Αλέξης Τσίπρας: Μόνη λύση ο πατριωτικός φόρος του πλουσιότερου 1%
Διαβάζεται σε 6'
“Ο φόρος του μεγάλου πλούτου η μόνη λύση για την αντιμετώπιση των ανισοτήτων” δηλώνει μεταξύ άλλων σε συνέντευξή του στο γαλλικό Marianne ο Αλέξης Τσίπρας. Τι λέει για πιθανό “Frexit”.
- 28 Σεπτεμβρίου 2026 13:42
Σε συνέντευξή του στο γαλλικό περιοδικό Marianne, ο Αλέξης Τσίπρας εξαπολύει δριμεία επίθεση στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ενώ παράλληλα αναλύει τις θέσεις του για το μέλλον της Ευρώπης, τον κίνδυνο της Ακροδεξιάς και τις προτάσεις του νέου πολιτικού φορέα του.
Απαντώντας στους ισχυρισμούς της κυβέρνησης ότι η οικονομική κατάσταση της Ελλάδας είναι σήμερα καλύτερη από το 2019, τους οποίους μεταφέρει το περιοδικό, ο κ. Τσίπρας υπογραμμίζει πως αυτή δεν είναι η εικόνα που βιώνουν οι πολίτες στην πραγματικότητά τους.
Όπως σημειώνει, το 2019 η χώρα είχε μόλις εξέλθει από τα μνημόνια και “από μια τρομερή κρίση που είχε συρρικνώσει το ΑΕΠ κατά 25%”. “Σήμερα, ωστόσο, η κατάσταση έχει επιδεινωθεί και οι ανισότητες διευρύνονται, κατατάσσοντας την Ελλάδα στις τελευταίες θέσεις των ευρωπαϊκών δεικτών”, τονίζει. Χαρακτηριστικά αναφέρει ότι το 2019 ο μέσος ελληνικός μισθός ήταν κατά 83% υψηλότερος από τον βουλγαρικό, ενώ σήμερα η διαφορά έχει πέσει μόλις στο 17%.
Και συνεχίζει αναλύοντας: “Το 2019, δεν δαπανούσατε το 40% του εισοδήματός σας για το ενοίκιο. Το κόστος ζωής, που είναι τρομακτικό, επιδεινώνεται σε μεγάλο βαθμό εξαιτίας των καρτέλ που κυριαρχούν σχεδόν σε ολόκληρη την οικονομία. Ο πληθωρισμός είναι από τους υψηλότερους στην ΕΕ. Οι τιμές στα σούπερ μάρκετ είναι αντίστοιχες, αν όχι υψηλότερες, από τις τιμές στη Γαλλία. Η χώρα βρίσκεται στην τελευταία θέση της ΕΕ ως προς το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε όρους αγοραστικής δύναμης. Ένας μέσος Έλληνας πρέπει να κάνει δύο δουλειές ή να εργάζεται δώδεκα ώρες την ημέρα για να τα βγάλει πέρα. Με λίγα λόγια, έχουμε βουλγαρικούς μισθούς, γαλλικές τιμές και κινεζικές συνθήκες εργασίας. Είναι σαν η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη να επιβάλλει ένα νέο μνημόνιο στον ελληνικό λαό”.
Ο κ. Τσίπρας σημειώνει πως “η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) άνοιξε τις στρόφιγγες της ρευστότητας κατά τη διάρκεια της πανδημίας και στη συνέχεια προσέφερε σημαντικές δυνατότητες χρηματοδότησης, όπως το Ταμείο Ανάκαμψης. Η Ελλάδα θα μπορούσε να τις είχε αξιοποιήσει για να καλύψει την απόσταση που τη χωρίζει από τα άλλα κράτη της ΕΕ. Αλλά δεν το έκανε!”.
“Νέος κοινωνικο-οικονομικός πατριωτισμός”
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, ο κ. Τσίπρας αντιπροτείνει ένα εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης που συμπυκνώνεται στο τρίπτυχο “Παράγουμε περισσότερα, αναδιανέμουμε δικαιότερα, ζούμε καλύτερα”, όπως το ανέπτυξε στη ΔΕΘ. Το σχέδιο αυτό στοχεύει στην απομάκρυνση από το “ευάλωτο μοντέλο του τουρισμού και των ακινήτων” και στην επένδυση στην ποιοτική αγροτική παραγωγή, τη βιομηχανία, τη φαρμακοβιομηχανία και την καινοτομία. Για τη χρηματοδότηση αυτής της προσπάθειας προτείνει τη δημιουργία ενός Εθνικού Ταμείου Σύγκλισης, το οποίο θα αποτελέσει τον πυρήνα ενός “νέου κοινωνικού και οικονομικού πατριωτισμού”. Αντλώντας έμπνευση από προσωπικότητες όπως ο Δημοκρατικός βουλευτής της Καλιφόρνια Ρο Κάνα, ο Μπέρνι Σάντερς, ο Τομά Πικετί και ο Γκαμπριέλ Ζουκμάν, προαναγγέλλει την εισαγωγή ενός “πατριωτικού φόρου περιουσίας” ύψους 1% για το πλουσιότερο 1% της χώρας, με στόχο την προστασία της κοινωνικής συνοχής και την καταπολέμηση των ανισοτήτων.
“Ο Ζουκμάν προτείνει 2%, αλλά σε παγκόσμια κλίμακα, κάτι που προϋποθέτει συντονισμό όλων των κρατών, ομόφωνη συμφωνία στην ΕΕ και διακρατικές συμφωνίες εφαρμογής. Ας θεσπίσουμε, λοιπόν, στην Ελλάδα αυτόν τον πατριωτικό φόρο του πλουσιότερου 1% προς το υπόλοιπο 99%”, λέει ενδεικτικά.
