Onassis Stegi 2026-2027: Νέα σεζόν με δυνατά συναισθήματα – Όλα όσα περιμένουμε

«The only product of art is feelings». Το μοναδικό προϊόν της τέχνης είναι τα συναισθήματα.

Η φράση του Brian Eno εμφανίστηκε το καλοκαίρι στο μετρό και στους δρόμους της Αθήνας χωρίς υπογραφή. Αρκετοί, ωστόσο, υποψιάστηκαν ποιος βρισκόταν πίσω από αυτήν ή σε ποιον (θα) ταίριαζε να την έχει στη φαρέτρα του. «Πήρα μηνύματα από ανθρώπους που μου έλεγαν “αυτό σας ταιριάζει πολύ” ή με ρωτούσαν “μήπως είστε εσείς;”», μας είπε η Αφροδίτη Παναγιωτάκου κατά την παρουσίαση του προγράμματος της Onassis Stegi 2026-2027.

Η Καλλιτεχνική Διευθύντρια Πολιτισμού του Ιδρύματος Ωνάση θεωρεί πως η αναγνώριση αυτή δεν είναι τυχαία. Μέσα στα χρόνια, όπως είπε, η Στέγη έχει φτιάξει το δικό της λεξιλόγιο γύρω από την τέχνη και το συναίσθημα. Μια τέχνη που μπορεί να γαληνεύει όταν οι εντάσεις μεγαλώνουν και να αφυπνίζει όταν ελλοχεύει ο κίνδυνος της ύπνωσης.

Η παρουσίαση έγινε στον έβδομο όροφο της Στέγης, σε μια «αίθουσα χωρίς ταβάνι», όπως τη χαρακτήρισε ο πρόεδρος του Ιδρύματος Ωνάση, Αντώνης Παπαδημητρίου, με την Ακρόπολη απέναντι και τον Νέο Κόσμο να απλώνεται γύρω της. Την «τρίτη πιο cool γειτονιά του κόσμου», όπως υπενθύμισαν οι οικοδεσπότες, με την Α. Παναγιωτάκου να προσθέτει γελώντας: «Αν το πούμε πολλές φορές, μπορεί και να το πιστέψουμε κι εμείς». Σε κάθε περίπτωση, σημείωσε, δύσκολα βρίσκει κανείς γειτονιά με ωραιότερο όνομα. Δεν είναι λίγο να ζει κανείς σε έναν «Νέο Κόσμο».

Μέσα σε αυτόν τον Νέο Κόσμο, η Στέγη συμπληρώνει 16 χρόνια ζωής. Η Α. Παναγιωτάκου την περιέγραψε ως «μια επαναστατημένη έφηβη, με διαφορετικές διαθέσεις και ακραία συναισθήματα», που ανυπομονεί για το μέλλον, χωρίς να χάνει την επαφή της με το παρόν.

Από την πλευρά του, ο Αντώνης Παπαδημητρίου μίλησε για τον συνδετικό ιστό που ενώνει την τέχνη, την υγεία, την παιδεία και την ίδια την πόλη. Χαρακτήρισε το Ίδρυμα έναν οργανισμό που προσαρμόζεται στις ανάγκες ενός περιβάλλοντος το οποίο αλλάζει διαρκώς και υπενθύμισε ότι η υγεία και η παιδεία αντιμετωπίζονται ως ζητήματα βαθιά πολιτισμικά.

Στη νέα σεζόν, πάντως, τον πρώτο λόγο έχει η τέχνη: θέατρο και χορός, μουσική, κινηματογράφος και εικαστικά, συζητήσεις, νέες τεχνολογίες και ένα πρώτο οργανωμένο άνοιγμα στη μόδα. Ένα πρόγραμμα που κινείται από τη Στέγη έως το Onassis Ready και την Onassis Mandra, φέρνοντας στην Αθήνα διεθνείς δημιουργούς και δίνοντας μεγαλύτερο χώρο σε νέες ελληνικές παραγωγές.

