Γαλλία: Πάνω από 1,5 εκατ. στους δρόμους για την γενική απεργία – Δακρυγόνα και καταστολή
Διαβάζεται σε 6'
Μαζικές απεργίες και διαδηλώσεις συγκλονίζουν τη Γαλλία, με έως και 1,6 εκατ. συμμετέχοντες σύμφωνα με τα συνδικάτα. Εντείνεται η καταστολή, δακρυγόνα στο τέλος των διαδηλώσεων.
- 05 Νοεμβρίου 2026 20:49
Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν σε πόλεις σε ολόκληρη τη Γαλλία, στο πλαίσιο του νέου κύματος κινητοποιήσεων, με τα συνδικάτα να εντείνουν την πίεση προς την κυβέρνηση μέσω γενικής απεργίας, διαμαρτυρόμενα για το υψηλό κόστος ζωής και τις περικοπές στις δημόσιες υπηρεσίες.
Εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι στα νοσοκομεία και στους σιδηροδρόμους που συμμετείχαν στην απεργία ενώθηκαν με μαθητές λυκείων και φοιτητές στις διαδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν την Πέμπτη στο Παρίσι και σε άλλες γαλλικές πόλεις. Οι κινητοποιήσεις ήταν σε μεγάλο βαθμό ειρηνικές, σύμφωνα με τον Guardian, ενώ ισχυρή ήταν η παρουσία της αστυνομίας, με 70.000 αστυνομικούς να έχουν κινητοποιηθεί.
To μεγαλύτερο συνδικάτο της χώρας, η CGT εκτίμησε πως η συμμετοχή έφτασε σχεδόν στο 1,6 εκατομμύριο. Εκτός από το Παρίσι όπου διαδήλωσαν 350.000, το συνδικάτο εκτιμά ότι 150.000 άτομα συγκεντρώθηκαν στη Μασσαλία, 120.000 στο Μπορντό, 100.000 στη Λιλ, 80.000 στην Τουλούζη, 55.000 στη Λυών και 35.000 στη Νάντη και τη Ρεν από 35.000 σε κάθε μία. Λίγο πριν τις 5 μ.μ., το Υπουργείο Εσωτερικών, απαντώντας σε ερώτημα Τύπου, δήλωσε ότι σχεδόν 600.000 άτομα συμμετείχαν στις διαδηλώσεις, προσθέτοντας ότι αυτή ήταν μια προκαταρκτική εκτίμηση.
Οι δυνάμεις καταστολής έκαναν χρήση δακρυγόνων στο τέλος των μεγάλων διαδηλώσεων.
Στο Παρίσι, τις πρώτες πρωινές ώρες, η αστυνομία εμπόδισε μαθητές να στήσουν οδοφράγματα με τροχήλατους κάδους απορριμμάτων έξω από λύκεια σε διάφορα σημεία της πόλης.
Στο ανατολικό τμήμα της γαλλικής πρωτεύουσας, αστυνομικοί χρησιμοποίησαν δακρυγόνα για να εμποδίσουν μαθητές να προσεγγίσουν το λύκειο Hélène Boucher.
«Πρόκειται για ένα ιστορικό κίνημα διαμαρτυρίας, αλλά η μόνη ουσιαστική απάντηση της κυβέρνησης ήταν η σκληρή αστυνομική καταστολή. Γι’ αυτό έπρεπε να βγούμε σήμερα στους δρόμους», δήλωσε η 30χρονη Ρεμπέκα, κοινωνική λειτουργός που εργάζεται με παιδιά με αναπηρία και κατοικεί στα νότια προάστια του Παρισιού.
«Υπάρχουν αστυνομικοί παντού, αλλά πού είναι η χρηματοδότηση για τις υπόλοιπες δημόσιες υπηρεσίες;», διερωτήθηκε.
Οι τελευταίοι μήνες της θητείας του Εμανουέλ Μακρόν εξακολουθούν να σημαδεύονται από εσωτερικές κρίσεις, καθώς στις κινητοποιήσεις των μαθητών λυκείου, που διαμαρτύρονται για τις ανεπαρκείς συνθήκες εκπαίδευσης, έχουν προστεθεί και εργαζόμενοι, οι οποίοι συμμετέχουν σε εβδομαδιαίες διαδηλώσεις.
Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση δυσκολεύεται να εξασφαλίσει την έγκριση για τον προϋπολογισμό λιτότητας από ένα βαθιά διχασμένο κοινοβούλιο, ενώ το δημόσιο χρέος πλησιάζει το 120% του ΑΕΠ.
Τα τέσσερα μεγαλύτερα συνδικάτα των σιδηροδρομικών στη Γαλλία προειδοποίησαν ότι οι περικοπές που προτείνει η κυβέρνηση στον προϋπολογισμό θα «επιδεινώσουν τη φτώχεια, θα συρρικνώσουν την κοινωνική ασφάλιση, θα παγώσουν τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων και θα στερήσουν την αναγκαία χρηματοδότηση από επενδύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος».
