Όλια Λαζαρίδου: “Μεγάλωσα σε στρατιωτικές συνθήκες – Είναι τραυματική μια τέτοια παιδική ηλικία”
Διαβάζεται σε 2'
Η εξομολόγηση της γνωστής ηθοποιού Όλιας Λαζαρίδου για την παιδική ηλικία της. “Δεν είμαι πια ούτε τα τραύματα που έχω περάσει, ούτε οι πληγές”.
- 02 Μαΐου 2026 09:18
Μια σπάνια τηλεοπτική συνέντευξη παραχώρησε χθες, Παρασκευή (01/05), η γνωστή ηθοποιός Όλια Λαζαρίδου, η οποία μίλησε, μεταξύ άλλων, για τις ταυτότητες, τα παιδικά της χρόνια και το επάγγελμά της.
“Νομίζω ότι οι ταυτότητες σκλαβώνουν. Έχω μια αναρχική ψυχή και από μικρή ήμουν έτσι” είπε αρχικά η Όλια Λαζαρίδου, συνεχίζοντας: “Κάπως είχα έναν φόβο ότι αν σε ονομάσουν κάπως ή αν σε κατατάξουν κάπου, σου κλέβουν κάτι από την ψυχή σου. Δεν ήθελα να μου βάλουν καμία ταμπέλα, ήθελα να αισθάνομαι ελεύθερη”.
“Πάντα αισθανόμουν ότι είμαι ένας πριγκιπικός αλήτης, που δεν έχει σχέση ούτε με τα οικονομικά ούτε με τίποτα. Σαν χαρακτήρας, όμως, αυτό θα έλεγα ότι είμαι. Θα έλεγα ότι ήμουν ένα αλητάκι το οποίο, όμως, διεκδικούσε με πριγκιπικούς όρους την πολυτέλεια του να είναι τα πράγματα όπως θα ήθελε να είναι“ πρόσθεσε η γνωστή ηθοποιός.
“Όπως κάθε ηθοποιός, θέλω να τραβήξω την προσοχή του άλλου, να του την δεσμεύσω. Πλέον λιγότερα από ό,τι παλιά ή με άλλο τρόπο, με πιο εκλεπτυσμένο τρόπο” συμπλήρωσε.
Στη συνέχεια, αναφερόμενη στα παιδικά της χρόνια, αναφέρθηκε στον τρόπο που μεγάλωσε και είπε:
“Μεγάλωσα σε οικοτροφείο, σε στρατιωτικές συνθήκες. Αυτό μου άφησε και καλά και κακά. Δεν νομίζω ότι τα παιδιά είναι για να είναι σε στρατιωτικές συνθήκες, αλλά είμαι τώρα σε μια φάση και σε μια ηλικία που αυτά τα διηγιούμαι πια σαν να είναι η ιστορία κάποιου άλλου. Δηλαδή, είμαι πια το άθροισμα όλων όσων έχω ζήσει”.
“Έχω πια πρόσωπο, οπότε δεν είμαι πια ούτε τα τραύματα που έχω περάσει, ούτε οι πληγές. Εννοείται ότι αυτά υπάρχουν και τα κουβαλάμε πάντα μέσα μας, αλλά πια έχουμε και πολύ βιωμένο χρόνο, οπότε είμαστε το άθροισμα όλων αυτών. Είναι τραυματική μια τέτοια παιδική ηλικία“ δήλωσε, επίσης, η Όλια Λαζαρίδου.
“Νιώθω ότι ξόδεψα πάρα πολλά χρόνια, τη μισή ζωή μου, να “μαντάρω” τις εσωτερικές τρύπες… Και από τα 50 και μετά άρχισα να καταλαβαίνω τι είναι η ζωή” είπε.