Θέατρο στη Στέγη: Από τον Άλαν Τούρινγκ στον «Φάουστ» και από την «Ιλιάδα» στο γήπεδο

«Το θέατρο φέτος θα είναι πολύ δυνατό», προανήγγειλε η Αφροδίτη Παναγιωτάκου. Στον πυρήνα του βρίσκονται γνωστά κείμενα και πρόσωπα που επιστρέφουν με διαφορετική ματιά, χωρίς η διασκευή να χρησιμοποιείται ως εύκολο άλλοθι. «Κείμενα που θα έχουν πειραχτεί, αλλά θα έχουν πειραχτεί για κάποιον λόγο», όπως είπε.

Ο Πολωνός σκηνοθέτης Λούκας Τβαρκόβσκι επιστρέφει στη Στέγη με το τετράωρο «Oracle», το δεύτερο μέρος της τριλογίας του για την επιστήμη και την τεχνολογία. Στο κέντρο βρίσκεται ο Άλαν Τούρινγκ, η ζωή και το έργο του, το σπάσιμο του κώδικα Enigma κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η κληρονομιά που άφησε στην επιστήμη των υπολογιστών.

Ακολουθεί η επιστροφή του «Οιδίποδα» του Ρόμπερτ Άικ, από τις 12 Νοεμβρίου έως τις 13 Δεκεμβρίου. Ο Νίκος Κουρής συναντά φέτος επί σκηνής τη Μαρία Κεχαγιόγλου, η οποία αναλαμβάνει τον ρόλο της Ιοκάστης μετά την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη. Η ίδια μίλησε για τη χαρά αλλά και την ευθύνη της διαδοχής, υπογραμμίζοντας τη σημασία του χρόνου που δίνεται στην παράσταση για μια νέα εμβάθυνση στο έργο.

Τον Μάρτιο, ο Ρομέο Καστελούτσι στρέφεται στον «Φάουστ» του Γκαίτε. Από τους περίπου 12.000 στίχους του έργου κρατά ελάχιστες λέξεις και επιστρατεύει το σκοτάδι, το φως, την ομίχλη και το σώμα. Τρεις βασικοί ερμηνευτές και δέκα συμμετέχοντες από κάθε πόλη συγκροτούν μια τελετουργική χορογραφία γύρω από τον άνθρωπο που πούλησε την ψυχή του στον διάβολο (και όχι χωρίς λόγο…).

Ο Νίκος Καραθάνος, πάλι, μπαίνει στο γήπεδο με την «Ιλιάδα» στα χέρια. Στο «Έπος», που θα παρουσιαστεί από τις 10 Απριλίου έως τις 30 Μαΐου 2027, ο Τρωικός Πόλεμος συναντά το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο. Η Αμαλία Μουτούση και η Μαρία Καβογιάννη αναλαμβάνουν ρόλο προπονητριών, ενώ δύο ενδεκάδες, δύο χωριά και 41 ημέρες θυμού φέρνουν το ομηρικό σύμπαν στα αποδυτήρια και στον αγωνιστικό χώρο.

Στη Μικρή Σκηνή, ο Γιάννης Νιάρρος και η Ομάδα ΝΥΞ παρουσιάζουν το «2Β: Απαγωγή και Παρατήρηση», ένα παράξενο εργαστήριο προσομοίωσης της ανθρώπινης ζωής χωρίς κείμενο. Μουσική, σώμα και ρυθμός βάζουν τον άνθρωπο κάτω από το μικροσκόπιο, αναζητώντας απαντήσεις στα παλιά ερωτήματα: Τι σημαίνει να υπάρχεις; Τι σημαίνει να αισθάνεσαι; Και, κυρίως, τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος;

Οι (LA)HORDE στη Στέγη και η νέα γενιά στο Onassis Dance Days

Η χορευτική χρονιά ανοίγει στις 23 και 24 Ιανουαρίου με το Εθνικό Μπαλέτο της Μασσαλίας, που έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση των (LA)HORDE.

