Κάνε Focus: H Πολυξένη Παπακωνσταντίνου ελεύθερη θα “πάει” στον θάνατο

Ο Στάθης Λιβαθινός επιστρέφει στην αρχαία τραγωδία και, μαζί με τη σταθερή ομάδα συνεργατών του, παρουσιάζει την «Εκάβη – Στη σκιά της Πολιτείας» στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, την Πέμπτη 25 και την Παρασκευή 26 Ιουνίου 2026, σε μια παράσταση με ιδιαίτερο συμβολικό και ιστορικό βάρος, καθώς αποτελεί την τελευταία θεατρική παραγωγή πριν από την έναρξη των εργασιών ανακαίνισης του εμβληματικού ρωμαϊκού Ωδείου.

Στην «Εκάβη» του Ευριπίδη, γραμμένη στα πρώτα χρόνια του Πελοποννησιακού Πολέμου, ο κόσμος εμφανίζεται απογυμνωμένος από σταθερές και αξίες, όπου το δίκαιο και οι ηθικές αξίες έχουν καταρρεύσει. Η άλλοτε κραταιά βασίλισσα της Τροίας, συντετριμμένη από την απώλεια και εκτεθειμένη στην ωμότητα του πολέμου, οδηγείται σταδιακά σε μια οριακή συνθήκη, όπου το δίκαιο, η ηθική και η εκδίκηση συγχέονται επικίνδυνα.

Η παράσταση συνομιλεί με αποσπάσματα από την «Πολιτεία» του Πλάτωνα και, ειδικότερα, με τον «Μύθο του Σπηλαίου», μετατοπίζοντας το βλέμμα από τη βιωμένη φρίκη της τραγωδίας σε έναν στοχασμό για την αλήθεια, τη γνώση και την ευθύνη. Μέσα από αυτή τη συνάντηση τραγωδίας και φιλοσοφίας, η σκηνή γίνεται πεδίο αναμέτρησης όχι μόνο με την ιστορική βία, αλλά και με τα όρια της ανθρώπινης συνείδησης.

Σε αυτό το σκοτεινό τοπίο, η μορφή της Πολυξένης θα πάρει σάρκα και οστά μέσα από την ερμηνεία της Πολυξένης Παπακωνσταντίνου, μιας νέας ηθοποιού που έχει ήδη ξεχωρίσει για την ευαισθησία και τη σκηνική της παρουσία και έχει τιμηθεί με το Βραβείο Νέας Ηθοποιού από την Ελληνική Ένωση Κριτικών Θεάτρου και Παραστατικών Τεχνών για την ερμηνεία της στην Τουραντό που σκηνοθέτησε ο Στάθης Λιβαθινός.

Συστήσου μας

Είμαι η Πολυξένη και παίζω την Πολυξένη (στο έργο Εκάβη τού Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία τού Στάθη Λιβαθινού). Φέτος διανύω τον τέταρτο χρόνο εργασίας στο θέατρο. Αισθάνομαι τυχερή-όσο κλισέ κι αν ακούγεται- διότι έχω την δυνατότητα να δουλεύω στο αντικείμενο που αγαπώ και, έστω και με τις δυσκολίες του, να βιοπορίζομαι από αυτό.

Πρώτες θεατρικές αναμνήσεις; 

Ιούλιος, Κυκλάδες & εμείς, στις πρώτες τάξεις τού δημοτικού. Στήναμε καρέκλες στην αυλή για τους μεγάλους της οικογενείας. Τα ξαδέρφια μου κι εγώ δραματοποιούσαμε ιστορίες από κόμιξ κι ετοιμαζόμασταν να αρχίσουμε την παράσταση. Εκείνα, μετά από λίγα καλοκαίρια, έχασαν το ενδιαφέρον τους κι εγώ έμεινα με έναν αξόδευτο ενθουσιασμό για χρόνια.

Είσαι στην ομάδα του Στάθη Λιβαθινού. Τι σημαίνει ο Στάθης Λιβαθινός για σένα και την πορεία σου; Ποιος δρόμος σου αποκαλύφθηκε;

Ο Στάθης Λιβαθινός με εμπιστεύθηκε στον ρόλο της Μίτσε (στο Berlin Alexanderplatz, στο θέατρο της οδού Κυκλάδων) προτού καν τελειώσω την σχολή. Μαθαίνω και εξελίσσομαι κοντά του και είμαι ευγνώμων γι’ αυτό. Πέρσι ανέλαβα την Τουραντό (στο θέατρο της οδού Κεφαλληνίας), που οδήγησε στο βραβείο Νέας Ηθοποιού (από την Ελληνική Ένωση Κριτικών Θεάτρου και Παραστατικών Τεχνών).

Αυτό μου έδωσε μια επιπλέον ώθηση, ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη, ότι αυτό στο οποίο πιστεύω και κάνω με πάθος, έχει ανταπόκριση. Μού έδωσε επίσης την ευκαιρία να δικαιώσω την πίστη που μού έδειξαν, τόσο ο Στάθης Λιβαθινός όσο και οι συνεργάτες. Στην ομάδα αυτή μαθαίνω πως όλοι υπηρετούμε ένα και μόνο πράγμα, την παράσταση.

