Ο Πάνος Βλάχος φέρνει στη σκηνή την υπόθεση του μικρού Άλεξ

“Η παρούσα παράσταση αποτελεί πρωτότυπο έργο καλλιτεχνικής μυθοπλασίας. Οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα ή πραγματικά γεγονότα είναι απολύτως συμπτωματική”. Αυτό διαβάζουμε στο δελτίο Τύπου που λάβαμε, παρόλα αυτά πολύ δύσκολα η παράσταση «ΑΛΕΞ / ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ – Μια Μικρή Ιστορία Βίας», την οποία συνυπογράφουν η Λητώ Τριανταφυλλίδου και ο Πάνος Βλάχος, δε μας φέρνει στο μυαλό την υπόθεση εξαφάνισης του 11χρονου Άλεξ Μεσχισβίλι στη Βέροια, μια ιστορία που παραμένει ανοιχτή στη συλλογική μνήμη, καθώς το σώμα του παιδιού δεν βρέθηκε ποτέ.

Η πρεμιέρα έχει προγραμματιστεί για τις 7 Νοεμβρίου 2026 στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, σε σκηνοθεσία της Λητώς Τριανταφυλλίδου, με τον Πάνο Βλάχο στον κεντρικό ρόλο.

Η εξαφάνιση που συγκλόνισε την Ελλάδα

Ο Άλεξ Μεσχισβίλι εξαφανίστηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2006 στη Βέροια. Ήταν μόλις 11 ετών.
Είχε φύγει από το κλειστό γυμναστήριο της Ελιάς και κατευθυνόταν προς το πρακτορείο ΟΠΑΠ του πατριού του. Δεν έφτασε ποτέ στον προορισμό του.
Η εξαφάνισή του εξελίχθηκε σε μία από τις πλέον πολύκροτες υποθέσεις της χώρας. Οι έρευνες στράφηκαν σε ομάδα ανήλικων παιδιών, ενώ στο φως ήρθαν καταθέσεις, ανακλήσεις, αντιφάσεις και πληροφορίες για συστηματικό bullying που δεχόταν το παιδί.
Παρά τις έρευνες και τις δικαστικές εξελίξεις που ακολούθησαν, η σορός του Άλεξ δεν εντοπίστηκε ποτέ. Είκοσι χρόνια αργότερα, η υπόθεση εξακολουθεί να προκαλεί ανατριχίλα, όχι μόνο για όσα πιστεύεται ότι συνέβησαν, αλλά και για όσα δεν αποκαλύφθηκαν ποτέ.

Ένα από τα παιδιά επιστρέφει στην υπόθεση ως ενήλικας

Στο επίκεντρο της παράστασης βρίσκεται ένα από τα ανήλικα παιδιά που συνδέθηκαν με την υπόθεση. Πλέον ενήλικας, επιστρέφει στα γεγονότα που σημάδεψαν τη ζωή του και επιχειρεί να ανασυνθέσει όσα συνέβησαν εκείνες τις ημέρες.
Μέσα από ανακρίσεις, αναπαραστάσεις και θραύσματα μνήμης, η ιστορία ξεδιπλώνεται ξανά. Όχι μόνο ως μια υπόθεση εξαφάνισης, αλλά ως μια βαθιά τραυματική ιστορία παιδικής βίας, φόβου, ενοχής και σιωπής. Ο Πάνος Βλάχος υποδύεται διαδοχικά διαφορετικά πρόσωπα και αντιήρωες της υπόθεσης, συνθέτοντας το πορτρέτο μιας ολόκληρης πόλης στην οποία κανείς δεν παραμένει πραγματικά αμέτοχος.
Μαζί του βρίσκονται ανήλικοι ερμηνευτές, οι οποίοι μεταμορφώνονται διαρκώς σε παιδιά και ενηλίκους, θύματα και θύτες, μάρτυρες και συνεργούς.

Από το bullying σε μια ολόκληρη κουλτούρα βίας

Η παράσταση δεν προσεγγίζει την υπόθεση μόνο ως ένα αστυνομικό ή δικαστικό μυστήριο. Το βασικό της θέμα είναι η βία και ο τρόπος με τον οποίο αυτή γεννιέται, καλλιεργείται και τελικά γίνεται αποδεκτή. Οι δημιουργοί εξετάζουν πώς τα αγόρια μαθαίνουν από μικρή ηλικία να συνδέουν τη δύναμη με την επιβολή και την ευαισθησία με την αδυναμία. Το bullying παρουσιάζεται όχι ως ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά ως το πρώτο στάδιο μιας ευρύτερης κουλτούρας βίας.