Στο «Age of Content», 16 χορευτές συναντούν τα ψηφιακά είδωλα και τα άβατάρ τους σε έναν κόσμο φτιαγμένο από ποίηση, post-punk αναφορές και εικόνες της διαδικτυακής ζωής. Ένα πραγματικό αυτοκίνητο εισβάλλει στη σκηνή και η χορογραφία αντλεί τη γλώσσα της από τα βιντεοπαιχνίδια, τα κοινωνικά δίκτυα και την κουλτούρα των κλαμπ.

Η κολεκτίβα που έχει συνεργαστεί με τη Rosalía και τη Madonna μεταφέρει στη σκηνή όσα συμβαίνουν γύρω μας: την υπερβολική παραγωγή εικόνων, την κατασκευή της ψηφιακής ταυτότητας και τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στο σώμα και το avatar του.

Λίγες ημέρες αργότερα, από τις 3 έως τις 7 Φεβρουαρίου, επιστρέφει για 14η χρονιά το Onassis Dance Days, η σταθερή συνάντηση της Στέγης με την ελληνική χορογραφική δημιουργία.

Κεντρική παραγωγή της φετινής διοργάνωσης είναι το «Landless», η πρώτη κοινή δημιουργία του Χρήστου Παπαδόπουλου και του Γιώργου Κοτσιφάκη. Ο Κοτσιφάκης έχει χορέψει σε παραστάσεις του Παπαδόπουλου, αυτή τη φορά όμως οι δυο τους συνυπογράφουν ένα σκοτεινό σόλο που αντιμετωπίζει τον χορό σαν αρχιτεκτονική: το σώμα γίνεται χώρος, κατασκευή και υλικό.

Στο πρόγραμμα συμμετέχουν επίσης η Χριστιάνα Κοσιάρη και ο Κωνσταντίνος Παπανικολάου, μαζί με νέες παραγωγές Ελλήνων χορογράφων που θα ανακοινωθούν στη συνέχεια.

Εικαστικά: Τα πλωτά μπολ του «clinamen» και ο Δημήτρης Παπαϊωάννου έξω από τη σκηνή

Η εικαστική ενότητα της σεζόν αρχίζει στην Onassis Mandra, στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, με το «clinamen» του Céleste Boursier-Mougenot, από τις 26 Σεπτεμβρίου έως τις 5 Δεκεμβρίου.

Μέσα σε κυκλικές δεξαμενές γεμάτες νερό, λευκά πορσελάνινα μπολ κινούνται ελεύθερα, συναντιούνται και απομακρύνονται. Οι απαλές συγκρούσεις τους παράγουν έναν ήχο που αλλάζει αδιάκοπα, δημιουργώντας μια εγκατάσταση ανάμεσα στη γλυπτική, τη μουσική και το τυχαίο.

«Θα κάνετε μια διαφορετική στάση μέσα στην ημέρα σας», είπε η Αφροδίτη Παναγιωτάκου, περιγράφοντας την εμπειρία του έργου. Με τον Παρθενώνα στο οπτικό πεδίο, το υγρό στοιχείο και ο ήχος μεταμορφώνουν για λίγο τον χώρο, χωρίς να ζητούν από τον επισκέπτη να αποκρυπτογραφήσει κάτι. Αρκεί να μείνει και να ακούσει.

Η μεγάλη στιγμή των εικαστικών έρχεται την άνοιξη στο Onassis Ready. Από τις 4 Απριλίου έως τις 13 Ιουνίου 2027, ο Δημήτρης Παπαϊωάννου παρουσιάζει την πρώτη μεγάλη μονογραφική έκθεσή του.

«Ένας ζωγράφος είμαι», είπε ο ίδιος στην παρουσίαση, επιστρέφοντας στη βάση από την οποία ξεκίνησαν όλα. Έπειτα από 13 χρόνια συνεχών περιοδειών, αποφάσισε να «πατήσει φρένο», να ξανακοιτάξει το αρχείο του και να αναθεωρήσει τη σχέση του με τη σκηνή.

