Σουλάτσα σε σταθερές βάσεις…

Αν κανείς δει ψυχρά τις εξελίξεις στο αστικό πολιτικό σύστημα πολύ εύκολα θα διαπιστώσει μία απίθανη κλωτσοπατινάδα. Αν με κάτι δεν έχει σχέση όλο αυτό το αποκρουστικό σκηνικό είναι με τα λαϊκά προβλήματα. Τι σχέση μπορεί να έχει η δίψα διάφορων βουλευτών να κρατήσουν την καρέκλα τους (ή να καπαρώσουν μία καινούρια) με ένα νέο ζευγάρι που βγάζει το μήνα με χαρτί και μολύβι, πέφτοντας σταθερά “έξω” λόγω των ανατιμήσεων και του καθηλωμένου εισοδήματος;

Τις προηγούμενες μέρες αυτή η διαφορά αναδείχτηκε καθαρά και στην αίθουσα του κοινοβουλίου. Την ώρα που ένα μεγάλο κομμάτι της “βολικής” αντιπολίτευσης περιμένει νεύματα και ιδρυτικές ανακοινώσεις με το βλέμμα στραμμένο σε μία καρέκλα, το ΚΚΕ έφερνε στη Βουλή το θέμα των εργοδοτικών εγκλημάτων – αυτών που η στατιστική όταν τα καταγράφει, τα καταγράφει ως “εργατικά ατυχήματα” – σφυροκοπώντας την κυβερνητική πολιτική, αναδεικνύοντας την πραγματικότητα που βιώνουν για τα καλά οι εργαζόμενοι. Χάρη στους αντεργατικούς νόμους διαδοχικά των κυβερνήσεων ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ έχουν διαμορφωθεί οι όροι ώστε να πληθαίνουν τα εργοδοτικά εγκλήματα. Την ώρα της συζήτησης στη Βουλή, με το συγκεκριμένα θέμα, δύο εργάτες πέθαιναν στο μεροκάματο. Στον βωμό των κερδών του κεφαλαίου και των “δημοσιονομικών αντοχών” της ΕΕ θυσιάζονται τα απαραίτητα μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων. Οι βουλευτές του ΚΚΕ έφεραν μέσα στη Βουλή τις διεκδικήσεις του εργατικού-λαϊκού κινήματος, που έχει στριμώξει την κυβέρνηση και τα δεκανίκια της.

Το πολιτικό σουλάτσο της τελευταίας περιόδου έχει και τα ντεσού του. Όπως για παράδειγμα ότι η ΝΔ στο συνέδριό της– πέρα από την πρόβα των φερόμενων δελφίνων – είχε ως θέμα την Ελλάδα του 2030 και της Τεχνητής Νοημοσύνης, την ίδια στιγμή που πριν λίγες ημέρες εργάτες γης στην Μανωλάδα νοσηλεύτηκαν με συμπτώματα φυματίωσης και ένας εργάτης έχασε τη ζωή του πιθανά από λεπτοσπείρωση! Chatgpt και λεπτοσπείρωση: η τελευταία λέξη του καπιταλισμού…

Οι κατά τ’ άλλα “θεσμολάτρεις” βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, της ΝΕΑΡ κ.ά. περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να αλλάξουν καράβι και να μεταβούν στο κόμμα Τσίπρα. Άλλοι πρόλαβαν και την έκαναν ήδη για το ΠΑΣΟΚ, ενώ ήδη μία σειρά στελέχη του ΠΑΣΟΚ έχουν μετακομίσει στη ΝΔ και σε υπουργικές θέσεις. Για τα στελέχη του αστικού πολιτικού συστήματος “θεσμός” αποτελεί να αλλάζουν κόμματα σαν τα πουκάμισα, αφού η απόσταση που έχουν να διανύσουν από το ένα κόμμα στο άλλο είναι ένα τσιγάρο δρόμος. Χαρακτηριστικό είναι ότι από τις προηγούμενες εθνικές εκλογές έως τώρα, μόνο η κοινοβουλευτική ομάδα του ΚΚΕ έχει παραμείνει η ίδια, επιβεβαιώνοντας ότι κάθε ψήφος στο ΚΚΕ μένει στο ΚΚΕ και δεν μεταλλάσσεται, γιατί εκφράζει την σταθερότητα στην υπεράσπιση των εργατικών-λαϊκών συμφερόντων, την προσήλωση στην πάλη για πραγματικά υψηλούς σκοπούς και αξίες και μία άλλη κοινωνία.

