Ετοιμάζεται ο Σαμαράς, πλησιάζει ο Τσίπρας, αγχώνεται ο Μητσοτάκης…

Ένα διπλό ερώτημα βασανίζει τη ΝΔ και προσωπικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Θα κάνει, τελικά, κόμμα ο Αντώνης Σαμαράς; Κι επειδή η απάντηση είναι, σχεδόν σίγουρα, «ναι», έρχεται το δεύτερο. Η εξέλιξη αυτή θα ρίξει το ποσοστό της ΝΔ τόσο χαμηλά που θα κάνει απαγορευτική τη τρίτη θητεία Μητσοτάκη;

Οι απαντήσεις δεν μπορούν να δοθούν, οριστικά, από τώρα. Και αυτό επιτείνει το άγχος των βουλευτών και, κυρίως, του σημερινού πρωθυπουργού και των περί αυτόν.

Η πιο επικίνδυνη γι’ αυτούς εκδοχή είναι το κόμμα Σαμαρά να κόψει από τη ΝΔ μικρό μεν ποσοστό ψήφων, αλλά ικανό να την κρατήσουν κάτω από το 28% των ευρωεκλογών, κάτι που θα συνιστά μεγάλη αποτυχία. Μάλιστα, αν το ποσοστό πέσει κάτω και από το 25%, η εξέλιξη θα είναι καταστροφική και μη αναστρέψιμη. Η ΝΔ θα εκλέξει σχεδόν το μισό αριθμό βουλευτών από το σημερινό (περί τους 75), ο κ. Μητσοτάκης θα δυσκολευθεί πολύ να βρει κυβερνητικό συνεταίρο( ένας δεν θα αρκεί) και θα δεχθεί ισχυρότατες πιέσεις να αποχωρήσει και μάλλον δεν θα μπορέσει να τις αποκρούσει.

Όμως, η εξέλιξη αυτή δεν σημαίνει ότι η επόμενη κυβέρνηση θα αλλάξει οπωσδήποτε πολιτικο-κομματικό πρόσημο. Άλλωστε, ο κ. Σαμαράς το μόνο που επιδιώκει είναι να «απαλλάξει» τη ΝΔ από τον κ. Μητσοτάκη και να σχηματισθεί κυβέρνηση χωρίς αυτόν, στο πλαίσιο της «ευρείας Δεξιάς». Αν σ’ αυτό το πλαίσιο βρεθεί θέση και για το ΠΑΣΟΚ ή μέρους του (κατά το υπόδειγμα του 2012-2014), θα φανεί στην πράξη.

Αυτή η εξέλιξη μοιάζει αναπότρεπτη, εφόσον κανένα κόμμα της άλλης πλευράς του πολιτικού φάσματος δεν φαίνεται μέχρι στιγμής ικανό να αμφισβητήσει την πρωτιά της ΝΔ.

Για το ΠΑΣΟΚ και τη φιλοδοξία του να νικήσει «με μια ψήφο διαφορά» η ευκαιρία φαίνεται ότι έχει χαθεί οριστικά, όπως πιστοποιούν όλα τα πολιτικά και δημοσκοπικά δεδομένα. Το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού συνεχώς «ξεφουσκώνει».

Κι έτσι το μόνο κόμμα που δείχνει ότι μπορεί να πλησιάσει τη ΝΔ είναι η ΕΛ.Α.Σ του Αλέξη Τσίπρα. Ο πρώην πρωθυπουργός γνωρίζει ότι, για να αλλάξουν τα σημερινά δεδομένα, πρέπει να συμβούν δύο τινά: είτε το δικό του κόμμα να κάνει την έκπληξη και να έρθει πρώτο είτε η ΝΔ να πέσει κάτω από το 25% και να υποχρεωθεί ο κ. Μητσοτάκης να αποχωρήσει. Σε αυτήν την περίπτωση ο κ. Τσίπρας μπορεί να ελπίζει ότι στις δεύτερες εκλογές θα κάνει την ανατροπή, συγκεντρώνοντας το μεγάλο κομμάτι ψηφοφόρων της Κεντροαριστεράς-Αριστεράς, όπως το 2015.

Η δεύτερη, μετά την ίδρυση της ΕΛ.Α.Σ, φουρνιά δημοσκοπήσεων δείχνει ότι το κόμμα του πρώην πρωθυπουργού όχι μόνο δεν «ξεφουσκώνει», όπως ήταν οι αρχικές προβλέψεις, αλλά ανεβάζει τα ποσοστά του, κατοχυρώνει τη δεύτερη θέση και πλησιάζει τη ΝΔ με μονοψήφια πια διαφορά.

Αν αυτή η εξέλιξη γίνει και τάση(αυτό θα φανεί το Σεπτέμβριο), τότε θα έχουμε εισέλθει σε νέο πολιτικό τοπίο με όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά.

Μέχρι πρόσφατα η συζήτηση γινόταν με βάση τη θεωρία του «ενάμισι κόμματος» και με τη βεβαιότητα ότι η ΝΔ και ο κ. Μητσοτάκης δεν απειλούνταν. Τώρα αυτό τείνει να αλλάξει.

Το δίπολο Μητσοτάκης -Τσίπρας επανέρχεται. Μόνο που τώρα το άγχος το έχει ο νυν πρωθυπουργός, καθώς η βεβαιότητα ότι είχε διασφαλισμένη την τρίτη θητεία δεν υπάρχει. Η επανεμφάνιση του πρώην φαίνεται πετυχημένη. Μένει να φανεί το πόσο.

Θα είναι η κυβερνητική φθορά τέτοια που θα συμπιέσει πολύ τα ποσοστά της ΝΔ και θα οδηγήσει τον κ. Μητσοτάκη στην «έξοδο», αν δεν μπορέσει να βρει συνεταίρους για νέα κυβέρνηση; Και θα είναι η άνοδος του κόμματος Τσίπρα τέτοια που οι ψηφοφόροι θα το δουν ως το μεγάλο κομμάτι μιας άλλης κυβερνητικής λύσης;

Οι βεβαιότητες έχουν ανατραπεί. Όσο για την αβεβαιότητα μπορεί να έχει και άλλη όψη, όπως την αποτυπώνει αυτή η ρήση του Όσκαρ Ουάιλντ: «Αυτή η αβεβαιότητα είναι τρομερή. Ελπίζω να διαρκέσει»!