Σχέδια, κόμικς, γλυπτά, εγκαταστάσεις και εικόνες που είχαν ενσωματωθεί στις παραστάσεις του αποδεσμεύονται από τη θεατρική δραματουργία και αποκτούν αυτόνομη ζωή. Η έκθεση θα επιτρέπει στον επισκέπτη να κινηθεί στο σύμπαν του Παπαϊωάννου με τον δικό του χρόνο, χωρίς την προκαθορισμένη ροή μιας παράστασης.

Στο ίδιο διάστημα θα παρουσιαστεί και η έκδοση που συγκεντρώνει τη δουλειά του στα κόμικς, από την εποχή που συμμετείχε στην ελληνική underground σκηνή, προτού περάσει στο θέατρο και στον χορό.

Την εικαστική διαδρομή συμπληρώνει το «ONX.Exhibition.Athens.2027», από τις 17 έως τις 21 Μαρτίου στο Onassis Ready. Η έκθεση θα παρουσιάσει έργα εμβυθιστικής τέχνης που δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο του CIRCLE Expanded Orbit × Onassis ONX, ενός διεθνούς προγράμματος επαγγελματικής ανάπτυξης για γυναίκες και φυλοδιαφορετικά άτομα.

Κινηματογράφος: Από τον Ρομέν Γαβρά στον Βιμ Βέντερς και τον Τζιμ Τζάρμους

Ο κινηματογράφος αποκτά αισθητά μεγαλύτερο χώρο στη νέα σεζόν. Η Στέγη ενισχύει παραγωγές και συμπαραγωγές από το στάδιο του σεναρίου έως τη διεθνή πορεία τους και φιλοξενεί πρεμιέρες, αφιερώματα και φεστιβάλ.

Η αρχή γίνεται στις 3 Οκτωβρίου με τη «Θυσία» του Ρομέν Γαβρά, την πρώτη αγγλόφωνη ταινία του, η οποία γυρίστηκε στην Ελλάδα. Στο καστ συναντώνται οι Κρις Έβανς, Άνια Τέιλορ-Τζόι, Τζον Μάλκοβιτς, Σάλμα Χάγιεκ και Βενσάν Κασέλ, ενώ ο σκηνοθέτης θα παραδώσει masterclass την επόμενη ημέρα.

Στις 7 Δεκεμβρίου ακολουθεί το «Σουέλ» του Αλέξανδρου Βούλγαρη, με τον Βαγγέλη Μουρίκη και την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη. Στις συμπαραγωγές της Στέγης περιλαμβάνονται ακόμη ο «Τιτανικός Ωκεανός» της Κωνσταντίνας Κοτζαμάνη και το τρισδιάστατο ντοκιμαντέρ «From Inside Out: The Architecture of Peter Zumthor» του Βιμ Βέντερς, ένα κινηματογραφικό ταξίδι μέσα στα κτίρια του Ελβετού αρχιτέκτονα.

Από τις 29 έως τις 31 Οκτωβρίου, το Athens Palestine Film Festival διευρύνεται σε τριήμερη διοργάνωση στη Στέγη, με προβολές και συζητήσεις γύρω από την παλαιστινιακή ταυτότητα. Στις 20 με 22 Νοεμβρίου ακολουθεί το ArteKino Festival, σε συνεργασία με το γαλλογερμανικό πολιτιστικό κανάλι ARTE, με ταινίες, συναντήσεις και συζητήσεις με τους δημιουργούς τους.

Τον Ιανουάριο, η Μικρή Σκηνή σκοτεινιάζει. Το αφιέρωμα «The Vampires», από τις 21 έως τις 23 Ιανουαρίου, ακολουθεί τη διαδρομή των βρικολάκων από τις λαϊκές παραδόσεις έως το σύγχρονο σινεμά, μέσα από ταινίες πασίγνωστων δημιουργών.

Ο τελευταίος θα βρεθεί και ο ίδιος στη Στέγη τον Μάρτιο για ένα πρόγραμμα που παραμένει ακόμη σκόπιμα ανοιχτό. Το μόνο βέβαιο είναι ότι θα κινηθεί ανάμεσα στον κινηματογράφο και τη μουσική, φωτίζοντας περισσότερο τον Τζάρμους του κοσμοπολίτικου underground και λιγότερο τον δημιουργό μιας συμβατικής κινηματογραφικής παρουσίασης.