Για να δώσουμε και ένα “μέτρο” για τις μικρές αποστάσεις που χωρίζουν τα αστικά κόμματα μεταξύ τους θα δανειστούμε τα λόγια του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Νέας Δημοκρατίας, κ. Καιρίδη, που πρόσφατα ανέφερε πως «η βέλτιστη λύση είναι η αυτοδυναμία, αν όμως δεν υπάρξει, τότε ναι, η συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ είναι η καλύτερη από τις προσφερόμενες λύσεις». Πρώτη φορά θα είναι ή τελευταία; Είχαμε τις επίσημες συγκυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ την εποχή των μνημονίων, σήμερα έχουμε ήδη αντίστοιχες συγκυβερνήσεις στη ΓΣΕΕ, σε Επιμελητήρια, σε Δήμους κ.α.

Στο παρεπιπτόντως μάθαμε από πρώην βουλευτή της Πλεύσης Ελευθερίας ότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν έχει στριμώξει ποτέ συγκεκριμένους υπουργούς του Μητσοτάκη, λόγω των καλών σχέσεων που διατηρεί μαζί τους ο σύντροφος της κας Κωνσταντοπούλου. Τόσο μετράει ο αντισυστημισμός του tik tok και η αντιπολίτευση με τα κρακεράκια. Αναμενόμενο…

Στο μεταξύ η κα Καρυστιανού συγκεντρώνει υπογραφές για την ίδρυση κόμματος μαζεύοντας λογιών-λογιών ακροδεξιούς. Πολιτικά μένει προσηλωμένη στις αντιδραστικές θέσεις που έχει εκφράσει, καθώς και στην μάχη υπεράσπισης του “κράτους δικαίου” της ΕΕ, που ευθύνεται για δεκάδες εγκλήματα, όπως στον σιδηρόδρομο. Της ίδιας ΕΕ που, ως “μέρος της συλλογικής δύσης”, χορηγεί με όπλα και χρήμα “το καθεστώς του Κιέβου” στην Ουκρανία. Έτσι θα έλεγε μία ψυχή… Τώρα όμως θα πρέπει, ως πιθανός εκπρόσωπος τύπου του κόμματος Καρυστιανού, να υπερασπίζεται την Ευρωπαϊκή Ένωση, τους θεσμούς της και τη δήθεν “καλή” πολιτική της η οποία στην Ελλάδα δεν εφαρμόστηκε σωστά και προέκυψαν από εγκλήματα – όπως τα Τέμπη- έως σκάνδαλα, όπως του ΟΠΕΚΕΠΕ. Θα πρέπει παράλληλα να συνευρίσκεται με ομοϊδεάτες του Αζόφ…

Η κινούμενη άμμος δεν είναι όμως και τόσο κινούμενη. Μπορεί να πηγαινοέρχονται καρέκλες αλλά υπάρχουν και οι σταθερές. Τέτοια είναι η προσήλωση στην ανάγκη σταθερότητας, την οποία όλες οι αστικές πολιτικές δυνάμεις επικαλούνται και εννοούν τη σταθερότητα που φέρνει αστάθεια και ανασφάλεια στον λαό. Την σταθερότητα που στη μία όψη έχει ακρίβεια και τσακισμένα δικαιώματα και στην άλλη όψη την πολεμική εμπλοκή της χώρας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ, του Ισραήλ με απρόβλεπτα μεγάλους κινδύνους για τον λαό. Το σύστημα παίρνει τα μέτρα του ώστε, σε περιβάλλον κλιμάκωσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου και ενδεχόμενης νέας καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, η μεγάλη δυσαρέσκεια του λαού να εγκλωβιστεί “στα ίδια και τα ίδια”, για να αξιοποιηθούν η αποστροφή και η αγανάκτηση ως καύσιμο για διεργασίες σε βάρος των λαϊκών συμφερόντων.

Ο ελληνικός λαός τίποτα δεν έχει να κερδίσει παρακολουθώντας τις “μουσικές καρέκλες” του αστικού πολιτικού συστήματος. Αντίθετα έχει την εμπειρία, το κριτήριο και τη δύναμη να παρέμβει αποφασιστικά στις εξελίξεις, δυναμώνοντας τη δική του λαϊκή αντιπολίτευση, προβάλλοντας τις δικές του διεκδικήσεις και αγωνίες που είναι η μέρα με την νύχτα σε σχέση με την “ατζέντα” που θέτουν η κυβέρνηση και τα κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης. Δυναμώνοντας την αγωνιστική συμπόρευση με το ΚΚΕ που αποτελεί πραγματική αντιπολίτευση στην πολιτική της κυβέρνησης και δύναμη πραγματικής ανατροπής, ριζικών αλλαγών στην εξουσία και την οικονομία, με τον λαό πρωταγωνιστή και όχι θεατή.

O Νίκος Ρεμπάπης είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