Πότε το παιχνίδι παύει να είναι παιχνίδι; Πότε η παρέα μετατρέπεται σε ομάδα που εκφοβίζει; Πότε ο φόβος οδηγεί στη σιωπή; Και πότε η σιωπή παύει να είναι αθώα και μετατρέπεται σε συνενοχή;
Το έργο δεν περιορίζεται στην πράξη των ανηλίκων. Στρέφει το βλέμμα του και στους ενηλίκους που βρίσκονται γύρω τους: στις οικογένειες, στο σχολείο, στην τοπική κοινωνία, στις Αρχές και στα μέσα ενημέρωσης.

Η ατομική ευθύνη συναντά τη συλλογική. Η ιστορία ενός εξαφανισμένου παιδιού γίνεται η ιστορία μιας πόλης που απέτυχε να προστατεύσει τα παιδιά της.
Η σκηνοθέτις Λητώ Τριανταφυλλίδου αντιμετωπίζει το έργο ως μια σκηνική άσκηση μνήμης. Η αφήγηση, το παιχνίδι και η ανάκριση συνυπάρχουν, ενώ ο θεατής καλείται να αμφισβητήσει όσα θεωρεί δεδομένα. Η παράσταση δεν επιχειρεί απλώς να αναπαραστήσει τη βία. Θέτει το δυσκολότερο ερώτημα: πώς μπορείς να μιλήσεις για τη βία χωρίς να τη μετατρέψεις σε θέαμα;

Ο Πάνος Βλάχος και μια υπόθεση που δεν έκλεισε ποτέ

Η υπόθεση του Άλεξ Μεσχισβίλι παραμένει μέχρι σήμερα ένα ανοιχτό τραύμα. Το παιδί δεν βρέθηκε ποτέ. Η πλήρης αλήθεια δεν έγινε γνωστή. Και τα ερωτήματα γύρω από όσα συνέβησαν στη Βέροια εκείνο το βράδυ του Φεβρουαρίου εξακολουθούν να στοιχειώνουν τη δημόσια μνήμη.

Ο Πάνος Βλάχος και η Λητώ Τριανταφυλλίδου επιστρέφουν σε αυτή την ιστορία όχι για να δώσουν μια εύκολη απάντηση, αλλά για να εξετάσουν τον μηχανισμό της βίας και την ευθύνη μιας κοινωνίας που συχνά βλέπει, γνωρίζει και σιωπά. Γιατί πίσω από την εξαφάνιση ενός παιδιού μπορεί να κρύβεται η αποτυχία μιας ολόκληρης πόλης. Και πίσω από τη βία των παιδιών βρίσκονται πάντοτε οι κόσμοι που δημιούργησαν οι ενήλικοι.

ΑΛΕΞ / ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ – Μια Μικρή Ιστορία Βίας

Κείμενο: Λητώ Τριανταφυλλίδου, Πάνος Βλάχος
Σκηνοθεσία: Λητώ Τριανταφυλλίδου
Παίζει: Πάνος Βλάχος
Ανήλικοι ερμηνευτές σε διπλή διανομή: Χριστόφορος Καρδαχάκης, Μάρκος Ηλίας Λογοθέτης, Μάριος Λούντζης, Δημήτρης Μακρόπουλος, Αντώνης Μαργαρίτης, Στέφανος Πελεκάνος, Γιάννης Πολιάς, Ιάσονας Ρούσσος, Νίκος Σκλάβος και Αριστείδης Χαμηλάκης.
Σκηνικά – Κοστούμια: Νίκη Ψυχογιού
Μουσική: Αλεξάνδρα Κατερινοπούλου
Κίνηση: Ηλίας Χατζηγεωργίου
Φωτισμοί: Ελίζα Αλεξανδροπούλου
Video: Μάριος Γαμπιεράκης – Μαύρα Γίδια
Βοηθός σκηνοθέτη: Τζέσικα Κουρτέση
Κοινωνικός λειτουργός – Θεατροπαιδαγωγός: Βαγγέλης Κουφάκος
Παραγωγή: Θεατρικές Επιχειρήσεις Τάγαρη