Η Κεραμέως, ο Παναγόπουλος και ένα αντεργατικό νομοσχέδιο

Στην σκιά της έρευνας από την Αρχή για το «Μαύρο Χρήμα» εναντίον του Γιάννη Παναγόπουλου για υπεξαίρεση κοινοτικών κονδυλίων αναμένεται να γίνει αυτή την εβδομάδα στη Βουλή η συζήτηση του νομοσχεδίου της Νίκης Κεραμέως που διαιωνίζει το “μνημονιακό” καθεστώς για τις συλλογικές συμβάσεις. Ένα νομοθέτημα που παρουσιάζει ξεχωριστό πολιτικό ενδιαφέρον, μια και περιέχει διατάξεις που προβλέπουν άτυπες αλλά ουσιώδεις υπερεξουσίες στον πρόεδρο της ΓΣΕΕ (που παραμένει ακόμη στη θέση του!)

Με βάση όσα ειπώθηκαν στην προπαρασκευαστική συζήτηση του νομοσχεδίου στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής, η συναίνεση του υπό έρευνα πρόεδρου της ΓΣΕΕ αναδεικνύεται στο βασικό παράγοντα ώστε η κυβέρνηση να παρουσιάζει το νομοθέτημα ως παράγωγο ενός κοινωνικού διαλόγου. Σε μια διαπραγμάτευση που – όπως ειπώθηκε – έγινε ουσιαστικά πίσω από κλειστές πόρτες το προηγούμενο έτος.

Η Νίκη Κεραμέως

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Γιάννης Παναγόπουλος ήταν ουσιαστικά ο μόνος εκπρόσωπος τριτοβάθμιας οργάνωσης που εκπροσωπούσε την πλευρά των εργαζομένων στην συζήτηση που κατέληξε στο νομοσχέδιο που σήμερα προτείνει στην Βουλή η υπουργός Εργασίας. Μάλιστα, η Νίκη Κεραμέως στην τοποθέτησή της ήταν σαφής λέγοντας πως «το νομοσχέδιο έχει μία ιδιαιτερότητα. Δεν υπάρχει άλλο τέτοιο που να έχει κατατεθεί στη Βουλή. Ποια είναι η ιδιαιτερότητα;Ότι δεν είναι άλλο ένα νομοσχέδιο της Κυβέρνησης, είναι νομοσχέδιο της Κυβέρνησης και όλων των Εθνικών Κοινωνικών Εταίρων».

Ευχαρίστησε μάλιστα τους μετέχοντες για «την εξαιρετική συνεργασία, αλλά πάνω απ’ όλα, γιατί προσήλθαν στο διάλογο με μεγάλη υπευθυνότητα, όχι για να επιβάλουν, αλλά για να ακούσουν, όχι για να περιχαρακώσουν το εύλογο και προφανές συμφέρον τους, αλλά για να διερευνήσουν ευκαιρίες συνεννόησης και συμβιβασμού».

Ξεκαθάρισε μάλιστα στα κόμματα της αντιπολίτευσης πως «η τυχόν αμφισβήτηση του δεν στρέφεται, πλέον, απέναντι σε μια κυβερνητική πρωτοβουλία» αλλά «σε μια ευρύτερη συλλογική διακομματική συμφωνία όλων».  Επιπρόσθετα επισήμανε πως με το νομοθέτημα καταργούνται μνημονιακές ρυθμίσεις του 2012, «ξεχνώντας» να αναφέρει πως διατηρείται η… βασική μνημονιακή ρύθμιση: Δηλαδή η κατάργηση της ευχέρειας εργαζομένων – εργοδοτών να διαπραγματεύονται την Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας με την παράλληλη δυνατότητα προσφυγής σε υποχρεωτική διαιτησίας (ΟΜΕΔ)  σε περίπτωση αδιεξόδου!

Οι υπερεξουσίες Παναγόπουλου

Όπως προαναφέραμε, ένα σημαντικό στοιχείο του νομοσχεδίου ήταν η αυξημένη αρμοδιότητα για την υπογραφή κλαδικών συμβάσεων που παρείχε στην ΓΣΕΕ. Με δεδομένη μάλιστα την (αμφισβητούμενη από πολλές συνδικαλιστικές παρατάξεις) πλειοψηφία που διαθέτει στην διοίκηση της συνομοσπονδίας ο πρόεδρός της Γιάννης Παναγόπουλος. Μια διάταξη που η ίδια η Νίκη Κεραμέως αποκάλεσε την «πιο σημαντική αλλαγή»!

