Η παραίτηση Πάνα και η “μεγάλη προοδευτική παράταξη”
Διαβάζεται σε 5'
Η επόμενη μέρα μιας τολμηρής κίνησης από τον βουλευτή Χαλκιδικής του ΠΑΣΟΚ, Απόστολο Πάνα, και πώς αυτή θα συζητηθεί στον χώρο της κεντροαριστεράς.
- 20 Νοεμβρίου 2026 06:01
Η αιφνίδια παραίτηση του Απόστολου Πάνα είναι ακόμη ένα «επεισόδιο» προεκλογικών ανταγωνισμών της κεντροαριστεράς ή η αφορμή για την έναρξη συζητήσεων και ζυμώσεων σχετικά με την δημιουργία μιας «μεγάλης προοδευτικής παράταξης» στον χώρο; Το ερώτημα ανακύπτει ως ζήτημα της «επόμενης μέρας» μετά από την τολμηρή κίνηση του βουλευτή Χαλκιδικής του ΠΑΣΟΚ.
Το «που θα πάει;»
Στο ειδησεογραφικό επίπεδο η πρωτοβουλία του Απόστολου Πάνα, ήδη «αποκωδικοποιείται» με τα κριτήρια της άτυπης προεκλογικής περιόδου που διανύουμε σε συνδυασμό με τις πολιτικές διεύρυνσης των κομμάτων της κεντροαριστεράς αλλά και με τους δημοσκοπικούς συσχετισμούς στον χώρο.
Αυτούς που αποτυπώθηκαν και στην χθεσινή δημοσκόπηση της Metron Analysis για λογαριασμό του MEGA και θέλουν την ΕΛ.Α.Σ να βρίσκεται στο 15,3% και το ΠΑΣΟΚ στο 13,3% με αμφότερα τα κόμματα να έχουν μια μικρή άνοδο της τάξης του 0,3% σε σχέση με την προηγούμενη. Παράλληλα όμως παρέχουν και μία εναλλακτική θέαση αφού η αθροιστική δύναμη των δύο σχηματισμών στην εκτίμηση ψήφου είναι 28,6% έναντι 29,5% που συγκεντρώνει η Νέα Δημοκρατία.
Σε αυτό το «τοπίο» η παραίτηση του Απόστολου Πάνα συνδέεται με το ερώτημα «που θα πάει;» και όχι το πολιτικό σκεπτικό που ανέδειξε με την απόφασή του. Σε αυτή την λογική από την πλευρά της Χαριλάου Τρικούπη υπήρξαν αιχμές που αποτυπώνονται στην φράση «ελπίζουμε να μην έχει γίνει μέρος σχεδίου υπονόμευσης του ΠΑΣΟΚ και της πολιτικής αλλαγής». Αυτά ενώ στελέχη του χώρου αποτιμούν ότι η παραίτηση Πάνα πιθανόν σχετίζεται με την διαδικασία συγκρότησης των ψηφοδελτίων στον νομό Χαλκιδικής όπου αναμένεται να είναι υποψήφιος ο πρώην υφυπουργός Χρήστος Πάχτας, αλλά και νεώτερα στελέχη του ΠΑΣΟΚ καθιστώντας δυσχερή την εκλογή του.
Παράλληλα επανέρχεται στο προσκήνιο μια δήλωσή του τον περασμένο Σεπτέμβρη σύμφωνα με την οποία «η ΕΛΑΣ είναι ένα κόμμα που κινείται στον άξονα της σοσιαλδημοκρατίας» που ερμηνεύθηκε ως προτροπή συνεργασίας για το ΠΑΣΟΚ. Επίσης είναι γνωστό ότι στις εσωκομματικές εκλογές – αν και πρώην συνεργάτης του Νίκου Ανδρουλάκη– ο Α.Πάνας στήριξε τον Χάρη Δούκα για την προεδρία. Αυτά σε συνδυασμό με την παραίτηση από το βουλευτικό αξίωμα μοιάζουν να καθιστούν τον Απόστολο Πάνα ως «ιδανικό υποψήφιο» για συμπόρευση με την ΕΛ.Α.Σ, κάτι όμως που δεν έχει επιβεβαιωθεί.