 

Τι σε γοητεύει στην τραγωδία του Ευριπίδη;

Η μετάβαση. Η μεταβατική φάση των γυναικών και το σθένος, που ανακαλύπτουν όλες τους, η καθεμία με τον τρόπο της, όταν βρίσκονται αντιμέτωπες με πρωτόγνωρες, για εκείνες, καταστάσεις.

Τι συμβολίζει η βασίλισσα αυτή;

Η έκπτωτη αυτή βασίλισσα, η μάνα μου, η Εκάβη, κατά την δική μου άποψη είναι ακριβώς αυτό: μάνα. Χάνει την γη κάτω από τα πόδια της κι όμως όταν η ανάγκη το καλεί, στις περιπτώσεις των δύο της παιδιών (Πολυξένη & Πολύδωρου), είναι παρούσα.  Αποδεικνύεται γυναίκα με γερό στομάχι. Από άλλο μέταλλο.

Η παράσταση συνομιλεί με αποσπάσματα από την «Πολιτεία» του Πλάτωνα και, ειδικότερα, με τον «Μύθο του Σπηλαίου», μετατοπίζοντας το βλέμμα από τη βιωμένη φρίκη της τραγωδίας σε έναν στοχασμό για την αλήθεια, τη γνώση και την ευθύνη. Μέσα από αυτή τη συνάντηση τραγωδίας και φιλοσοφίας, η σκηνή γίνεται πεδίο αναμέτρησης όχι μόνο με την ιστορική βία, αλλά και με τα όρια της ανθρώπινης συνείδησης.

Πώς η παράσταση συνδέει την αρχαία τραγωδία με σύγχρονες πολιτικές και κοινωνικές αναφορές;

Όπως έχουμε αντιμετωπίσει εμείς την τραγωδία αυτή, θα έλεγα πως βάζει τις γυναίκες, στην πρώτη γραμμή. Δεν θα ήξερα πως να απαντήσω σε αυτήν την ερώτηση στεγνά ή αμιγώς εγκεφαλικά όταν το ίδιο το έργο διατρέχεται από τόσο έντονα πάθη. Νομίζω πως πραγματεύεται, μεταξύ άλλων, τι είναι η ελευθερία και πώς την γνωρίζει κανείς.

Η Πολυξένη, συγκεκριμένα, επιλέγει τον τρόπο με τον οποίο θα πορευτεί προς τον θάνατο. Μπροστά μας ανακαλύπτει ποια είναι και παίρνοντας θάρρος από εκείνους που την αγάπησαν και τώρα έχουν χαθεί, σηκώνει ανάστημα. Ελεύθερη θα πάει στον θάνατο γιατί τώρα είναι δική της επιλογή. Οι ελεύθερες επιλογές έχουν τίμημα κι αυτό η παράσταση μας το υπερασπίζεται.

Πώς αισθάνεσαι που με την παράσταση αυτή αποχαιρετάμε το Ηρώδειο;
Προσωπικά θα είναι η δεύτερη φορά που θα παίξω στο Ηρώδειο , καθώς πέρσι συμμετείχα στην παράσταση του Γιάννη Χουβαρδά (Οιδίπους). Είναι συγκινητικό που θα κλείσουμε το Ηρώδειο και τιμητικό που επιλέχθηκε δάσκαλός μας, Στάθης Λιβαθινός, για αυτό.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Μετάφραση: Έλσα Ανδριανού
Σύνθεση κειμένων: Έλσα Ανδριανού, Στάθης Λιβαθινός
Σκηνοθεσία – Δραματουργική επεξεργασία: Στάθης Λιβαθινός
Σκηνικά– Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου
Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Θοδωρής Αμπαζής
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Κινησιολογία – Διδασκαλία Μάσκας: Camilo Betancor
Σχεδιασμός ήχου – ηχοληψία: Κώστας Μιχόπουλος
Κατασκευή Μασκών: Εργαστήριο Δήμητρα Καίσαρη
Βοηθός σκηνοθέτη: Ηλέκτρα Μαγγίνα
Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου: Έμιλυ Κουκουτσάκη
Βοηθός συνθέτη: Γιώργος Καρούμπαλος
Συντονιστής Παραγωγής: Νίκος Χαραλαμπίδης
Β΄βοηθός σκηνοθέτη: Χριστόφορος Αντωνιάδης

Εκτέλεση παραγωγής: Polyplanity Productions
Διεύθυνση παραγωγής: Γιολάντα Μαρκοπούλου, Βίκυ Στρατάκη
Συμπαραγωγή: Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου – Πολιτιστικός Οργανισμός Λυκόφως /Γιώργος Λυκιαρδόπουλος

ΠΑΙΖΟΥΝ (αλφαβητικά):
Αντώνης Γιαννακός, Γιώργος Δάμπασης, Νίκος Καρδώνης, Νέστωρ Κοψιδάς, Άννα Μάγκου, Λίλλυ Μελεμέ, Πολυξένη Παπακωνσταντίνου, Ερατώ Πίσση, Θεοδοσία Σαββάκη, Μαρία Σαββίδου, Βιργινία Ταμπαροπούλου, Άρης Τρουπάκης

Μουσικοί επί σκηνής:
Γιώργος Κοκκινάρης, κοντραμπάσο
Άγγελος Παππάς, ηλεκτρική κιθάρα
Ιάκωβος Παυλόπουλος, κρουστά