Μετά τον Μαρινάκη ο Άδωνις: Μη ρωτάτε, γίνομαι έξαλλος…

Τι είναι αυτό που εκνευρίζει (στη μια περίπτωση) ή κάνει έξαλλο (στην άλλη) έναν υπουργό, με αποτέλεσμα να επιτίθεται ή και απειλεί δημοσιογράφους, όταν δεν του αρέσουν οι ερωτήσεις τους;

Πριν καταλήξουμε σε κάποιο συμπέρασμα, ας παραθέσουμε τα γεγονότα. Το ένα είναι παλιότερο και ευρέως γνωστό, το άλλο μόλις χτεσινό.

Το πρώτο: πριν από δέκα μέρες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης εκνευρίστηκε επειδή ο δημοσιογράφος Χρήστος Αβραμίδης του έκανε πιεστικές ερωτήσεις για την τραγωδία στη Χίο με τους νεκρούς μετανάστες. Και με το πρόσχημα της «παραποίησης» των λεγομένων του απείλησε το δημοσιογράφο με… νομικά μέτρα. Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία των 51 χρόνων της μεταπολιτευτικής κυβερνητικής ενημέρωσης που συνέβη κάτι τέτοιο. Μετά το μπαράζ των αντιδράσεων από μέσα ενημέρωσης και δημοσιογράφους, ο κ.Μαρινάκης φαίνεται ότι το ξανασκέφτηκε και δεν έκανε μήνυση. Όποιος θέλει περισσότερα μπορεί να τα διαβάσει εδώ.

Το δεύτερο, χτεσινό, γεγονός: Ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης ήταν καλεσμένος στην πρωϊνή εκπομπή της ΕΡΤ «Συνδέσεις». Προς το τέλος ο εκ των παρουσιαστών Κ. Παπαχλιμίντζος του έκανε μια απλή ερώτηση: «Εσείς που έχετε τόσο πολλή δουλειά να κάνετε στο υπουργείο σας γιατί τσακώνεστε επί μια εβδομάδα με την Ζωή Κωνσταντοπούλου;»

Ποιος είδε τον…Άδωνι και δεν τον φοβήθηκε. Ο υπουργός εξεμάνη και άρχισε την επίθεση στο δημοσιογράφο. Σταχυολογούμε μερικές εκφράσεις του:

– «Με εξομοιώνετε με την Κωνσταντοπούλου, εξομοιώνετε το θύμα με το θύτη».

– «Εδώ θα σκοτωθούμε τώρα».

– «Φοβάστε την Κωνσταντοπούλου και κάνετε ισαποστακισμό»

– «Μπορώ να σας πιάσω κι εγώ στο στόμα μου»

– «Αυτό που κάνατε είναι χυδαίο».

– «Κάπου έχουμε παραγνωριστεί όλοι».

Και όλα αυτά για μια απλή ερώτηση, στην οποία θα μπορούσε να δώσει μια εξίσου απλή απάντηση(«δεν τσακώνομαι, απαντώ στις ύβρεις της»), χωρίς όλα τα άλλα, απαξιωτικά και απειλητικά για τον ερωτώντα.

Σαστισμένος ο δημοσιογράφος προσπαθούσε να πει ότι «ο τηλεθεατής θα κρίνει αν τσακώνεστε» και «δεν θα αποφασίσω εγώ για το θύμα και το θύτη», αλλά ο υπουργός ήταν ασυγκράτητος. Όποιος θέλει να ακούσει όλο το διάλογο ας δει το βίντεο εδώ (μετά το 20ο λεπτό τα επίμαχα σημεία).

Μια επισήμανση και μετά τα συμπεράσματα:

Η επισήμανση: ο Χρ. Αβραμίδης, που ρωτούσε τον Π. Μαρινάκη, θεωρείται αριστερός δημοσιογράφος. Ο Κ. Παπαχλιμίντζος, που τόλμησε να ρωτήσει τον Άδωνι Γεωργιάδη, θεωρείται φιλοκυβερνητικός και δεν θα μπορούσε να του καταλογιστεί ότι είχε στόχο να πλήξει τον υπουργό.

Συμπέρασμα πρώτο: ορισμένοι υπουργοί δεν ανέχονται (όχι μόνο τις πιεστικές, αλλά) ούτε τις πιο αυτονόητες ερωτήσεις. Διότι, αν οι ερωτήσεις για την τραγωδία της Χίου εκνεύρισαν τον κ. Μαρινάκη, αυτή για τον τσακωμό Γεωργιάδη-Κωνσταντοπούλου ήταν μια κοινή διαπίστωση: αυτοί οι δύο έχουν τσακωθεί και ανταλλάξει «γαλλικά» ουκ ολίγες φορές.

Συμπέρασμα δεύτερο: η αλαζονεία ορισμένων υπουργών έχει χτυπήσει κόκκινο. Κάποιος να τους μαζέψει, αφού τους πει το αυτονόητο: « Είσαι εκεί που είσαι για να απαντάς στις ερωτήσεις, δεν είναι δουλειά σου να διαλέγεις τι θα σε ρωτήσουν».

Για δε την αλαζονεία ας έχουν υπόψη τους αυτήν την αρχαία ρήση: «Οίησις ακάθαρτον φύσει εστί»…