Νέα Αριστερά: Ανακωχή μέχρι νεωτέρας

Μία αβέβαιη ισορροπία και μία εν τέλει ανακωχή χαρακτήρισαν το διαρκές συνέδριο της Νέας Αριστεράς που ολοκληρώθηκε το απόγευμα της Κυριακής στο ΣΕΦ.

Στο κρίσιμο ζήτημα της στρατηγικής και των συνεργασιών του κόμματος έγινε κατορθωτό, μετά από έντονες παρασκηνιακές προσπάθειες, οι διατυπώσεις της πολιτικής απόφασης να ικανοποιήσουν και τις δύο “αντιμαχόμενες” παρατάξεις.

Τουτέστιν και αυτούς που πιστεύουν στη συγκρότηση λαϊκού μετώπου, ακόμα και με νέο σχηματισμό του Αλέξη Τσίπρα (αν και εφόσον φυσικά παρατηρηθεί σύγκλιση) αλλά και αυτούς που επιμένουν στην αυτόνομη πορεία του κόμματος και στην “επανασύσταση” του χώρου της ριζοσπαστικής αριστεράς.

Η αλήθεια είναι πάντως ότι όσοι υποστηρίζουν το δεύτερο δείχνουν να έχουν την πλειοψηφία στο κόμμα, κάτι που φάνηκε και από τις μαζικές αποδοκιμασίες όταν ο Νίκος Μπίστης έκανε λόγο από το βήμα για το κόμμα Τσίπρα.

Η γραμμή Χαρίτση και των περισσότερων βουλευτών του κόμματος, αν και πέρασε στο κείμενο της πολιτικής απόφασης, δείχνει να συνεχίζει να είναι μειοψηφική με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ενότητα του σχηματισμού στο άμεσο μέλλον.

Ο Μπίστης ήταν αυτός που παρατήρησε ότι η επόμενη κρίση εντός του κόμματος θα έρθει πολύ σύντομα, ίσως σε 10 ημέρες όπως τόνισε χαρακτηριστικά, άποψη με την οποία δύσκολα μπορεί να διαφωνήσει κανείς.

Στις ομιλίες της Κυριακής τα μέλη των δύο παρατάξεων επανέλαβαν τις απόψεις τους όπως τις είχαν διατυπώσει τις προηγούμενες ημέρες. Ο Νάσος Ηλιόπουλος έκανε λόγο για την ανάγκη να απαντήσει πειστικά η Νέα Αριστερά στις προκλήσεις που τίθενται σήμερα με δουλειά στην κατεύθυνση της συγκρότησης μετώπου.

Διαφώνησε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος και η Πέτη Πέρκα. Ο γραμματέας Γαβριήλ Σακελλαρίδης, αν και βρίσκεται στη γραμμή της αυτόνομης πορείας, παρουσιάστηκε, και λόγω θέσης, περισσότερο συμβιβαστικός.

Σε ό,τι αφορά τον Αλέξη Τσίπρα και τον πιθανό νέο σχηματισμό του στο κείμενο της πολιτικής απόφασης “φωτογραφίζονται” ως εξής: “Προσωποπαγή κόμματα και προσωπεντρικές στρατηγικές που έχουν αποδειχθεί ήδη αποτυχημένες στο παρελθόν αποπροσανατολίζουν τον κόσμο της Αριστεράς και τον κόσμο της εργασίας…”

Η άλλη πλευρά “απάντησε” ως εξής, πάντα μέσα από το κείμενο: “Αυτή η διαδικασία (σσ του μετώπου) προφανώς θα συνδυάζει την κριτική με το διάλογο παράγοντας οριοθετήσεις που θα προκύψουν από το πολιτικό περιεχόμενο και από μία λογική σεκταρισμού”. Δηλαδή, μπορούμε να ανιχνεύσουμε πιθανότητες συνεργασίας ακόμη και με τον Τσίπρα.

Το κείμενο εγκρίθηκε ομόφωνα απο την Επιτροπή και με ευρεία πλειοψηφία από το Σώμα των Συνέδρων με 16 ψήφους κατά και 20 λευκά.

Βούτσης: Να εργαστούμε για να ηττηθεί δεξιά και ακροδεξιά στη χώρα

Στην ομιλία του ο πρώην πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης,ανέφερε: «Δεν είμαι ακόμα αισιόδοξος ότι θα αποφευχθεί ένας πολιτικός τραυματισμός της Νέας Αριστεράς στα όρια της ουσιαστικής ρήξη».

