Έμπολα: Φόβοι για επιδημία αντίστοιχη με εκείνη του 2014

Η εξάπλωση του Έμπολα στην κεντρική Αφρική ενδέχεται να λάβει διαστάσεις παρόμοιες με εκείνες της καταστροφικής επιδημίας στη δυτική Αφρική την περίοδο 2014-2016, η οποία στοίχισε τη ζωή σε περισσότερους από 11.000 ανθρώπους, σύμφωνα με νέα ανάλυση Αμερικανών αξιωματούχων υγείας.

Μοντέλα πρόβλεψης που ανέπτυξαν τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC) δείχνουν ότι η επιδημία θα μπορούσε να ακολουθήσει μια «επικίνδυνη πορεία», αν και οι ειδικοί προειδοποιούν ότι οι προβλέψεις για την εξέλιξη τέτοιων επιδημιών είναι εξαιρετικά δύσκολες.

Το CDC δημοσίευσε την Παρασκευή μια σειρά πιθανών σεναρίων που προέκυψαν από υπολογιστικά μοντέλα, τα οποία εκτιμούν από 10.000 έως και περισσότερα από 20.000 κρούσματα. Για σύγκριση, κατά την επιδημία της δυτικής Αφρικής είχαν καταγραφεί πάνω από 28.000 περιστατικά.

Σύμφωνα με την ανάλυση, ο αριθμός των κρουσμάτων θα μπορούσε να ξεπεράσει τις 20.000 περιπτώσεις, ανάλογα με το πόσο γρήγορα θα απομονώνονται οι μολυσμένοι ασθενείς ώστε να περιορίζεται η μετάδοση του ιού.

Ο επικεφαλής της ομάδας αντιμετώπισης του Έμπολα στο CDC, δρ. Σάτις Πιλάι, δήλωσε ότι χωρίς ισχυρές παρεμβάσεις στη δημόσια υγεία, «η μοντελοποίηση δείχνει πως μια επιδημία αυτού του μεγέθους είναι πιθανή».

Η Τζένιφερ Νούτσο, διευθύντρια του Κέντρου Πανδημιών του Πανεπιστημίου Μπράουν στις ΗΠΑ, σημείωσε ότι τα αποτελέσματα της μελέτης «επιβεβαιώνουν τις ανησυχίες που υπήρχαν από την αρχή: ότι αυτή η επιδημία ακολουθεί μια επικίνδυνη τροχιά», εάν δεν ληφθούν πρόσθετα μέτρα για τον περιορισμό της.

Ωστόσο, η ίδια υπογράμμισε ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να προβλεφθεί με ακρίβεια η πορεία μιας επιδημίας. «Δεν θα έδινα υπερβολική σημασία στους συγκεκριμένους αριθμούς. Είναι πολύ δύσκολο να γίνουν ακριβείς προβλέψεις όταν τα διαθέσιμα δεδομένα είναι περιορισμένα», ανέφερε.

Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων της Αφρικής ανακοίνωσαν την Παρασκευή ότι έχουν καταγραφεί περίπου 400 επιβεβαιωμένα κρούσματα, εκ των οποίων τα 63 ήταν θανατηφόρα. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι υπάρχουν και άλλα περιστατικά που δεν έχουν διαγνωστεί ή δηλωθεί.

Οι ιοί που προκαλούν τον Έμπολα μεταδίδονται μέσω επαφής με σωματικά υγρά, όπως εμετό, αίμα και σπέρμα. Για τον ιό Bundibugyo, που βρίσκεται στο επίκεντρο της τρέχουσας επιδημίας, δεν υπάρχουν ειδικές θεραπείες ή εγκεκριμένα εμβόλια. Η νόσος συχνά αποβαίνει μοιραία.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) κήρυξε την επιδημία παγκόσμια κατάσταση έκτακτης ανάγκης για τη δημόσια υγεία τον Μάιο. Ορισμένοι ειδικοί θεωρούν ότι οι μολύνσεις ενδέχεται να ξεκίνησαν ήδη από τον Φεβρουάριο, όμως οι υγειονομικές αρχές αρχικά έκαναν ελέγχους για διαφορετικό στέλεχος του ιού.

Η αντιμετώπιση της επιδημίας περιπλέκεται από τη συνεχιζόμενη ένοπλη σύγκρουση μεταξύ της κυβέρνησης του Κονγκό και της υποστηριζόμενης από τη Ρουάντα αντάρτικης οργάνωσης M23, καθώς και από επιθέσεις της συνδεόμενης με το Ισλαμικό Κράτος ομάδας Allied Democratic Force (ADF). Η βία έχει προκαλέσει μαζικούς εκτοπισμούς πληθυσμών στις περιοχές των συγκρούσεων.

Η έκθεση του CDC επιχειρεί να προβλέψει την εξέλιξη της κατάστασης με βάση διάφορους παράγοντες, όπως ο αριθμός των μολύνσεων και των θανάτων που έχουν ήδη καταγραφεί, αλλά και η ταχύτητα με την οποία οι υγειονομικές αρχές μπορούν να εντοπίζουν και να απομονώνουν τους ασθενείς.

Ο δρ. Πιλάι εξήγησε ότι το πραγματικό ποσοστό απομόνωσης των κρουσμάτων παραμένει άγνωστο, αλλά εκτιμάται ότι βρίσκεται «στο χαμηλότερο άκρο των σεναρίων» που μελέτησε το CDC.

Αν τα ποσοστά απομόνωσης φτάσουν το 50% ή το 70%, ο συνολικός αριθμός των κρουσμάτων θα μπορούσε να περιοριστεί κοντά στις 10.000 περιπτώσεις, σύμφωνα με τους Αμερικανούς αξιωματούχους. Ωστόσο, εάν οι θάνατοι στα τέλη Μαΐου ήταν περισσότεροι από όσους έχουν αναγνωριστεί μέχρι σήμερα, η κατάσταση θα μπορούσε να εξελιχθεί πολύ χειρότερα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι και κατά τη μεγάλη επιδημία του Έμπολα στη δυτική Αφρική, ορισμένα μοντέλα του CDC είχαν αποδειχθεί ανακριβή. Το 2014, σε ένα ακραίο σενάριο όπου δεν θα λαμβανόταν κανένα μέτρο, το CDC είχε προβλέψει ότι έως και 1,4 εκατομμύρια άνθρωποι θα μπορούσαν να μολυνθούν.

Τελικά, ο πραγματικός αριθμός των κρουσμάτων ήταν περισσότερο από 50 φορές μικρότερος από εκείνη την εκτίμηση.