Σώμα Ελεγκτών Αστρολογίας

Για το ελληνικό κράτος είναι απολύτως νόμιμο να διαθέτεις στο κοινό «υπηρεσίες αστρολογίας και πνευματισμού». Αρκεί, βέβαια, να κόβεις αποδείξεις. Θα μου πείτε ότι αυτές οι υπηρεσίες δεν θέτουν καμία ζωή σε κίνδυνο. Δεν είμαι και τόσο βέβαιος, ειδικά όταν υπάρχουν άνθρωποι που δεν κάνουν βήμα χωρίς να συμβουλευτούν τον αστρολόγο τους.

Και οι υπηρεσίες πνευματισμού μπορούν να σε οδηγήσουν σε κακό μπελά. Αν πάρεις ένα δυσοίωνο μήνυμα από τη γιαγιά σου που βρίσκεται «στην άλλη πλευρά»; Αν σε στείλουν να βρεις βατραχοπόδαρα για μάγια και τσακιστείς σε καμιά ρεματιά; Αν κάποιος σου πει ότι δεν είναι καλή μέρα για την εγχείρηση επειδή ο Ερμής είναι ανάδρομος;

Βέβαια υπάρχει η γενική νομοθεσία για την προστασία του καταναλωτή. Απαγορεύει τις αθέμιτες και παραπλανητικές εμπορικές πρακτικές. Δεν μπορείς, ας πούμε, να εμφανίζεις μία υπηρεσία με ψευδή χαρακτηριστικά και να παραπλανάς τον καταναλωτή ώστε να πληρώσει για κάτι που διαφορετικά δεν θα αγόραζε.

Αλλά πώς ακριβώς εφαρμόζεις αυτήν την αρχή στο Υπερφυσικό; Γίνεται να φτιάξεις Σώμα Ελεγκτών Αστρολογίας; Θα μπαίνει ο ελεγκτής στο γραφείο και θα ζητάει να δει πώς προέκυψε ο ωροσκόπος; Θα υποβάλλει σε τεστ τον πνευματιστή για να διαπιστώσει αν πράγματι συνομιλεί με νεκρούς; Και ποια δημόσια αρχή θα πιστοποιεί ότι το ταξίδι σε προηγούμενη ζωή μέσω αναδρομέα υπνωτιστή πραγματοποιήθηκε κανονικά;

Το κράτος δεν έχει κανέναν λόγο να σου πει αν υπάρχει μετενσάρκωση. Είναι δικαίωμά σου να πιστεύεις ότι έχεις ζήσει τρεις προηγούμενες ζωές και στη μία έριχνες τα μπετά για τις πυραμίδες. Οταν όμως κάποιος σου παίρνει 80 ευρώ επειδή ισχυρίζεται ότι μπορεί να σε μεταφέρει εκεί ή να επικοινωνήσει με τον νεκρό πατέρα σου, έχουμε εμπορική συναλλαγή βασισμένη σε μη επαληθεύσιμο ισχυρισμό.

Το κράτος δεν σου απαγορεύει να καπνίζεις ή να καταναλώνεις αλκοόλ. Σε προειδοποιεί όμως για τις συνέπειες. Θα μπορούσε, λοιπόν, να απαιτήσει κάτι αντίστοιχο από εκείνον που πουλάει αστρολογικές προβλέψεις, επικοινωνία με πνεύματα, ενεργειακές θεραπείες ή αναδρομές σε προηγούμενες ζωές; Νομίζω ναι. Μία απλή σήμανση: «Η συγκεκριμένη υπηρεσία δεν διαθέτει επιστημονική τεκμηρίωση». Και, όπου υπάρχει περίπτωση να επηρεαστούν σοβαρές αποφάσεις, μία δεύτερη: «Δεν υποκαθιστά ιατρική, ψυχολογική, νομική ή οικονομική συμβουλή».

Δεν απαγορεύεις τίποτα. Δεν στέλνεις την Αστυνομία να συλλάβει τη χαρτορίχτρα. Δεν αποφασίζεις αν υπάρχουν πνεύματα. Ενημερώνεις απλώς τον καταναλωτή για τη φύση αυτού που αγοράζει.

Βέβαια, κάπου εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Διότι αν απαιτήσεις επιστημονική προειδοποίηση από τον πνευματιστή, με ποιο κριτήριο εξαιρείς κάποιον που αποδίδει θεραπευτική δύναμη σε ένα θρησκευτικό αντικείμενο ή σε ένα θαύμα; Αν αρχίσει το κράτος να ψάχνει τα μέντιουμ, μήπως κάποια στιγμή πρέπει να περάσει και από μοναστήρια και ναούς; Εκεί τα «θαύματα» είναι κομμάτι της καθημερινότητας.

Η διαφορά, νομίζω, βρίσκεται αλλού. Το κράτος δεν χρειάζεται να ελέγξει την πίστη. Πρέπει να ελέγχει την εμπορική υπόσχεση. Δεν είναι δουλειά του να αποφανθεί αν μία εικόνα κάνει θαύματα, αν ξαναγεννιόμαστε ή αν η γιαγιά μάς παρακολουθεί από την άλλη πλευρά. Είναι όμως δουλειά του να προστατεύει τον καταναλωτή όταν κάποιος μετατρέπει έναν ισχυρισμό που δεν αποδεικνύεται σε υπηρεσία, βάζει τιμή και κόβει απόδειξη.

Και υπάρχει μία ακόμα πιο δύσκολη περίπτωση. Ο άνθρωπος που πηγαίνει σε μέντιουμ μετά τον θάνατο του παιδιού ή του συντρόφου του είναι σε ακραία συναισθηματική ανάγκη, πρόθυμος ενδεχομένως να πληρώσει ξανά και ξανά για πέντε λεπτά «επικοινωνίας» με αυτόν που έχασε. Εκεί η μεταφυσική συναντά την αγορά. Και η ανθρώπινη ανάγκη αποκτά τιμοκατάλογο.

Γι’ αυτό δεν χρειάζεται Σώμα Ελεγκτών Αστρολογίας. Χρειάζεται κάτι πολύ απλούστερο: όποιος πουλάει το Υπερφυσικό να είναι υποχρεωμένος να λέει καθαρά στον πελάτη ότι του πουλάει κάτι που δεν μπορεί να αποδειχθεί. Μετά, ας κάνει ο καθένας ό,τι θέλει με τα λεφτά και την ψυχή του.