του ορίζοντα, περιγράφεται δυστοπικό;