Στις νέες ελληνικές παραγωγές περιλαμβάνονται το ντοκιμαντέρ «4pm to 5pm» του Γιώργου Τελτζίδη και το animation «Last Days of My Father – Proposal» του Αριστοτέλη Μαραγκού. Η Στέγη συμπαράγει επίσης το «Oh, How Fun!» του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου, το «Δημόσιο Πρόσωπο» του Φωκίωνα Μπόγρη, το «Χίλιες Μέρες, Χίλιες Νύχτες» του Σύλλα Τζουμέρκα, το «Μιλάς μόνη μου κοριτσάκι σου» της Ευαγγελίας Κρανιώτη και το ντοκιμαντέρ «Μαίρη» του Δομήνικου Ιγνατιάδη.

Μουσική: Τρεις σκηνές, δύο νύχτες και ένα κοσμοπολίτικο underground

Η μουσική της Στέγης απλώνεται και φέτος πέρα από το κτίριο της Συγγρού, συνδέοντας τον Νέο Κόσμο με την Κυψέλη, το Πεδίον του Άρεως και το Onassis Ready στον Ρέντη.

Η αρχή γίνεται στις 9 Οκτωβρίου με το Borderline Festival, το οποίο επιστρέφει για μία πυκνή ημέρα και καταλαμβάνει τρεις σκηνές του Onassis Ready. Στο πρόγραμμα συναντώνται διαφορετικές όψεις της σύγχρονης ηλεκτρονικής και πειραματικής μουσικής, με ονόματα όπως οι Ricardo Villalobos, Nightmares on Wax, Yasmine Hamdan, Σtella, Alexander Skancke, Everlyn, George Rallis, Anna Vs June και Jan Van Angelopoulos.

Στις 19 και 20 Φεβρουαρίου, το Stegi.Radio Takeover έρχεται για άλλη μια χρονιά στο κτίριο της Στέγης. Τέσσερις σκηνές και δύο συνεχόμενες νύχτες φέρνουν μαζί Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες, DJs και ραδιοφωνικούς παραγωγούς, ακολουθώντας αυτό που οι άνθρωποι του μουσικού προγράμματος περιέγραψαν ως «κοσμοπολίτικο underground».

Στις 20 Μαρτίου, το «Speaking with Spirits» μεταφέρει στην Κεντρική Σκηνή ένα ψυχεδελικό τζαζ σύμπαν. Ένα ντουέτο που το κοινό της Στέγης έχει ήδη συναντήσει, επιστρέφει για μια βραδιά αυτοσχεδιασμού, ρυθμού και πνευματικής αναζήτησης.

Συζητήσεις και masterclasses

Τρεις συναντήσεις με ισάριθμες προσωπικότητες από διαφορετικούς χώρους θα πραγματοποιήσει η Αφροδίτη Παναγιωτάκου στη διάρκεια της σεζόν.

Στις 15 Δεκεμβρίου υποδέχεται την Μπέλα Φρόιντ, σχεδιάστρια μόδας, κόρη του ζωγράφου Λούσιαν Φρόιντ και δημιουργό του podcast «Fashion Neurosis», όπου τα ρούχα γίνονται η αφετηρία για συζητήσεις γύρω από την ταυτότητα και τα προσωπικά τραύματα.

Στις 16 Ιανουαρίου ακολουθεί η Γκίλιαν Άντερσον. Η ηθοποιός, συγγραφέας και ακτιβίστρια θα μιλήσει για την πορεία της, τους ρόλους που άλλαξαν την εικόνα της στην οθόνη και το βιβλίο «Want», στο οποίο συγκέντρωσε ανώνυμες εξομολογήσεις γυναικών από όλο τον κόσμο.