Ο Νίκος Βούτσης περιέγραψε τη μεγάλη συζήτηση για τις συνεργασίες και κατέληξε: «Αυτονόητα πρέπει να έχουμε υπεύθυνη στάση και να εργαστούμε ώστε να ηττηθεί η δεξιά και ακροδεξιά στη χώρα μας. Αυτονόητα πρέπει να πάρουμε ρίσκα και να διαμορφώσουμε με όλους και όσους είναι αυτό δυνατό, πόλο συνεργασίας με διακριτές και υπαρκτές δυνάμεις της πληθυντικής Αριστεράς μέσα και έξω από το Κοινοβούλιο. Αυτονόητα βεβαίως δεν αποκλείουμε και κανέναν που θέλει από τη δική του σκοπιά να συμμετάσχει και να προσφέρει στην αναγκαία αυτή κοινή προσπάθεια». Έστρεψε όμως τα πυρά του κατά του εγχειρήματος του Αλέξη Τσίπρα, αν και χωρίς να τον κατονομάσει, λέγοντας: «Αυτονόητα όμως δεν μας αφορά και η επιλογή εγχειρημάτων που εν τη γενέσει τους, όχι μόνο επιλέγουν την Κεντροαριστερά ως βασικό χώρο αναφοράς και τη δήθεν αδιαμεσολάβητη σχέση εν γένει με τους πολίτες, αλλά και κυρίως απαξιώνουν τα στελέχη των άλλων πολιτικών δυνάμεων της Αριστεράς, ως ιδιοτελείς, ως τελειωμένους, ανεπαρκείς, φθαρμένους, ως εγκλωβισμένους σε συλλογικότητες που δεν τους επιτρέπουν να συμμετάσχουν στη γέννηση, δήθεν, της νέας ελπίδας μέσα από ένα προσωποπαγές κόμμα. Η ρητορική αυτή είναι η αυθεντική ακολουθία της περίφημης και άθλιας διχαστικής πολιτικής που επέρριψε σε δήθεν “βαρίδια” και σε “φατρίες” τις ευθύνες για τις πολιτικές ήττες του κόμματός μας στο παρελθόν και που οδήγησε σε διασπάσεις και στην ανάδειξη ως αρχηγού της τότε παράταξής μας ενός άσχετου με την Αριστερά νέου πολιτικού, που ισχυρίστηκε “εγώ μόνο μπορώ να κερδίσω τον Μητσοτάκη και μπορώ να το κάνω μόνος μου”».

Είπε ακόμη ο Νίκος Βούτσης: «Χρειάζονται τολμηρές πρωτοβουλίες και καλή διάθεση για την ανασύνθεση των δυνάμεων της Αριστεράς ως διακριτής δύναμης αλλά και του ευρύτερου προοδευτικού χώρου. Στο όνομα όμως της ανασύνθεσης λειτουργούν πολιτικά σχέδια προσωποπαγών κομμάτων που τελικά οδηγούν στη διαίρεση και αποσύνθεση των υπαρκτών δυνάμεων της Αριστεράς. Με αυτήν την έννοια είναι ορθή και χρήσιμη η διευκρίνιση του Πάνου Σκουρλέτη ότι η ανασύνθεση της δημοκρατικής παράταξης δεν ταυτίζεται και δεν εμπεριέχει το πρόταγμα για την ανασυγκρότηση της πληθυντικής μάλιστα Αριστεράς και Οικολογίας, όπως εμείς εδώ και προγραμματικά υποστηρίζουμε».

Νωρίτερα ο Δημήτρης Τζανακόπουλος είχε ταχθεί υπέρ της ευρύτερης συνεργασίας των προοδευτικών δυνάμεων, σημειώνοντας ότι η ομιλία του προέδρου, Αλέξη Χαρίτση, για το Λαϊκό Μέτωπο ως μόνη δυνατή απάντηση στην επέλαση του διεθνούς και εγχώριου τραμπισμού δεν είναι προσωπική του άποψη, αντανακλά την ουσία της ιδρυτικής διακήρυξης της Νέας Αριστεράς. Συμπλήρωσε δε, ότι εάν κάποιοι διαφωνούν ας την αμφισβητήσουν ευθέως και όχι με πόλεμο φθοράς.

Το συνέδριο θα ολοκληρωθεί με την ψήφιση της πολιτικής πρότασης. Εάν θα καρποφορήσουν οι προσπάθειες για ενωτική πρόταση θα υπάρχει ένα μόνο κείμενο. Εάν οι διαφορές δεν γεφυρωθούν τότε θα υπάρξουν δύο κείμενα πολιτικών προτάσεων.