Όπως την περιέγραψε ο εισηγητής της Ν.Δ στο νομοσχέδιο Γιώργος Στύλιος έχει ως εξής: «Με τη νέα διάταξη το απαιτούμενο ποσοστό αντιπροσωπευτικότητας για την επέκταση μιας ΣΣΕ μειώνεται από το 50% στο 40%. Επιπλέον, εισάγεται η δυνατότητα επέκτασης της ΣΣΕ χωρίς την εξέταση του παραπάνω ποσοτικού κριτήριου εφόσον συνυπογράφουν η ΓΣΕΕ από την πλευρά των εργαζομένων». Συμπλήρωσε επίσης ότι «εισάγεται ρητή η επικουρική αρμοδιότητα της ΓΣΕΕ, η οποία μπορεί να συνάπτει κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας».

Την κυβερνητική λογική αντέκρουσε ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, Παύλος Χρηστίδης, αναφέροντας απευθυνόμενος στην κυβέρνηση ότι οι Συλλογικές Συμβάσεις καλύπτουν μόλις το 10,6% των εργαζομένων. Σημειώνοντας πως «δεν έχετε κάνει κάτι, για να θεσμοθετήσετε τον εθνικό τριμερή διάλογο, επίσημα, θεσμικά, ανοιχτά, όχι πίσω από «κλειστές πόρτες», όχι εν άγνοια της κοινωνίας και όσων εκφράζει αυτή η συζήτηση».

Πιο συγκεκριμένος ήταν ο εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Γαβρήλος τονίζοντας πως η συγκεκριμένη διάταξη αποτελεί «μία παρέμβαση στην αυτονομία και των πρωτοβάθμιων και των δευτεροβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων και πολύ φοβούμαστε, ότι δεν θα ενισχύσει τον ρόλο του συνδικάτου μία τέτοια διάταξη, παρότι δίνει αυτό τον ρόλο στην τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωσή τους».

Με ακόμη μεγαλύτερη ευθύτητα έθεσε το ζήτημα που ανακύπτει ο βουλευτής του ΚΚΕ, Λεωνίδας Στολτίδης. Επισημαίνοντας πως επιτεύχθηκε «η υπογραφή της ΓΣΕΕ για τον οριστικό ενταφιασμό του αιτήματος της επαναφοράς της εθνικής γενικής συλλογικής σύμβασης εργασίας στα συνδικάτα, με αντάλλαγμα την αναβάθμιση της σε τοποτηρητή των συλλογικών διαπραγματεύσεων»!

Προφανώς υπέρ της ρύθμισης αυτής ήταν ο ίδιος ο Γιάννης Παναγόπουλος που σε πρόσφατη συνέντευξή του στο News 24/7 υποστήριξε ότι «η δυνατότητα της ΓΣΕΕ να συνυπογράφει συλλογικές συμβάσεις, όταν και εφόσον καλείται από τις οργανώσεις-μέλη της, ουσιαστικά ενισχύει την αποτελεσματικότητα των συλλογικών διαπραγματεύσεων» αφού «με τη συνυπογραφή τους οι ΣΣΕ θα επεκτείνονται και θα καλύπτουν όλους τους εργαζόμενους του κλάδου, χωρίς άλλες προϋποθέσεις».

Οι εξελίξεις

Οι πρόσφατες εξελίξεις με την έρευνα της αρχής για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος σε βάρος του προέδρου της ΓΣΕΕ, προφανώς αλλάζουν το πολιτικό πλαίσιο που αρχικά θέλησε να δώσει η υπουργός Εργασίας στο νομοθέτημά της.

Κυρίως αφού για τον Γιάννη Παναγόπουλο μέσω των διατάξεων του προτεινόμενου διαμορφώνεται ένα σαφές πλαίσιο ενίσχυσης της θέσης του στο συνδικαλιστικό κίνημα. Προφανώς η εξάρτηση της επεκτασιμότητας μίας σύμβασης από την υπογραφή του νυν πρόεδρου της ΓΣΕΕ δεν είναι καθόλου ασήμαντη δυνατότητα.

Θυμίζουμε επίσης ότι ο Γιάννης Παναγόπουλος έχει πλέον διαγραφεί από το ΠΑΣΟΚ, στο οποίο πολιτικά καταγράφονταν στις εσωκομματικές διαδικασίες ως ένας εκ των βασικών υποστηρικτών της Άννας Διαμαντοπούλου. Πράγμα που «απεγκλωβίζει» την ηγεσία της Χαριλάου Τρικούπη από την όποια πίεση σχετικά με την στάση του απέναντι στο νομοσχέδιο. Άλλωστε εξαρχής είχε εκφράσει τις επιφυλάξεις της για το αποτέλεσμα της συμφωνίας στην οποία μετείχε η ΓΣΕΕ ενώ καταψήφισε το νομοθέτημα και στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων.

Πλέον, η συζήτηση που θα γίνει αυτή την εβδομάδα στη Βουλή άλλο χαρακτήρα. Με ενδιαφέρον αναμένεται η τοποθέτηση της υπουργού Εργασίας για την υπόθεση που έχει ανακύψει όπως και το μέτωπο που έχει ήδη διαμορφωθεί εναντίον του νομοθετήματος από την προοδευτική αντιπολίτευση.