Στις 11 Φεβρουαρίου έρχεται ο Σλάβοϊ Ζίζεκ. Ο Σλοβένος φιλόσοφος, ένας διανοούμενος με φανατικούς φίλους και εξίσου φανατικούς αντιπάλους, θα φέρει στη Στέγη τον δικό του τρόπο να μιλά για την πολιτική, την κοινωνία, την ποπ κουλτούρα και τις αντιφάσεις της εποχής.

Παράλληλα, συνεχίζονται τα Onassis Masterclasses. Ο Ρομέν Γαβράς θα συναντήσει το κοινό στις 4 Οκτωβρίου και ο Λούκας Τβαρκόβσκι στις 17 Οκτωβρίου. Από τις 20 έως τις 22 Νοεμβρίου, οι Louise Chevillotte, Sergio Oksman και Emilie Aussel θα μιλήσουν για τη δουλειά τους στο πλαίσιο του ArteKino, ενώ στις 17 Ιανουαρίου η Μαρία Γενιτσαρίου παρουσιάζει τη «Σπουδή στο Μαύρο», ένα πρακτικό εργαστήριο γύρω από τα υλικά, τη γραφή, το χαρτί και το μελάνι.

Onassis ONX: Η τεχνολογία με τον άνθρωπο στο κέντρο

Το Onassis ONX συνεχίζει να εξερευνά τη σχέση της τέχνης με την τεχνολογία, επιμένοντας σε έναν όρο που επαναλήφθηκε αρκετές φορές στην παρουσίαση: ανθρωποκεντρικό.

Από τις 20 έως τις 26 Νοεμβρίου, το CIRCLE Expanded Orbit συνδέει την Αθήνα με τη Νέα Υόρκη μέσα από ένα πρόγραμμα αφιερωμένο στις γυναίκες και στα φυλοδιαφορετικά άτομα που εργάζονται στον κινηματογράφο και στην εμβυθιστική τέχνη.

Από τις 17 έως τις 21 Μαρτίου, το «ONX.Exhibition.Athens.2027» παρουσιάζει στο Onassis Ready έργα που δημιουργήθηκαν στα εργαστήρια της Αθήνας και της Νέας Υόρκης. Το πρόγραμμα ολοκληρώνεται με το ONX Summer School 2027, από τις 23 Ιουνίου έως τις 5 Ιουλίου, με άξονες την καινοτομία, την τεχνολογία και τον πολιτισμό.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η συνάντηση του ψηφιακού με το χειροποίητο και το ερώτημα πώς μπορεί η τεχνολογία να υπηρετήσει τον άνθρωπο, ακόμη και σε μια εποχή που συχνά περιγράφεται ως μετα-ανθρώπινη.

Η μόδα μπαίνει στη Στέγη

Η μόδα αποκτά για πρώτη φορά οργανωμένη θέση στο πρόγραμμα, με τον Σταύρο Καρέλλη να αναλαμβάνει τον σχεδιασμό της νέας ενότητας. Η αφετηρία είναι η μόδα ως χώρος δημιουργίας, εκπαίδευσης και προσωπικής έκφρασης.

«Ένας σιωπηλός άνθρωπος μπορεί να δείξει ποιος είναι, τι πιστεύει και πώς νιώθει μέσα από τα ρούχα που φοράει», είπε η Αφροδίτη Παναγιωτάκου.

Η πρώτη συνεργασία γίνεται με το Central Saint Martins του Λονδίνου, μία από τις σημαντικότερες σχολές μόδας διεθνώς. Το πρόγραμμα θα ξεκινήσει από την εκπαίδευση και θα αναπτυχθεί σε βάθος χρόνου, φέρνοντας στην Αθήνα τη γνώση ανθρώπων που έχουν διαμορφώσει τη σύγχρονη μόδα.

Η νέα κατεύθυνση συνδέεται και με το Onassis AiR, το οποίο συνεργάζεται φέτος με 51 fellows. Στα οκτώ χρόνια λειτουργίας του, το πρόγραμμα έχει προσφέρει χώρο, χρόνο και υποστήριξη σε περίπου 300 καλλιτέχνες.