Παρόλα αυτά ίσως μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τις κινήσεις που θα κάνει στο μέλλον ο βουλευτής Χαλκιδικής – μια και όπως δήλωσε στην Βουλή δεν φεύγει από την πολιτική – έχει το πολιτικό σκεπτικό με το οποίο συνόδευσε την κίνηση του. Αυτό που θέτει ζήτημα δημιουργίας μιας «μεγάλης προοδευτικής παράταξης».
«Μεγάλη προοδευτική παράταξη»
Στην λογική αυτή μπορεί κανείς να δει προσεκτικά την πολιτική πλατφόρμα που ανέπτυξε ο Απόστολος Πάνας, όπως αυτή εκφράστηκε στην παρέμβασή του στην Βουλή με την οποία ανακοίνωσε την επικείμενη παραίτησή του. Αρχικά εκτίμησε ότι «βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη πολιτική συγκυρία» προσθέτοντας ότι «η πολιτική δεν μπορεί να ζει με το παρελθόν. Απαιτεί θάρρος να κοιτάζεις μπροστά». Επισήμανε επίσης ότι πολιτική του αφετηρία ήταν ότι «πάλεψα για έναν στρατηγικό στόχο: Να γίνει ξανά ισχυρή δημοκρατική παράταξη».
Στην βάση αυτή ο βουλευτής Χαλκιδικής ανέλυσε τις διαφωνίες του με την τακτική της Χαριλάου Τρικούπη. Όπως επισήμανε αυτές «αφορούν τη στρατηγική του προοδευτικού χώρου. Πιστεύω ότι η χώρα χρειάζεται μια μεγάλη προοδευτική παράταξη με σαφή πολιτική ταυτότητα, κοινωνική αναφορά και πραγματική προοπτική διακυβέρνησης». Προϋπόθεση για αυτό επισήμανε ότι είναι «η ενότητα των προοδευτικών δυνάμεων» που «απαιτεί ειλικρινή διάλογο, προγραμματικές συγκλίσεις και πολιτικές υπερβάσεις».
Ο Απόστολος Πάνας ανέφερε ότι οι επιλογές που κάνει το ΠΑΣΟΚ «περιορίζουν τη δυνατότητα σύγκλισης και οδηγούν σε μια λογική αντιπαράθεσης με δυνάμεις με τις οποίες θα έπρεπε να επιδιώκεται -το μίνιμουμ- ο διάλογος. Διότι ο πολιτικός και ιδεολογικός μας αντίπαλος είναι η Νέα Δημοκρατία και τα πραγματικά αδιέξοδα στην κοινωνία». Εκτίμησε ότι το ερώτημα σήμερα είναι «με ποιους προχωράμε και ποιους αφήνουμε πίσω. Η μεγάλη μάχη στον προοδευτικό χώρο δεν μπορεί να είναι η αποδοχή της δεύτερης θέσης. Δεν μπορεί να συμβιβαζόμαστε με τη λογική του ασφαλούς συμπληρώματος ή της στατιστικής αύξησης μιάμισης μονάδας».
Μάλιστα ό μέχρι πρότινος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ μοιάζει να «βλέπει» ακόμη και κίνδυνο συγκυβέρνησης με την Ν.Δ σημειώνοντας πως «όταν εξαντλούνται οι δυνατότητες της πολιτικής αλλαγής, ανοίγει ο δρόμος για κυβερνητικές συνεργασίες που μπορεί να μην αποτελούν συνειδητή στρατηγική επιλογή, αλλά να προκύπτουν ως ανάγκη, ως διέξοδος από ένα πολιτικό αδιέξοδο. Τότε ο κίνδυνος μιας τρίτης κυβερνητικής θητείας της Νέας Δημοκρατίας είναι μπροστά μας». Τόνισε μάλιστα ότι «μια μεγάλη προοδευτική δύναμη δεν αποτελεί εσωκομματική φιλοδοξία, αλλά κοινωνική και πολιτική ανάγκη». Τέλος εστίασε και στον κίνδυνο «να έχουμε την άνοδο των ακροδεξιών και λαϊκίστικων σχημάτων, όπως γίνεται σε όλη την Ευρώπη».