Αναφερόμενος στη θερμή υποδοχή του νέου του κόμματος από την κοινή γνώμη κατά τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις, εκφράζει την ελπίδα ότι θα μετουσιώσει σε πράξη “το αίτημα των Ελλήνων για πολιτική αλλαγή”. “Επτά στους δέκα Έλληνες επιθυμούν πολιτική αλλαγή” λέει.
Περιγράφοντας την ΕΛ.Α.Σ., σημειώνει:
“Βεβαίως, δεν έχουμε κοινοβουλευτική εκπροσώπηση ούτε κρατική χρηματοδότηση. Έχουμε όμως προγραμματικές προτάσεις, πολιτικό λόγο και, πάνω απ’ όλα, γνωρίζουμε προς ποια κατεύθυνση θέλουμε να οδηγήσουμε τη χώρα. Θέλουμε να εκφράσουμε τα συμφέροντα του κόσμου της εργασίας, της παραγωγής και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων”.
Όσον αφορά τις διεθνείς συμμαχίες και το ιδεολογικό πρόσημο της Αριστεράς, ο πρώην πρωθυπουργός υποστηρίζει ότι το ζητούμενο δεν είναι ο βαθμός ριζοσπαστισμού, αλλά η ικανότητα διαμόρφωσης μιας αξιόπιστης εναλλακτικής πρότασης. Δηλώνει ανοιχτός σε συνεργασία και με τα τρία ρεύματα της Αριστεράς – τη ριζοσπαστική Αριστερά, τη σοσιαλδημοκρατία και την πολιτική οικολογία – ενώ στη Γαλλία διατηρεί διαύλους επικοινωνίας με την Ανυπότακτη Γαλλία, το Σοσιαλιστικό και το Κομμουνιστικό Κόμμα. Παρά τις παλαιότερες επιφυλάξεις στις σχέσεις του με τον Ζαν-Λικ Μελανσόν, δηλώνει πρόθυμος να συνεργαστεί με όλους για το κοινό όφελος, υπενθυμίζοντας ότι ως πρωθυπουργός συνεργάστηκε ακόμη και με τον Ντόναλντ Τραμπ. “Είμαι έτοιμος να συνεργαστώ με όλους, είτε συμφωνούμε είτε διαφωνούμε. Όταν ήμουν Πρωθυπουργός, συνεργάστηκα ακόμη και με τον Πρόεδρο Τραμπ, παρά τις ιδεολογικές μας διαφορές. Σε κάθε περίπτωση, μια νίκη της Αριστεράς θα ήταν μια θετική εξέλιξη τόσο για τη Γαλλία όσο και για την Ελλάδα”, λέει.
Απαντώντας στο αν… βλέπει κίνδυνο για “Frexit”, ο κ. Τσίπρας υπογραμμίζει: “Δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι ένας Γάλλος θα μου έκανε αυτή την ερώτηση. Δεν μπορώ να φανταστώ την ΕΕ χωρίς τη Γαλλία, η οποία αποτελεί έναν από τους πυλώνες του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Αν όμως η ΕΕ συνεχίσει να εφαρμόζει πολιτικές λιτότητας, διεύρυνσης των ανισοτήτων, απόκλισης μεταξύ των κρατών-μελών και παραγωγικής παρακμής, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος αποσύνθεσής της. Υπάρχουν, λοιπόν, οικονομικοί και κοινωνικοί κίνδυνοι. Βλέπω, ωστόσο, και έναν άλλο κίνδυνο: εκείνον μιας παρατεταμένης πολιτικής κρίσης που θα μπορούσε να ξεκινήσει από τη Γαλλία. Μια νίκη της ακροδεξιάς στις επόμενες εκλογές θα αποτελούσε ισχυρό πλήγμα στην καρδιά της Ευρώπης. Θα υπονόμευε τη συνοχή της. Αυτός είναι, κατά τη γνώμη μου, ο κυριότερος κίνδυνος. Και έπειτα έρχεται ο κίνδυνος του Frexit που αναφέρατε”.
Συνολικά, ο Αλέξης Τσίπρας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προειδοποιώντας ότι οι πολιτικές λιτότητας, οι διευρυνόμενες ανισότητες και η παραγωγική παρακμή τροφοδοτούν την Ακροδεξιά και απειλούν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα με αποσύνθεση. Χαρακτηρίζει την Ακροδεξιά ως την “πιο συστημική δύναμη” που φορά “αντισυστημικό μανδύα” μόνο για να προσελκύσει λαϊκές ψήφους, ενώ στην πραγματικότητα υπηρετεί συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα. Υπογραμμίζει ότι οι επικείμενες εκλογές στη Γαλλία θα είναι καθοριστικές, καθώς μια πιθανή νίκη της Ακροδεξιάς θα καταφέρει ισχυρό πλήγμα στην καρδιά της Ευρώπης, καθιστώντας αναγκαία τη συσπείρωση των προοδευτικών δυνάμεων για την υπεράσπιση των λαϊκών τάξεων.
“Ο κίνδυνος αυτός είναι υπαρκτός. Στη Γερμανία ανεβαίνει το AfD· στη Γαλλία ενισχύεται το RN… Η Ιστορία δείχνει ότι η ακροδεξιά είναι η πιο συστημική δύναμη που υπάρχει. Ας μην ξεχνάμε ότι ο Χίτλερ έφτασε στην εξουσία με τη στήριξη συγκεκριμένων οικονομικών συμφερόντων στη Γερμανία” παρατηρεί ο Αλέξης Τσίπρας.