Και τώρα τι κάνουμε χωρίς πρόωρες εκλογές;

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διαβεβαιώνει ότι ο Μητσοτάκης είναι ειλικρινής όταν επιμένει ότι οι εκλογές δεν θα γίνουν το φθινόπωρο. Και μάλλον έτσι είναι, εδώ ο Μητσοτάκης δεν στήνει παγίδα. Διότι, αν μη τι άλλο, αν πάει σε εκλογές το φθινόπωρο θα κάψει ένα από τα χαρτιά που θέλει να παίξει, αυτό της σταθερότητας. Βέβαια αυτός δεν είναι ο βασικός λόγος. Οι μετρήσεις που έχει στα χέρια του δείχνουν ότι το φθινόπωρο δεν είναι καλή επιλογή. Αλλά και οι δίκες τεσσάρων βουλευτών (τον Οκτώβριο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ) δεν συνάδουν με προεκλογική καμπάνια.

Εκ των πραγμάτων, η διεύρυνση του εκλογικού ορίζοντα αλλάζει τα δεδομένα στο σχεδιασμό των κομμάτων.

Η Νέα Δημοκρατία προσδοκά κέρδη. Αλλωστε στην Ελλάδα οι κάλπες βγαίνουν όταν ο εκάστοτε πρωθυπουργός κρίνει ότι είναι προς το συμφέρον του. Τι περιμένει η Νέα Δημοκρατία; Να ενσωματωθούν στην εκλογική συνείδηση οι παροχές που θα ανακοινωθούν στη ΔΕΘ και να ευδοκιμήσει η προσπάθεια επαναπροσέγγισης των ελεύθερων επαγγελματιών. Βέβαια όλα αυτά είναι ασκήσεις επί χάρτου. Αν δεν σημειωθεί κάποια πρόοδος στο θέμα της ακρίβειας (κάτι που είναι δύσκολο) και αν αρχίσουν να σκάνε δικογραφίες σαν πυροτεχνήματα, τα πράγματα θα γίνουν ακόμα πιο δύσκολα.

Το ΠΑΣΟΚ έχει να κερδίσει κάτι; Δύσκολα, ειδικά αν διατηρηθεί η ίδια εικόνα στις δημοσκοπήσεις. Κινδυνεύει με το να παγιωθεί η εικόνα του τρίτου κόμματος και ψηφοφόροι που κινούνται ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και στην ΕΛΑΣ είναι λογικό να μετακινηθούν προς το κόμμα που εμφανίζει καλύτερη εκλογική προοπτική. Επίσης στο ΠΑΣΟΚ υπάρχει έντονη γκρίνια ανάμεσα στα κορυφαία στελέχη, ακόμα και αν αυτή δεν εκδηλώνεται επισήμως. Και επειδή οι βουλευτές γνωρίζουν ότι η εκλογή τους είναι πλέον οριακή, δεν αποκλείεται να δούμε συγκρούσεις και συντροφικά ξεκατινιάσματα.

Το κόμμα Τσίπρα; Ο αρχικός σχεδιασμός προέβλεπε εκλογές το φθινόπωρο. Η παράταση της εκλογικής περιόδου ενδέχεται να εκθέσει το κόμμα ως προς το έλλειμμα στελεχών και θέσεων. Ομως, από την άλλη, του χορηγεί και χρόνο για να διευρύνει τα ερείσματα του στην περιφέρεια και να καλύψει «τρύπες», ειδικά σε περιοχές όπου υπάρχουν δυσαρεστημένα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που δεν έγιναν δεκτά από τον Τσίπρα. Επίσης αν το κόμμα διατηρηθεί, όπως φαίνεται, στη δεύτερη θέση των δημοσκοπήσεων θα κατέλθει στον εκλογικό στίβο ως εν δυνάμει αξιωματική αντιπολίτευση, κάτι που χορηγεί ψυχολογικό προβάδισμα. Ετσι έχει και ο Τσίπρας μεγαλύτερο χρονικό διάστημα στη διάθεση του ώστε να «υπενθυμίσει» ότι είναι ο δεύτερος, εναλλακτικός, πόλος.

Και τι θα γίνει με τους μικρότερους; Για το κόμμα Καρυστιανού η παράταση μπορεί να αποβεί καταστροφική καθώς θυμίζει λάστιχο αυτοκινήτου που χάνει αέρα. Οι υπόλοιποι θα γελάνε και θα κλαίνε ανάλογα με αυτό που θα βλέπουν κάθε εβδομάδα στις δημοσκοπήσεις.

Ο Σαμαράς; Μάλλον δεν τον συμφέρει η εξέλιξη καθώς δεν είναι εύκολο να συντηρείται επί μακρόν η σχετική συζήτηση. Δεν γίνεται, δηλαδή, να περιμένει ως το γύρισμα του χρόνου. Κάποια στιγμή πρέπει να κινηθεί. Και μία μακρά προεκλογική περίοδος μόνο εύκολη δεν θα είναι καθώς θα αναδείξει τις αδυναμίες του εγχειρήματος.

Συμπέρασμα. Αν δεν υπάρξουν έκτακτα γεγονότα, σκάνδαλα και δικογραφίες, η επιμήκυνση της προεκλογικής περιόδου εξυπηρετεί τη Νέα Δημοκρατία καθώς αποκτά χρόνο να πιαστεί ακόμα και από τα μαλλιά της αν δει ότι πνίγεται. Ευνοεί και τον Τσίπρα αλλά και την αποκατάσταση του δικομματισμού με δύο πόλους εξουσίας.

Από την άλλη, θα εντείνει την πόλωση και θα ανεβάσει την ένταση του τοξικού λόγου καθιστώντας σχεδόν απαγορευτική την εξεύρεση συναινετικών λύσεων διακυβέρνησης. Αυτό θα επιτρέψει στον Μητσοτάκη να ενισχύει το δίλημμα της σταθερότητας. Μπορεί να είναι θετικό για τη ΝΔ, αλλά όχι για τη χώρα καθώς θα έχει μία κυβέρνηση με λειτουργία μηχανής συλλογής ψήφων.