Σε απεργία πείνας και δεύτερη κάτοικος των Προσφυγικών της Αλεξάνδρας

Και δεύτερη κάτοικος των Κατειλημμένων Προσφυγικών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας ξεκίνησε χθες, Πρωτομαγιά, απεργία πείνας, δίπλα στον Αριστοτέλη Χαντζή ο οποίος συμπληρώνει την 87η ημέρα.

Όπως ανακοινώθηκε στην πορεία για την Εργατική Πρωτομαγιά, πρόκειται για τη Suzon Doppagne. Η Suzon Doppagne σε μήνυμα που εκφώνησε χθες ενημέρωσε πως “ξεκίνησε απεργία πείνας μέχρι θανάτου, για την υπεράσπιση της ζωής”. “Επέλεξα τη σημερινή ημέρα αγώνα, θυμούμενη τους μάρτυρες του Σικάγο του 1886 και τους 200 αγωνιστές της Καισαριανής”, είπε.

Όπως ανέφερε, “η Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών είναι το ζωντανό παράδειγμα ότι ένας άλλος τρόπος ζωής είναι εφικτός, σε ρήξη με τον κυρίαρχο καπιταλιστικό, πατριαρχικό κόσμο. Σε μια εποχή παγκόσμιας κρίσης και ενός παγκοσμίου πολέμου, ο μόνος τρόπος για να μπορέσουν οι κοινωνίες μας να επιβιώσουν και να δημιουργήσουν ένα άλλο Παράδειγμα, είναι χτίζοντας τον κόσμο της Κοινότητας, της αυτοοργάνωσης και της αλληλεγγύης. Και αυτός είναι ο λόγος που τα Προσφυγικά δέχονται επίθεση”.

Ο Αριστοτέλης Χαντζής ξεκίνησε την απεργία στις 5 Φεβρουαρίου 2026 και ζητά την “άμεση ακύρωση της σύμβασης ανάπλασης των Προσφυγικών Κατοικιών της λεωφόρου Αλεξάνδρας από την Περιφέρεια Αττικής, την παραμονή όλων των κατοίκων στα σπίτια και την παροχή έμπρακτων εγγυήσεων για αποκατάσταση των σπιτιών από την ΑΜΚΕ των κατοίκων με ίδιους πόρους“.

“Τα Προσφυγικά είναι ήδη κοινωνικές κατοικίες”

Οι κάτοικοι των Προσφυγικών υπογραμμίζουν πως είναι από τις πιο ζωντανές και ενεργές γειτονιές της Αθήνας, όπου κατοικούν πάνω από 400 άνθρωποι. Άνθρωποι τόσο ελληνικής καταγωγής όσο και 27 διαφορετικών εθνικοτήτων που συμβιώνουν αρμονικά.

“Στα Προσφυγικά κυριαρχεί η άμεση δημοκρατία, η αυτοοργάνωση, η αλληλεγγύη, η αλληλοβοήθεια και η αρμονική συμβίωση εκατοντάδων διαφορετικών ανθρώπων. Καμία διακίνηση ουσιών δεν γίνεται στα Προσφυγικά, καθώς το 2010 οι κάτοικοι οργανώθηκαν ακριβώς πάνω στην ανάγκη να αντιμετωπιστούν οι ναρκομαφίες, τις οποίες εκδίωξαν από τη γειτονιά με πολύ μεγάλο αγώνα. Στο καταστατικό πλαίσιο της Κοινότητας, που συγκροτήθηκε εκείνη την περίοδο και ισχύει μέχρι και σήμερα, μεταξύ άλλων δεν επιτρέπεται η εμπορία ουσιών”, λένε.

“Το κράτος στοχευμένα αποσιωπεί ότι τα Προσφυγικά είναι ήδη κοινωνικές κατοικίες εδώ και δεκαετίες, και μάλιστα οι μόνες ουσιαστικά που υπάρχουν στην Ελλάδα, καθώς μένουν άνθρωποι από πολλές ευάλωτες ομάδες (ηλικιωμένοι/ες, ασθενείς, άστεγοι/ες, άνθρωποι με ψυχικό πόνο, πρόσφυγες, μετανάστες/τριες, μονογονεϊκές οικογένειες, παιδιά)”, σημειώνουν.

“Τα προσφυγικά θα παραμείνουν στο σύνολο των κατοίκων τους, σε ολόκληρη την κοινωνία, στην Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών που παίρνει την ευθύνη και θα σηκώσει το κόστος αυτού του αγώνα“, καταλήγουν.