Το ακαταμάχητο πακέτο Τσίπρα

Πώς ξεχωρίζεις τον πολιτικό που συμβιβάζεται, από τον ριζοσπάστη; Να ένα απλό παράδειγμα. Ο Νίκος Ανδρουλάκης υποσχέθηκε δωρεάν μετακινήσεις με τα μέσα μαζικής μεταφοράς στους νέους ως 24 ετών. Άτολμος. Μία μέρα μετά, ο Αλέξης Τσίπρας υποσχέθηκε δωρεάν μετακινήσεις για όλους. Με εξαίρεση τους τουρίστες. Τολμηρός και συνάμα με κοστολογημένη πρόταση.

Και αυτό σκάβει ένα βαθύ χαράκωμα ανάμεσα στον ίδιο και στη συντήρηση. Διότι κάποιος συντηρητικός θα πρότεινε μέτρα προκειμένου να περιοριστούν οι τζαμπατζήδες έτσι ώστε να εξασφαλιστούν περισσότεροι πόροι για τις συγκοινωνίες. Όμως ο Τσίπρας, που διαβάζει καλύτερα την κοινωνία, ξέρει ότι, ούτως ή άλλως, ελάχιστοι πληρώνουν. Συνεπώς ας γίνουν οι συγκοινωνίες εντελώς δωρεάν, να μην εντείνεται και ο δείκτης κοινωνικής δυσφορίας. Σωστό μέτρο.

Εξίσου εύστοχη είναι και η πρόταση του για τα στεγαστικά δάνεια. Θα δίνεται η δυνατότητα στο δανειολήπτη να αγοράσει αυτός το δάνειο του, σε χαμηλή τιμή, λίγο υψηλότερη από αυτή που δίνουν τα funds. Bingo. Έχεις στεγαστικό δάνειο; Σταματάς να το πληρώνεις. Και ύστερα κάνεις διακανονισμό για υποπολλαπλάσιο ποσό που το εξοφλείς με την άνεση σου. Βέβαια εδώ κάποιοι θα πουν ότι οι τράπεζες θα σταματήσουν να χορηγούν δάνεια αφού κανένας δεν θα το αποπληρώνει στο σύνολο του. Όμως αν υπάρχει πολιτική βούληση, όλα γίνονται.

Το πακέτο Τσίπρα καθίσταται ασυναγώνιστο και με την κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων. Επιτέλους. Το ακούμε σαράντα χρόνια. Ήρθε η στιγμή που κάποιος θα το τολμήσει. «Όλα τα παιδιά θα έχουν πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, όχι μόνο τα παιδιά των ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων». Καλό. Διότι το θέμα είναι να μπεις. Όπου μπεις. Ε, και μετά θα ζωντανέψει και πάλι η ύπαιθρος καθώς θα ανοίξουν κλειστές σχολές, θα δημιουργηθούν νέες. Και το κυριότερο: τα παιδιά μας θα απαλλαγούν από το άγχος των εξετάσεων.

Έχει και άλλα: αύξηση 500 ευρώ σε γιατρούς και νοσηλευτές. Είναι δίκαιο και θα γίνει πράξη. Φθηνό ρεύμα για όλους «με την προϋπόθεση βεβαίως ότι η ΔΕΗ θα παίζει έναν διαφορετικό ρόλο». Και γιατί να μην παίξει; Αν φυσήξει προοδευτικός άνεμος στη χώρα, θα αλλάξει και η νοοτροπία της διοίκησης.

Όλα αλλάζουν, λοιπόν. Και πάντα προς το συμφέρον μας. Διότι με αυτό το ανταγωνιστικό πακέτο Τσίπρα, ο Μητσοτάκης δεν θα έχει άλλη επιλογή. Θα βγει Σεπτέμβριο στη ΔΕΘ και θα τινάξει τη μπάνκα στον αέρα. Σαν τον κύριο από τη Μονόπολη που μοιράζει λεφτά. Και κάπως έτσι η πολιτική επιστρέφει στις ρίζες της. Όχι ως διαχείριση της πραγματικότητας, αλλά ως διαγωνισμός υποσχέσεων. Αυτό, άλλωστε, δεν συμβαίνει πάντα; Όπως και να έχει, εμείς κερδισμένοι είμαστε. Σε καλή μεριά, αδέρφια!