Συγγενής εκτελεσθέντα Καισαριανής: Νιώθω μεγάλη συγκίνηση αλλά και μεγάλη οργή

O Βασίλης Αμπελογιάννης ξύπνησε την Κυριακή το πρωί χωρίς ιδιαίτερες σκέψεις και σκοτούρες. Όταν άνοιξε τα site για την πρώτη ενημέρωση της ημέρας μαζί με το καφέ του, δοκίμασε μία πολύ μεγάλη έκπληξη.

“Είδα όλα αυτά τα δημοσιεύματα των ιστοτόπων για τις φωτογραφίες των εκτελεσμένων της 1ης Μαϊου του 1944 στην Καισαριανή. Δεν ήμουν προετοιμασμένος γι’ αυτό” τόνισε στο NEWS 24/7 ο ανιψιός του Σπήλιου Αμπελογιάννη που εκτελέστηκε από τους Ναζί ακριβώς τότε, ακριβώς εκεί. Την Πρωτομαγιά του 44 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.

“Όταν συνειδητοποίησα με τι είχα να κάνω, ένιωσα αλληλοσυγκρουόμενα συναισθήματα. Από τη μία υπήρχε μία πολύ μεγάλη συγκίνηση βλέποντας και ξαναβλέποντας τη λεβεντιά, την αποφασιστικότητα, τη σιγουριά, το ατρόμητο ύφος με το οποίο αυτοί οι άνθρωποι πήγαιναν προς το θάνατο” αφηγείται εμφανώς φορτισμένος.

Από την άλλη, ένιωθα οργή και αγανάκτηση. Αυτά τα ιστορικά ντοκουμέντα κάποιοι τα έβαλαν σε δημοπρασία λες και οι άνθρωποί μας ήταν σταρ του Χόλιγουντ, λες και ήταν κάτι προς πώληση και εμπορία” συνεχίζει.

Ο Σπήλιος Αμπελογιάννης συνελήφθη σε μπλόκο στον Κολωνό. Ηταν γραμματέας της τοπικής κομματικής οργάνωσης του ΚΚΕ. Εμεινε ανυποχώρητος στη στάση του, δεν “έσπασε” και εν συνεχεία ακολούθησε το γνωστό δρομολόγιο. Χαϊδάρι-Καισαριανή για εκτέλεση. Ηταν μόλις 22 ετών.

Είναι γνωστό ότι ο Σπήλιος, λίγο πριν την εκτέλεσή του, έγραψε σ’ ένα μαντίλι ένα μήνυμα το οποίο έφτασε μέχρι το σπίτι του στον Κολωνό όπου το “υποδέχθηκε” η αδερφή του. Πολλά χρόνια αργότερα, ο γιος της αδερφής του, πρώτος ξάδελφος του εκτελεσθέντα το παρέδωσε στο Γενικό Γραμματέα του ΚΚΕ.

“Παρακολουθώ με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον την εξέλιξη των πραγμάτων. Εχω μιλήσει με πολλούς δικούς μας συγγενείς που ζητούν από την Ελληνική κυβέρνηση να αγοραστούν οι φωτογραφίες και να δοθούν εκεί που που πρέπει. Δεν διανοούμαι ότι μπορεί να γίνει κάτι άλλο σ’ αυτήν την υπόθεση” σχολιάζει ο κ. Αμπελογιάννης.

Παρουσιάζεται, μάλιστα, αποφασισμένος να παρέμβει και προσωπικά εφόσον χρειαστεί. “Σίγουρα μπορώ να παρέμβω με προσωπικές επιστολές. Μπορούμε επίσης να μαζέψουμε υπογραφές, να κάνουμε εκκλήσεις σε φορείς του μαζικού λαϊκού κινήματος κτλ. Μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν και οι οργανώσεις των αντιστασιακών που σαφώς θα μπορούσαν να παρέμβουν”.

Η κουβέντα επιστρέφει στο συναίσθημα που άφησε η δημοσίευση αυτών των φωτογραφιών: “Να σας πω την αλήθεια, είναι συγκλονιστικό. Βλέπεις κάποιους ανθρώπους πριν από την εκτέλεση με στημένο κορμί χωρίς φόβο, που γνωρίζουν πολύ καλά ότι κάνουν το σωστό. Είναι τρομερά τα συναισθήματα που εκλύονται από αυτές τις φωτογραφίες.

Ειδικά για τη δική μας οικογένεια, η συγκίνηση είναι μεγάλη. Ο Σπήλιος ήταν αδελφός του πατέρα μου. Η οικογένεια έχασε και άλλο μέλος, που ήταν αντάρτης του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, κατά την υποχώρησή του. Πέντε αδέλφια ήταν όλα, τα τρία ήταν στο ΕΑΜ”.