TIME: “30.000 νεκροί στις διαδηλώσεις στο Ιράν”

Μέχρι 30.000 άνθρωποι θα μπορούσαν να έχουν σκοτωθεί στους δρόμους του Ιράν μόνο στις 8 και 9 Ιανουαρίου, σύμφωνα με δύο υψηλόβαθμους αξιωματούχους του Υπουργείου Υγείας της χώρας που μίλησαν στο TIME — γεγονός που υποδηλώνει δραματική αύξηση στον αριθμό των θυμάτων.

Τόσοι πολλοί άνθρωποι σφαγιάστηκαν από τις ιρανικές δυνάμεις ασφαλείας εκείνη την Πέμπτη και Παρασκευή, που υπερέβησαν την ικανότητα του κράτους να διαχειριστεί τους νεκρούς. Οι αξιωματούχοι ανέφεραν ότι τα αποθέματα σάκων για νεκρούς εξαντλήθηκαν και ότι χρησιμοποιήθηκαν ημιρυμουλκούμενα οχήματα αντί για ασθενοφόρα.

Ο εσωτερικός απολογισμός του υπουργείου για τους νεκρούς, που δεν είχε αποκαλυφθεί προηγουμένως, υπερβαίνει κατά πολύ τον αριθμό των 3.117 που ανακοινώθηκε στις 21 Ιανουαρίου από σκληροπυρηνικούς του καθεστώτος που αναφέρονται απευθείας στον Ανώτατο Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ. Ο αριθμός των 30.000 είναι επίσης πολύ πάνω από τις καταμετρήσεις που συντάσσονται από ακτιβιστές, οι οποίοι αναγνωρίζουν σταδιακά ονομαστικά τα θύματα. Μέχρι το Σάββατο, το U.S.-based Human Rights Activists News Agency είχε επιβεβαιώσει 5.459 θανάτους και ερευνούσε άλλους 17.031.

Η μυστική αυτή λίστα των θανάτων που κατέγραψαν τα νοσοκομεία ανήλθε σε 30.304 ως την Παρασκευή, σύμφωνα με τον Δρ. Amir Parasta, Γερμανο-Ιρανό χειρουργό οφθαλμίατρο που συνέταξε την αναφορά. Ο ίδιος εξήγησε ότι ο αριθμός δεν περιλαμβάνει θανάτους διαδηλωτών που καταγράφηκαν σε στρατιωτικά νοσοκομεία, των οποίων τα σώματα μεταφέρθηκαν απευθείας στα νεκροτομεία, ούτε θανάτους σε περιοχές που δεν είχε φτάσει η έρευνα. Το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας του Ιράν δήλωσε ότι οι διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν σε περίπου 4.000 τοποθεσίες σε όλη τη χώρα.

«Πλησιάζουμε στην πραγματικότητα», είπε ο Δρ. Parasta. «Αλλά υποθέτω ότι οι πραγματικοί αριθμοί είναι πολύ υψηλότεροι».

«Οι περισσότερες μαζικές δολοφονίες δεν γίνονται μόνο με πυροβολισμούς», είπε ο Les Roberts, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια που ειδικεύεται στην επιδημιολογία των βίαιων θανάτων. «Στην Αλεπό [Συρία] και τη Φαλούτζα [Ιράκ], όταν καταγράφηκαν παρόμοιοι αριθμοί νεκρών σε λίγες ημέρες, χρησιμοποιήθηκαν κυρίως εκρηκτικά και μερικοί πυροβολισμοί».

Η μόνη σύγκριση που προσφέρουν διαδικτυακές βάσεις δεδομένων είναι το Ολοκαύτωμα: στα περίχωρα του Κιέβου στις 29 και 30 Σεπτεμβρίου 1941, οι ναζιστικές ομάδες εκτέλεσαν 33.000 Ουκρανούς Εβραίους με πυροβολισμούς στη χαράδρα Babyn Yar.

Στο Ιράν, τα «πεδία θανάτου» εκτείνονταν σε όλη τη χώρα, όπου από τις 28 Δεκεμβρίου εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες είχαν συγκεντρωθεί στους δρόμους απαιτώντας πρώτα ανακούφιση από την οικονομική κρίση και σύντομα την πτώση του Ισλαμικού καθεστώτος. Την πρώτη εβδομάδα, οι δυνάμεις ασφαλείας αντιμετώπισαν κάποιες διαδηλώσεις κυρίως με μη θανατηφόρα μέσα, αλλά η απόκριση του καθεστώτος ήταν αβέβαιη. Αυτό άλλαξε το Σαββατοκύριακο που ξεκίνησε στις 8 Ιανουαρίου.

Μάρτυρες αναφέρουν ότι εκατομμύρια βρέθηκαν στους δρόμους όταν οι αρχές έκλεισαν το διαδίκτυο και κάθε άλλη επικοινωνία με τον έξω κόσμο. Ελεύθεροι σκοπευτές σε ταράτσες και φορτηγά με βαριά πολυβόλα άνοιξαν πυρ, σύμφωνα με μαρτυρίες και βίντεο από κινητά. Στις 9 Ιανουαρίου, ένας αξιωματικός της Ισλαμικής Φρουράς προειδοποίησε στην κρατική τηλεόραση: «Αν… σε χτυπήσει μια σφαίρα, μην παραπονεθείς».

Οι πρώτες πληροφορίες βγήκαν στη δημοσιότητα μετά από ημέρες χάρη σε δορυφορικές συνδέσεις Starlink. Γιατροί στην Τεχεράνη ανέφεραν στο TIME ότι μόνο έξι νοσοκομεία της πρωτεύουσας κατέγραψαν τουλάχιστον 217 θανάτους διαδηλωτών μετά την επίθεση της Πέμπτης. Μέχρι τις 10 Ιανουαρίου, οι εργαζόμενοι στην υγεία εκτιμούσαν ότι τουλάχιστον 16.500 διαδηλωτές είχαν σκοτωθεί, σύμφωνα με προηγούμενη αναφορά του Δρ. Parasta.