Υγεία και παιδεία ως πράξεις πολιτισμού

Η παρουσίαση δεν περιορίστηκε στο καλλιτεχνικό πρόγραμμα. Ο Πρόεδρος του Ιδρύματος Ωνάση Αντώνης Παπαδημητρίου μίλησε για την υγεία και την παιδεία ως ζητήματα βαθιά πολιτισμικά, συνδέοντας τη δράση της Στέγης με το Ωνάσειο Νοσοκομείο και τα Δημόσια Ωνάσεια Σχολεία.

Τα 20 σχολεία αριθμούν 6.000 μαθητές, ενώ για τις 400 διαθέσιμες θέσεις εκπαιδευτικών κατατέθηκαν -σύμφωνα με τον Α.Παπαδημητρίου- 14.000 αιτήσεις. Κάθε σχολείο διαθέτει επιστήμονα πληροφορικής, παιδοψυχολόγο και σχολικό νοσηλευτή πλήρους απασχόλησης, ενώ οι όμιλοι και τα σύνολα διευρύνουν το καθημερινό πρόγραμμα με δράσεις στις τέχνες, στις επιστήμες, στις γλώσσες και στην τεχνολογία.

Η σχέση τους με τη Στέγη γίνεται πλέον στενότερη. Αντίγραφα έργων από τη συλλογή του Ιδρύματος Ωνάση τοποθετούνται στους κοινόχρηστους χώρους των σχολείων, ώστε η επαφή με την τέχνη να μην περιορίζεται σε μια οργανωμένη επίσκεψη αλλά να εντάσσεται στην καθημερινότητα των παιδιών.

Η Αφροδίτη Παναγιωτάκου το έθεσε ακόμη πιο απόλυτα: αν το Ίδρυμα μπορούσε να διατηρήσει μόνο μία από τις δράσεις του, η ίδια θα επέλεγε τα σχολεία, ακόμη κι αν αυτό σήμαινε ότι θα έπρεπε να κλείσει η Στέγη. Γιατί εκεί, όπως είπε, «το αγρίμι θα μαζευτεί και το μαζεμένο παιδί θα ξεδιπλωθεί».

Η τέχνη ως αντίβαρο

Παράλληλα η δράση της Στέγης δεν σταματά στην Αθήνα. Μέσα από το Onassis Touring Programme, ελληνικές παραγωγές ταξιδεύουν σε διεθνή φεστιβάλ και πολιτιστικούς οργανισμούς, ενώ η Στέγη αναλαμβάνει να φέρει τους δημιουργούς σε επαφή με δίκτυα, επιμελητές και χώρους του εξωτερικού.

Σταθερή θέση στο πρόγραμμα έχει και η προσβασιμότητα. Παραστάσεις και δράσεις σχεδιάζονται ώστε να μπορούν να τις παρακολουθήσουν άνθρωποι με διαφορετικές ανάγκες, με εργαλεία όπως η ακουστική περιγραφή, η διερμηνεία στη νοηματική γλώσσα και οι υπέρτιτλοι.

Στο τέλος της παρουσίασης, τα βλέμματα όλων μας επέστρεψαν για λίγο στην Ακρόπολη και στη νυχτερινή Αθήνα. Το πρόγραμμα που είχε μόλις ξεδιπλωθεί ήταν πολυσυλλεκτικό και δύσκολο να χωρέσει κάτω από μία μόνο ταμπέλα. Ίσως, όμως, να μη χρειαζόταν άλλη πέρα από τη φράση που είχε προηγηθεί στους δρόμους της πόλης: «Το μοναδικό προϊόν της τέχνης είναι τα συναισθήματα».

«Συμβαίνουν πολλά σκληρά πράγματα γύρω μας και μέσα μας», είπε η Παναγιωτάκου. Και εξήγησε πως η Στέγη θέλει να παραμένει ένας τόπος όπου ο άνθρωπος έρχεται για να νιώσει καλύτερα. Όχι για να ξεχάσει όσα συμβαίνουν, αλλά για να αντέξει να τα κοιτάζει. Με πίστη στη δύναμη της τέχνης.