Εν μέσω του νέου κύματος διαδηλώσεων, με επίκεντρο το κόστος ζωής, τις περικοπές στις δημόσιες δαπάνες και τα προβλήματα του εκπαιδευτικού συστήματος, η ακροδεξιά, αντιμεταναστευτική υποψήφια για την προεδρία, Μαρίν Λεπέν, καταγράφει υψηλά ποσοστά στις δημοσκοπήσεις ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2027, που θα διεξαχθούν την ερχόμενη άνοιξη για την ανάδειξη του διαδόχου του Μακρόν.
Οι μαθητές λυκείων, που πραγματοποιούν κινητοποιήσεις εδώ και εβδομάδες, συνέχισαν τους αποκλεισμούς σχολείων, διαμαρτυρόμενοι για τον υπερβολικό αριθμό μαθητών στις τάξεις και τις κακές κτιριακές υποδομές. Όπως υποστηρίζουν, τα μέτρα που προτείνει η κυβέρνηση, όπως η θέσπιση ανώτατου αριθμού μαθητών σε ορισμένα τμήματα και η χορήγηση δανείων στις περιφερειακές αρχές για την επισκευή σχολικών κτιρίων, δεν επαρκούν.
Σύμφωνα με την κυβέρνηση, την Πέμπτη οι κινητοποιήσεις επηρέασαν τη λειτουργία 81 λυκείων, ενώ οι μαθητικές ενώσεις ανεβάζουν τον αριθμό στα 1.000.
Στους αποκλεισμούς συμμετείχαν και φοιτητές, με την κυβέρνηση να αναφέρει ότι επηρεάστηκε το ένα τρίτο των εγκαταστάσεων της ανώτατης εκπαίδευσης. Στις απεργιακές κινητοποιήσεις έλαβαν μέρος συνδικάτα από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, ενώ στο πλευρό των εκπαιδευτικών των δημόσιων σχολείων βρέθηκαν και συνδικαλιστικές οργανώσεις εκπαιδευτικών της ιδιωτικής εκπαίδευσης.
Κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης στο Παρίσι, μια 46χρονη νοσηλεύτρια ψυχιατρικής, που κατοικεί στα νοτιοανατολικά προάστια της πόλης, δήλωσε:
«Πρέπει να προστατεύσουμε τις δημόσιες υπηρεσίες. Οι περικοπές στα νοσοκομεία επηρεάζουν το έργο που προσπαθούμε να κάνουμε με τους ψυχιατρικούς ασθενείς».
«Υπάρχουν πλέον λιγότεροι γιατροί και νοσηλευτές. Οι εργαζόμενοι είναι υπερφορτωμένοι και εξαντλημένοι. Είναι δύσκολο να τα βγάλεις πέρα με μισθούς που δεν έχουν αναπροσαρμοστεί ουσιαστικά εδώ και χρόνια».
Ένας μηχανοδηγός από το Παρίσι, μέλος του συνδικάτου CGT, δήλωσε: «Είναι σημαντικό να βγούμε κι εμείς στους δρόμους για να διαδηλώσουμε ενάντια στην άνοδο της Ακροδεξιάς, καθώς πλησιάζουν οι προεδρικές εκλογές».
Οργανώσεις υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων διαμαρτυρήθηκαν για την υπέρμετρη αστυνομική καταστολή και την προσπάθεια της κυβέρνησης Μακρόν να περιορίσει το δικαίωμα στη διαδήλωση.
Η Γαλλική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (Ligue des droits de l’Homme) κατήγγειλε αυτή την εβδομάδα μια «αυταρχική στροφή», με στόχο τη φίμωση «κάθε φωνής διαφωνίας», καθώς οι αρχές επέβαλαν περιορισμούς στη διεξαγωγή διαδηλώσεων στα κέντρα των πόλεων, καθώς και απαγορεύσεις κυκλοφορίας σε ορισμένες περιοχές.
Η Σοφί Μπινέ, γενική γραμματέας του συνδικάτου CGT, δήλωσε: «Ζούμε μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο, με την κυβέρνηση να διολισθαίνει προς έναν πολύ επικίνδυνο αυταρχισμό». Παράλληλα, επέκρινε τις αποφάσεις των αρχών σε ορισμένες πόλεις να απομακρύνουν τις διαδηλώσεις από τα κέντρα τους.
Ενώ οι κινητοποιήσεις βρίσκονταν σε εξέλιξη, ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί ανακοίνωσε ότι την ερχόμενη Δευτέρα θα πραγματοποιηθεί συνάντηση με εκπροσώπους των συνδικάτων και των εργοδοτών, με αντικείμενο τους μισθούς και το κόστος ζωής.