Συστάσεις για μεταρρυθμίσεις

Την ανάγκη επιτάχυνσης των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και επίσπευσης στην αναμόρφωση του συνταξιοδοτικού συστήματος διαπιστώνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην αξιολόγησή της για το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ελλάδας. Αν και αναφέρει ότι έχει γίνει πρόοδος σε τομείς όπως η μεταφορά της κοινοτικής νομοθεσίας για την εσωτερική αγορά στο εθνικό δίκαιο και η αξιοποίηση των διαρθρωτικών ταμείων για την υποστήριξη της Στρατηγικής της Λισσαβόνας, η Κομισιόν κάνει λόγο για αδυναμίες και συστήνει:

Tη συνέχιση των προσπαθειών δημοσιονομικής σταθεροποίησης μεσοπρόθεσμα με βελτίωση της αποτελεσματικότητας των πρωτογενών δαπανών, την επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων στη φορολογική διοίκηση και σε διαδικασίες που αφορούν τον προϋπολογισμό, τη μείωση του χρέους σε σχέση με το ΑΕΠ, και την επίσπευση της εφαρμογής για την αναμόρφωση του συνταξιοδοτικού συστήματος.

Τη λήψη μέτρων για την αύξηση του ανταγωνισμού στις επαγγελματικές υπηρεσίες, την εφαρμογή μεταρρυθμίσεων για την αύξηση των επενδύσεων στην έρευνα και την τεχνολογία και την πιο αποτελεσματική χρήση των διαρθρωτικών ταμείων για την επιτάχυνση των επενδυτικών προγραμμάτων που αφορούν την ανάπτυξη.

Την εφαρμογή μεταρρυθμίσεων στη δημόσια διοίκηση με αποτελεσματικούς, κανονιστικούς και ελεγκτικούς μηχανισμούς με έμφαση στην απλούστευση του κανονιστικού περιβάλλοντος για τις επιχειρήσεις μειώνοντας τη γραφειοκρατία.

Τον εκσυγχρονισμό, στο πλαίσιο μιας συνολικής προσέγγισης για την ευελιξία και την ασφάλεια (flexicurity), της νομοθεσίας για την προστασία της απασχόλησης, τη μείωση του μη μισθολογικού κόστους εργασίας στους χαμηλόμισθους, την ενίσχυση των πολιτικών στην αγορά εργασίας, τη μετατροπή της αδήλωτης εργασίας σε νόμιμη απασχόληση, την επιτάχυνση της εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων στην εκπαίδευση και την κατάρτιση και την αύξηση της συμμετοχής στη μακροχρόνια κατάρτιση με διευκόλυνση της πρόσβασης στην εργασία κυρίως για τους νέους.

Στην έκθεσή της, η Επιτροπή διαπιστώνει επίσης ότι ο ρυθμός εφαρμογής προγραμμάτων αναπτυξιακών επενδύσεων που συγχρηματοδοτούνται από τα Διαρθρωτικά Ταμεία είναι αργός. Επισημαίνεται ότι «η Ελλάδα αντιμετωπίζει ένα σύνολο διαρθρωτικών προκλήσεων που δυνητικά επηρεάζουν την ανταγωνιστικότητά της» και υπογραμμίζεται ότι το γενικό έλλειμμα το 2007 ήταν 3,5% του ΑΕΠ δηλαδή αρκετά υψηλότερο του δημοσιονομικού στόχου του 2,4% του ΑΕΠ, γεγονός που σηματοδοτεί το τέλος της δημοσιονομικής σταθεροποίησης που ξεκίνησε το 2004.